โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ผู้แต่ง
ณ มหรรณพ
เรื่องย่อ
เมื่อนิตยสารสารคดีที่ ปลายฟ้า เป็นนักเขียนประจำปิดตัว ทำให้ปลายผ้าต้องหันเหจากการเขียนแนววิชาการ ไปต้องเลี่ยนแนวไปเป็นนักเขียนนิยาย เพื่อหาเงินเลี้ยงดู แม่และน้องสาว โดยเฉพาะแม่ของเธอต้องรับการผ่าตัดตาในสิ้นปี ปลายฟ้าจึงเขียนนิยายรัก แล้วนำไปให้ กรินทร์ คนรักเก่าที่เป็นซีอีโอของสำหนักพิมพ์อักษรารัญจวนช่วยพิจารณา แต่กรินทร์ไม่ให้ผ่านเพราะแนวเรื่องไม่ตรงกันแนวของอักษรารัญจวนที่เน้นขายแนวนิยายอิโรติก
แต่เพราะกรินทร์ยังมีใจให้ปลายฟ้า ด้วยความรักที่หลงเหลือ จึงให้ปลายฟ้าเขียนนิยายอิโรติกโดยที่มีเขาเป็นพระเอก และเธอเป็นนางเอก แลกกับเงินค่าจ้างที่เขาจะจ่ายให้เธอเป็นรายเดือนแต่ปลายฟ้ามีปมกับเรื่องเซกส์เพราะเคยถูก เปลว พ่อเลี้ยงล่วงละเมิดในวัยเด็กและมักมีอาการทางประสาทกำเริบหากถูกกระตุ้น ทว่าด้วยเงินที่กรินทร์เสนอให้ จึงทำให้ปลายฟ้าตอบรับงาน แต่เพราะกลัวว่าจะเขียนให้ถึงตอนจบไม่ได้ ปลายฟ้าจึงตั้งใจหางานเสริม และเธอก็ได้งานแม่บ้านรีสอร์ตที่มีชื่อว่า Beyond The Horizon โดยบังเอิญจากแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกกระทันหัน
ที่รีสอร์ตนี้ ปลายฟ้าต้องทำงานเป็นแม่บ้านประจำโซนวิลล่าการ์เด้น โดยมี แหวว หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนคุมงาน เธอมีหน้าที่ดูแลทำความสะอาดและอำนวยความสะดวกให้แขกประจำโซน ซึ่งหนึ่งในแขกที่เธอต้องดูและคือ เข้ เจ้าของห้องหมายเลข 222 ที่เขาแอบเลี้ยงแมวโดยมีแค่เธอและเขาเท่านั้นที่รู้ นอกจากแหววแล้ว ปลายฟ้าได้เจอ ชิด บาร์เทนเดอร์ที่คอยสอนงานในห้องอาหารให้เธอ
ด้วยงานแม่บ้านนี้เองที่ปลายฟ้าจะยึดไว้เป็นอาชีพเสริมจนกว่าเธอจะเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์จบ แต่มีเหตุเกิดขึ้นกับปลายฟ้าคือเธอเหยียบหางแมวที่คุณเข้เลี้ยงไว้ที่ริมสระน้ำ จนทำให้เธอตกสระ แต่เข้ก็ช่วยเธอไว้ได้ทัน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เข้รู้ว่าเธอต้องรับงานเขียนนิยายอิโรติกให้กรินทร์ แต่เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง(แบบคู่รัก) เข้เลยเสนอว่าถ้าปลายฟ้ามาเป็นเพื่อนคุยให้เขา เขาจะเล่าประสบการณ์บนเตียงให้ฟัง ข้อตกลงแรกระหว่างปลายฟ้าและเข้จึงเริ่มขึ้น
แต่ปลายฟ้าไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นผู้เล่นคนหนึ่งในเกมล่าหาคำตอบของปริศนาฆาตกรรมในรีสอร์ทแห่งนี้
