โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ผู้แต่ง
ณ มหรรณพ
เรื่องย่อ
เมื่อนิตยสารสารคดีที่ ปลายฟ้า เป็นนักเขียนประจำปิดตัว ทำให้ปลายผ้าต้องหันเหจากการเขียนแนววิชาการ ไปต้องเลี่ยนแนวไปเป็นนักเขียนนิยาย เพื่อหาเงินเลี้ยงดู แม่และน้องสาว โดยเฉพาะแม่ของเธอต้องรับการผ่าตัดตาในสิ้นปี ปลายฟ้าจึงเขียนนิยายรัก แล้วนำไปให้ กรินทร์ คนรักเก่าที่เป็นซีอีโอของสำหนักพิมพ์อักษรารัญจวนช่วยพิจารณา แต่กรินทร์ไม่ให้ผ่านเพราะแนวเรื่องไม่ตรงกันแนวของอักษรารัญจวนที่เน้นขายแนวนิยายอิโรติก
แต่เพราะกรินทร์ยังมีใจให้ปลายฟ้า ด้วยความรักที่หลงเหลือ จึงให้ปลายฟ้าเขียนนิยายอิโรติกโดยที่มีเขาเป็นพระเอก และเธอเป็นนางเอก แลกกับเงินค่าจ้างที่เขาจะจ่ายให้เธอเป็นรายเดือนแต่ปลายฟ้ามีปมกับเรื่องเซกส์เพราะเคยถูก เปลว พ่อเลี้ยงล่วงละเมิดในวัยเด็กและมักมีอาการทางประสาทกำเริบหากถูกกระตุ้น ทว่าด้วยเงินที่กรินทร์เสนอให้ จึงทำให้ปลายฟ้าตอบรับงาน แต่เพราะกลัวว่าจะเขียนให้ถึงตอนจบไม่ได้ ปลายฟ้าจึงตั้งใจหางานเสริม และเธอก็ได้งานแม่บ้านรีสอร์ตที่มีชื่อว่า Beyond The Horizon โดยบังเอิญจากแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกกระทันหัน
ที่รีสอร์ตนี้ ปลายฟ้าต้องทำงานเป็นแม่บ้านประจำโซนวิลล่าการ์เด้น โดยมี แหวว หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนคุมงาน เธอมีหน้าที่ดูแลทำความสะอาดและอำนวยความสะดวกให้แขกประจำโซน ซึ่งหนึ่งในแขกที่เธอต้องดูและคือ เข้ เจ้าของห้องหมายเลข 222 ที่เขาแอบเลี้ยงแมวโดยมีแค่เธอและเขาเท่านั้นที่รู้ นอกจากแหววแล้ว ปลายฟ้าได้เจอ ชิด บาร์เทนเดอร์ที่คอยสอนงานในห้องอาหารให้เธอ
ด้วยงานแม่บ้านนี้เองที่ปลายฟ้าจะยึดไว้เป็นอาชีพเสริมจนกว่าเธอจะเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์จบ แต่มีเหตุเกิดขึ้นกับปลายฟ้าคือเธอเหยียบหางแมวที่คุณเข้เลี้ยงไว้ที่ริมสระน้ำ จนทำให้เธอตกสระ แต่เข้ก็ช่วยเธอไว้ได้ทัน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เข้รู้ว่าเธอต้องรับงานเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์ แต่เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง(แบบคู่รัก) เข้เลยเสนอว่าถ้าปลายฟ้ามาเป็นเพื่อนคุยให้เขา เขาจะเล่าประสบการณ์บนเตียงให้ฟัง ข้อตกลงแรกระหว่างปลายฟ้าและเข้จึงเริ่มขึ้น
แต่ปลายฟ้าไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้เล่นคนหนึ่งในเกมล่าหาคำตอบของปริศนาฆาตกรรมในรีสอร์ทแห่งนี้
กระทั่งมาถึงหน้าห้องพักห้องหนึ่งในอาคารห้องแถวชั้นเดียว แหววก็บอกเธอด้วยใบหน้าเรียบเฉยขณะเปิดประตูเข้าไปว่า
“ถ้าเธอได้ทำงานที่นี่ ก็จะได้พักห้องนี้ มีห้องน้ำส่วนตัว เตียง ตู้เสื้อผ้า กับโต๊ะเก้าอี้ ใช้ไฟของรีสอร์ตได้ตามสบาย แต่ห้ามเปิดเพลงดังหรือส่งเสียงเอะอะรบกวนคนอื่น”
หัวหน้าแม่บ้านเว้นจังหวะเล็กน้อย เหมือนอยากจับสัญญาณความเข้าใจจากใบหน้าของปลายฟ้า ก่อนพยักพเยิดไปทางเตียงนอน
“ชุดฟอร์มชุดใหม่วางไว้บนเตียงนั่นแล้ว หวังว่าจะพอดีกับหุ่นกุ้งแห้งของเธอนะ”
“หนูได้ชุดฟอร์มจากแม่บ้านคนเก่ามาด้วยค่ะ ถ้าใส่อันนั้นไม่ได้ ก็จะใส่...”
