โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
บันทึกการพิจารณาคดี
ศาลจังหวัดพัทยา
คดีหมายเลขดำที่ อ. XXX/2568
พนักงานอัยการจังหวัดพัทยา โจทก์
นายเขตต์ สมุทรกุมภีล์ จำเลย
นัดไต่สวนพยานหลักฐานเบื้องต้น
วันนี้ ศาลนัดพิจารณาเพื่อไต่สวนเอกสารและวัตถุพยานที่คู่ความทั้งสองฝ่ายนำส่งเพิ่มเติม อันเกี่ยวข้องกับข้อเท็จจริงเรื่องการสับเปลี่ยนสุราและสารปนเปื้อนในขวดของกลาง ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญของคดี
1. การยื่นเอกสารและวัตถุพยานเพิ่มเติมของฝ่ายจำเลย
ทนายจำเลยยื่นวัตถุพยานต่อศาล ได้แก่
1. ขวดสุราที่เคยยื่นเป็นหลักฐาน พร้อมป้ายสุราเดิม และ “ป้ายสุราของแท้” ที่จำเลยเก็บรักษาไว้
2. รายงานผลตรวจเทียบป้ายสุราเดิมกับ “ป้ายสุราของแท้”
3. รายงานผลตรวจนิติวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับองค์ประกอบทางเคมีและลักษณะการบ่มของสุราทั้งสองชุด
ทนายจำเลยแถลงว่า “ป้ายสุราของแท้” ซึ่งจำเลยเก็บรักษาไว้เป็นการปฏิบัติตามขั้นตอนด้านคุณภาพของการผลิตสุราระดับพรีเมียม เพื่อยืนยันที่มาของสินค้าและใช้ตรวจสอบความบริสุทธิ์ จึงไม่มีมูลว่าจำเลยมีเจตนาซ่อนเร้นหรือสับเปลี่ยนฉลากแต่อย่างใด
ศาลรับเอกสารและวัตถุพยานดังกล่าวไว้ในสำนวน
2. ผลตรวจนิติวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับสุราและการบ่ม
ผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันนิติวิทยาศาสตร์เบิกความว่า
1. สุราในขวดของกลางมี ปฏิกิริยาเคมี รสชาติ และส่วนผสมที่ไม่ตรงกับระบบการบ่มในแก้ว ที่จำเลยใช้ในการผลิต
2. พบความแตกต่างเชิงโครงสร้างโมเลกุลของน้ำสุรา อันชี้ชัดว่าเป็นสุราที่ถูก ถ่ายสลับจากแหล่งผลิตอื่น
รายงานดังกล่าวสอดคล้องกับวัตถุพยานที่จำเลยจัดเก็บไว้ก่อนหน้า อันเป็นเหตุให้เชื่อได้ว่าเป็นสุราคนละชุดกับของกลาง
3. การตรวจสอบซีลและฝาขวดของกลาง
เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ตรวจพิสูจน์เบิกความต่อศาลว่า
1. ฝาขวดสุราของกลางมี รอยเข็มฉีดยาเจาะผ่านซีล จำนวนหลายตำแหน่ง
2. มีสารปนเปื้อนที่สามารถออกฤทธิ์ได้ตรวจพบในน้ำสุรา
3. ขวดสุราที่เคยยื่นเป็นหลักฐานที่จำเลยนำส่ง “ไม่พบร่องรอยการเจาะ หรือการเปิดซีลใด ๆ”
4. ตำแหน่งรอยเจาะมีลักษณะสอดคล้องกับวิธีการถ่ายของเหลวเข้าสู่ภาชนะโดยไม่เปิดฝา
ตำรวจสรุปว่า ผลตรวจทั้งหมดสนับสนุนว่ามี “บุคคลอื่น” เข้าไปดำเนินการสับเปลี่ยนสุรา ไม่ใช่จำเลย
4. การแถลงของพนักงานสอบสวน
พนักงานสอบสวนแถลงต่อศาลว่า
