โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ผู้แต่ง
ณ มหรรณพ
เรื่องย่อ
เมื่อนิตยสารสารคดีที่ ปลายฟ้า เป็นนักเขียนประจำปิดตัว ทำให้ปลายผ้าต้องหันเหจากการเขียนแนววิชาการ ไปต้องเลี่ยนแนวไปเป็นนักเขียนนิยาย เพื่อหาเงินเลี้ยงดู แม่และน้องสาว โดยเฉพาะแม่ของเธอต้องรับการผ่าตัดตาในสิ้นปี ปลายฟ้าจึงเขียนนิยายรัก แล้วนำไปให้ กรินทร์ คนรักเก่าที่เป็นซีอีโอของสำหนักพิมพ์อักษรารัญจวนช่วยพิจารณา แต่กรินทร์ไม่ให้ผ่านเพราะแนวเรื่องไม่ตรงกันแนวของอักษรารัญจวนที่เน้นขายแนวนิยายอิโรติก
แต่เพราะกรินทร์ยังมีใจให้ปลายฟ้า ด้วยความรักที่หลงเหลือ จึงให้ปลายฟ้าเขียนนิยายอิโรติกโดยที่มีเขาเป็นพระเอก และเธอเป็นนางเอก แลกกับเงินค่าจ้างที่เขาจะจ่ายให้เธอเป็นรายเดือนแต่ปลายฟ้ามีปมกับเรื่องเซกส์เพราะเคยถูก เปลว พ่อเลี้ยงล่วงละเมิดในวัยเด็กและมักมีอาการทางประสาทกำเริบหากถูกกระตุ้น ทว่าด้วยเงินที่กรินทร์เสนอให้ จึงทำให้ปลายฟ้าตอบรับงาน แต่เพราะกลัวว่าจะเขียนให้ถึงตอนจบไม่ได้ ปลายฟ้าจึงตั้งใจหางานเสริม และเธอก็ได้งานแม่บ้านรีสอร์ตที่มีชื่อว่า Beyond The Horizon โดยบังเอิญจากแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกกระทันหัน
ที่รีสอร์ตนี้ ปลายฟ้าต้องทำงานเป็นแม่บ้านประจำโซนวิลล่าการ์เด้น โดยมี แหวว หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนคุมงาน เธอมีหน้าที่ดูแลทำความสะอาดและอำนวยความสะดวกให้แขกประจำโซน ซึ่งหนึ่งในแขกที่เธอต้องดูและคือ เข้ เจ้าของห้องหมายเลข 222 ที่เขาแอบเลี้ยงแมวโดยมีแค่เธอและเขาเท่านั้นที่รู้ นอกจากแหววแล้ว ปลายฟ้าได้เจอ ชิด บาร์เทนเดอร์ที่คอยสอนงานในห้องอาหารให้เธอ
ด้วยงานแม่บ้านนี้เองที่ปลายฟ้าจะยึดไว้เป็นอาชีพเสริมจนกว่าเธอจะเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์จบ แต่มีเหตุเกิดขึ้นกับปลายฟ้าคือเธอเหยียบหางแมวที่คุณเข้เลี้ยงไว้ที่ริมสระน้ำ จนทำให้เธอตกสระ แต่เข้ก็ช่วยเธอไว้ได้ทัน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เข้รู้ว่าเธอต้องรับงานเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์ แต่เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง(แบบคู่รัก) เข้เลยเสนอว่าถ้าปลายฟ้ามาเป็นเพื่อนคุยให้เขา เขาจะเล่าประสบการณ์บนเตียงให้ฟัง ข้อตกลงแรกระหว่างปลายฟ้าและเข้จึงเริ่มขึ้น
แต่ปลายฟ้าไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้เล่นคนหนึ่งในเกมล่าหาคำตอบของปริศนาฆาตกรรมในรีสอร์ทแห่งนี้
พิมพ์ลดา... ที่ว่ากันว่าเป็นผู้หญิงคนใหม่ของคุณเข้...ชิดเคยบอกเธอแบบนั้น
พิมพ์ลดา...ผู้หญิงที่เหมาะกับเขาในทุกทาง...
