โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
จูบที่ไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้เขตต์ชะงักราวกับร่างกายถูกแช่แข็ง ความอุ่นจากริมฝีปากที่ฉาบไล้ไวน์แดงแตะต้องเขาอย่างรวดเร็วและแนบแน่นเกินกว่าที่เขาจะตั้งตัวทัน แต่เขตต์รู้ตัวดีว่าต้องหยุดมันอย่างแนบเนียน ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปไกลกว่านั้น
เขตต์กดปลายนิ้วกับต้นแขนเ ราวกับขอพื้นที่หายใจคืนมา แล้วค่อย ๆ ดันตัวเธอออกห่างจากตัวเองอย่างสุภาพพอที่จะไม่ทำร้ายศักดิ์ศรีของเธอ แต่ก็คิดว่าหนักแน่นพอที่จะสื่อถึงเส้นแบ่งที่เขาวาดไว้ในใจ
“ทำแบบนี้คุณจะเสียหาย”
สายตาของพิมพ์ลดาเต็มไปด้วยความตกใจและเสียหน้า แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดต่อ พิมพ์ลดาก็ชิงยกมือขึ้นแตะอกเขา มองด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย
“พิมพ์แค่อยากให้คุณรู้...” น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความมั่นคง ขณะที่เอื้อมมือมาจับมือของเขา “รู้ชัด ๆ ว่าพิมพ์คิดกับคุณยังไง ไม่ได้คิดจะเล่น ๆ หรือคบแค่ฆ่าเวลา แล้วพิมพ์ก็เชื่อว่า...พิมพ์จะทำให้คุณลืมผู้หญิงคนนั้น...คนที่ชื่อน้ำตาล”
ลมหายใจของเขาหยุดชั่วขณะ เพ่งมองหญิงสาวเจ้าของประโยคด้วยความกังขา แต่ไม่จำเป็นต้องเอ่ยถาม พิมพ์ลดาก็คลี่ยิ้มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงปกติราวกับพูดเรื่องลมฟ้าอากาศ
“คุณพ่อสืบเรื่องเชฟขนมหวานคนนั้นแล้ว และพิมพ์ก็รู้แล้วเกิดอะไรที่นี่ แต่พิมพ์เลือกจะเชื่อคุณนะ พิมพ์พูดให้พ่อช่วยเหลือคุณได้ เพียงแค่... คุณทำให้คุณพ่อชอบคุณ"
“คุณพิมพ์...” เขาเอ่ยอย่างอ่อนโยนแต่หนักแน่น “ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดี ๆ และความตั้งใจทั้งหมด แต่เรื่องคดี...มันไม่เกี่ยวกับงานที่เราจะต้องทำร่วมกัน ผมอยากให้คุณสบายใจและไม่ต้องเดือดร้อนเพราะเรื่องของผม”
เขาเว้นจังหวะพูด แล้วมองด้วยแววตาเรียบสงบ “กลับไปเปิดวินเทจไวน์ฉลองวันเกิดให้คุณพ่อของคุณกันเถอะ”
การปฏิเสธแบบนั้นจะสร้างความขุ่นมัวในใจของเธอหรือไม่ เขตต์ไม่อยากคาดเดา เขาขยับก้าวนำเธอออกจากคลังเก็บเหล้าพร้อมกับไวน์วินเทจในมือ ทว่าทันทีที่พ้นประตูคลังเหล้าไป เพียงเสี้ยววินาทีที่สายตากวาดไปข้างหน้า ความมั่นคงนั้นก็พลันอ่อนยวบลงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ปลายฟ้า...เธอกำลังก้าวเข้าสู่ห้องอาหาร
สายลมอ่อนเบาจากประตูที่เปิดทิ้งไว้พัดปลายกระโปรงเธอเบา ๆ ราวกับภาพในห้วงฝันที่คุ้นเคยเกินไป เคียงข้างกับเธอคือกรินทร์ และที่ตามหลังทั้งสอง เป็นหญิงสาวสองคนกำลังเดินคุยส่งเสียงหัวเราะอย่างสุขใจ
“เข้ ยืนเหม่ออะไรอยู่ เอาไวน์มาสิ!”