จากผลตรวจทางนิติวิทยาศาสตร์ซึ่งยืนยันความผิดปกติของสุราและร่องรอยการเจาะผ่านซีล จึงได้ขยายผลสอบสวนเพื่อหาผู้ที่มีโอกาสเข้าถึงคลังเก็บสุราของรีสอร์ตในพื้นที่ตำบลบางเสร่ รวมถึงผู้ที่มีแรงจูงใจในการสับเปลี่ยนขวดสุรา เพื่อวางยาหรือบิดเบือนหลักฐาน
การสืบสวนเพิ่มเติมจะดำเนินการต่อและจะจัดส่งผลให้ศาลเมื่อแล้วเสร็จ
ศาลรับฟังคำแถลงไว้ในสำนวน
5. คำสั่งของศาล
ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า เอกสาร วัตถุพยาน และรายงานผลตรวจที่คู่ความยื่นมาในวันนี้ มีผลต่อข้อสงสัยสำคัญในคดี โดยเฉพาะประเด็นว่ามีผู้อื่นเป็นผู้กระทำการสับเปลี่ยนสุราหรือไม่ จึงให้รับไว้ในสำนวน
ศาลกำหนดนัดสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยตามลำดับต่อไป
ลงชื่อ นาย XXXX XXXX
เจ้าพนักงานศาล
ศาลจังหวัดพัทยา
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง
เสียงที่ดังติดต่อกันทำให้เขตต์สะดุ้งคว้าโทรศัพท์แถวนั้นมาด้วยอาการสะลึมสะลือ ทว่าเมื่อปรือตามองก็เห็นว่าเสียงนั้นเป็นเสียงข้อความเข้า ไม่ได้เสียงตั้งปลุกแต่อย่างใด หนักไปนั้นคือมันไม่ได้เป็นโทรศัพท์ของเขา แต่เป็นของหญิงสาวคนรักที่ยังหลับสนิทราวกับเป็นเจ้าหญิงนิทรา
ยายตัวดี โทรหาพ่อเดี๋ยวนี้
แพรวโทรกลับหาพ่อ
แพรวโทรกลับด้วย
ทั้งสามข้อความถูกส่งมาจากบุพการีของเธอ บุพการีที่แพรวพลอยไม่ค่อยพูดถึง แต่เขารู้ว่าพ่อของเธอเป็นข้าราชการระดับสูง มีคนนับหน้าถือตา ส่วนแม่ของเธอเป็นแม่บ้านที่ใครๆ ก็เรียกว่าคุณนาย และทั้งคู่ก็เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ที่ชาวบ้านทุกคนในอำเภอบ้านเขารู้จักดี
สมัยเรียนในโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัด แพรวพลอยถูกมองว่าเป็นลูกคุณหนู มีรถเก๋งหรูของพ่อมารับมาส่ง ส่วนเขาก็ได้แค่มองตามเธอ ความที่เขาเป็นแค่ไอ้เด็กหนุ่มที่มาจากบ้านพ่อค้าแม่ค้า ไม่ได้มีเงินถุงเงินถังอะไรมากองไว้ตั้งแต่เกิด แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาคิดน้อยเนื้อต่ำใจ เพราะเขาเห็นพ่อแม่ทำงานหนักมาตลอด ตั้งแต่ร้านอาหารตามสั่งเล็กๆ จนมาถึงวันที่กลายเป็นภัตตาคารชื่อดังประจำเมือง และเขาเองก็มีเธอให้กอดข้างกาย
“แพรว พ่อให้โทรกลับ”
เขตต์ส่งเสียงเบา ๆ ปลุกหญิงสาว แต่คงเพราะฤทธิ์เหล้าที่ดื่มกันข้ามวันข้ามคืนทำให้เธอส่งเสียงงัวเงียแต่ไม่ยอมตื่น ถึงจะเป็นผู้หญิงคอแข็งแบบแทบอยากลบภาพลักษณ์คุณหนูในวัยมัธยม แต่ยังไงก็ยังเป็นผู้หญิง ไม่ได้คอกร้านเหล้าแบบเขาที่มีพ่อเป็นนักดื่มพ่วงนักบ่มเหล้า จึงคุ้นชินกับของมึนเมามาตั้งแต่อายุสิบแปด
แพรว แกต้องกลับมาให้เสี่ยดูตัวพรุ่งนี้!
ข้อความถัดมาที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้เขาย่นคิ้ว
ดูตัว...
