โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ฝากรักฝังแค้นเมียบำเรอ
[กล้ามเนื้ออกตึงแน่นใต้ฝ่ามือของเธอรุมร้อน หยาดเหงื่อผุดพรายในทุกอณูที่นิ้วเรียวสำรวจไปถึง กรุ่นกลิ่นสาบแทรกซึมโสตประสาทรุกเร้าความรัญจวนให้กายสาวระรี้ระริกเร่งสะโพกส่ายโยกเหนือร่างแกร่งใต้อาณัติ
เธอย้ำเย้า หยอกยุ และยั่วยวนความแข็งขืนให้ซาบซ่านเสียวกระสันจนหลั่งสายน้ำสาดซัดเข้าเต็มโพรงรักเมื่อเสพสิ้นความสุขสม กาลนั้นหญิงสาวก็หายใจหอบ ทิ้งตัวนอนแนบอกเปลือยบนกล้ามเนื้อสีแทนชื้นเหงื่อ ก่อนก่ายกอดกายแกร่งทั้งที่ร่างทั้งยังสอดประสานกันและกัน
“รู้สึกดีขึ้นหรือยังคะ” คนตัวเล็กแหงนหน้าถามเจ้าของปลายคางเรียวได้รูป
“ยัง...ยังไม่ดี...” เขาเอ่ยบอกเสียงแหบพร่า
“แต่ปลายหมดแรงแล้วนะคะ” หญิงสาวดันตัวเองขึ้นจดจ้องดวงตาคมที่ยังคับคั่งไปด้วยแรงปรารถนา
“แต่พี่ยังมีแรงเหลือเฟือ”
เขาพิสูจน์คำพูดด้วยการดันร่างนุ่มขึ้นแล้วสอดมือหนาใต้ท้ายทอยเธอให้แหงนรับจูบลึกล้ำรสบรั่นดีกลิ่นเชอร์รี่ ลิ้นหนาซุกซนเข้าซอกซอนทั่วโพรงปาก แล้วใช้สองมือแกร่งเคลื่อนเข้าสอดใต้ต้นขาเนียนก่อนยกสะโพกแน่นหนั่นขยับขึ้นลงให้ท่อนเหล็กร้อนรูดเข้ารูดออกในโพรงนุ่มฉ่ำน้ำหวาน
“ซี้ด...” ปลายฟ้าครางเสียงเสียว กลีบปากอิ่มขบเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อความซาบซ่านตรงกึ่งกลางกายที่เพิ่งบรรเทาลงไปกลับถูกกระตุ้นให้เตรียมรับความแข็งขืนของเขาอีกครั้ง “ปรานีปลายด้วยนะคะ...พี่รินทร์”
เธอออดอ้อนเสียงหวาน แต่เขาตอบสนองกลับด้วยการทวีความหนักหน่วงในทุกครั้งที่โยกร่างเธอเข้าหาแก่นกายอวบใหญ่
“ความปรานีที่พี่มีให้คือทำให้ปลายมีความสุขที่สุด”
คำพูดยืนยันด้วยท่วงท่าที่เธอควรเป็นผู้บังคับบัญชา แต่ชายหนุ่มกายกำยำยังเหลือแรง อุ้มร่างอรชรโยกขึ้นลงจังหวะกระชั้นถี่ เสียวซ่านจนหญิงสาวครางราวคนไม่สมประดียามเขารูดความใหญ่โตหนั่นแน่นเข้าชำแรกกายเธอ
“โอย... พี่รินทร์....”