“ทิ้งไปซะ”
ทว่าน้ำเสียงเย็นชาของแหววทำให้ปลายฟ้าชะงักคำพูด
“เปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ก็เดินไปหาฉันที่ห้องหัวหน้าแม่บ้าน ห้ามลืมล็อคประตูหลังออกจากห้องล่ะ ถ้าทดลองงานผ่าน ฉันถึงจะให้กุญแจห้องกับเธอ”
สั่งการเสร็จก็สะบัดตัวเดินออกจากห้องไป ปลายฟ้าจึงต้องรีบเปลี่ยนชุดพนักงานไซส์เอสที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ แต่ตัวเสื้อก็คับแน่นและรัดช่วงหน้าอกจนสาบกระดุมเกิดรอยแยก แต่ยังไม่ถึงกับแน่นจนหายใจไม่ออก ส่วนกางเกงกลับพอดีกับช่วงเอวของเธอ แม้จะแน่นบริเวณสะโพกบ้างแต่ก็เดินเหินได้สะดวก
ส่วนชุดแม่บ้านที่เป็นมรดกตกทอดจากคุณป้าคนนั้น ก็คงต้องถูกทิ้งลงถังขยะตามคำสั่ง แต่ทั้งตัวเสื้อและกางเกงก็ยังใหม่ เนื้อผ้าของผ้ากันเปื้อนก็ดีจนปลายฟ้าเสียดาย จึงคิดว่าจะส่งต่อให้แม่กับพุดซ้อนใช้ แต่ตอนที่หยิบผ้ากันเปื้อนออกมา เธอสังเกตว่ามีสิ่งของอยู่ในกระเป๋าผ้ากันเปื้อน จึงล้วงมือเข้าไป แรกสัมผัสบอกเธอว่ามันคือแผงยา แล้วพอหยิบออกมาหัวใจของปลายฟ้าก็แทบหยุดเต้น เพราะชื่อยาที่ปรากฏให้เห็นคือ
“ไดอะซีแพม...”
วินาทีนั้น มีเสียงข้อความเข้าดัง ส่งผลให้ร่างบางตกใจสะดุ้งโหยงปล่อยแผงยาตกพื้น พอหยิบโทรศัพท์มาดูก็เห็นว่าเป็นข้อความจากพุดซ้อน
ขนมจีนแม่ขวัญ : พี่ปลาย แม่เห็นค่าผ่าตัดตาแล้วบอกหมอว่าจะไม่ผ่า
ขนมจีนแม่ขวัญ: แต่ฉันคอนเฟิร์มวันผ่ากับหมอไปแล้วนะ
ปลายฟ้าสูดลมหายใจเข้า เรียกสติให้กลับมาอยู่กับตัวแล้วพิมพ์คำตอบกลับไป
Plaifah : บอกแม่ว่ายังไงก็ต้องผ่า แล้วพี่จะหาเวลาโทรไปเกลี้ยกล่อม
Plaifah : ตอนนี้กำลังจะเริ่มทดลองงานแม่บ้านรีสอร์ตที่สัตหีบ
ขนมจีนแม่ขวัญ : โห เพิ่งคุยกันเมื่อตอนสาย นี่ไปอยู่ไกลตั้งสัตหีบได้ไง
Plaifah : ไม่ไกลหรอก ถ้าได้งานนี้จริง ๆ แล้วจะบอก
พอส่งข้อความสุดท้าย หน้าจอโทรศัพท์ก็ดับสนิท ปลายฟ้าจึงหยิบสายชาร์จออกจากกระเป๋า ทว่าความรู้สึกกวนใจจากยาแผงนั้นยังไม่จางหาย เธอหันไปมองมันอีกครั้ง ลังเลอยู่นานก่อนจะเดินเข้าไปนั่งย่อเข่าแล้วจ้องเขม็ง
ไดอะซีแพมแผงนี้มีรอยกรีดเป็นเครื่องหมายบวกบนแผ่นฟอยล์ แต่ละเม็ดถูกนำออกไปด้วยวิธีเดียวกันอย่างมีแบบแผน แต่มีเม็ดหนึ่งที่ยังติดคาอยู่ในรอยกรีด แม้มันจะไม่หลุดออกมา แต่ก็เผยสีฟ้าอ่อนของเม็ดยาให้เห็น
