โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
***
ฝากรักฝังแค้นเมียบำเรอ
[“พี่มินทร์ กำลังเข้าใจผิดนะคะ”
“เข้าผิดอย่างนั้นหรือ ใช่สิ ฉันเข้าใจผิดคิดว่าเธอรักฉันมาตลอด” สองมือแกร่งจับปลีขาขาวเนียนขึ้นพาดบ่า สอดแก่นกายร้อนแทรกในคราวเดียว ไม่สนใจว่าเธอจะพรักพร้อมหรือไม่
“อ๊า...” ลัลลาบายหวีดร้อง กัดปากระงับความเจ็บแสบ หน้าอกอิ่มทั้งสองก็ถูกเคล้นคลึงหนักหน่วง เรียวปากบางถูกบดขยี้จนเลือดซึม
“พะ... พี่มินทร์ .. หยุด ได้โปรดหยุด...อา...”
ร่องสวาทของเธอถูกจ้วงใส่รุนแรง แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ภูมินทร์สาวท่อนเขื่องออกแล้วกระแทกใส่อีกครั้งและอีกครั้งจนร่างบางกระตุกสั่น แต่แค่นี้ยังไม่สาสมใจร่างแกร่งผู้กุมบังเหียน เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดบันทึกใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านระคนมึนเมา ไล่ลงมาที่เต้าอิ่มยอดถันเต่งที่ถูกสองนิ้วบีบบิด หน้าท้องเนียนเรียบ หัวหน่าวประดับเส้นไหมนุ่ม จนถึงปุ่มกระสันที่บวมเบ่ง
หล่อนสวยเหลือเกิน... ชายหนุ่มรำพึงในใจ แต่ก็ไม่ทำให้เขาใจอ่อนเพียงเพราะความงดงามของเรือนร่าง
“พะ... พี่มินทร์...”
“เรียกฉันว่าผัว!”
“อูยยย”
“เดี๋ยวนี้!”
“ผะ... ผัว...”
“ใครเป็นผัวเธอ พูดมา!”
“พี่ พี่มินทร์เป็น... อา... ซี้ด...”
ท่อนเหล็กยังกระหน่ำเสียดสีร่องสวาทสีชมพูสวยไม่หยุด “พูด!”
“อูยยย” ลัลลาบายครวญครางเสียงดัง “อา... พี่มินทร์ แฮ่ก ๆ พี่มิทร์เป็นผัว... ผัวบาย อ๊า....” เธอแอ่นตัว แหงนหน้าหวีดร้อง ในขณะที่หมุนสะโพกส่ายตามจังหวะของเขา
“พูดอีก!”
“พะ...พี่มินทร์...เป็นผัว... ผัวของบาย... อูยยยย”
เสียงสั่นของขาเตียงดังเท่าใด เสียงครางของหญิงสาวก็ดังปานกัน และยิ่งเธอร้องครวญคราง ลำลึงค์แข็งก็ยิ่งกระแทกเข้าใส่ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกัน
“พูดอีก! พูดอีก!” เขาเรียกร้องอย่างเอาแต่ใจสลับส่งเสียงครางซี้ดซ้าด “พูดอีกว่าฉันเป็นผัวเธอ!”
ทว่าลัลลาบายเริ่มหายใจหอบสั่น ความเสียวซ่านไหลพล่านจากจุดกระสัน ราวกับมีกระแสไฟวิ่งทั่วร่าง ดวงตาของเธอเริ่มพร่ามัว ริมฝีปากอิ่มที่อ้าค้างสั่นระริก แอ่นสะโพกยกขึ้นเหมือนต้องการท้าคลื่นคลั่งที่กำลังโหมกระหน่ำ
“พูด!”