เขตต์เก็บความสงสัยไว้ในอกที่สั่นไหว หนนี้เสียงนาฬิกาปลุกที่เขาตั้งไว้ส่งเสียงดังจากโทรศัพท์แล้ว ชายหนุ่มรีบแต่งตัวแล้วออกไปทำงานพิเศษที่ร้านอาหารกึ่งผับแห่งหนึ่งในย่านสถานบันเทิงยามราตรี
“Yo! มึงมาสายนะไอ้เข้”
คนที่ส่งเสียงทักทายคนแรกเมื่อเขาก้าวเข้าสู่ร้านคือลียง หนุ่มลูกครึ่งฝรั่งเศสวัยเดียวกับเขาที่ทำงานพิเศษที่นี่ในตำแหน่งผู้ช่วยพ่อครัว
“ทำหน้าอย่างกับเพิ่งสร่างเมา อย่าบอกนะว่าแดกเหล้ามาทั้งคืน”
เขาทำแค่พยักหน้าให้ เพราะในหัวยังคิดถึงข้อความนั้น และมันไม่ได้แค่รบกวนใจเขาตลอดสี่ชั่วโมงที่ทำงานพิเศษ แต่ในชั่วโมงเรียน เวลากลับหอพักหรือแม้แต่เวลาอาบน้ำ
แพรวพลอยไม่ได้ติดต่อเขากลับเลยตั้งแต่คืนที่พ่อเธอส่งข้อความมา คล้ายว่าจู่ๆ เบอร์โทรศัพท์ของเธอก็ติดต่อไม่ได้ขึ้นมาเฉยๆ จากความสงสัยในข้อความของพ่อเธอ ก็ทวีความเป็นห่วงขึ้นมา เพื่อนสนิทของเธอบอกเขาว่าแพรวพลอยไม่มาคณะหลายวันแล้ว ถ้าไม่ได้ป่วยก็มีเหตุผลเดียวที่เป็นไปได้คือเธอกลับบ้าน
เขตต์ตัดสินใจกลับบ้านเพื่อไปดูให้แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับแพรวพลอย เขาไม่ได้เข้าร่วมคลาสเรียนที่เป็นชั่วโมงสำคัญก่อนสอบเทอมสุดท้ายของมหาวิทยาลัยปีสี่ ลางานร้านอาหารที่รู้ว่าหากลาครั้งนี้แค่ครั้งเดียว เขาจะถูกให้ออกจากงาน แต่ความห่วงดึงทั้งร่างกายและจิตใจให้มุ่งตัวจันทบุรี จังหวัดบ้านเกิด ที่นั่นมีหญิงสาวที่เขารักอยู่ แน่นอนว่าพ่อแม่ของเขาก็คงกำลังยุ่งตัวเป็นเกลียวกับกิจการร้านอาหารที่กำลังมีชื่อเสียงในหมู่นักท่องเที่ยว
ที่แรกที่เขาตรงไปนั้นไม่ใช่บ้านที่เป็นร้านอาหารไปด้วยในตัวของตน แต่เป็นบ้านของแพรวพลอย เขตต์ลองโทรศัพท์หาแพรวพลอยอีกครั้ง แต่เป็นเสียงสัญญาณที่ดังติดๆ กัน เธอคงใช้สายอยู่ เขตต์ปลอบใจตัวเอง แล้วหามุมหลังต้นไม้ใหญ่แถวนั้นเพื่อมองเข้าไปในบ้านหลังใหญ่
สักพักมีรถตู้สีดำขับออกมาจากบ้านของเธอ สังหรณ์บางอย่างบอกเขตต์ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
“อ้าว ไอ้ลูกชาย ทำไมจู่ ๆ ก็กลับมาล่ะ” พ่อของเขาส่งเสียงจากหลังเคาน์เตอร์บาร์ที่มีเรือยอชต์จำลองขนาดใหญ่วางโชว์อยู่
“ก็...อยากกลับน่ะ” เขาพูดอ้อมแอ้ม
“อยากกลับ?” มีแววขบขันในหางเสียงของพ่อขณะวางขวดเหล้า ล่องนาวา เก็บขึ้นชั้นเหล้าที่สะสมจนเต็ม หลายขวดราคาเหยียบแสนถูกเก็บไว้ที่ร้าน ส่วนขวดที่มูลค่ามากกว่านั้นถูกเก็บไว้ในเซฟนิรภัยธนาคาร
ไม่ใช่แค่ความรักในการสะสมเหล้าของพ่อถ่ายทอดมาถึงตัวเขา แต่ความรู้ในเครื่องดื่มมึนเมาต่างๆ ก็มาจากพ่อเช่นกัน
“อยากกลับหรือว่าเงินหมด เอาดีๆ”
