โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ผู้แต่ง
ณ มหรรณพ
เรื่องย่อ
เมื่อนิตยสารสารคดีที่ ปลายฟ้า เป็นนักเขียนประจำปิดตัว ทำให้ปลายผ้าต้องหันเหจากการเขียนแนววิชาการ ไปต้องเลี่ยนแนวไปเป็นนักเขียนนิยาย เพื่อหาเงินเลี้ยงดู แม่และน้องสาว โดยเฉพาะแม่ของเธอต้องรับการผ่าตัดตาในสิ้นปี ปลายฟ้าจึงเขียนนิยายรัก แล้วนำไปให้ กรินทร์ คนรักเก่าที่เป็นซีอีโอของสำหนักพิมพ์อักษรารัญจวนช่วยพิจารณา แต่กรินทร์ไม่ให้ผ่านเพราะแนวเรื่องไม่ตรงกันแนวของอักษรารัญจวนที่เน้นขายแนวนิยายอิโรติก
แต่เพราะกรินทร์ยังมีใจให้ปลายฟ้า ด้วยความรักที่หลงเหลือ จึงให้ปลายฟ้าเขียนนิยายอิโรติกโดยที่มีเขาเป็นพระเอก และเธอเป็นนางเอก แลกกับเงินค่าจ้างที่เขาจะจ่ายให้เธอเป็นรายเดือนแต่ปลายฟ้ามีปมกับเรื่องเซกส์เพราะเคยถูก เปลว พ่อเลี้ยงล่วงละเมิดในวัยเด็กและมักมีอาการทางประสาทกำเริบหากถูกกระตุ้น ทว่าด้วยเงินที่กรินทร์เสนอให้ จึงทำให้ปลายฟ้าตอบรับงาน แต่เพราะกลัวว่าจะเขียนให้ถึงตอนจบไม่ได้ ปลายฟ้าจึงตั้งใจหางานเสริม และเธอก็ได้งานแม่บ้านรีสอร์ตที่มีชื่อว่า Beyond The Horizon โดยบังเอิญจากแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกกระทันหัน
ที่รีสอร์ตนี้ ปลายฟ้าต้องทำงานเป็นแม่บ้านประจำโซนวิลล่าการ์เด้น โดยมี แหวว หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนคุมงาน เธอมีหน้าที่ดูแลทำความสะอาดและอำนวยความสะดวกให้แขกประจำโซน ซึ่งหนึ่งในแขกที่เธอต้องดูและคือ เข้ เจ้าของห้องหมายเลข 222 ที่เขาแอบเลี้ยงแมวโดยมีแค่เธอและเขาเท่านั้นที่รู้ นอกจากแหววแล้ว ปลายฟ้าได้เจอ ชิด บาร์เทนเดอร์ที่คอยสอนงานในห้องอาหารให้เธอ
ด้วยงานแม่บ้านนี้เองที่ปลายฟ้าจะยึดไว้เป็นอาชีพเสริมจนกว่าเธอจะเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์จบ แต่มีเหตุเกิดขึ้นกับปลายฟ้าคือเธอเหยียบหางแมวที่คุณเข้เลี้ยงไว้ที่ริมสระน้ำ จนทำให้เธอตกสระ แต่เข้ก็ช่วยเธอไว้ได้ทัน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เข้รู้ว่าเธอต้องรับงานเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์ แต่เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง(แบบคู่รัก) เข้เลยเสนอว่าถ้าปลายฟ้ามาเป็นเพื่อนคุยให้เขา เขาจะเล่าประสบการณ์บนเตียงให้ฟัง ข้อตกลงแรกระหว่างปลายฟ้าและเข้จึงเริ่มขึ้น
แต่ปลายฟ้าไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้เล่นคนหนึ่งในเกมล่าหาคำตอบของปริศนาฆาตกรรมในรีสอร์ทแห่งนี้
“จะบอกว่ารถโดยสารพังเลยมาสายอย่างนั้นหรือ ข้ออ้างทั้งเพ!”