“อึก!” ร่างบางกระตุกเกร็งในการจ้วงรุนแรงครั้งสุดท้าย ร่องสวาททะลักล้นด้วยน้ำรัก หยาดเยิ้มเปียกที่นอนอันเป็นแหล่งรองรับบทรักฝังแค้นของชายหนุ่ม
“อะไรกัน แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้ว ไม่สมศักดิ์ศรีผู้หญิงมากผัวอย่างเธอเลย”
“พี่มินทร์พูดเรื่องอะไร” หัวใจของลัลลาบายเต้นแรงจนเหอบ เส้นเลือดตรงนั้นยังเต้นตุบ ๆ ราวกับอยากตอดรัดแก่นกายของเขาเสียบคาไว้เหมือนเป็นเสาหลักตอกปักจองจำพื้นที่
“นอกจากฉันแล้วเธอมีผัวซ่อนที่ไหนอีกล่ะ อย่ามาตีหน้าซื่อหลอกฉัน!” เขาผละตัวลงจากเตียง จ้องมองใบหน้าที่มีหยาดน้ำตาคลอ
“บายไปหลอกอะไรพี่”
ชายหนุ่มแค่นยิ้ม ส่งสายตาหยามเหยียด หมุนตัวเดินไปยังมุมมืดของห้องนอน แล้วกลับมาพร้อมกับโยนตุ๊กตายางใส่ตัวเธอ
“โยกไอ้เจ้าตุ๊กตายางนี่ ใช้มันสมสู่เหมือนที่เธอทำกับชู้ แต่เธอต้องครางชื่อฉัน แล้วโยกมันจนเธอแตกให้ฉันดู!”
***
“เอาล่ะ อีตาพี่มินทร์แปลงร่างเป็นหมาบ้าแล้ว จากนั้นก็หาทางทำให้เป็นหมาโบ้ตามสูตรของอักษรารัญจวนใช่ไหมคะ”
หลังจากอ่านบทล่าสุดของตอนใหม่ที่ปลายฟ้าส่งมาจนจบ หญิงสาวในชุดนิสิตเจ้าของคำถามก็นั่งกอดอก ยกขาไขว่ห้างมองเขาด้วยแววตาที่ดูหยิ่งยโสยิ่งกว่าแต่ก่อน
“ก็ต้องเป็นอย่างนั้น เนื้อหาเสพง่ายเข้าใจง่าย คือความต้องการของลูกค้ากลุ่มเป้าหมายหลักของเราไม่ใช่หรือไง” กรินทร์ตอบพลางอ่านข้อความจากวาดฟ้าที่ส่งเข้ามาเตือนเขาเรื่อง warning trigger
ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่คิด วาดฟ้าก็คงคิดเหมือนกัน ว่าฉากรักของปลายฟ้าดิบเถื่อนมากขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนหน้าไอ้ตุ๊กตายางนี่ ก็มีหลายฉากที่ทำให้เขาต้องใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขนาดเขาที่เคยผ่านศึกมานักต่อนัก ยังปักใจเชื่อเลยว่าภูมินทร์นี่มันซาตานดี ๆ นี่เอง
กระนั้น เขากลับสัมผัสได้ถึงความพึงใจจากลัลลาบาย แม้จะถูกข่มเหงกดขี่จากผู้ชายสุดทรามแค่ไหนก็ตาม ซึ่งมันไม่ควรเกิดขึ้นหากเป็นคาแรคเตอร์ของนางเอกในเรื่องตามสูตรของอักษรารัญจวน
แม้เขาจะรู้อยู่แก่ใจว่าเหลือเวลาอีกไม่นาน แล้วก็รู้ด้วยว่ายายเด็กร้อนวิชาคนนี้กำลังทำอะไร แต่นั่นไม่ทำให้เขาหงุดหงิดใจได้เท่ากับคำตอบจากวาดฟ้าที่เขาขอใช้นามปากกาของเธอมาพยุงกิจการไม่ให้ล้มครืนก่อนเวลา
‘ฉันยินยอมให้ปลายฟ้าเขียนตามเส้นเรื่องของคุณ แต่ฉันอยากให้เธอเลือกตอนจบด้วยเอง’