ลั่นเสียงของลียงดึงเขาออกจากภวังค์ความคิด แล้วยังดึงสายตาของปลายฟ้าให้หันขวับมามอง แต่เพียงเสี้ยววินาทีเดียว.เท่านั้น ก่อนที่ดวงตากลมโตจะผินไปทางอื่น ราวกับเห็นเขาเป็นอากาศธาตุ
ความรู้สึกบางอย่างกำลังส่งสัญญาณให้เขาเดินออกจากที่นี่ เขตต์หันไปทางพิมพ์ลดา แล้วยื่นไวน์วินเทจให้เธอ
“ผมขอตัวเข้าไปดูในครัวหน่อยว่าจะเตรียมเมนูขนมหวานที่เข้ากับไวน์ขวดนี้ยังไง วานคุณนำไวน์กลับไปลียงได้ไหม”
เขาไม่ปล่อยให้พิมพ์ลดาเอ่ยปฏิเสธ คว้ามือของเธอมาให้รับไม้ต่อ จากนั้นพาตัวเองออกจากทุกอย่างที่เป็นต้นเหตุของความอัดอั้น
“เขตต์ เธอช่วยจัดค็อกเทลรสจัดจ้านสี่ที่เสิร์ฟให้ที่โต๊ะของคุณกรินทร์ทีสิ”
แต่วันที่ทุกอย่างไม่เป็นใจ ต่อให้หลีกเลี่ยงยังไง ปัญหาก็วิ่งเข้ามาชน เสียงที่ได้ยินจากด้านหลังกระตุ้นต่อมความขุ่นเคืองที่สงบไปแล้วให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
“ค็อกเทลรสจัดจ้านอาจช่วยเรียกน้ำย่อยได้ แต่สำหรับเมนูเรียกน้ำย่อยดินเนอร์เซ็ตในแพกเกจฮันนีมูนที่จัดให้แขกเป็นคาร์ปาชโชกับสลัดมะเขือเทศชีสมอซซาเรลลา ต้องใช้ค็อกเทลรสนุ่มเบาเท่านั้น” เขตต์พูดโดยไม่หันไปมอง “เป็นเรื่องที่เธอควรใส่ใจหากคิดอยากบริหารงาน Beyond The Horizon”
“ว้าว อย่างที่พี่ปลายบอกเป๊ะเลยค่ะ คุณเขตต์สันทัดเรื่องเครื่องดื่มจริง ๆ”
ทว่าเสียงพูดที่ไม่คุ้นหูทำให้เขาหันหลังกลับไปมอง
“องุ่นเชื่อแล้วล่ะค่ะว่า Beyond The Horizon มีจุดเด่นเรื่องค็อกเทลจริง ๆ” เจ้าของเสียงพูดเป็นหญิงสาวใบหน้าสวยเฉี่ยว กับทรงผมบ๊อบสั้นระดับปลายคาง
“แล้วคุณคิดว่าเราควรเลือกเมนูอะไรดีคะ”
เธอคนนั้นถามเสียงใสแล้วมองเขาด้วยดวงตาเปล่งประกาย ส่วนปลายฟ้ากลับเพ่งสายตามองไปทางขวดเหล้าที่วางเรียงรายบนเคาน์เตอร์อย่างกับพวกมันมีอะไรน่าสนใจมากกว่ามองเขา
“ผมมีให้สามตัวเลือก ตัวแรกเป็น Bellini ที่ผสมพีชและสปาร์กคลิ่งโซดา ตัวเลือกที่สองคือ Mimosa เป็นน้ำส้มผสมกับ Sparkling Wine และสุดท้าย French 75 ที่ผสมระหว่างเหล้า Gin กับ Champagne”
คนที่เรียกตัวเองว่าองุ่นได้ยินแล้วมีดวงตาวับวาว “น่าสนใจทั้งหมดเลยค่ะ” จากนั้นเขย่าแขนหญิงสาวที่ยืนนิ่งไม่ขยับราวกับเป็นตุ๊กตา “องุ่นเลือก French 75 ให้ตัวเองกับคุณวาดฟ้า วานพี่ปลายเลือกให้พี่รินทร์ด้วยนะคะ พี่ปลายน่าจะรู้ว่าพี่รินทร์ชอบอะไร”
หญิงสาวบอกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แล้วหมุนตัวเดินกลับไปที่โต๊ะ ทิ้งตุ๊กตาปลายฟ้าที่ทำตาโตราวกับถูกสั่งให้หาคำตอบเกมทายใจยืนอ้ำอึ้ง ๆ ทำหน้าลำบากใจ
“ส่วนใหญ่แขกผู้ชายจะเลือก French 75” เขาไม่เคยอยากรู้ใจไอ้หมอนั่น แต่มันก็ไม่มีคำตอบที่ถูกต้องในเรื่องนี้ “หากเขาดื่มแล้วไม่ชอบ ก็เปลี่ยนได้”
ปลายฟ้าพยักหน้าเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงแผ่วว่า “ฉันขอเป็นน้ำเปล่าได้ไหมคะ... ไม่อยากดื่มอะไรที่เป็นแอลกอฮอล์”
“ที่ไม่อยากดื่มเพราะไม่อยากเมาก่อนไปสนุกกันต่อที่บาร์โฮสต์คืนนี้ใช่ไหมล่ะ” แต่คนตอบกลับคือแพรวพลอย “บังเอิญฉันได้ยินคุณองุ่นคุยกับคุณวาดฟ้าน่ะ”
“ได้...น้ำเปล่า”
เขาตอบกลับปลายฟ้าเพียงแค่นั้น แล้วเดินไปยังบาร์ เขียนออเดอร์ทั้งหมดลงในบิล โดยมีหมายเหตุเพิ่มเติมว่า
‘จัดน้ำมะนาวผสมน้ำผึ้งอุ่นไปให้ปลายฟ้าที่ห้อง 221บอกเธอว่ามันช่วยขับแอลกอฮอล์ให้ออกจากร่างกายเร็วขึ้น’
ชิดรับไปอ่านด้วยใบหน้าฉงน แต่เขาหน่วยที่จะตอบคำถามอะไรอีกแล้ว และอยากจบภารกิจของวันนี้ จึงเดินกลับไปยังโต๊ะอาหารที่เมนูสุดท้ายเริ่มนำไปบรรณาการ ส่วนเขาก็เป็นหนึ่งในเครื่องบรรณาการจาก Beyond The Horizon ที่ลียงมั่นใจนำเสนอให้แก่พิมพ์ลดา
จนในที่สุด งานฉลองวันเกิดแขกผู้มีเกียรติก็จบลงด้วยดี ต้องขอบคุณวินเทจไวน์ที่เขาเก็บสะสมไว้เพื่อเปิดในวันสำคัญ และมันก็ทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์แบบ
“ทีนี้ก็รอลุ้นว่าจะมีชื่อ Beyond The Horizon อยู่ในลิสต์สถานที่พักที่เข้าร่วมโครงการหรือเปล่า”
ลียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาทันทีที่เดินกลับมาถึงห้องพักของเขตต์
“ถ้าเราไม่ได้อยู่ในลิสต์ มึงจะเสียใจหรือเปล่า”
ลียงส่ายหน้า ยกแขนสองข้างหนุนศีรษะบนพนักพิงอย่างหมดแรง “ถ้าไม่ได้ก็ต้องหาวิธีทำการตลาดต่อไป”
“Beyond The Horizon New York” เขตต์เปรยขึ้น ดวงตาเหม่อลอยไปยังแสงไฟสีอ่อนของห้อง
“กูจะสร้างชื่อให้ Beyond The Horizon New York แล้วหวนกลับมาฟื้นฟูที่นี่ให้เต็มกำลัง”
“นั่นคือหลังจากมึงพิสูจน์ตัวเองได้แล้วว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ แล้วเรื่องที่มึงเห็นชิดลอบเข้าห้องคืนที่ยายปลายฟ้าไม่อยู่ มึงหาคำตอบให้เรื่องนี้ได้หรือยัง”