‘ศาลนัดพิจารณาคดีครั้งที่หนึ่งในเดือนหน้า ตอนนี้หลักฐานที่เรามีคือเหล้า ‘เขตต์’ ที่ทางตำรวจยืนยันว่ามีไดอะซีแพมผสมอยู่จริง แล้วยังมีแหววเป็นพยานเห็นภาพน้ำตาลนอนกองกับพื้นวิลล่าด้านล่างในวันเกิดเหตุ ถึงจะไม่ได้เห็นช่วงเวลาก่อนหน้า แต่ในห้องนั้นไม่มีใครอื่นอีกนอกจากเขา’
กล่าวคือ แพรวพลอยต้องการบอกว่าเธอตอนนี้เขตต์เป็นฝ่ายเสียเปรียบ นอกจากนี้ก็ยังมีคลิปเสพสมที่ทำให้เธอเจ็บร้าวไปทั่วอกเป็นหลักฐานที่พาน้ำตาลไปพบจุดจบแบบนั้น
แต่คำบอกเล่าของแหววก็ทำให้ปลายฟ้าเกิดข้อกังขา
‘... มีใครบางคนพยายามให้น้ำตาลไปพบเขาในวันนั้น’
ซึ่งใครคนนั้นก็คือเขา ประวัติการแชทล่าสุดบ่งบอกชัดเจนว่าคลิปนั้นถูกส่งจากเขา
ทว่ามีคนสองคนที่ได้รับผลกระทบ ซึ่งถ้าเป็นปลายฟ้า คงทำใจยากหากคลิปนั้นถูกยื่นเป็นหนึ่งในหลักฐานการพิจารณาคดี เพราะจากที่เคยผ่านการเล่าลำดับเหตุการณ์การถูกคุกคามแบบฉากต่อฉากต่อหน้าเจ้าหน้าที่หน่วยสืบสวนนั้น มีความรู้ราวกับถูกเผาทั้งเป็น
กระนั้นการที่แพรวพลอยไม่ได้ดูเดือดร้อนอะไรนั้น ข้อสันนิษฐานแรกคือแหววอาจยังไม่ได้บอกเรื่องคลิปกับแพรวพลอย ทั้งที่แพรวพลอยสนับสนุนช่วยเหลือการฟ้องร้องให้ก็ตาม
ในทางตรงข้าม ปลายฟ้าอยากรู้นักว่าผู้ต้องสงสัยหนุ่มจะเอาอะไรไปสู้คดี ยิ่งหลักฐานของฝ่ายโจทก์มีมากเท่าไร เขาก็ยิ่งเฉียดเข้าไปนอนในกรงขังมากขึ้นเท่านั้น แต่คนที่มีรีสอร์ตแห่งนี้เป็นชีวิตจะยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้นหรือ
เว้นเสียแต่ว่าเขากำบางอย่างที่ทำให้เขาพ้นผิดได้ การยืนกรานในความบริสุทธิ์นั้นต้องใช้หลักฐานที่มัดความเชื่อของศาลจนอยู่หมัด
แล้วสิ่งนั้นคืออะไร...
นักเขียนสาวครุ่นคิดพลางมองไดอะซีแพมที่ใครบางคนลอบเข้ามาวางไว้ ใครบางคนที่รู้ว่าเธอและเขาไม่อยู่ห้องตอนไหน หากตัดแหววออกไปจากตัวเลือก ก็เหลือเพียงแม่บ้านคนเก่า แต่แหววเคยบอกว่ามีแค่เธอ แหวว และคุณเข้เท่านั้นที่มีคียการ์ด ฉะนั้นโอกาสที่แม่บ้านคนเก่าจะเข้ามาในห้องก็เป็นศูนย์
เมื่อความคิดเริ่มสับสนรวนเร ปลายฟ้าจึงเปิดสมุดโน้ตไปหน้าบุคคลที่เกี่ยวพันกับปริศนาอีกครั้ง
ถ้าไม่รวมแม่บ้านคนเก่าที่ออกไปแล้ว ก็สามารถแบ่งกลุ่มคนออกเป็นสองฝ่ายคือฝ่ายโจทก์และจำเลย แพรวพลอย เสี่ยปอง และแหววคือฝ่ายโจทก์อย่างไม่ต้องสงสัย ส่วนฝ่ายจำเลยนั้น ถ้ารวมลุงยามที่เขาบอกว่าไว้ไปแล้ว ก็เหลือชิด
บางที...ชิดอาจยอมบอกอะไรเธอบ้าง
ความคิดนั้นทำให้ปลายฟ้ามองนาฬิกา เพิ่งเลยลาสต์ออเดอร์ไปไม่นาน ตอนนี้ชิดคงกำลังเริ่มเช็คสต๊อกเหล้าอยู่ หากเธอหาโอกาสคุยกับเขาได้ อาจได้รู้เรื่องเกี่ยวกับวันเกิดเหตุ นักเขียนสาวตัดสินใจรีบออกจากห้องพัก มุ่งหน้าสู่ห้องอาหาริมทะเล
