โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ผู้แต่ง
ณ มหรรณพ
เรื่องย่อ
เมื่อนิตยสารสารคดีที่ ปลายฟ้า เป็นนักเขียนประจำปิดตัว ทำให้ปลายผ้าต้องหันเหจากการเขียนแนววิชาการ ไปต้องเลี่ยนแนวไปเป็นนักเขียนนิยาย เพื่อหาเงินเลี้ยงดู แม่และน้องสาว โดยเฉพาะแม่ของเธอต้องรับการผ่าตัดตาในสิ้นปี ปลายฟ้าจึงเขียนนิยายรัก แล้วนำไปให้ กรินทร์ คนรักเก่าที่เป็นซีอีโอของสำหนักพิมพ์อักษรารัญจวนช่วยพิจารณา แต่กรินทร์ไม่ให้ผ่านเพราะแนวเรื่องไม่ตรงกันแนวของอักษรารัญจวนที่เน้นขายแนวนิยายอิโรติก
แต่เพราะกรินทร์ยังมีใจให้ปลายฟ้า ด้วยความรักที่หลงเหลือ จึงให้ปลายฟ้าเขียนนิยายอิโรติกโดยที่มีเขาเป็นพระเอก และเธอเป็นนางเอก แลกกับเงินค่าจ้างที่เขาจะจ่ายให้เธอเป็นรายเดือนแต่ปลายฟ้ามีปมกับเรื่องเซกส์เพราะเคยถูก เปลว พ่อเลี้ยงล่วงละเมิดในวัยเด็กและมักมีอาการทางประสาทกำเริบหากถูกกระตุ้น ทว่าด้วยเงินที่กรินทร์เสนอให้ จึงทำให้ปลายฟ้าตอบรับงาน แต่เพราะกลัวว่าจะเขียนให้ถึงตอนจบไม่ได้ ปลายฟ้าจึงตั้งใจหางานเสริม และเธอก็ได้งานแม่บ้านรีสอร์ตที่มีชื่อว่า Beyond The Horizon โดยบังเอิญจากแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกกระทันหัน
ที่รีสอร์ตนี้ ปลายฟ้าต้องทำงานเป็นแม่บ้านประจำโซนวิลล่าการ์เด้น โดยมี แหวว หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนคุมงาน เธอมีหน้าที่ดูแลทำความสะอาดและอำนวยความสะดวกให้แขกประจำโซน ซึ่งหนึ่งในแขกที่เธอต้องดูและคือ เข้ เจ้าของห้องหมายเลข 222 ที่เขาแอบเลี้ยงแมวโดยมีแค่เธอและเขาเท่านั้นที่รู้ นอกจากแหววแล้ว ปลายฟ้าได้เจอ ชิด บาร์เทนเดอร์ที่คอยสอนงานในห้องอาหารให้เธอ
ด้วยงานแม่บ้านนี้เองที่ปลายฟ้าจะยึดไว้เป็นอาชีพเสริมจนกว่าเธอจะเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์จบ แต่มีเหตุเกิดขึ้นกับปลายฟ้าคือเธอเหยียบหางแมวที่คุณเข้เลี้ยงไว้ที่ริมสระน้ำ จนทำให้เธอตกสระ แต่เข้ก็ช่วยเธอไว้ได้ทัน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เข้รู้ว่าเธอต้องรับงานเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์ แต่เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง(แบบคู่รัก) เข้เลยเสนอว่าถ้าปลายฟ้ามาเป็นเพื่อนคุยให้เขา เขาจะเล่าประสบการณ์บนเตียงให้ฟัง ข้อตกลงแรกระหว่างปลายฟ้าและเข้จึงเริ่มขึ้น
แต่ปลายฟ้าไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้เล่นคนหนึ่งในเกมล่าหาคำตอบของปริศนาฆาตกรรมในรีสอร์ทแห่งนี้
แม้จะชายหนุ่มจะไม่ได้คาดคั้น หรือกระทำการดุดันเหมือนเจ้าหน้าที่สวบสวน ความลุ่มลึกในดวงตาสีนิลที่ทำให้เธอนิ่งค้าง ริมฝีปากอิ่มสั่นระริกราวกับพยายามเอ่ยบอก
