โชคชะตาพาปลายฟ้าผู้หวาดกลัวเรื่องบนเตียงให้มารับงานเขียนนิยายอิโรติกตามใบสั่งของแฟนเก่า แต่ฟ้าก็ใจดีส่งชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์เซกส์มาให้ โดยที่ดันลืมเตือนว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมคนรักตัวเอง
ดราม่า,ชาย-หญิง,ไทย,รัก,ผู้ใหญ่,อิโรติก,สืบสวน ,ดราม่า,โรมานซ์,โรมานซ์สืบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ส่วนเขตต์…เหมือนถูกฟาดด้วยค้อนเหล็กกลางอก เขารู้ว่าอัยการกำลังพยายามโยนเธอให้ดูเหมือนคนที่เคยใช้ความมึนเมาในการก่อเหตุรุนแรง แม้ความจริงมันจะเป็น การเอาชีวิตรอดจากนรกของผู้หญิงคนหนึ่งก็ตาม
ปลายฟ้าหลับตา เธอสั่นทั้งตัว มือเธอกุมบัลลังก์แน่น “…ฉัน… ฉันแค่ไม่อยากยอมถูกกระทำอีกต่อไปค่ะ…”
คำตอบนั้นบิดหัวใจผมจนปวดร้าวแทบขาด และในเสี้ยววินาที เขตต์รู้ว่า นี่ไม่ใช่การซักค้านธรรมดา
นี่คือการแล่จิตใจของคนหนึ่งต่อหน้าผู้ชมทั้งห้อง กระนั้นอัยการก็ไม่ถอย
“แต่ผลคืออีกฝ่ายสูญเสียอวัยวะไปหนึ่งข้าง ใช่ไหมครับ”
ปลายฟ้าไม่ตอบ หรือพูดให้ถูกคือเธอตอบไม่ได้
และเขา…ไม่รู้ว่าตัวเองจะนั่งนิ่งแบบนี้ได้นานแค่ไหน ก่อนที่อะไรสักอย่างในตัวจะขาดผึงแล้วลุกขึ้นค้าน วีรชัยอ่านใจเขาออก ชิงยกมือขึ้นแล้วเอ่ยออกไปว่า
“ท่านผู้พิพากษา ผมขอคัดค้านคำถามของอัยการทั้งหมดในประเด็นเมื่อครู่นี้ครับ”
ผู้พิพากษาหันมามอง “เหตุผลคือ?”
วีรชัยหันไปมองปลายฟ้าเพียงเสี้ยววินาที เหมือนยืนยันว่าเขาจะไม่ปล่อยให้เธอถูกไล่ต้อนอีกแม้แต่นิดเดียว ก่อนจะตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ
“หนึ่ง คำถามเมื่อครู่เป็นคำถามชักนำคำตอบโดยตรง และบิดประเด็นไปจากข้อเท็จจริงที่พยานให้การ”
เขาเว้นจังหวะ ให้ศาลได้ซึมซับถ้อยคำแล้วกล่าวข้อสองต่อ
“สอง เหตุการณ์ในอดีตของพยานถูกตัดสินโดยศาลแล้วว่าเป็นการป้องกันตัว และไม่เกี่ยวข้องกับคดีปัจจุบัน ตามหลักกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา”
อัยการขยับตัวเหมือนโดนตีกลับแรงกว่าที่คิด แต่ยังไม่ทันได้โต้ วีรชัยก็ปิดประเด็นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นพอให้ห้องทั้งห้องสั่น
“สาม การยกเหตุการณ์ที่ถูกตัดสินไปแล้วขึ้นมาใช้ เพื่อสร้างความคลางแคลงใจต่อสภาพจิตใจของพยาน ถือเป็นการซักถามที่ ไม่สุจริตและไม่อยู่ในกรอบที่เกี่ยวข้องกับข้อพิพาทในคดีนี้ ผมจึงขอให้ศาล ตัดคำถามดังกล่าวทิ้งทั้งหมด”
เขตต์แทบหลุดลมหายใจออกมา แรงกดดันที่ถาโถมลงบนปลายฟ้าเมื่อครู่นี้เหมือนถูกหักหางเสือกลับอย่างเฉียบพลัน แม้เธอยังสั่น แต่เขาก็เห็นเธอหายใจได้ขึ้นเล็กน้อย
แค่เล็กน้อย…แต่สำหรับเขา มันเหมือนมีคนช่วยพยุงหัวใจไว้ไม่ให้ตกแตก
“ศาลรับฟังคำคัดค้านของฝ่ายจำเลย” น้ำเสียงของผู้พิพากษาชัดเจนจนห้องทั้งห้องเปลี่ยนความตึงเครียดในทันที “คำถามที่ผ่านมาเป็นคำถามชักนำและไม่เกี่ยวกับข้อเท็จจริงในคดีนี้ ศาลไม่อนุญาตให้ถามต่อในประเด็นดังกล่าว”
อัยการเม้มปาก ถอยหลังไปหนึ่งก้าวทางจิตใจอย่างเห็นได้ชัด