พ่อพูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า จากนั้นเดินตรงมาเท้าเอวมองเขาด้วยแววตาและรอยยิ้มมุมปากเหมือนกำลังเสาะหาความจริงที่ซ่อนอยู่ในใบหน้าลูกชาย ในชุดที่เหลือแต่เสื้อกล้ามเพราะร้านปิดให้บริการไปแล้วตอนสามทุ่ม พ่อจึงถอดเสื้อตัวนอกออก ทำให้เห็นจี้เขี้ยวสีขาวงาช้างที่ใส่ติดตัวเป็นประจำ
“โธ่...” เขตต์รำพึงเสียงเหนื่อย “พ่อก็รู้ว่านอกจากค่าเทอม ผมก็หาเงินค่ากินค่าใช้เองได้แล้ว”
พ่อของเขาส่งเสียงหัวเราะกังวาน “เออ เอ็งมันหาเงินเก่งเหมือนแม่”
“นั่นสิ แล้วแม่ล่ะ” ได้โอกาสเผ่นแล้ว
“เช็คของอยู่ในสต๊อกนู่น”
พ่อพูดพลางพยักพเยิดไปด้านใน เขตต์จึงเดินตรงไปหาผู้เป็นมารดาทันทีด้วยเพราะกลัวว่าหากอยู่กับพ่อนาน อาจถูกซักไซ้ไล่เลียงมากขึ้น ด้วยความที่เป็นผู้ชายก็น่าจะมองออกว่าเขามีแฟนแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าแฟนของเขาคือแพรวพลอย ลูกสาวของข้าราชการระดับสูงที่พ่อไม่เคยชอบหน้าแล้วพูดให้เขาฟังเสมอว่าเป็นพวกฉ้อฉลและหาทางเลี่ยงไม่รับจองโต๊ะจากพ่อของแพรพลอยเสมอมา
“แม่”
เขตต์เอ่ยเรียกมารดาแล้วเข้าไปสวมกอดจากด้านหลัง เป็นสิ่งแรกที่ทำเมื่อได้เจอแม่
“อุ๊ย” แม่อุทานเล็กเบา แล้วเอี้ยวหน้ากันมาพร้อมกับเคาะหัวเขาเบาๆ “ตาเขตต์นี่ แม่ตกใจหมด”
“ทำไมขวัญอ่อนละ แม่ไม่ใช่คนขวัญอ่อนสักหน่อย” แม่ไม่ใช่คนขี้ตกใจ ออกจะเป็นคนนิ่งเสียด้วยซ้ำ พูดน้อยแต่ทำจริง เข้มงวดแต่ก็อ่อนโยน แล้วตัวแม่ให้ความรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้กอด
“ทำไมจู่ ๆ ก็กลับมา”
ถามเหมือนพ่อเปี๊ยบ “ก็คิดถึงแม่ไง”
ความคิดแรกที่กลับบ้านคือมาหาความจริงเกี่ยวกับแพรวพลอย แต่เมื่อได้กอดมารดา เขาก็รู้สึกแบบนั้นจริง ๆ
แม่หัวเราะเบา ๆ แล้วเอี้ยวตัวหันมากอดเขาแน่น แน่นกว่าที่เคย
“กลับมาก็ดี...ให้แม่กอดนาน ๆ หน่อย”
แล้วก็กอดเขานานกว่าที่เคยอย่างที่พูดจริง มืออูมหนาก็ลูบศีรษะเขาเบามือกว่าที่เคยเหมือนกัน ทำราวกับเขาเป็นแก้วที่พร้อมจะแตกร้าว สักพักคล้ายได้ยินเสียงสูดน้ำมูกจากเจ้าของอ้อมกอดอุ่น
“แม่ร้องไห้ทำไม”
“ไม่รู้สิ ใจมันสั่นแปลก ๆ”
“ไม่สบายหรือเปล่า คืนนี้รีบเข้านอนหน่อยไหม เดี๋ยวผมช่วยเช็คสต๊อกให้เอง”
แม่ระบายลมหายใจราวกับมีเรื่องอะไรหนักอก แล้วพยักหน้าตอบพร้อมกับส่งใบเช็คสต็อกของให้ แต่เดินยังไม่พ้นประตู แม่ก็กลับเข้ามาพร้อมกับพ่อ
“เอ้า พ่อยกจี้เขี้ยวให้”
“หืม?” เขตต์มองทั้งคู่ด้วยความงุนงง
“เอาไปเถอะ ให้แม่เขาสบายใจ”
เขตต์หันไปทางแม่ แต่ไม่ได้คำตอบนอกจากรอยยิ้มจางๆ กับดวงตาเอ่อชื้น
“ไปอยู่ไกลพ่อไกลแม่ มันก็ต้องเป็นห่วงกันเป็นธรรมดา พ่อแม่จะตามไปดูแลก็ไม่ได้ แล้วเอ็งก็โตขนาดเอาเมียได้แล้ว มีเมียเป็นตัวเป็นตนเมื่อไหร่ก็พามาไหว้พ่อแม่ด้วยล่ะ” พ่อโดนแม่ถองศอกหนึ่งที “สร้อยนั่นปู่บอกว่ามันทำให้แคล้วคลาดปลอดภัย แต่ไม่ใช่เอ็งใส่แล้วจะไปยืนขวางลูกปืนใครเขาล่ะ” แม่ถองศอกใส่พ่ออีกที เห็นได้ชัดว่าพอพ่อถอดสร้อยแล้วกันศอกแม่ไม่ได้ ของเขาดีจริงๆ
