โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ผู้แต่ง
ณ มหรรณพ
เรื่องย่อ
เมื่อนิตยสารสารคดีที่ ปลายฟ้า เป็นนักเขียนประจำปิดตัว ทำให้ปลายผ้าต้องหันเหจากการเขียนแนววิชาการ ไปต้องเลี่ยนแนวไปเป็นนักเขียนนิยาย เพื่อหาเงินเลี้ยงดู แม่และน้องสาว โดยเฉพาะแม่ของเธอต้องรับการผ่าตัดตาในสิ้นปี ปลายฟ้าจึงเขียนนิยายรัก แล้วนำไปให้ กรินทร์ คนรักเก่าที่เป็นซีอีโอของสำหนักพิมพ์อักษรารัญจวนช่วยพิจารณา แต่กรินทร์ไม่ให้ผ่านเพราะแนวเรื่องไม่ตรงกันแนวของอักษรารัญจวนที่เน้นขายแนวนิยายอิโรติก
แต่เพราะกรินทร์ยังมีใจให้ปลายฟ้า ด้วยความรักที่หลงเหลือ จึงให้ปลายฟ้าเขียนนิยายอิโรติกโดยที่มีเขาเป็นพระเอก และเธอเป็นนางเอก แลกกับเงินค่าจ้างที่เขาจะจ่ายให้เธอเป็นรายเดือนแต่ปลายฟ้ามีปมกับเรื่องเซกส์เพราะเคยถูก เปลว พ่อเลี้ยงล่วงละเมิดในวัยเด็กและมักมีอาการทางประสาทกำเริบหากถูกกระตุ้น ทว่าด้วยเงินที่กรินทร์เสนอให้ จึงทำให้ปลายฟ้าตอบรับงาน แต่เพราะกลัวว่าจะเขียนให้ถึงตอนจบไม่ได้ ปลายฟ้าจึงตั้งใจหางานเสริม และเธอก็ได้งานแม่บ้านรีสอร์ตที่มีชื่อว่า Beyond The Horizon โดยบังเอิญจากแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกกระทันหัน
ที่รีสอร์ตนี้ ปลายฟ้าต้องทำงานเป็นแม่บ้านประจำโซนวิลล่าการ์เด้น โดยมี แหวว หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนคุมงาน เธอมีหน้าที่ดูแลทำความสะอาดและอำนวยความสะดวกให้แขกประจำโซน ซึ่งหนึ่งในแขกที่เธอต้องดูและคือ เข้ เจ้าของห้องหมายเลข 222 ที่เขาแอบเลี้ยงแมวโดยมีแค่เธอและเขาเท่านั้นที่รู้ นอกจากแหววแล้ว ปลายฟ้าได้เจอ ชิด บาร์เทนเดอร์ที่คอยสอนงานในห้องอาหารให้เธอ
ด้วยงานแม่บ้านนี้เองที่ปลายฟ้าจะยึดไว้เป็นอาชีพเสริมจนกว่าเธอจะเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์จบ แต่มีเหตุเกิดขึ้นกับปลายฟ้าคือเธอเหยียบหางแมวที่คุณเข้เลี้ยงไว้ที่ริมสระน้ำ จนทำให้เธอตกสระ แต่เข้ก็ช่วยเธอไว้ได้ทัน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เข้รู้ว่าเธอต้องรับงานเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์ แต่เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง(แบบคู่รัก) เข้เลยเสนอว่าถ้าปลายฟ้ามาเป็นเพื่อนคุยให้เขา เขาจะเล่าประสบการณ์บนเตียงให้ฟัง ข้อตกลงแรกระหว่างปลายฟ้าและเข้จึงเริ่มขึ้น
แต่ปลายฟ้าไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้เล่นคนหนึ่งในเกมล่าหาคำตอบของปริศนาฆาตกรรมในรีสอร์ทแห่งนี้
“แล้วถ้าคุณเข้ทำแบบนั้นกับน้ำตาลจริง หนูจะช่วยจับเขาเข้าคุก”
“ปลายฟ้า…”
แหววเปล่งเสียงเรียกชื่อของเธอแผ่วเบาเหมือนคนที่เริ่มละลายอยู่ใต้ผืนน้ำ ดวงตาของแหววที่แดงก่ำก็มีหยาดน้ำหลั่งรินออกมาเหมือนรั้งอะไรไม่ไหวอีกต่อไป
