โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ผู้แต่ง
ณ มหรรณพ
เรื่องย่อ
เมื่อนิตยสารสารคดีที่ ปลายฟ้า เป็นนักเขียนประจำปิดตัว ทำให้ปลายผ้าต้องหันเหจากการเขียนแนววิชาการ ไปต้องเลี่ยนแนวไปเป็นนักเขียนนิยาย เพื่อหาเงินเลี้ยงดู แม่และน้องสาว โดยเฉพาะแม่ของเธอต้องรับการผ่าตัดตาในสิ้นปี ปลายฟ้าจึงเขียนนิยายรัก แล้วนำไปให้ กรินทร์ คนรักเก่าที่เป็นซีอีโอของสำหนักพิมพ์อักษรารัญจวนช่วยพิจารณา แต่กรินทร์ไม่ให้ผ่านเพราะแนวเรื่องไม่ตรงกันแนวของอักษรารัญจวนที่เน้นขายแนวนิยายอิโรติก
แต่เพราะกรินทร์ยังมีใจให้ปลายฟ้า ด้วยความรักที่หลงเหลือ จึงให้ปลายฟ้าเขียนนิยายอิโรติกโดยที่มีเขาเป็นพระเอก และเธอเป็นนางเอก แลกกับเงินค่าจ้างที่เขาจะจ่ายให้เธอเป็นรายเดือนแต่ปลายฟ้ามีปมกับเรื่องเซกส์เพราะเคยถูก เปลว พ่อเลี้ยงล่วงละเมิดในวัยเด็กและมักมีอาการทางประสาทกำเริบหากถูกกระตุ้น ทว่าด้วยเงินที่กรินทร์เสนอให้ จึงทำให้ปลายฟ้าตอบรับงาน แต่เพราะกลัวว่าจะเขียนให้ถึงตอนจบไม่ได้ ปลายฟ้าจึงตั้งใจหางานเสริม และเธอก็ได้งานแม่บ้านรีสอร์ตที่มีชื่อว่า Beyond The Horizon โดยบังเอิญจากแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกกระทันหัน
ที่รีสอร์ตนี้ ปลายฟ้าต้องทำงานเป็นแม่บ้านประจำโซนวิลล่าการ์เด้น โดยมี แหวว หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนคุมงาน เธอมีหน้าที่ดูแลทำความสะอาดและอำนวยความสะดวกให้แขกประจำโซน ซึ่งหนึ่งในแขกที่เธอต้องดูและคือ เข้ เจ้าของห้องหมายเลข 222 ที่เขาแอบเลี้ยงแมวโดยมีแค่เธอและเขาเท่านั้นที่รู้ นอกจากแหววแล้ว ปลายฟ้าได้เจอ ชิด บาร์เทนเดอร์ที่คอยสอนงานในห้องอาหารให้เธอ
ด้วยงานแม่บ้านนี้เองที่ปลายฟ้าจะยึดไว้เป็นอาชีพเสริมจนกว่าเธอจะเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์จบ แต่มีเหตุเกิดขึ้นกับปลายฟ้าคือเธอเหยียบหางแมวที่คุณเข้เลี้ยงไว้ที่ริมสระน้ำ จนทำให้เธอตกสระ แต่เข้ก็ช่วยเธอไว้ได้ทัน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เข้รู้ว่าเธอต้องรับงานเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์ แต่เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง(แบบคู่รัก) เข้เลยเสนอว่าถ้าปลายฟ้ามาเป็นเพื่อนคุยให้เขา เขาจะเล่าประสบการณ์บนเตียงให้ฟัง ข้อตกลงแรกระหว่างปลายฟ้าและเข้จึงเริ่มขึ้น
แต่ปลายฟ้าไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้เล่นคนหนึ่งในเกมล่าหาคำตอบของปริศนาฆาตกรรมในรีสอร์ทแห่งนี้
“มึงต้องไปเอามาให้ได้ ไม่งั้นมึงนั่นแหละจะไม่รอด”
คำพูดของลุงแก้วที่ตอนนี้ถูกจองจำนั้นทำให้ชิดที่แบกความเครียดและวิตกกังวลมาตลอดหนึ่งปีถึงกับน้ำตาเล็ดออกมาโดยไม่อายใคร
“ตอนนี้ลุงก็พูดได้ ถ้าเทียบกันแล้ว ผมอยากเข้าไปอยู่ในนั้นเหมือนลุงยังปลอดภัยมากกว่า”
“มึงคิดว่ากูอยู่อย่างเป็นสุขอย่างนั้นหรือ ตอนนี้กูถูกพวกตำรวจตั้งข้อสงสัยว่าร่วมมือฆ่าโดยเจตนา มึงคิดหรือว่าคนแก่อย่างกูสบายนักหรือที่อยู่ในนี้”
เขาพอได้ยินมาว่า ในคุกก็ใช่ว่าจะเป็นแดนปลอดภัยสำหรับคนที่หลบลี้การถูกฆ่าปิดปาก แต่ยังไงก็ถือดีกว่าตายข้างนอกอย่างน้าบังอร แต่ชิดไม่ได้พูดออกไป แล้วก็ไม่ได้บอกด้วยเช่นกันว่าตอนนี้ เจ้านายหนุ่มของเขาให้ปลายฟ้าอยู่แต่ในห้อง และดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ออกไปไหนเลย เพราะเท่าที่เขาพยายามลอบสังเกตการณ์ คุณลียงจะเป็นผู้ส่งข้าวส่งน้ำคนเดียว หากไม่นับเจ้าแมวจรตัวนั้น ก็คงมีคุณลียงและคุณเขตต์เท่านั้นที่จะเข้าไปได้
“พอเอามาได้ มึงก็ใช้มันเป็นเครื่องต่อรองกับไอ้พวกนั้นมาเอาตัวกูออกจากที่นี่ แล้วพวกเราค่อยหาทางหนี”
หนีหรือ พูดอย่างกับมันง่าย อย่างดีก็แค่เปลี่ยนที่ตาย
“หมดเวลาแล้ว!”