คืนนี้แขกบางตา อาจเป็นเพราะสายฝนที่ตกอย่างชุ่มฉ่ำเมื่อเย็นทำให้แขกส่วนมากใช้บริการรูมเซอร์วิส ซึ่งไม่ใช่แค่การสั่งอาหารให้ไปเสิร์ฟถึงห้อง แต่พวกเครื่องดื่มก็ด้วยเช่น ความที่พนักงานน้อยลงไปมาก ชิดจึงต้องผละตัวจากบาร์ไปส่งเครื่องดื่มด้วยตัวเองก็มี เช่นในตอนนี้ที่เธอมองไม่เห็นชิดเลย
ระหว่างที่ลังเลว่าจะอยู่รอหรือจะกลับห้อง สายตาของปลายฟ้าไปเห็นหางแมวสีดำหายผลุบเข้าไปในคลังเก็บเหล้า เท่าที่เธอรู้คือเบอร์เบินเดินไปไหนมาไหนได้ทุกที่ในรีสอร์ตตราบเท่าที่ยังไม่มีใครเห็นหรือจับได้ แต่ไม่คิดว่ามันจะเข้าไปในคลังเหล้า
ความกังวลว่าเจ้าแมวน้อยจะซนจนทำให้เหล้าภายในแตกเสียหาย ปลายฟ้าจึงเดินตามมันเข้าไปในคลังเหล้าที่ได้แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวจากตู้เก็บสมบัติของเจ้านายหนุ่ม
นักเขียนสาวมองหาเบอร์เบิน แต่ก็ไม่เห็นร่างเล็กขนปุย หรือบางทีมันจะอาจจะแวบออกไปแล้วก็เป็นได้ ปลายฟ้าจึงจะออกจากตรงนั้นเผื่อว่าชิดอาจจะกลับมาแล้ว ทว่าแสงไฟจากตู้เก็บสมบัติยั่วยวนสายตาให้เธอเดินเข้าไปหา แล้วมองขวดเหล้าที่มีป้ายชื่อ ‘น้ำตาล’ คล้องอยู่
‘เหล้าฝาแฝด ขวดหนี่งเขาตั้งชื่อว่า ‘น้ำตาล’ และอีกขวดตั้งชื่อว่า ‘เขตต์’ ’
คำพูดของแหววลอยเข้าหัว นี่เองที่เป็นเหตุผลว่าทำไมถึงมีช่องว่างข้าง ๆ เหล้า ‘น้ำตาล’
หญิงสาวจับจ้องเส้นสายของลายมือที่เขียนด้วยน้ำหมึกอย่างประณีตบรรจงก็จริง แต่ดูแข็งทื่อไร้หน้ำหนักอ่อนเข้มหากเทียบกับตัวอักษรบนป้าย ‘ล่องนาวา’ ซึ่งถ้าถูกเขียนด้วยน้ำหมึกพิเศษผสมเองอย่างที่เขาเคยบอก ป้ายเหล้าใบนี้ก็คือข้อผิดพลาดร้ายแรง
เป็นความผิดพลาดที่เขายอมให้เกิดได้อย่างนั้นหรือ? ความสงสัยทำให้เธอขยับเข้าไปมองใกล้จนปลายจมูกหน้าเกือบชิดกระจก
“คืนนี้จับแมวขโมยได้หนึ่งตัว แต่ไม่คิดว่าจะจับได้อีกตัว แถมตัวใหญ่เสียด้วย”
เสียงที่เอ่ยแทรกความเงียบนั้นทำให้หัวใจปลายฟ้าหล่นวูบ รีบหันหน้าไปเผชิญกับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่กำลังหิ้วเบอร์เบินด้วยมือข้างเดียว
“ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาในนี้ไม่ทราบ”
“ขออภัยค่ะ ฉันแค่จะเข้ามาตามหาแมวของฉัน”
อีกฝ่ายแค่นหัวเราะ “อ้อ งั้นเหรอ”
เอ่ยนำเสียงเชิงเย้ยหยันแล้วยกเบอร์เบินที่แขวนท้องอยู่ในฝ่ามือใหญ่สูงจนปลายฟ้าใจสั่นเมื่อเห็นขาและแขนมันห้อยต่องแต่งดูน่ากลัว
“ถ้าให้เดา เธอคงเป็นปลายฟ้า แม่บ้านส่วนตัวของไอ้เข้สินะ”