“ขอบคุณครับ” เขตต์ประนมมือแล้วก้มหัวให้พ่อสวมสร้อยให้
“แคล้วคลาดปลอดภัยนะลูก” แม่วางมือบนศีรษะเขา อวยพรแล้วลูบหัวเบาๆ “ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ขอให้ลูกจำไว้เสมอว่าพ่อกับแม่รักลูกมากที่สุด มากกว่าสิ่งใดในโลก”
หัวใจของเขตต์สั่น ร่างกายก็หนาวสะท้าน บอกไม่ถูกว่าทำไมรู้สึกแบบนั้น แล้วก็บอกไม่ได้ว่าทำไมเขาถึงไม่อยากให้แม่พูดประโยคนั้น ทั้งสองเดินออกจากห้องเก็บสต๊อก เป็นภาพที่ทำให้เขารู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก
เสียงโทรศัพท์ดังในตอนที่เขาเช็คสต๊อกสินค้าแล้วเกิดความสงสัยว่าจำนวนไวน์หายไปสองถึงสามขวดไม่ตรงกับยอดซื้อและยอดขายนั้น ก็มีสายเรียกเข้ามาจากแพรวพลอย
“แพรว เธออยู่ไหน!”
ไม่รอให้เอ่ยอะไร เขาก็ส่งคำถามไปก่อน ทว่าเสียงที่ตอบกลับมานั้นคือ
“แล้วมึงเป็นใคร” อีกฝ่ายถามเขาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
“แฟน กูเป็นแฟนแพรว”
“ถุย! เป็นแค่แฟน” เสียงถ่มน้ำลายชัดขนาดที่เขารู้สึกใบหน้าเปียกชื้น ทว่าเขายังไม่ทันได้พูดต่อสายก็ตัดไป จากนั้นตามมาด้วยภาพถ่ายที่ทำให้เขาขบกรามแน่น
แพรวพลอยที่กำลังหลับในสภาพเปลือยกาย ไม่เพียงแค่ภาพนิ่งแต่ยังมีคลิปกิจกามที่มีแฟนสาวเป็นนักแสดงในสภาพคล้ายคนเมามาย
เขตต์โทรศัพท์กลับไปทันที “มึงมอมเหล้าแพรวใช่ไหม!”
“อย่างกูไม่ต้องมอมใครหรอก ยายนี่มอมตัวเอง ก็คงย้อมใจก่อนให้กูควบ แต่ถ้ามึงเป็นแฟนยายนี่จริง มึงก็ทำใจหน่อยนะเพราะแพรวจะแต่งงานกับกูเดือนหน้า”
เดือนหน้า! หมายความว่าไง
“กูไม่เชื่อ! มึงอยู่ไหน! กูจะไปคุยให้รู้เรื่อง!” ความหึงขึ้นหน้า ความโกรธขึ้นหัว
“มึงมาก็ทำอะไรไม่ได้หรอกไอ้ลูกหมา พ่อแม่ของยายนี่ขายลูกสาวให้กูแล้ว”
อะไรนะ! เขตต์แทบไม่เชื่อหูตัวเอง เขาขบกรามแน่น คืนนี้เขาต้องคุยกับแพรวพลอยว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาต้องรู้ให้ได้ว่าเธออยู่ที่ไหน แม้ใจไม่อยากทำ แต่เขตต์ต้องฝืนดูคลิปบาดตาบาดใจนั่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระทั่งเขาเห็นชายผ้าขนหนูที่ยับย่นอยู่บนเตียง มันมีลายปักโลโก้โรงแรมที่เขารู้จัก
ขอบคุณรี้ดที่ติดตามกันนะคะ
จริงๆ ตอนนี้ ไรท์ตั้งใจจะแยกออกเป็นซีซั่นที่ 2 เพื่อเบรกความยยาวจากช่วงแรก แต่คิดว่าลงต่อกันเลยดีกว่า คิดว่ารี้ดสู้ความยาวไหวแน่ๆ ฮ่าๆ
จากนี้จะเข้าสู่การสู้คดี และดรามาที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ฝากติดตามกันต่อนะคะ