เสียงผู้คุมป่าวประกาศ ชิดจึงจำต้องลุกจากเก้าอี้ แต่ถึงอยู่ต่อก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย รวมไปถึงน้ำตาลก็คงไม่ฟื้นขึ้นมาเหมือนกัน
“อย่าช้านะไอ้ชิด ตอนนี้เหลือแค่มึงคนเดียวแล้วที่อยู่ข้างนอก”
คำย้ำเตือนของลุงแก้วกดทับไล่ของบาร์เทนเดอร์หนุ่มในลู่ลง ชิดเพียงแค่เม้มปากแต่ไม่ตอบรับคำ แล้วพาร่างผอมสูงเดินออกจากเรือนจำ สถานที่ที่กักขังอิสรภาพของผู้ต้องขัง ทว่าคนที่อยู่ด้านนอกแบบเขากลับแวดล้อมด้วยความหวาดกลัว
ชิดหันมองซ้ายมองขวา แล้วเร่งฝีเท้าเดินเพื่อให้ถึงป้ายรถเมล์โดยไว แต่กว่าจะถึงรีสอร์ตก็ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงบนถนน ซึ่งเขาต้องพาตัวเองแฝงไปกับฝูงชนดีกว่าเดินโท่งๆ เป็นเป้าหมายสายตา
ทว่าความคิดนั้นที่เคยเชื่อว่ามันปลอดภัยกลับใช้ไม่ได้ในวันนี้
จู่ๆ ก็เกิดความเจ็บรุนแรงแล่นจากสีข้าง ร่างของชิดทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น มือที่เคลื่อนไปกุมตำแหน่งต้นตอแห่งความเจ็บนั้นก็ชื้นแฉะไปด้วยเลือดสีแดง
เขาถูกใครบางคนในฝูงชนที่เดินผ่านเขาไปนั้นทำร้ายโดยไม่รู้ตัว!
หวอ! หวอ! หวอ!
เสียงไซเรนกู้ภัยดังขึ้นไม่กี่นาที ไวเหมือนกับจอดรอจังหวะอยู่แล้ว ชิดรีบยันตัวเองลุกขึ้น แล้วกระเสือกกระสนหนีชายฉกรรจ์ในชุดกู้ภัยที่วิ่งตามมา หากโดนจับได้ละก็ เขาคงไม่รอดแน่ บาร์เทนเดอร์หนุ่มใช้มือกดแผลที่ยังมีเลือดไหลนอง และทะลักออกทุกครั้งที่ก้าวย่าง ผู้คนที่เดินสวนมาต่างก็หวีดร้องแล้วแยกออกเป็นสองข้าง
แต่เขาจะหนีไปที่ไหน ชิดแทบไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น แค่วิ่ง วิ่งให้เร็วที่สุด วิ่งให้ห่างจากพวกนั้นไว้ ไม่รู้ว่ามันเป็นใคร แล้วเขาก็ไม่มีทางหันหลังไปมองแน่ ทว่าความเจ็บรวดร้าวเล่นงานหนักมากขึ้น ลมหายใจของเขาเหมือนขาดช่วงเป็นระยะ
“ย้าก!”
ชิดเปล่งเสียงตะโกนลั่น เรียกพละกำลังเท่าที่ของตน แล้วเร่งฝีเท้าให้ไวที่สุด วิ่งลัดเข้าไปในตลาดสด ชนทุกคนที่ขวางทาง ลัดเข้าแผงนั้นออกแผงนี้ ทะลวงผ่านร้านชำ ออกร้านเสื้อผ้าแล้วเข้าไปซุกตัวอยู่ใต้แผงเก่ามืดมิดร้างคน นอนขดตรงนั้นด้วยร่างสั่นเทา เก็บกลั้นเสียงร้องไห้ที่เกิดจากความหวาดกลัวให้มิดชิด แต่มิอาจห้ามตัวเองให้คิดถึงความขี้ขลาดที่พาตัวเองมาถึงจุดต่ำที่สุดของชีวิต
ทว่าเขาจะมาตรงวันนี้ ตรงนี้ไม่ได้! ชิดหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมา เลื่อนเปิดแอปพลิเคชันค้นหา กดหน้าประวัติเว็บเพจที่เข้าล่าสุด แล้วล็อกอินเข้าไป
คลิปที่เขาถ่ายไว้ยังไม่ได้ถูกอัปโหลด ก็เพื่อรอให้ถึงวันที่จำเป็นต้องใช้มันต่อรองเมื่อเข้าตาจน
“น้ำตาล ให้อภัยฉันด้วยนะ”
ชิดพึมพำเสียงเบา แต่ต่อความละอายแค่ไหน ก็พ่ายต่อความกลัวตาย กระนั้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหนักใกล้เขามา ก่อนปลายรองเท้าคัทชูสีดำขัดมันก้าวมาหยุดหน้าแผง ชิดก็แทบหยุดหายใจ