“อาจมีเหตุผลร้ายแรงที่ทำให้ฉันกลัวมากกว่าเกลียด” ไม่เพียงแค่เรื่องเซกส์ แต่ยังมีปริศนาของเขาที่คาบเกี่ยวกับคำว่าผู้ต้องขัง ทว่าความคลุมเครือนั้น และเพราะฉันเชื่อ จึงเลยอยู่ตรงนี้กับคุณ...ใช่ไหมคะ”
“Let’s find the answer together”
สิ้นประโยคเสียงแผ่ว ร่างแกร่งก็โน้มเข้ามา ประทับจุมพิตลงบนกลีบปากอิ่ม กดจูบขบเม้มกลืนกิน ราวกับอยากหาคำตอบที่ซุกซ่อนในโพรงปากฉ่ำ เช่นเดียวกันกับปลายฟ้า ที่ต้องการหาค้นหาคำตอบที่ซุกซ่อนตัวอยู่ชั้นสึกสุดของก้นบึ้งหัวใจ
น้ำหนักของร่างแกร่งค่อย ๆ ทิ้งตัวลง พาเธอให้เอนลงนอนจนแผ่นหลังสัมผัสกับพรมหนานุ่ม ในขณะที่ยังมอบจูบแสนล้ำลึก ไล้เรียวลิ้นหนาแลกกับลิ้นบางที่ไม่ประสีประสา แต่ราวกับว่ามันสร้างความพึงพอใจให้เขาจนส่งเสียงครางต่ำในลำคอ ก่อนถอนรเรียวลิ้นออกแล้วกระซิบใกล้กลีบปากอิ่ม
“คุณเคยจูบเพราะอยากจูบไหม”
หญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างส่ายศีรษะ ปลายฟ้าจำความรู้สึกอยากจูบไม่ได้ จูบแรกที่เป็นการขืนบังคับไม่ต้องพูดถึง จูบของกรินทร์ก็ทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัวทุกครั้ง
มุมปากหยักของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้ม “จะเป็นจูบที่ดีได้ต้องมีใจ”
จากนั้นโน้มตัวลงมาช้า ๆ จนเธอรู้สึกได้ถึงจังหวะการเข้าใกล้ แล้วแตะริมฝีปากที่มุมปากเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้แผ่วเบาละมุนละไม ก่อนไล้ริมฝีปากช้า ๆ ราวกับกำลังสอนในเธอฟังเสียงหัวใจตัวเอง
“ตอบสนองจูบของผมตามความรู้สึก” เขากระซิบชิดริมฝีปาก “แต่ไม่ต้องฝืน”
เขตต์เอียงหน้าเล็กน้อยหจังหวะริมฝีปากประสานกัน แล้วประคองจูบของปลายฟ้าที่ทวีความลึกล้ำ ปล่อยให้เธอได้สอดส่ายลิ้นเข้าไปโพรงปากเขาราวกับหมาป่าเปิดบ้านให้กระต่ายน้อยเข้าสำรวจ
ทว่าดูเหมือนหมาป่าอดทนนิ่งเฉยไม่ได้นาน เขาเลื่อนมือสอดเข้าใต้ท้ายทอยของปลายฟ้า ให้เธอเงยหน้ารับจูบที่ความเร่าร้อนไต่ระดับมากขึ้น จนปลายฟ้ากำเสื้อเขาแน่น ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่คุ้นเคยไหลผ่านร่างกาย ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความร้อนที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงจนไม่อาจควบคุม
ราวกับจับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับปลายฟ้าได้ เขตต์ผละออกเพียงเสี้ยววินาที แล้วกดริมฝีปากหยักไปตามสันกรามพลางเอ่ยกระซิบเสียงต่ำ
“หายใจด้วยสิ”
เธอเพิ่งรู้ตัวว่ากลั้นยหายใจ แต่ก่อนสติจะกลับมา ริมฝีปากหยักก็แตะไล่ลงมาที่ใบหู ความร้อนของลมหายใจกรุ่นกลิ่นเบียร์ปะทะพวงแก้มและต้นคอสร้างความสะท้านให้หญิงสาวที่หันหน้าเปิดทางให้ลิ้นร้อนลากไล้ไปตามแอ่งชีพจร
“อืม...” ปลายฟ้าครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ดวงตากลมได้แต่ปรือมองความมืดมิดใต้โซฟา
