โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ผู้แต่ง
ณ มหรรณพ
เรื่องย่อ
เมื่อนิตยสารสารคดีที่ ปลายฟ้า เป็นนักเขียนประจำปิดตัว ทำให้ปลายผ้าต้องหันเหจากการเขียนแนววิชาการ ไปต้องเลี่ยนแนวไปเป็นนักเขียนนิยาย เพื่อหาเงินเลี้ยงดู แม่และน้องสาว โดยเฉพาะแม่ของเธอต้องรับการผ่าตัดตาในสิ้นปี ปลายฟ้าจึงเขียนนิยายรัก แล้วนำไปให้ กรินทร์ คนรักเก่าที่เป็นซีอีโอของสำหนักพิมพ์อักษรารัญจวนช่วยพิจารณา แต่กรินทร์ไม่ให้ผ่านเพราะแนวเรื่องไม่ตรงกันแนวของอักษรารัญจวนที่เน้นขายแนวนิยายอิโรติก
แต่เพราะกรินทร์ยังมีใจให้ปลายฟ้า ด้วยความรักที่หลงเหลือ จึงให้ปลายฟ้าเขียนนิยายอิโรติกโดยที่มีเขาเป็นพระเอก และเธอเป็นนางเอก แลกกับเงินค่าจ้างที่เขาจะจ่ายให้เธอเป็นรายเดือนแต่ปลายฟ้ามีปมกับเรื่องเซกส์เพราะเคยถูก เปลว พ่อเลี้ยงล่วงละเมิดในวัยเด็กและมักมีอาการทางประสาทกำเริบหากถูกกระตุ้น ทว่าด้วยเงินที่กรินทร์เสนอให้ จึงทำให้ปลายฟ้าตอบรับงาน แต่เพราะกลัวว่าจะเขียนให้ถึงตอนจบไม่ได้ ปลายฟ้าจึงตั้งใจหางานเสริม และเธอก็ได้งานแม่บ้านรีสอร์ตที่มีชื่อว่า Beyond The Horizon โดยบังเอิญจากแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกกระทันหัน
ที่รีสอร์ตนี้ ปลายฟ้าต้องทำงานเป็นแม่บ้านประจำโซนวิลล่าการ์เด้น โดยมี แหวว หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนคุมงาน เธอมีหน้าที่ดูแลทำความสะอาดและอำนวยความสะดวกให้แขกประจำโซน ซึ่งหนึ่งในแขกที่เธอต้องดูและคือ เข้ เจ้าของห้องหมายเลข 222 ที่เขาแอบเลี้ยงแมวโดยมีแค่เธอและเขาเท่านั้นที่รู้ นอกจากแหววแล้ว ปลายฟ้าได้เจอ ชิด บาร์เทนเดอร์ที่คอยสอนงานในห้องอาหารให้เธอ
ด้วยงานแม่บ้านนี้เองที่ปลายฟ้าจะยึดไว้เป็นอาชีพเสริมจนกว่าเธอจะเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์จบ แต่มีเหตุเกิดขึ้นกับปลายฟ้าคือเธอเหยียบหางแมวที่คุณเข้เลี้ยงไว้ที่ริมสระน้ำ จนทำให้เธอตกสระ แต่เข้ก็ช่วยเธอไว้ได้ทัน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เข้รู้ว่าเธอต้องรับงานเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์ แต่เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง(แบบคู่รัก) เข้เลยเสนอว่าถ้าปลายฟ้ามาเป็นเพื่อนคุยให้เขา เขาจะเล่าประสบการณ์บนเตียงให้ฟัง ข้อตกลงแรกระหว่างปลายฟ้าและเข้จึงเริ่มขึ้น
แต่ปลายฟ้าไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้เล่นคนหนึ่งในเกมล่าหาคำตอบของปริศนาฆาตกรรมในรีสอร์ทแห่งนี้
“คดีจบแล้ว แต่มึงก็หาเรื่องให้ตัวเองไม่หยุดไม่หย่อน!”
ลียงพูดเสียงเขียวใส่ตอนที่ลงมือช่วยเปลี่ยนทรัมโพลีนผืนใหม่ทดแทนผืนเก่าที่คราบเลือดของเขาฝังแน่นแม้จะล้างหลายต่อหลายครั้ง ทว่าต่อให้ล้างมันออกได้ก็ตาม ความทรงจำของคืนนั้นก็ติดตรึง
“พูดแบบนั้นก็ไม่ถูก คดีก่อนหน้านั่น มีคนพยายามสร้างเรื่องให้ แต่รอบนี้ เกิดจากกูล้วน ๆ ถ้ากูไม่เอาอารมณ์เป็นที่ตั้งละก็...”