“เมื่อกี้ฉันแวะไปคุยธุระกับคุณแพรวพลอยมา เขาพูดถึงเรือยอชต์ของ Beyond The Horizon เขาบอกว่ามันอยู่ในโครงการปีหน้าของคุณด้วย”
“เอ่อ... ครับ”
“ทำไมคุณไม่เล่าเรื่องนี้ให้พิมพ์ฟังบ้างเลยล่ะคะ”
จากมุมที่ปลายฟ้าแอบอยู่นั้นมองเห็นเพียงแค่ร่างสูงของเขาเท่านั้น แต่พอสิ้นคำพูดของหญิงสาวก็ตามมาด้วยเสียงรองเท้าส้นสูงที่ก้าวเข้ามาในห้อง หมายความว่าระหว่างที่พิมพ์ลดาอยู่ เธอก็ไม่สามารถทำตามแผนได้อย่างนั้นหรือ
“คือ... ผมคิดว่ารอให้ใกล้วันเปิดตัวแล้วค่อยประกาศให้คนนอกรู้”
“สุดท้ายแล้ว...คุณก็ยังเห็นพิมพ์เป็นคนนอกอยู่ดี”
“ผมไม่ได้ตั้งใจทำคุณรู้สึกไม่ดี...แต่”
จู่ ๆ เสียงของเขาก็เงียบหายไป แล้วมีเสียงของหญิงสาวดังแทนที่
“ไม่เป็นไรเลยค่ะ ถึงพิมพ์ยังเป็นคนนอกในสายตาคุณ แต่พิมพ์ก็เต็มที่กับงานที่จะทำกับคุณเสมอ เรื่องโรงบ่มตอนที่คุยกับคุณพ่อวันนั้น พิมพ์ก็เอาไปเสนอในที่ประชุมบริษัทเพื่อเตรียมวางแผนการตลาดให้แล้วค่ะ”
“พิมพ์... ผมกับลียงโชคดีที่ได้คุณมาร่วมงาน ถ้ามีอะไรที่ให้ผมกับลียงช่วยล่ะก็ยินดี”
“ถ้างั้น... ก็ขอให้ฉันเข้าไปดื่มอะไรในห้องคุณได้ไหมคะ แล้วคุยถึงโครงการบริการล่องเรือยอชต์ปีหน้ากัน”
คำถามของหญิงสาวทำให้ลมหายใจปลายฟ้าติดขัดรอลุ้นกับคำตอบที่กำลังจะออกจากปากของชายหนุ่ม เธอภาวนาขอให้เขาปฏิเสธ หาไม่แล้วคงไม่มีโอกาสทำแผนสำเร็จ ใช่สิ เธอห่วงเรื่องแผนไม่สำเร็จ ไม่ได้รู้สึกหึงหวงอะไรทั้งนั้น ปลายฟ้าบอกตัวเองในใจแต่ก็ห้ามความรู้สึกร้อนในอกไม่ได้
“ได้สิครับ”
ทว่าคำตอบสวนทางกับความคาดหวัง ปลายฟ้าจึงกัดริมฝีปากอย่างขัดใจ
“แล้วผม...อยากแก้ตัวอีกสักครั้งหลังจากคืนนั้น... หวังว่าคุณจะให้โอกาสผม”
แต่คำพูดต่อมาของเขตต์หลังเสียงประตูปิดดัง ทำให้ทุกเสียงให้หัวของปลายฟ้าเงียบงัน
พิมพ์ลดาส่งเสียงหัวเราะพลางเดินเข้ามาหยุดยืนหน้าโซฟา ในมุมที่ปลายฟ้ามองเห็นหญิงสาวในชุดเดรสคอปาดสีขาว ขนาดพอดีรูปร่างอ้อนแอ้นอรชร
“พิมพ์ไม่เข้าใจหรอกค่ะ จะให้พิมพ์ให้โอกาสคุณยังไง จะใช่แบบนี้หรือเปล่า...” สิ้นประโยค เจ้าหล่อนก็วาดวงแขนโอบรอบคอชายหนุ่มที่เดินตามเข้ามาหยุดยืนตรงหน้า