ปลายฟ้าหอบหายใจครางเสียงกระเส่า ปรือตามองใบหน้าเจ้าของหน้าท้องแกร่งที่แข็งแน่นดังศิลา
กระทั่งความแสบปะปนกับความสยิวมากล้นจนไม่อาจทานทน ท้องน้อยของหญิงสาวก็จวนเจียวเหลวแหลกเต็มที เธอกรีดร้องออกมาเต็มเสียง แล้วล้มพับพังพาบกองกับบ่ากว้าง ทว่ามวลกล้ามเนื้อเกร็งแข็งของกรินทร์ยังตื่นตัว เขาจับเธอพลิกนอนคว่ำ ช้อนก้นงามงอนให้โก้งโค้ง แล้วสอดแก่นกายอันเขื่องสู่กายสาวอีกหน
“อา...” ความเสียวซ่านสุดแสนทำให้เธอทึ้งผ้าปูที่นอนจนยับย่น “อ๊า พี่รินทร์...”
กรินทร์ตีความเสียงครางของเธอเป็นการวิงวอนขอความปรานี จึงตอบสนองด้วยการรัวกระทุ้งท่อนเหล็กร้อนถาโถมเข้าสู่โพรงอุ่นชุ่มฉ่ำในศึกที่สามอย่างดุดัน และยาวนานจนร่องสวาทร้อนรุมคล้ายถูกเผา ก่อนจะปวกเปียกราวกับเทียนไขถูกไฟลน
ตราบจนเมื่อคลื่นมรสุมสุดท้ายสาดซัดสู่หาด กวาดเอาทุกอย่างที่ต้องการจากไป ทิ้งไว้เพียงคราบพรายฟองขาวเอ่อปริ่มโขดหินที่กะเทาะแตกกระจาย ปลายฟ้าก็ล้มฟุบหน้าคว่ำด้วยลมหายใจอ่อนโรย
“ครั้งที่สามดีขึ้นมานิดหน่อย” เสียงแหบพร่าเป่าลมกระซิบที่ใบหู “แต่ถ้าให้หายขาด ต้องต่ออีกสักสี่ห้าครั้ง”
“ไม่พักยกก่อนหรือคะ” ปลายฟ้าหายใจหอบสะท้าน แหงนหน้าสูดอากาศ หลับตาซึมซับความชุ่มชื้นที่ทะลักล้นจากกลีบดอกไม้บานฉ่ำ
“พี่ไม่เหนื่อย หรือว่าปลายเหนื่อย” หลักฐานชี้ชัดเป็นแก่นกายที่ขยายใหญ่ในตัวเธออีกครั้ง
“ปลายคอแห้ง อยากได้อะไรหวาน ๆ กินให้ชุ่มคอ” เธอเว้าวอนขอความเห็นใจ
“ได้สิ” ชายหนุ่มกระตุกยิ้มที่มุมปาก ลากขาลงจากเตียง พาร่างแกร่งเต็มแน่นด้วยมัดกล้ามเดินไปหยิบช็อกโกแลตที่เขาซื้อมากำนัลแด่หญิงสาว จากนั้นก็ย้อนกลับมาหาเธอ
“Bourbon ช็อกโกแลต”
ปลายฟ้ายิ้มกริ่ม หยิบขนมหวานเจือความขมสอดไส้เหล้าวิสกี้เข้าปากแล้วละเลียดลิ้นชิมความล้ำลึกของรสชาติ พลางส่งสายตาประสานกับดวงตาลุ่มลึกของชายหนุ่มที่ชันเข่าอยู่ตรงหน้า จากนั้นลดสายตาลงมายังลำแท่งร้อนที่กึ่งกลางกาย
มันโดดเด่นผงาดตั้งตรงอีกครั้ง เลือดในกายสาวของเธอก็สูบฉีดไปทั่วร่างอีกครั้งเช่นกัน ปลายฟ้าจึงขยับเคลื่อนตัวเข้าไปหาแล้วเผยอริมฝีปากอ้า แลบลิ้นที่เคลือบเต็มไปด้วยช็อกโกแลตเหลว จากนั้นโลมเลียแก่นกายตั้งแต่โคนจรดปลาย
“อื้ม...”
ชายหนุ่มครางทันทีที่ความเป็นชายถูกโพรงปากของเธอเข้าครอบครอง ความแน่นอวบของเขาทำให้เธอลุ่มหลงจนไม่อาจละปลายลิ้นไปจากเส้นเลือดปูดโปนที่กำลังเต้นระริกภายในโพรงปากนุ่ม
“ซี้ด... ปลายฟ้าของพี่...”