น้ำเสียงเข้มงวดของแหวว หัวหน้าแม่บ้านและผู้มีอำนาจหน้าที่รับผิดชอบการรับแม่บ้านใหม่ ทำให้ปลายฟ้าก้มหัวโค้งขอขมาหลายต่อหลายที เพราะถ้าทำให้คนที่ยืนเท้าเอวตรงหน้าไม่พอใจ เธอคงชวดงานแม่บ้านรีสอร์ตที่ได้มาแบบส้มหล่น
“ขออภัยจริง ๆ ค่ะ หนูจะทำงานให้ฟรีหนึ่งวันชดเชยกับที่มาสายได้ไหมคะ”
พออีกฝ่ายได้ยินข้อเสนอสุดพิเศษก็มองเธอลอดแว่นตากรอบทอง “เข้าใจต่อรองนี่ แต่ถ้าเธอไม่ผ่านการทดลองงาน ก็เท่ากับเธอทำงานฟรีเหมือนกันนั่นแหละ!”
ปลายฟ้ายังยิ้มสู้ “แสดงว่าถึงมาสาย ก็มีโอกาสได้งานถ้าผ่านการทดลองใช่ไหมคะคุณแหวว”
“มันขึ้นอยู่กับว่าฉันพอใจในผลงานของเธอมากแค่ไหนย่ะ!”
เรื่องนั้นก็คงต้องรอให้เธอแสดงฝีมือ แม้ไม่เคยผ่านงานแม่บ้านรีสอร์ตที่ไหนมาก่อน แต่ปลายฟ้าปักหลักในใจแล้วว่าจะยึดอาชีพนี้เป็นอาชีพหลักคู่ไปกับการเขียนนิยายอิโรติกที่ไม่มีวี่แววว่าจะรอด
“กรอกประวัติในใบสมัครงานนี่ซะแล้วก็ขอบัตรประชาชนด้วย จะได้เริ่มทดลองงาน”
ด้วยความดีใจที่ไม่โดนไล่ตะเพิดก่อนได้ทดลองงาน ปลายฟ้าจึงรีบหยิบบัตรประชาชนออกจากกระเป๋าสตางค์ส่งให้ โดยไม่รู้ว่ามีอะไรติดไปด้วย แต่ตอนที่หัวหน้าแม่บ้านรับไป กระดาษแผ่นเล็กขนาดเท่ากับบัตรประชาชนก็ร่วงตกบนพื้นโต๊ะ
“บัตรนัดผู้ป่วย...”
หัวหน้าแม่บ้านเห็นแล้วก็ขยับขาแว่น หรี่ตาเพ่งแล้วค่อย ๆ อ่านตัวอักษรออกเสียง แต่ปลายฟ้าไวกว่ารีบคว้ากระดาษแผ่นนั้นมาเก็บใส่กระเป๋า ก่อนคลี่ยิ้มพร้อมกับถามว่า
“ประสบการณ์การทำเวรสมัยเรียนนี่นับเป็นประสบการณ์ของตำแหน่งงานนี้ไหมคะ”
คนถูกถามถลึงตาใส่ “ไม่นับย่ะ”
ปลายฟ้าจึงก้มหน้าเขียนประวัติต่อแต่รู้ตัวว่ากำลังถูกจ้องมอง จนเมื่อลงชื่อผู้สมัครงานปิดท้าย ก็ยื่นใบสมัครส่งคืนให้พร้อมกับรับบัตรประชาชนคืน
“เธอป่วยเป็นอะไรหรือไง”
“โรคกระเพาะค่ะ เมื่อกี้เป็นแค่นัดหมายติดตามโรคกระเพาะ” ปลายฟ้าปั้นยิ้มตอบ
อีกฝ่ายหรี่ตาแคบมอง “ประวัติคดีความล่ะ มีไหม”
ปลายฟ้าลอบสูดลมหายใจแล้วตอบด้วยเสียงมั่นใจว่า “ไม่มีค่ะ”
หัวหน้าแม่บ้านยังจ้องหน้าเหมือนเป็นเครื่องจับเท็จ หากบอกว่านี่เป็นการสอบสัมภาษณ์ละก็ ปลายฟ้าคิดว่าเหมือนกำลังถูกสอบสวนมากกว่า แต่การสอบสวนนี้ก็สิ้นสุดลงในตอนที่มีพนักงานรักษาความปลอดภัยสูงวัยคนหนึ่งเข้ามาเคาะประตูห้องรับรองขนาดเล็กที่ถูกใช้เป็นสถานที่สัมภาษณ์งาน
“มาถึงแล้วครับคุณแหวว”
แหววพยักหน้ารับแล้วตอบกลับ “ขอบใจนะพี่แก้ว ฉันจะรีบเตรียมห้องเดี๋ยวนี้”