“แต่ก่อนจะจับใคร…หนูต้องมั่นใจว่าไม่ได้จับผิดคน” น้ำเสียงของปลายฟ้าเองก็เริ่มสั่นตาม แต่ยังฝืนใจไว้ไม่ยอมให้หยาดน้ำตาหลั่งล้นออกมา “และหนูต้องการความจริง...จากคุณแหวว”
แหววกัดกรามแน่น ส่ายหัวปฏิเสธอย่างเด็ดขาด “ออกไปจากรีสอร์ตซะ มันจะดีที่สุดสำหรับเธอ”
“หนูไม่ไปไหนจนกว่าจะได้พิสูจน์ความจริง” ปลายฟ้ายืนกราน
แหววถอนหายใจลึก ก่อนเม้มริมปากแห้งผากเหมือนพยายามกล้ำกลืนคำพูดบางอย่าง แต่แล้วในที่สุดก็เอ่ยออกมา
“นอกจากไดอะซีแพมแล้ว หลักฐานที่ยืนยันว่าคุณเข้มอมเหล้าน้ำตาลก็คือเหล้าที่เขาบ่มเพื่อฉลองงานแต่งงานระหว่างเขากับน้ำตาล”
ข้อมูลที่ได้ยินทำให้หน้าอกของปลายฟ้าสะท้อนขึ้นลง “เหล้าเพื่อฉลองงานแต่งงาน?”
แหววเอ่ยต่อโดยไม่มองหน้า “เหล้าฝาแฝด ขวดหนี่งเขาตั้งชื่อว่า ‘น้ำตาล’ และอีกขวดตั้งชื่อว่า ‘เขตต์’ ”
“แล้วเหล้าขวดนั้น... หายไปไหน”
“แตกไปแล้ว แตกในวันที่เกิดเหตุ ผลการตรวจสอบหลักฐานบอกว่าพบรอยนิ้วของน้ำตาลที่คอขวด และเลือดที่ติดบนรอยคมเป็นเลือดของเขา...”
“หมายความว่าคุณเข้เป็นฝ่ายถูกทำร้ายหรือคะ...”
“ไม่มีใครรู้เรื่องนั้นนอกจากเขาและน้ำตาล แล้วเขาก็ไม่พูดให้ใครฟังนอกจากทนายของเขาเอง แต่ที่ฉันรู้... มีใครบางคนพยายามให้น้ำตาลไปพบเขาในวันนั้น”
“ใครบางคน…” เสียงของปลายฟ้าเบาบางลงพร้อมกับเสียงครืนครางของฟ้าร้อง
แหววถอนลมหายใจ หยิบโทรศัพท์เครื่องหนึ่งออกจากกระเป๋าถือ กดเปิดเครื่องแล้วยื่นมาให้เธอ “เปิดข้อความเข้าล่าสุด แล้วเธอจะได้คำตอบ”
ปลายฟ้ารับโทรศัพท์มา แล้วเมื่อเห็นภาพคู่ของเขตต์กับน้ำตาลที่ถูกตั้งเป็นหน้าจอโฮม เธอก็ย่นคิ้วพลางมองหน้าของอีกฝ่าย แล้วเลื่อนหน้าจอเพื่อดูข้อความเข้าในแชทแอปพลิเคชันที่ถูกเปิดใช้งานครั้งสุดท้าย ซึ่งข้อความสุดท้ายที่ถูกส่งเข้าโทรศัพท์เครื่องนี้มาจาก… คุณเข้
เธอเอ่ยชื่อเขาในใจ เมื่อเห็นรูปโปรไฟล์ของชายหนุ่มเจ้าของชื่อด้านบนสุดเหนือทุกข้อความของคนอื่น
“อยากได้ความจริงไม่ใช่หรือ นั่นล่ะคือความจริงที่พาน้ำตาลไปสู่หายนะ”
หัวใจที่เต้นกระหน่ำและเสียงฟ้าคำรามต่อเนื่องเหมือนกำลังส่งสัญญาณเตือนภัย แต่เธอก็จำเป็นต้องเปิดมัน และแล้ววินาทีต่อมา คลิปวิดีโอหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
ราวกับมีบางสิ่งแตกสลายในหัวใจ ความเจ็บปวดแผ่ขยายจนทั่วร่างกายเหมือนสายฝนที่ตกลงมาแบบไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง จ้องเขม็งไปยังรอยสัก
รูปกงจักรที่ฝังบนแผงอกแกร่งชื้นเหงื่อ และเหนือรอยสักข้างสร้อยเงินซึ่งร้อยจี้เขี้ยวสีงาช้างนั้น มีมือเรียวงามของหญิงสาววางทาบแนบสนิท กดปลายเล็บสีชมพูลงบนผิวกายสีแทนจนเป็นร่องลึก
‘เขตต์... อย่า... อย่าทำแบบนี้... น้ำตาลจะเสียใจ...อา... น้ำตาลจะเสียใจ...’