กรินทร์ส่งเสียงครางแล้วสอดนิ้วมือทั้งสองเข้าแทรกสู่โคนผม คงหวังให้เธอเพิ่มระดับความรุนแรงหญิงสาวจึงอมให้ลึกสุดลำแล้วดูดดุนรูดรัดขึ้นลงกระตุ้นให้เขาเสียวกระสันสูดปากส่งเสียงดังซี้ดซ้าดอย่างเสียวซ่านสุดใจ แล้วปล่อยธารทิพย์ให้ลิ้นบางลิ้มเลียจนหมดทุกหยาดหยด
“กินดุแบบนี้ ใช่ปลายฟ้าคนเดิมของพี่หรือเปล่า” เขาถามเสียงแหบห้าว พลางลูบไล้ใบหน้าของเธอแล้วสบตามองด้วยความใคร่
หญิงสาวคลี่ยิ้มน้อย แล้วแลบลิ้นไล้เลียริมฝีปากของตน “แล้วพี่รินทร์จะให้ปลายกินต่ออีกไหวไหม”
เธอไม่ได้ขู่ ในทางเดียวกัน ก็ปรารถนาป้อนเขากลับคืนด้วยเรือนกายร่านรัก ให้เขากระหายแต่เธอ ให้เขาอาลัยแต่กลิ่นกายเธอ ให้เขาทุรนทุรายอยากเสพสุขแต่กับเธอ และในวันที่เขาโหยหาถึงแต่เธอ เธอก็จะสะบัดเขาทิ้งอย่างไร้เยื่อใย เอาคืนคนที่ทิ้งเธอไปแต่งงานกับผู้หญิงที่แม่เลือกให้
ฉะนั้น ในค่ำคืนนี้จะเป็นการเริ่มต้นมหกรรมคิดบัญชีแค้น เพียงแต่เธอหวั่นใจว่า ในบทรักที่เขากำลังรุกไล่โรมรันจนร่างเธอสะท้านซ่านนั้น อาจทำให้เธอเป็นฝ่ายคลั่งไคล้เขาจนเพลี่ยงพล้ำหัวใจ แล้วตกเป็นทาสรักของเขาอีกครา]
***
ดวงตากลมโตไล่อ่านบทนำที่เพิ่งเขียนเสร็จจนถึงบรรทัดสุดท้าย ซึ่งถ้ามันเป็นบทความวิขาการหรือนิยายฟีลกู๊ด เธอก็คงจะอ่านทวนซ้ำเพื่อหาคำสะกดผิดหรือปรับสำนวนอีกสองสามรอบ ทว่าบทนำที่ขึ้นต้นด้วยฉากรักร้อนฉ่าของตัวละครรับเชิญนี้ ทำให้ปลายฟ้ารีบบันทึกไฟล์แล้วแนบไปกับอีเมลเพื่อมอบหมายการตรวจทานให้กรินทร์
และแทบจะทันทีที่เธอปิดโน้ตบุ๊ก ปลายฟ้าก็คว้าถังขยะขึ้นรองอาเจียนที่มีแต่น้ำย่อยสีเหลืองใส เพราะทุกอย่างที่เป็นมื้อกลางวันถูกเอาออกไปแล้วเมื่อบ่าย เมื่อโก่งคอจนเหนื่อยอ่อน ก็ลุกไปทิ้งตัวบนเตียงนอน แต่งีบไปได้ไม่นานนัก เสียงตั้งเวลาปลุกก็ดังจากโทรศัพท์
เธอเพิ่งนอนไปได้แค่สิบห้านาทีเท่านั้น นับจากที่เริ่มพักในช่วงเย็นตอนหกโมง ปลายฟ้าก็ไม่ยอมให้เวลาผ่านเลยไปอย่างสูญเปล่า เธอใช้ช่วงเวลาก่อนกินข้าวในการเขียนนิยายแล้วส่งอีเมลให้กรินทร์ทันเดดไลน์
เวลางานในฐานะแม่บ้านประจำโซนการ์เด้นของ Beyond The Horizon คือตีห้าไปจนถึงสองทุ่ม โดยมีช่วงพักเบรกและมีค่าทำงานล่วงเวลาตามกฎหมาย ซึ่งนอกเหนือจากงานหลักที่รับผิดชอบแล้ว ปลายฟ้ายังต้องช่วยเหลืองานส่วนอื่น ๆ แต่หากแขกประจำโซนเรียกใช้ เธอก็ต้องผละมือจากงานที่ทำอยู่แล้วไปให้บริการ