ยามวัยพ่อโค้งศีรษะเบา ๆ ขณะเหลือบมองมาทางเธอก่อนถอยเท้าออกไป ส่วนคนที่นั่งตรงข้ามก็ทำสีหน้าเหนื่อยหน่ายขณะรวบใบสมัครใส่แฟ้ม แล้วบอกด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ตามฉันมา ฉันมีเวลาให้เธอทดลองงานไม่มากนัก”
หัวหน้าแม่บ้านพาเธอเดินผ่านล็อบบี้เพื่อเข้าสู่โซนที่พัก ระหว่างนั้นก็อธิบายข้อมูลเกี่ยวกับรีสอร์ตให้เธอฟังว่าที่นี่ให้บริการห้องพักทั้งแบบพูลวิลล่า การ์เด้นวิลล่า และบีชวิลล่า แขกสามารถพักได้ทั้งแบบรายวันและรายเดือน หรือจะซื้อขาดเป็นบ้านพักตากอากาศไปเลยก็มี แน่นอนว่าความหรูหราอลังการก็ทวีตามระดับความสูงของราคาไปด้วย
แต่ราคาห้องจะสูงแค่ไหนนั้น ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องรู้ รู้แต่ว่าต้นไม้สูงใหญ่ที่มีนกตัวน้อยเกาะมากมายเหล่านั้นมันต้องมีอายุมากกว่าเธอหลายเท่า และไม่ว่าจะหันหน้าไปทางไหน ปลายฟ้าก็ได้เห็นแมกไม้นานาพันธุ์ขึ้นแซมสลับกับต้นตะแบกที่กำลังออกดอกสีม่วง สองข้างทางที่เดินไปก็มีพุ่มต้นแก้วออกดอกสีขาวส่งกลิ่นหอมฟุ้ง ดูงดงามกับหลุดมาอยู่ในอีกโลก
แต่แล้วในตอนนั้น ดวงตากลมคู่งามก็สะดุดกับแมวลายทักซิโด้ตัวหนึ่ง มันกำลังไต่ตามกิ่งตะแบกขึ้นไปอย่างเงียบเชียบ รู้ได้ทันทีว่าเป้าหมายของมันลูกนกสีเหลืองอ่อนหัดบินตัวจ้อยที่กำลังง่วนอยู่กับการไซ้ขนโดยไม่รู้ชะตากรรมของตน
“อ๊ะ... เจ้าเหมียว...ยะ...” เสียงเอื้อนเอ่ยเบา ๆ หลุดจากริมฝีปากของปลายฟ้าเมื่อเห็นเจ้าขนฟูย่อตัวเตรียมกระโจน
“เบอร์เบิน!”
ทว่ามีเสียงของใครบางคนดังแทรกขึ้นมาก่อน เป็นเสียงที่นุ่มทุ้มแต่แฝงด้วยอำนาจบางอย่างในถ้อยคำ เพราะเพียงแค่หนึ่งคำสั่ง แมวน้อยชะงักงัน เจ้านกตัวนั้นกระพือปีกโผบินหนี ส่วนหัวใจของปลายฟ้าก็พลันหยุดเต้นไปชั่วขณะ จับจ้องไปยังชายหนุ่มเจ้าของเสียงเฉียบขาดผู้นั้น
ด้วยเรือนร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีขาวสะอาดตาติดกระดุมทุกเม็ดกับกางเกงสแล็คสีดำ ส่งผลให้ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าคมสันได้รูปที่ดูเคร่งขรึมผู้นั้นตัดกันกับดอกตะแบกสีม่วงหวานละมุนที่กำลังร่วงโปรยปรายเป็นฉากหลัง แต่ที่ดึงดูดสายตาของปลายฟ้าให้จับจ้องมองโดยไม่รู้ตัวคือดวงตาสีนิลที่ลุ่มลึกราวกับห้วงมหาสมุทรยามราตรี
“ปลายฟ้า! มัวยืนทำอะไรอยู่!”
แว่วเสียงเรียกของแหววจากสุดทางแยกดึงปลายฟ้าออกจากห้วงภวังค์ เธอจึงกลับหลังหันแล้วรีบสาวเท้าเดินตามแม่บ้านที่หายลับไปตรงหัวมุมถนน แต่ก็ไม่วายเหลียวหน้าไปดูด้านหลัง ทว่าไม่มีใครอยู่ตรงนั้นแล้ว