เขตต์นิ่งงันไปชั่วอึดใจ ก่อนตอบด้วยเสียงแผ่วว่า “ยัง”
แม้คำตอบสวนทางกับหลักฐานคลิปที่ลุงยามให้ดูบ่งบอกชัดว่านักเขียนสาวกลายเป็นคนทรยศ แต่ก็อยากรู้นักว่าปลายฟ้ากำลังจะทำอย่างไรต่อจากนี้
ที่แน่ ๆ ตอนนี้เธอคงกำลังอยู่ท่ามกลางโฮสต์หนุ่มในบาร์แล้ว ลูกแมวน้อยอย่างเธอจะสั่นกลัวกับการถูกฝืนใจให้ชนแก้วหรือสนุกสนานกับการให้ชายอื่นพะเน้าพะนอเอาใจกัน พอคิดว่าอาจเป็นอย่างหลัง ก็รู้สึกร้อนรุ่มในอกขึ้นมาทันที
“คืนที่ชิดลอบเข้าห้องมึงนั่น ยายปลายฟ้าออกไปไหน” ความสงสัยของลียงยังวนเวียนอยู่แต่กับนักเขียนสาว
“อาจจะออกไปซื้ออาหารแมวให้เบอร์เบิน เพราะวันนั้นคงเหลือติดก้นถุงนิดหน่อย”
เชฟหนุ่มสบถอย่างหัวเสีย “กูเคยพูดกับยายปลายฟ้าว่าเรื่องของเธอจะทำให้แพรวพลอยโต้กลับรุนแรง” จากนั้นหันมาสบตาคนที่นั่งบนโซฟา “นั่นคือก่อนที่วิลล่าจะถูกเผา”
“ถ้ากูอยู่ห้องมึงวันนั้น เรื่องคงไม่เกิด” เขารู้สึกผิด แต่เมื่อคิดตามที่ลียงเอ่ย ก็เกิดความรู้สึกปั่นป่วนในอก ปลายฟ้าร่วมมือกับแพรวพลอยตั้งแต่ตอนนั้นหรือไม่ ถ้าใช่ นั่นหมายความว่าเธอหลอกให้เขาตายใจ เชื่อในความใสซื่อจนเขาถลำลึก
ทันใดนั้น เสียงสายเรียกเข้าดังขึ้น เป็นหมายเลขของวีรชัย ทนายคนเก่งฝีมือดี เขตต์จึงรีบคว้าโทรศัพท์ กดรับสายแล้วเปิดลำโพง กรอกเสียงลงไปอย่างเร่งร้อน
“สวัสดีครับคุณวีรชัย”
ปลายสายตอบกลับแทบไม่เสียเวลาเกริ่นนำ “ผลการตรวจสอบลายนิ้วมือบนแผงยาที่พบในตึกของร้านขนมคุณน้ำตาลออกแล้วครับ”
“ผลเป็นยังไงครับ” หัวใจเขตต์กระตุกวูบ เขาถามสวนกลับแทบจะในทันที ลียงเองก็โน้มตัวเข้าหาโต๊ะอย่างลืมตัว เพื่อฟังอย่างใจจดจ่อ
เสียงถอนหายใจหนักดังผ่านลำโพง ก่อนที่วีรชัยจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอึดอัดต่อ “ผิดคาดไปจากที่เราคิดมากเลยครับ ไม่ใช่ทั้งของเสี่ย แล้วก็ไม่ใช่ของคุณน้ำตาล แต่เป็นของ...”
เขาเว้นวรรคอยู่อึดใจหนึ่ง ราวกับต้องรวบรวมกำลังใจอย่างมากก่อนจะพูดออกมาว่า
“...เป็นของคุณบังอร”
ชั่วขณะนั้น อากาศในห้องเหมือนหยุดนิ่ง เสียงเครื่องปรับอากาศที่เคยดังครืดเบา ๆ ก็เลือนราง ราวกับทุกเสียงรอบตัวถดถอยหายไป เหลือเพียงเสียงเต้นของหัวใจตัวเองที่กระหน่ำรัวของเขตต์