‘งานของเธอค่อนข้างจิปาถะ’
คุณแหววบอกแบบนั้น และคงเป็นเหตุผลของการบวกเพิ่มเดือนละสองพันกระมัง แต่ ‘จิปาถะ’ ที่ว่าก็แค่ทำความสะอาด เสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่มให้แขกวีไอพีบ้าง หรือช่วยงานห้องอาหารในวันที่มีกรุ๊ปทัวร์ จิปาถะแบบนี้สำหรับปลายฟ้าถือว่าปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือการไปเป็นเพื่อนคุยให้กับชายหนุ่มเจ้าของห้องหมายเลข 222 ซึ่งนั่นก็มาจากข้อตกลงที่เธอยอมแลกกับการได้วัตถุดิบมาต่อเติมฉากบนเตียงในนิยายบทต่อ ๆ ไป
‘นี่คุณต้องทำหน้าจริงจังขนาดนั้นเลยหรือ’ ภาพใบหน้าขบขันของชายหนุ่มในคืนก่อน ยังก่อกวนใจเธอไม่จาง ‘เรื่องที่ผมเล่าไม่ใช่ทฤษฎีวิทยาศาสตร์อะไรสักหน่อย ทำไม่ต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้น’
เขาพูดกลั้วเสียงหัวเราะแต่เธอไม่ตลกไปด้วย เพราะอาการคลื่นเหียนอยากสำรอกกำลังทำพิษระหว่างฟังเรื่องเล่า
‘คุณโอเคหรือเปล่า’ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ขยับลงจากโซฟามานั่งบนผืนพรมด้วยกัน ‘หน้าคุณซีดนะ’
‘ฉัน...ฉันไม่เคยมานั่งฟังใครเล่าอะไรแบบนี้ ก็เลย...เครียดนิดหน่อย’ ปลายฟ้ารู้อยู่แก่ใจว่าเป็นเพราะอะไร
‘งั้นกินช็อกโกแลตนี่สักชิ้นสิ ช็อกโกแลตช่วยคลายความเครียดได้นะ’ เขาพูดแล้วเอี้ยวตัวไปหยิบช็อกโกแลตทรงกลมชิ้นเล็กออกจากกล่องที่วางอยู่บนโต๊ะข้างขวดเหล้า Bourbon แล้วคว้าข้อมือเธอให้พลิกหงายจากนั้นวางมันลงกลางฝ่ามือ
‘ความหวานทำให้ผ่อนคลาย ไม่งั้นกว่าที่คุณจะมาเก็บเกี่ยวเรื่องเล่าจากผมจนเขียนจบ คุณจะมีรอยย่นที่ตรงนี้’
บอกแล้วใช้ปลายนิ้วชี้แตะที่ร่องลึกระหว่างคิ้วของเธอ จากนั้นก็หัวเราะคงเพราะเห็นคิ้วของเธอขมวดเป็นปมมากขึ้นไปอีก
แต่มากกว่าเรื่องริ้วรอยบนใบหน้า การอาเจียนต่อหน้าเขาน่าจะสร้างความเดือดร้อนให้เธอมากกว่า จึงหยอดช็อกโกแลตเข้าปากโดยไม่คาดหวังผลลัพธ์ แต่พอความขมที่ผสมความหวานหอมของกลิ่นคาราเมล ค่อย ๆ ละลายออกมา รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของเปลายฟ้าทันที