เป็นคำตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้หลังจากที่เขาส่งต่อความจำนงของนักเขียนเงาในปกครอง ซึ่งทำให้เขาอึดอัดใจชะมัดยาด ต่อให้ปลายฟ้าเขียนตามเส้นเรื่องของเขา ทว่าตอนจบที่เลือกได้มันกลายเป็นไพ่ใบสุดท้ายที่เขาไม่อาจคาดเดา
แต่กรินทร์จำต้องยอมรับคำตัดสินของวาดฟ้าในฐานะเจ้าของนามปากกา คิดอีกทีมันก็น่าอึดอัดใจ หากลัลลาบายไม่เลือกภูมินทร์แล้ว เธอจะเลือกเจ้าทนายที่ถูกเธอสลัดรักอย่างนั้นหรือ
คำตอบอยู่ที่ปลายฟ้า นักเขียนสาวที่เก็บความรู้สึกลึกจนยากจะหยั่ง
แล้วย้อนรำลึกความทรงจำที่ยังไม่เคยจืดจาง ครั้งแรกที่เขาเห็นเธอคือตอนที่เขาอยู่ปีสี่ และปลายฟ้าอยู่ปีหนึ่ง ความสดใหม่ของเฟรชชี่หน้าตาสดใสทำให้หนุ่มรุ่นพี่ทุกชั้นปีกระปรี้กระเปร่าเสมอ
ทว่าปลายฟ้าแตกต่างจากเพื่อนร่วมรุ่น เธอมีความเป็นผู้ใหญ่ เงียบขรึมและไม่สุงสิงกับใคร ในความลึกลับและปลีกวิเวกจากสังคมของปลายฟ้าทำให้เกิดการท้าประลองว่าใครจะช่วงชิงหัวใจผู้หญิงที่ถูกเปรียบเปรยว่าเป็นแม่ชีประจำรุ่น
แล้วใครคนนั้นก็คือเขา จากแค่ลองจีบเล่นสนุก ๆ ปรากฏว่าเธอยอมคบหา กลายเป็นข่าวดังเกรียวกราวในหมู่คณะ แต่การคบหากันกลับไม่เป็นอย่างที่คิด คล้ายว่าเธอสร้างกำแพงขึ้นมากั้นเขาไม่ให้สานสัมพันธ์ต่อไปให้ถึงขั้นลึกซึ้ง
แม้ว่าหลายต่อหลายครั้ง เหมือนว่าเธอยอมให้เขาปีนข้ามอาณาเขตหวงห้าม แต่พอเขาไต่ขึ้นไปจนถึงสันกำแพง เธอก็ผลักเขาตกลงมาแบบไม่ไยดี แล้วจะให้ชายหนุ่มกลัดมันอย่างเขาทนต่อไปได้นานแค่ไหน ถ้าไม่หาทางระบายออก ฮอร์โมนมันก็พลุ่งพล่านจนจะคลุ้มคลั่ง
แต่ในคืนหนึ่ง เขาได้พิสูจน์ว่าเธอมีเรือนร่างงดงามเพียงใด ปลายฟ้ายอมให้รุ่นพี่อย่างเขาปลดเปลื้องผ้า ยอมให้กายเขาได้แนบเนื้อนุ่ม ยอมให้เขาแลกลิ้นจูบอย่างดูดดื่ม
ทว่าในวินาทีที่กำลังจะกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน ปลายฟ้าก็ผลักไสตัวเขาให้ออกห่าง ตอนนั้นใบหน้าและเนื้อตัวของเธอชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ดวงตาเบิกกว้างเหมือนคนตกอยู่ในอาการตื่นตระหนก แล้วคว้าเสื้อผ้าวิ่งออกจากห้องไป ในวันต่อมาเธอก็หลบลี้หนีหน้าตลอดจนกระทั่งเธอเข้ามาบอกลา บอกลาทั้ง ๆ ที่เขาไม่รู้เลยว่าทำอะไรผิด
แต่ในเมื่อโชคชะตาพาเธอกลับมา เขาจะปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไปอย่างนั้นหรือ มันเป็นคำถามที่หัวใจเรียกร้องหาคำตอบมานานแสนนาน ซึ่งคำตอบก็ฉายแวบเข้ามาในหัวเหมือนชาวประมงเห็นไฟประภาคารกลางท้องทะเลยามราตรี ใจสั่งให้เขาขับรถมุ่งหน้าไปหาหญิงสาวเดี๋ยวนี้ ตามที่อยู่ที่เธอเคยให้ไว้ตอนเซ็นสัญญา