แต่แล้วในจังหวะที่เหมือนชายเสื้อขงเอถูกเลิกขึ้น ก็มีแสงแวววาวสองดวงปรากฏท่ามกลางความมืดนั้น มันขยับไปมาก่อนค่อย ๆ เผยตัวตนทีละนิด ๆ
“บะ...เบอร์เบิน”
เมี้ยว
เสียงแมวร้องหยุดการเคลื่อนไหวต่อมาของชายหนุ่มได้ชะงัก คิ้วเข้มของเขาขมวดมุ่น แล้วก้มหน้าลงมามองสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใต้โซฟา และราวกับว่าการมีอยู่ของมันในห้องเป็นตับจบของบทเรียนรักที่เริ่มจากการจูบ เขตต์ล้วงเจ้าแมวน้อยที่เหมือนต่อต้านไม่ยอมออกมาได้ง่าย ๆ จากนั้นมองมันเหมือนสิ่งปริศนา
“ทำไมเบอร์เบินอยู่ในห้อง”
คำถามที่มาพร้อมกับใบหน้าตึงเครียดของเขาทำให้ปลายฟ้าเลิกคิ้วมอง “คุณ...เลี้ยงมันในห้องไม่ใช่หรือคะ”
“ไม่ ผมหมายถึงไม่ใช่หลังจากที่ผมอุ้มมันออกไปก่อนไปข้างนอกกับคุณ มันควรจะอยู่นอกห้องตลอดระหว่างที่เรายังไม่กลับมา”
เขาโยนประโยคคำถามมาให้เธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้ยากเกินกว่าจะเข้าใจ ชั่วขณะนั้น มีเสียงสายเข้าดังมาจากโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขา เบอร์เบินจึงถูกส่งต่อให้เธออุ้มเพื่อรับสายจากใครก็ตามที่ทำให้เขาถึงกับถอนหายใจเสียงยาว
“กูจะไปเดี๋ยวนี้” กรอกเสียงลงไป แล้ววางสายก่อนหันมามองเธอ “ผมอยู่หาคำตอบกับคุณคืนนี้ไม่ได้แล้ว”
แล้วส่งสายตาจ้องเบอร์เบินเหมือนต้องการให้มันตอบข้อสงสัย แต่ในเมื่อมันพูดภาษาคนไม่ได้ จะส่งกระแสจิตใส่ก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมา
“ต่อไปนี้ ก่อนออกจากห้อง เช็คให้มั่นใจว่าล็อคประตูแล้ว รวมถึงประตูระเบียงด้วย”
“ปกติฉันก็ทำแบบนั้นอยู่แล้ว”
“ตอนนี้มันเหมือนมีอะไรที่ไม่ปกติ”
พูดแล้วออกจากห้องไปเหมือนเร่งรีบโดยปล่อยให้เสียงของสายเรียกเข้านั้นดังต่อไป คำถามในหัวของเธอก็ดังไม่แพ้กัน
เมี้ยว
เบอร์เบินดิ้นขลุกขลักแล้วกระโดดลง จากนั้นก้มดมไปตามพื้นพลางทำจมุกฟุดฟิด แล้วกระโดดขึ้นไปบนเคาน์เตอร์แล้วยืดตัวตะกุยขาหน้ากับฝาประตูตู้เก็บของแขวนผนัง
ถึงตรงนั้นจะเป็นที่เก็บขนมแมวเลียก็ตาม แต่มันก็ร่อยหรอแล้ว ปลายฟ้าจึงแกะจากกล่องใหม่ที่เพิ่งซื้อมาให้ ทว่าความประหลาดก็เกิดขึ้นเพราะเบอร์เบินไม่ได้สนใจขนม แต่มันกำลังสนใจตู้ใบนั้นมากกว่า
นักเขียนจึงต้องไขความสงสัยขอตนให้กระจ่าง เธอเปิดฝาตู้บานนั้น แล้วแทบจะทันทีที่ฝาตูอ้า เบอร์เบินก็กระโดดเข้าไป เป็นพฤติกรรมที่มันไม่เคยทำมาก่อน แล้วพอมองดูให้ดี ๆ ปลายฟ้าก็เห็นว่ามันกำลังดมอะไรบางอย่าง หมายความว่าจุดประสงค์ของมันไม่ใช่เพื่อขออาหาร แต่คงได้กลิ่นแปลกปลอมนั่นเอง
และที่มาของกลิ่นแปลกปลอมที่ว่านั้น ถึงกับทำให้ปลายฟ้ากลั้นหายใจ
เพราะปริศนาชิ้นใหม่... ไดอะซีแพมที่ยังไม่ถูกใช้งาน...ถูกวางไว้ในตู้ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านั้นไม่เคยมี