‘อร่อยจังค่ะ’ ตอนนั้นเธอรู้สึกดีขึ้นมาจริง ๆ
ชายหนุ่มยิ้มบาง รินวิสกี้ Bourbon ใส่แก้ว แล้วหยิบช็อกโกแลตหนึ่งชิ้นขึ้นกัดบ้าง ‘ชิ้นนี้ไส้เชอร์รี่ คุณอยากลองไหม’
ปลายฟ้ายิ้มแล้วพยักหน้า ลองได้ลิ้มรสความอร่อยแล้วครั้งหนึ่งก็ห้ามใจยาก แต่แทนที่เขาจะหยิบชิ้นใหม่ให้ กลับเชยคางมนแล้วบีบแก้มนวลทั้งสองจนปากอิ่มเผยออ้า จากนั้นก็หยอดชิ้นที่เขากัดแล้วสอดเข้ามาในโพรงปากของเธอ
‘คุณเข้!’ เธอรีบกระถดถอยตัวหนี ‘ไม่มีชิ้นใหม่แล้วหรือคะ!’
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มโดยไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกผิด เคี้ยวช็อกโกแลตในปากอย่างสบายใจ จากนั้นก็เล่าเรื่องที่ค้างไว้พลางจิบวิสกี้ด้วยท่าทางผ่อนคลาย
‘ยกที่สี่ผมขอให้เธอทำให้ แต่ด้วยวิธีที่แตกต่างไป ไม่ใช่ท่าของยกแรก ยกสอง หรือยกสาม แต่เป็นให้เธอ...’
เขาไม่รอให้เธอปรับอารมณ์ตาม ปลายฟ้ารีบขยับปากกาเพื่อจดให้ทันตามคำบอกเล่า ทว่าริมฝีปากหยักกลับหยุดพูด แล้วหันมาสบตาเธอพลางเอ่ยต่อว่า
‘ดูดไอ้จ้อน’
มือของปลายฟ้าลื่นพรืดทันที แต่ต้องตั้งสติใหม่แล้วเขียนบันทึกต่อให้ได้ ดีแล้วที่เขาจับเธอป้อนช็อตโกแลตไส้เชอร์รี่ เธอจึงได้เคลิบเคลิ้มกับความหวานหอมผสมกลิ่นผลไม้ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปาก
‘แต่ก่อนดูดมัน’ เขาพูดพลางก้มหน้าพยักพเยิดลงมาที่ ‘มัน’ ของเขา
‘เธอปรุงรสชาติ... ให้มัน’
‘ปรุงรสชาติ...’ ปลายฟ้ากลืนน้ำลายเล็กน้อยแล้วจดตามพร้อมกับพูดทวนไปด้วย ‘ให้มัน...’
โอเค... ปลายฟ้าพูดกับตัวเองในใจ มันต้องการรสชาติ...ว่าแต่...อยากขอกินช็อกโกแลตอีกชิ้นจังความหวานของมันช่วยเธอได้จริง ๆ
‘ด้วย’ เขาพูดต่อ
‘ด้วย’ เธอจดตาม
‘ช็อกโกแลตไส้เชอร์รี่’
‘ช็อกโกแลตไส้เชอร์รี่’
‘รสเดียวกับที่อยู่ในปากคุณตอนนี้’
‘รสเดียวกับที่อยู่... หืม...’
จู่ ๆ มือที่จับปากกาก็อ่อนแรงทันที แม้กลิ่นหอมและความหวานของเชอร์รี่เจือช็อกโกแลตในโพรงปากจะยังไม่จางไปไหน แต่หัวใจของเธอหนีหายออกไปจากอกแล้ว
‘มัน... อร่อยไหมครับ’ แล้วเอ่ยคำถามด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม
เขาจะถามเธอทำไมกัน!