ปลายฟ้าได้ยินเสียงถอนหายใจยาวเหยียดจากตัวของชายหนุ่ม เธอไม่รู้ว่าเขามองอีกฝ่ายด้วยดวงตาแบบไหน แต่พอเห็นแขนเรียวทั้งสองข้างโอบรอบคอของเขา ก็ทำเอาเธอรู้สึกมือไม้สั่นขึ้นมา
“ผมเพิ่งว่ายน้ำในทะเลมา ขอชอบอาบน้ำให้สบายตัวก่อนเริ่มอะไร ๆ ... ได้หรือเปล่า”
“แล้วถ้าพิมพ์ตอบว่า...ไม่ได้ล่ะคะ”
หญิงสาวหลังม่านได้ยินประโยคนั้นแล้วพยายามสะกดกลั้นความร้อนรุ่มที่เกิดกลางอกให้สงบ
“ถ้างั้น... พิมพ์จะอาบน้ำด้วยกันกับผมไหมล่ะ”
คนที่แอบฟังกัดริมฝีปากแน่น มือที่เคยกำแน่นข้างลำตัวก็เผลอขยุ้มผ้าม่านอย่างลืมตัว
“ที่คุณพูดมาไม่ทราบว่าชวนให้พิมพ์อาบน้ำกับคุณจริงหรือแค่แกล้งหยอกเพื่อท้าทายคะ”
เขตต์หัวเราะในลำคอ “ผมไม่รู้ว่าคุณอยากได้ยินคำตอบไหน”
จากนั้นก็ใช้มือคลายวงแขนของหญิงสาวออกจากลำคอของตัวเอง แล้วหมุนตัวเดินมาเลือกเปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียงให้ห้องกังวานไปด้วยท่วงทำนองของบทเพลงบลูส์ ก่อนเคลื่อนตัวไปหยิบขวดเหล้าบรั่นดีลงจากชั้นเก็บแล้วเปิดรินใส่แก้วใส
“แต่ไม่ว่าจะเป็นคำตอบไหน ผมก็ยอมรับในทุกคำตอบ”
เขตต์บอกพลางยื่นแก้วบรั่นดีให้หญิงสาวตรงหน้าที่มองเขาด้วยดวงตาแห่งความท้าทายแต่แล้วหล่อนก็หัวเราะเบา ๆ รับแก้วขึ้นแตะริมฝีปากเพียงน้อย ก่อนเอียงคอมองเขาแล้วเอ่ยว่า
“คำตอบของพิมพ์… อยู่ในห้องน้ำค่ะ ถ้าอยากรู้จริงก็ตามเข้ามา”
ว่าแล้วก็หมุนตัวเดินห่างออกไป ปล่อยกลิ่นหอมอวลติดอยู่ในอากาศ เสียงส้นสูงกระทบพื้นเป็นจังหวะจนกระทั่งบานประตูห้องน้ำปิดลง
เสียงเพลงบลูส์กลายเป็นเสียงเดียวที่เข้าปกคลุมห้อง และเป็นเสียงเดียวที่ช่วยกลบเสียงหัวใจเต้นของปลายฟ้า เมื่อเสียงฝีเท้าหนักแน่นกลับเคลื่อนเข้ามาใกล้จนหยุดในระยะห่างจากเธอเพียงแค่คืบ
และในวินาทีนั้น คล้ายว่าหัวของปลายฟ้าหยุดเต้นเมื่อมีสัมผัสบางอย่างกระทบผ่านม่านหนามาแตะที่ศีรษะของเธอ กระนั้นปลายฟ้าก็ยังพยายามทำตัวให้นิ่งไม่ไหวติงแม้จะรู้ในใจลึก ๆ ว่า ชายหนุ่มรับรู้ถึงการมีอยู่ของเธอ
ฉับพลันสัมผัสอ่อนโยนที่ศีรษะก็แปรเปลี่ยนเป็นผืนม่านทั้งสองและขวาของปลายฟ้ายวบลงราวกับผู้ชายหลังม่านโน้มกายเข้ามาใกล้จนผืนผ้าแทบจะไม่อาจกั้นระหว่างกัน ด้วยแขนทั้งสองข้างของเขาที่ยกขึ้นค้ำกระจกไว้ ทำให้ร่างของปลายฟ้าถูกขังอยู่ตรงกลางราวกับนกในกรง