ลียงโยนเครื่องมือ แล้วชันเข่าหนึ่งข้างถามเขาด้วยเสียงจริงจัง “กูถามจริง มึงทำแบบนี้เพื่ออะไร
“เพื่อให้เขารู้ว่ากูยอมรับผิดในสิ่งที่กูทำกับเขา”
“เลยจะพาตัวเองเข้าอย่างเฉิดฉายโดยให้วีรชัยช่วยปลายฟ้าเรื่องการฟ้องร้อง ให้ตายสิ!” ลียงผายทั้งสองมือออกราวกับยอมจำนนต่อโลก “ถ้าเป็นคนอื่น กูจะไม่กังวล ที่มึงให้วีรชัย ทนายความที่ทำคดีให้มึงจนชนะสองครั้งซ้อน แล้วนี่จะเป็นครั้งสามอย่างไม่ต้องสงสัย”
พูดจบก็หันไปทางคนที่อ้างถึงในบทสนทนาที่กำลังสับสนกับการยึดทรัมโพลีนกับตัวเรือ “หรือคุณว่ายังไง คุณวีรชัย”
“ถ้าผมได้รับมอบหมายจากคุณปลายฟ้า ก็ต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าคุณเขตต์มีความผิดจริงตามมาตรา 276 ซึ่งแน่นอนว่าผมต้องทำจนสุดความสามารถนั่นแหละครับ”
เมื่อได้รับคำยืนยัน ลียงก็หันมามองเขตต์ด้วยสีหน้าที่ต้องย้ำเตือนว่า ‘มึงโดนจัดแน่’
“แล้วโทษสูงสุดที่ผมจะได้รับล่ะ” เขตต์เสร็จจากจุดที่ตัวเองรับผิด แล้วเดินไปช่วยวีรชัยจัดการยึดทรัมโพลีนจนแน่น
“ถ้าให้บอกตอนนี้ ก็จำคุกห้าปี ไม่รอลงอาญาครับ”
“ห้าปีอย่างนั้นหรือ...” เขตต์ครุ่นคิดในหัว
“ห้าปีนี่มากพอให้ฟื้นฟู Beyond The Horizon ไทย กับพัฒนาระบบบริหารของ Beyond The Hizon นิวยอร์ก” ลียงพูดเสียงจริงจัง
ตอนนี้ ผู้ถือหุ้นตอนนี้เหลือเพียงแค่สองคน คือเขากับลียง โดยทั้งคู่ถือสัดส่วนห้าสิบเปอร์เซ็นต์ สัดส่วนที่มากขึ้นมาจากการขายหุ้นของผู้จัดมรดกทางฝั่งเสี่ยปอง ส่วนหุ้นของแพรวพลอย เธอยอมรับคำพิพากษา แล้วขายหุ้นคืนให้เขาทั้งหมดไม่เหลือติดตัวเลยสักหุ้น ราวกับไม่ต้องการอะไรอีกแล้วในชีวิตที่เหลือจากนี้
รีสอร์ตเป็นของพวกเขาแล้วทั้งหมดสมกับที่เขาตั้งใจแต่แรก รวมไปถึงเรื่องการพาตัวเองเข้ารับคำพิพากษาครั้งใหม่ ก็เป็นเรื่องที่เขาตั้งใจไว้เช่นกัน
หลังจากที่พิมพ์ลดาตบหน้าเขาอย่างแรงในตอนที่เขาบอกว่าทำอะไรกับปลายฟ้า เขาก็บอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในคืนพายุคลั่งกับวีรชัย เพื่อสร้างพยานไว้แต่เนิ่น ๆ
วีรชัยช็อกทีเดียวที่ได้ยิน แต่ก็มีสติพอที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้ในจัดการหลังคดีจัดฉากสิ้นสุด ส่วนพิมพ์ลดา เธอให้เขาแล่นเรือกลับฝั่งทันที ซึ่งนั่นทำให้เขาคิดว่าเธอคงเกลียดเขาจนไม่อยากร่วมงาน แล้วเขาก็คิดถูก แม้เธอจะกลับมาเพื่อกำชับให้เขาไปร่วมพิธีเปิดตัวโครงการก็จริง แต่นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของการแก้เผ็ด
พิมพ์ลดาระแคะรคายการมีอยู่ของปลายฟ้าในขอบเขตอาณาบริเวณของ Beyond The Horizon จนนำไปสู่การสืบเรื่องต่างๆ ของอักษรารัญจวน บวกกับความกังขาที่เธอไม่ได้เป็นผู้ดูแลจัดการอีเวนท์งานแต่งงานของวาดฟ้าทั้งที่เธอคือตัวแทนการจัดงานอีเวนท์ของรีสอร์ต