หญิงสาวพยักหน้าเบา ๆ เธอเองก็เดาในใจว่าชายหนุ่มในชุดเชฟสีดำสนิททั้งตัว เจ้าของผมสีบลอนด์และดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคนนี้คือลียง แต่เพราะแววตาเย็นชาที่มองมาทำให้เธอรู้สึกขยาดที่จะสบมอง จึงก้มหน้าพลางเอ่ยว่า
“ขอเบอร์เบินคืนได้ไหมคะ”
“ใครใช้เธอมา”
“เอ๊ะ” คำถามนั้นทำให้ปลายฟ้าต้องเงยหน้าขึ้น
“ใครใช้เธอมา”
“ฉันไม่เข้าใจ”
“หึ ไม่เข้าใจอย่างนั้นหรือ” เขาเหยียดริมฝีปาก แล้วยื่นเบอร์เบินมาให้ “ถึงเธอจะทำเหมือนใส่ซื่อไม่ต่างจากลูกแมวจรที่มันเก็บมาเลี้ยง แต่ฉันดูเธอออกว่าเธอไม่ได้ใส่ซื่ออย่างที่เสแสร้งแกล้งทำให้มันเห็น”
ปลายฟ้าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเห็นอะไร แต่เขาพูดถูกที่เธอไม่ได้ใสซื่อ และผิดตรงที่เธอไม่ได้แกล้งทำ
“ขอบคุณสำหรับคำประเมินค่ะ” นักเขียนรับแมวน้อยมาอุ้ม “แต่คนที่ประเมินฉันได้มีแค่คุณเข้เท่านั้น”
บอกแล้วเดินออกมา ถึงจะได้ยินเสียงหัวเราะเยาะตามหลังก็ตาม การพบกันครั้งแรกไม่สร้างความประทับใจที่ดีเท่าไร แต่ไม่ทำให้ปลายฟ้าสนใจไปมากกว่าตัวอักษรที่เห็นบนป้ายเหล้า
มันมีบางอย่างที่ไม่ลงรูปลงรอย บางอย่างที่เองก็ต้องหาคำตอบด้วยการกลับห้องแล้วหยิบเหล้า ‘ล่องนาวา’ มาจ้องดูใกล้ ๆ
“ไม่เหมือน แต่ไม่ใช่แค่ลายมือ...” หญิงสาวรำพึงพลางขบคิดหาคำตอบ ทว่าเสียงดังเคร้งที่เกิดจากการเคาะชามข้าวของเบอร์เบินกวนใจเธอจนคิดอะไรไม่ออก
ปลายฟ้าจึงต้องหาทางให้แมวแสนซนเงียบสงบ คำตอบเดียวคือให้กินขนมแมวเลียจนอิ่มแล้วหลับไป แต่พอเปิดตู้เสบียงก็พบว่าไม่เหลือขนมแมวเลียสักซอง จึงเดินไปเปิดตู้ลับในห้องน้ำ แต่แล้วนักเขียนสาวก็ประหลาดใจเมื่อเห็นกระดาษฝากข้อความแผ่นใหม่ติดอยู่บนห่ออาหารเม็ด
ถึง คุณแม่บ้าน
1. อาหารและขนมสำหรับเบอร์เบินรอบนี้พอสำหรับสองเดือน (หากคุณให้ในปริมาณที่พอเหมาะและขนมต้องวันละหนึ่งซองเท่านั้น)
“สองเดือน?” ปลายฟ้ารำพึงเสียงแผ่ว จะว่าไป เขาไม่ได้ย่างกรายเข้ามาห้องนี้เลยนับตั้งแต่เขาถูกลุงยามดึงตัวไประงับเหตุวิวาท นับวันได้ก็เกือบสองอาทิตย์พอดี
ปลายฟ้าไม่แน่ใจว่ากระดาษแผ่นนี้ถูกติดตั้งตั้งแต่เมื่อไร แต่แน่ใจว่าเขาจงใจเข้าห้องตอนที่เธอไม่อยู่
2. แต่สำหรับตัวคุณ ต้องกินข้าวให้มากเป็นเท่าตัว
3. สองข้อบนเป็นคำสั่ง แต่จากนี้เป็นคำขอร้อง ผมอยากเป็น
ข้อความจากลายมือของคนถนัดซ้ายสิ้นสุดเพียงแค่นั้น ตรงคำว่า ‘เป็น…’ เขาอาจเปลี่ยนใจล้มเลิกกลางคัน หรือมีเหตุผลอื่นที่ทำให้ไม่ได้เขียนต่อ มันก็สุดที่จะคาดเดาให้เธอเติมคำในความว่างเปล่าด้วยตัวเอง