“ผมเตือนคุณแล้วใช่ไหมว่าถ้าจะโดดมาเล่นเกมนี้ก็ระวังตัวให้ดี”
ราวกับวงแขนขยับแคบลงจนปลายฟ้ารู้สึกต้องทำตัวให้ลีบเล็ก เป็นพันธนาการอันหนาวเหน็บ ในทุกเสี้ยววินาทีที่เขาโน้มกายเข้ามา ม่านโปร่งพลิ้วเบาเหมือนจะยอมแพ้ต่อแรงกดทับนั้น และในความมืดสลัว เธอแทบสัมผัสได้ถึงความร้อนจากร่างกาย
“อยากทำอะไรก็ให้รีบทำซะ”
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยใกล้ราวกับเธอสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นที่แทรกผ่านใยผ้า มันทั้งหนักแน่นและแฝงแรงกดดันที่แปลกประหลาดระหว่างคำเตือนกับคำอนุญาต
“แต่อย่าให้ผมเห็นตำตาว่าคุณทรยศผมจริง ๆ เพราะมันเจ็บ”
“เขตต์คะ”
พลันนั้น เสียงหวานของพิมพ์ลดาดังลอดมาจากห้องน้ำ “เขตต์… คุณทำอะไรอยู่ตรงนั้น”
ในวินาทีนั้น ม่านโปร่งที่ถูกกดตรึงด้วยสองแขนของชายหนุ่มค่อยๆ คลายออก แรงกดทับที่เหมือนกรงขังก็จางหายไปพร้อมกับเงาร่างสูงที่ถอนแขนกลับ
“ผมกำลังคิดว่าพอแก้ตัวกับคุณแล้ว อยากชวนคุณมาชมจันทร์คืนนี้ มันสวยมากทีเดียว”
หญิงสาวหัวเราะคิก “ฉันเกรงว่าคุณต้องแก้ตัวกับฉันถึงเช้าจนไม่ได้ออกไปชมจันทร์”
“ถ้างั้นก็น่าเสียดายหน่อย... แต่คงไม่ถึงขนาดทำให้ผมเสียใจที่ได้แก้ตัวกับคุณ”
สิ้นประโยคของเขา เสียงก้าวเท้าก็ห่างออกไปตามด้วยเสียงปิดประตูห้องน้ำ ครานั้นดวงตาของปลายฟ้าจึงพร่ามัว น้ำตาคลอเหมือนถูกพรากลมหายใจออกจากอก
แต่ไม่มีเวลาให้เธอจมกับความรู้สึกนั้นนานนัก เพราะภารกิจยังรออยู่ ปลายฟ้ากัดฟันแน่น ข่มเสียงสะอื้นในลำคอ แล้วค่อย ๆ ก้าวออกจากมุมมืด แล้วจับจ้องมองไปยังโต๊ะกระจกหน้าโซฟาด้วยดวงตาแดงก่ำ จนเจอเป้าหมายของเธอมีเพียงหนึ่งเดียว
คีย์การ์ดของเขาที่นอนนิ่งสงบในกระเป๋าเงินที่จะพาเข้าสู่แผนสุดท้าย
เธออาจพลาดที่ถูกเขาจับได้ครั้งนี้ แต่งานเลี้ยงฉีกหน้ากากผู้บงการอันเป็นแผนชี้เป็นชี้ตาย จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด และเมื่อถึงตอนนั้น เขาอาจได้เห็นการทรยศของเธอแบบตำตา