ทั้งหมดนั้น ไม่ยากเกินไปที่จะให้ลูกสาวของผู้มีอำนาจกว้างขวางสืบจนได้รู้ว่า อักษรารัญจวนใช้นักเขียนเงาสวมรอยหลอกนักอ่านว่าวาดฟ้ากลับมาเขียนนิยาย ทั้งที่ในความเป็นจริงนักเขียนนามปากกาดังผู้นั้นกำลังหมดลมหายใจลงเรื่อย ๆ ทว่าแม้อักษรารัญจวนจะถูกถอดออกจากโครงการตามแผนของเธอได้ แต่คดีอื้อฉาวที่เกิดกับผู้ถือหุ้นของ Beyond The Horizon ก็เป็นเหตุผลอุกฉกรรจ์ให้รีสอร์ตถูกถอนด้วยเช่น
ในตอนแรกที่รู้ข่าว เขาคิดว่าเชฟหนุ่มอาจโกรธเคืองหัวฟัดหัวเหวี่ยง ทว่าลียงกลับทำแค่หัวเราะประชด แต่ต่อมาไม่นาน องุ่นก็ติดต่อเขามาแล้วพูดน้ำเสียงตื่นเต้นว่าบริษัททำสารคดีเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมได้ยินข่าวแล้วต้องการเข้ามาสร้างหนังสารคดีที่อิงจากเรื่องจริง
ตอนที่ฟังองุ่น เขายอมรับว่าอึ้งไปนานหลายนาที ไม่คิดว่าคดีของรีสอร์ตจะได้รับความสนใจจนมีใครอยากเก็บบันทึกไว้ในรูปแบบภาพยนตร์ แต่พอได้รู้ว่าปลายฟ้าจะเข้ามาร่วมทำงานกับทีมงานโปรดักชันด้วย เขาก็รีบตอบรับทันที
ไม่ได้เห็นหน้าเธอนานแล้ว ไม่ได้ยินเสียงเธอก็หลายเดือนอยู่
คิดถึงเธอชะมัด...
“แต่ว่า...” วีรชัยเอ่ยแทรกความคิด “คุณเขตต์ต้องไปบอกคุณปลายฟ้าเองนะครับ แล้วถ้าเธอต้องการใช้กฎหมาย ผมจะเข้าไปในฐานะทนายของเธอ”
หืม...
“ในเมื่อคุณเขตต์กล้าที่จะถูกพิพากษาอยู่แล้ว การไปบอกเธอให้ดำเนินคดีตัวเอง คุณเขตต์ต้องทำได้อยู่แล้วใช่ไหมครับ แต่ที่คุณเขตต์ไม่ไปบอกเธอด้วยตัวเอง มันมีเหตุผลอะไรหรือครับ”
เสียงผิวปากดังมาจากเชฟหนุ่ม ส่วนเขตต์มองทนายความหนุ่มนิ่ง เขากำลังถูกซักถามนอกศาลสินะ เขตต์ลอบระบายลมหายใจ คำตอบนั้นมันมีอยู่ในใจแล้ว แต่พูดไปมันก็ไม่ได้ช่วยให้เขาพ้นจากความผิดที่อยู่ในใจ
วินาทีนั้น เสียงเตือนจากระบบกล้องวงจรปิดที่เขาติดตรงทางเข้าห้องพักดัง เขตต์จึงล้วงโทรศัพท์ออกมาเช็กบันทึกภาพ และวินาทีต่อมา เขตต์ก็แทบลืมหายใจ
ในภาพนั้น นักเขียนสาว...เธอกำลังยืนเก้ ๆ กัง ๆ หน้าประตู...
เธอยอมพักห้องนี้แล้วใช่ไหม ข้อแลกเปลี่ยนเรื่องความยินยอมให้เข้ามาถ่ายทำในพื้นที่ที่ตกลงร่วมกับองุ่นสำเร็จแล้วใช่หรือไม่ หรือว่าเธอแค่จะเอาคีย์การ์ดมาวางคืนไว้
คำถามต่าง ๆ แล่นเข้าหัวในขณะที่เขตต์ไม่อาจละสายตาจากภาพหญิงสาวได้เลย และในนาทีที่เธอแหงนมองมาที่กล้องช้า ๆ หัวใจของเขตต์ก็สั่นไหวรุนแรงเพราะดวงตาโศกคู่นั้นของปลายฟ้า
สวัสดีค่า ขอบคุณที่ติดตามกันจนถึงตอนนี้ เราจะเจอกันอีก 2 ครั้ง แน่นอนว่าครั้งสุดท้ายคือตอนจบของเรื่องราว แล้วไรท์จะเปิดให้อ่านอีก 7 วัน จากนั้นไรท์จะปิดเพื่อเข้าสู่กระบวนการบรรณาธิการ และออกเป็นอีบุ๊กค่ะ แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