คำพูดสลับเสียงครวญครางดังแทรกซึมเข้าในหัว แหวนเพชรดวงโตที่ส่องประกายบนนิ้วนางข้างซ้าย ก็สะท้อนแสงจ้าจนกระทบทั้งดวงตาและหัวใจของปลายฟ้า
แต่ถ้าหากมีคำตอบซ่อนอยู่หลังฉากเสพสมของคนบาปเล่นชู้กันจนพาน้ำตาลไปสู่หายนะ เธอก็พร้อมจะเดินเข้าไปพิสูจน์มัน
ปลายฟ้ามุ่งหน้าเดินทางกลับรีสอร์ตด้วยรถรับจ้างที่ฝ่าความมืด สายฝนทำให้ทุกอย่างรอบกายเธอกลายเป็นภาพพร่ามัว เหมือนภาพที่เธอพยายามรวบรวมในหัวให้เป็นรูปเป็นร่างหลังกลับจากโรงพยาบาล และในภาพนั้นมีแพรวพลอยรวมอยู่ด้วย
แสงไฟอ่อนจากโคมไฟในสวนสาดกระทบผนังกระจกของล็อบบี้ตรงที่ปลายฟ้าเดินไปหยุดยืน ณ บันไดทางขึ้น แล้วเงยหน้ามองชั้นสองที่ตอนนี้มีเพียงแสงสลัวจากโถงทางเดิน
"คุณปลายฟ้าครับ มาเดินตากฝนแบบนี้เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะครับ"
เสียงของยามรักษาการณ์ คนที่เขตต์มีน้ำใจซื้อของกินมาฝากดังขึ้นเบาๆ จากด้านหลัง แต่ปลายฟ้าไม่ได้หันกลับไป เธอเพียงพยักหน้าช้า ๆ เป็นการตอบรับและแสดงความขอบคุณในใจ ก่อนจะก้าวเดินต่อไปข้างหน้า
ในหัวของเธอยังคงวนเวียนอยู่กับเหล้าขวดแฝดที่แหววเอ่ยถึงและคลิปวิดีโออันนั้น เป็นข้อมูลที่เหมือนจะกระจ่างแต่กลับเต็มไปด้วยเงื่อนงำซับซ้อน ปลายฟ้าเดินขึ้นบันไดอย่างช้าๆ ให้เสียงรองเท้ากระทบพื้นเบา ๆ ราวกับไม่ต้องการรบกวนความเงียบที่ซุกซ่อนความจริงไว้เบื้องหลังประตูบานใหญ่
กระทั่งขาบางมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องทำงานที่มีป้ายระบุว่ากรรมการผู้จัดการใหญ่
นักเขียนสาวสูดลมหายใจลึกเข้าปอดแล้วเคาะประตูสองครั้ง วินาทีถัดมาหัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นขณะที่ประตูถูกเปิดออกช้า ๆ
แพรวพลอยยืนอยู่ตรงนั้น มุมปากของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เป็นยิ้มที่แฝงไว้ด้วยความรู้สึกของผู้ชนะ และเป็นรอยยิ้มที่บาดลึกลงไปในใจของปลายฟ้า
"ในที่สุดเธอก็มาหาฉัน ปลายฟ้า"