“จะกี่ปีผ่านไป พี่ก็ไม่คิดหันทิศทางของอักษรารัญจวนเลยใช่ไหม ไม่คิดบ้างหรือว่าพระเอกของพี่สุดท้ายแล้วอาจไม่ได้เป็นทั้งหมาบ้าหรือหมาโบ้ แต่เป็นหมาหัวเน่า”
คำพูดขององุ่นแทรกผ่านความคิดดึงกรินทณืให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน แต่กรินทร์ทำแค่ผ่อนลมหายใจด้วยความระอา
“แล้วเราจะทิ้งนักอ่านที่เป็นฐานแฟนคลับอักษรารัญจวนได้ยังไง จะกี่เรื่อง ๆ แนวนี้ก็ถูกใจนักอ่านทั้งนั้น”
“แต่ถ้าเรามีฐานแฟนคลับที่หลากหลายมากขึ้น แล้วแนวหักมุมก็ยังเหมาะที่จะทำซีรีส์ เราอาจมีรายได้อีกทาง เท่ากับมีทางรอดมากขึ้นไม่ใช่หรือคะ”
“องุ่น” เขาเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงจริงจัง “พี่รู้ว่าเธออยากเข้ามาบริหารงานที่นี่เต็มแก่ แต่ตราบเท่าที่พี่ยังกุมหัวเรือ พี่จะไม่ยอมเสียทรัพยากรที่มีน้อยนิดไปกับอะไรที่เราต้องเสี่ยงสูญเสียมากกว่าเดิม”
หญิงสาวไหวไหล่ “ถ้าอย่างงั้นก็เตรียมตัวเสียเรือก็แล้วกันนะคะ แต่พ่อองุ่นคงไม่ยอมเสียเงินมหาศาลที่เพิ่มทุนให้พี่ไปแล้วแน่”
จากนั้นลุกขึ้นยืนแล้วด้วยใบหน้าเย็นชาว่า “ฉะนั้น หลังจากองุ่นรับปริญญาแล้ว พี่จะได้เห็นชื่อองุ่นเป็นหนึ่งในผู้บริหารของที่นี่ ตามที่พี่ตกลงไว้กับพ่อขององุ่น ถึงวันนั้น องุ่นจะรีแบรนด์อักษรารัญจวนใหม่ทั้งหมด”
“รอให้ถึงวันนั้นเสียก่อนเถอะ”
“มันก็ไม่ได้นานเกินรอหรอกนะคะ”
หญิงสาวพูดจบก็หยิบแฟ้มออกมาจากกระเป๋า แล้ววางปังลงบนโต๊ะ “สรุปรายงานจากทีม Data Analyst ค่ะ เอาไปดูแล้วช่วยบอกทีว่าจะหันหัวเรือไปทางไหน”
กรินทร์ย่นคิ้วแล้วหยิบรายงานมาเปิดดู สิ่งแรกที่เห็นคือกราฟยอดการเข้าล็อกอินและความคิดเห็น
‘ยอดวิวกิจกรรมทายนามปากกาพุ่งขึ้นแบบก้าวกระโดดหลังประกาศว่ามี “วาดฟ้า” ร่วมรายการ ตัวเลขการสมัครสมาชิกแพลทฟอร์มก็ทะยานเป็นสามเท่า โพสต์โปรโมทจากคุณองุ่นก็ได้รับการแชร์กว่าสามพันครั้งในชั่วโมงเดียว’
อักษรารัญจวนแพลตฟอร์มที่เขาสร้างมาด้วยสองมือกำลังได้รับชีวิตใหม่อีกครั้ง!
“เธอจะเลือกตอนจบของนิยายยังไงก็แล้วแต่ แต่พี่จะให้เธอเลือกจบที่พี่เท่านั้น”
วินาทีเดียวกัน ข้อความที่สองจากอดีตนักเขียนชื่อดังก็ปรากฏบหน้าจออีกครั้ง และครั้งนี้ทำให้คิ้วของกรินทร์ถึงกับขมวดเป็นปม
วาดฟ้า : หลังจากอ่านนิยายของปลายฟ้ามาถึงตอนล่าสุด ฉันสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าปลายฟ้าไม่ปกติ...
ข้อความนั้น ทำให้กรินทร์โทร.หาวาดฟ้าแทบจะทันที