"ไม่...ฉันไม่ต้องพึ่งมันอีกแล้ว" เธอพึมพำกับตัวเอง แม้โชคชะตาจะหยิบมันมาวางตรงหน้า ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม แต่ปลายฟ้าเลือกแล้วว่าจะไม่ยอมให้สิ่งนี้กลับมากัดกินชีวิตของเธอ
นักเขียนสาวเตะมันให้พ้นจากสายตา พลางคิดในใจว่าค่อยกลับมากำจัดทิ้งในภายหลัง ในตอนนี้มีเรื่องสำคัญกว่า นั่นคือการรีบไปหาหัวหน้าแม่บ้านเพื่อเริ่มฝึกงาน
ปลายฟ้ารีบออกจากห้อง เดินตามป้ายบอกทางจนไปถึงห้องหัวหน้าแม่บ้าน พอผลักประตูกระจกเข้าไปก็เห็นแหววนั่งจ้องกรอบรูปเล็ก ๆ บนโต๊ะทำงานด้วยแววตาเหม่อลอย
"พร้อมทดลองงานแล้วค่ะ" เธอเคาะที่กรอบประตูแล้วส่งเสียงบอก
แหววถอนหายใจเสียงยาว เปิดลิ้นชักหยิบบัตรแข็งขนาดเท่าเอทีเอ็มออกมา จากนั้นลุกขึ้นคว้าพวงกุญแจออกจากตะขอของแผงเก็บกุญแจบนผนังหลังโต๊ะทำงาน
"ตามฉันมา" แม้จะยังมีท่าทีขึงขัง แต่น้ำเสียงอ่อนลงกว่าเดิม
"ถ้าเธอผ่านงาน หน้าที่ของเธอคือดูแลแขกโซนการ์เด้น เธอต้องรับผิดชอบห้องพักสี่ห้องคือ 221 กับ 222 ที่อยู่ติดกัน มีทางเข้าอยู่ฝั่งนี้ ส่วนห้อง 223 กับ 224 จะมีทางเข้าอยู่อีกฟากทางด้านหลัง"
หลังจากเดินนำหน้ามาได้สักพัก เสียงของแหววดังขึ้นอีกครั้งในตอนที่หยุดยืนหน้าประตูวิลล่าหมายเลข 222
"ห้องนี้เป็นห้องขายขาด เจ้าของห้องจะเข้าพักในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า ฉะนั้นเหลือเวลาให้ทำความสะอาดไม่มากนัก เธอเข้าใจนะ”
ห้องแบบการ์เด้นวิลล่าเป็นอาคารแฝดสองชั้นที่แบ่งห้องพักออกเป็นสี่ห้อง สองห้องแรกอยู่ชั้นบน โดยมีประตูทางเข้าวิลล่าแยกกันคนละประตู เมื่อผลักประตูวิลล่าเข้าไปแล้ว จะพบกับบันไดหินที่นำสู่ชั้นสองของอาคาร เมื่อขึ้นบันไดไปก็จะพบกับประตูห้อง
“นอกจากเจ้าของห้องแล้ว มีแค่เธอกับฉันที่มีคีย์การ์ดของห้องนี้ ห้ามทำหายเด็ดขาด”
แหววยื่นคีย์การ์ดให้พร้อมกับพยักพเยิดหน้าให้ปลายฟ้าลองใช้งาน เธอจึงแตะคีย์การ์ดตรงแผงรับสัญญาณ และเมื่อไฟสีแดงเปลี่ยนเป็นสีเขียว แหววก็เป็นผู้ผลักประตูเข้าสู่ห้องพักแสนโอ่อ่าหรูหราราวกับห้องในภาพถ่ายที่ปลายฟ้าเคยเห็นในนิตยสารตกแต่งบ้าน
ทว่าในความโอ่อ่าหรูหรานั้น มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ปลายฟ้าถึงกับตะลึง นั่นคือบาร์เหล้าแบบฝังผนัง ดูคล้ายแกลอรี่สุราขนาดย่อมมากกว่าจะเป็นมินิบาร์สำหรับดื่มในห้องพัก
“ของทุกอย่างที่ใช้ทำความสะอาดเก็บอยู่ในตู้บิลด์อินในห้องน้ำด้านซ้าย มีคู่มือการทำความสะอาดอยู่ในนั้นด้วย อ่านแล้วทำตามให้ครบ และจำไว้ว่าแขกจะติดต่อผ่านฉันเท่านั้น ห้ามให้เบอร์โทรศัพท์กับแขกเด็ดขาด เป็นกฎของรีสอร์ตที่เธอต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด เข้าใจไหม”
“เข้าใจค่ะ” ปลายฟ้ากล่าวรับเสียงมั่นเหมาะ
“เข้าใจก็ดี อ้อ อย่าซุ่มซ่ามทำเหล้าพวกนั้นแตกล่ะ ราคาแต่ละขวดสูงกว่าค่าแรงทั้งเดือนของเธอ”
แหววฝากคำเตือนที่ทำให้ปลายฟ้าแอบเหงื่อตกก่อนออกจากห้อง เพื่อให้เธอใช้เวลาที่น้อยลงทุกทีในการทำความสะอาดเตรียมต้อนรับแขกผู้มาพัก
นักเขียนสาวในร่างแม่บ้านจึงเริ่มจากกวาดตาสำรวจไปรอบห้องก่อน ด้านซ้ายมีโซฟาบุผ้ากำมะหยี่สีเขียวไข่กาตัวใหญ่วางขนานไปกับหน้าต่างบานกว้างที่เชื่อมต่อกับระเบียงไม้ด้านนอก ข้างโซฟามีโต๊ะวางเครื่องเล่นแผ่นเสียงที่คงกำลังรอให้เจ้าของกลับมาเปิดใช้งานในวันนี้ ถัดจากห้องนั่งเล่นไป เป็นห้องนอนที่แยกออกเป็นสัดส่วน และด้านในสุดของห้องนอนนั้น คือห้องน้ำที่ขนาดของมันทำให้ห้องนอนของเธอกลายเป็นรูหนูไปโดยพลัน
“เอาล่ะ ปลายฟ้า แสดงฝีมือให้เต็มที่เลย”
ปลายฟ้าเรียกกำลังใจให้ตัวเองแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ พ้นประตูไปมีตู้บิลด์อินอยู่สองฝั่ง หากหันหน้าเข้าห้องน้ำ ฝั่งขวาจะอยู่ใกล้อ่างน้ำจากุชชี่ อีกฝั่งอยู่ด้านซ้ายติดกับกระจกและอ่างล้างหน้าที่ปูด้วยหินแกรนิตสีเทา ปลายฟ้าจึงเปิดตู้ฝั่งซ้ายตามคำบอกของแหวว แต่เธอกลับพบว่าด้านในมีห่ออาหารแมวแบบเม็ดห่อใหญ่ และกล่องใส่ขนมแมวเลียหนึ่งกล่อง
นักเขียนสาวเห็นแล้วก็เอียงคอฉงน แต่พอสังเกตเห็นว่าบนกล่องขนมแมวเลียมีกระดาษเขียนข้อความติดไว้ จึงดึงออกมาอ่าน
ถึงคุณแม่บ้านคนใหม่
ถ้าคุณเปิดตู้นี้แล้วพบว่ามีอะไรอยู่ข้างใน หมายความว่า
1. คุณพบความลับของผมเรื่องเลี้ยงแมวในห้องแล้ว ดังนั้นขอให้เก็บเป็นความลับระหว่างคุณกับผมเท่านั้น นี่คือคำข้อร้อง
2. ในเมื่อรู้แล้ว ช่วยไปเปิดตู้บิลด์อินเหนือชั้นเก็บเหล้าให้ผมทีว่าอาหารเม็ดกับขนมแมวเลียหมดหรือยัง ถ้าหมดกรุณาเติมให้ด้วย นี่คือคำสั่ง
3. และหากบังเอิญคุณเปิดตู้ผิดเพื่อจะหยิบไม้ถูพื้น ตู้นั้นอยู่ฝั่งตรงข้าม เหตุผลคือผมเป็นคนถนัดซ้าย เวลากลับถึงห้องจะต้องเติมอาหารแมวก่อน และหยิบจากฝั่งซ้ายเป็นอะไรที่ถนัด เรื่องนี้ไม่ตรงกับในคู่มือ อย่าบอกคุณแหวว นี่คือคำขอร้อง
เข้