ส่วนเขตต์ เขาเพิ่งรู้ตัวว่ากำมือแน่นจนสั่น ไม่ใช่เพราะโกรธอัยการ แต่เพราะกลัวเหลือเกินว่าเธอจะต้องเจ็บซ้ำตรงหน้าอีก และเขาช่วยอะไรเธอไม่ได้เลย นอกจากส่งสัญญาณเงียบๆ ให้คนที่ปกป้องเธอแทนเขาได้
อัยการสูดลมหายใจ แล้วกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเย็นกว่าก่อน “ผมขอเรียนว่า แม้ประเด็นก่อนหน้าจะไม่สามารถซักต่อได้ แต่ผมมีคำถามเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับคดีปัจจุบันครับ”
ผู้พิพากษาพยักหน้า “เชิญถามในประเด็นที่เกี่ยวข้องเท่านั้น”
อัยการหันกลับมามองปลายฟ้า สายตาไม่ได้กดดันเท่าเดิม แต่คมและคาดหวังคำตอบราวกับรู้ดีว่าประโยคถัดไปจะถูกบันทึกลงไปในใจของศาล
“คุณปลายฟ้า จากคำให้การของคุณเมื่อครู่ เราได้ทราบว่าการถูกมอมยาไดอะซีแพมผสมแอลกอฮอล์
สามารถทำให้เกิดอาการมึนงง สูญเสียการควบคุม ความจำขาดช่วง และเป็นอันตรายต่อร่างกายได้อย่างมาก”
ปลายฟ้าขยับเล็กน้อยเหมือนเธอกำลังเตรียมใจรับบางอย่างที่หลีกไม่พ้น
อัยการพูดต่อ แต่คราวนี้เสียงเขาดังชัดพอจะสะท้อนก้องไปถึงด้านหลังห้อง
“ในกรณีของคุณ อาการดังกล่าวเกิดขึ้นจากการถูกกระทำโดยบุคคลภายนอก แต่ในคดีปัจจุบัน ผู้เสียหายคือคุณน้ำตาล กลับได้รับผลกระทบถึงขั้นภาวะโคม่า แม้ว่าจะยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่ามีการล่วงละเมิดจำเลยจริงหรือไม่ก็ตาม”
คำว่าโคม่าทำให้เขตต์รู้สึกเหมือนพื้นห้องเย็นลงเฉียบพลัน บรรยากาศหนักจนปวดซี่โครงด้านใน
อัยการยังคงรุกต่อเหมือนจงใจลงดาบในตำแหน่งเดิม “ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นคือ ผู้เสียหายอาการสาหัส
นั่นคือข้อเท็จจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ เช่นเดียวกับกรณีของคุณในอดีต ที่แม้แรงจูงใจจะเป็นการป้องกันตัว แต่ผลลัพธ์คืออีกฝ่ายสูญเสียอวัยวะ”
จากนั้น อัยการก็หันกลับไปที่ผู้พิพากษาอีกครั้ง “ดังนั้น ผมขอให้ศาลพิจารณาว่าแม้เหตุแห่งการมอมยาจะต่างกันแต่ผลลัพธ์คือการทำให้เกิดอันตรายร้ายแรงแก่ผู้อื่น ซึ่งในคดีนี้ผู้เสียหายตกอยู่ในภาวะโคม่า”
เขาหันมายังปลายฟ้าอีกครั้ง รุกคำถามสุดท้ายที่ตั้งใจมัดเธอเข้ากับข้อเท็จจริง “คุณเห็นด้วยหรือไม่ว่า
ไม่ว่าจำเลยจะมีเจตนาหรืออ้างว่าถูกมอม ผลลัพธ์ที่ทำให้ผู้อื่นบาดเจ็บสาหัส ถือเป็นการกระทำที่อาจเกินสมควรแก่เหตุ”
ปลายฟ้าชะงักอย่างแรง เธอหายใจไม่ออกชั่วขณะ เหมือนโลกทั้งศาลเอาน้ำหนักมาทิ้งไว้บนบ่าเล็กๆ ของเธอ น้ำตาของปลายฟ้าไหลพราก ริมฝีปากอิ่มเอื้อนเอ่ยด้วยเสียงสั่น
“ฉัน...ฉันทำเกินกว่าเหตุ...เหรอ ฉันทำเกินกว่าเหตุกับคนที่ทำลายชีวิตฉันเหรอ... ฮึก”
บ้าชะมัด เขตต์สบถเบาๆอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่ ดูเหมือนเธอกำลังสับสนระหว่างคดีของเขากับเรื่องที่เกิดกับตัวเอง จากการที่อัยการกำลังบิดให้เธอรับผิดในสิ่งที่เธอไม่ได้ทำ
เขตต์รู้ทันทีว่าปลายฟ้ากำลังจะล้มลง ร่างบางโก้งโค้งสะดุ้งสั่นพลางยกมือปิดปาก
“ฮึก”
ปลายฟ้าสั่นเหมือนคนกำลังจมน้ำ เขาเห็นริมฝีปากเธอสั่น นัยน์ตาคลอน้ำ
และรู้ว่าถ้าไม่มีใครหยุด เธอจะหายใจไม่ออกแน่
ภาพที่เห็นทำให้เขตต์เจ็บร้าวในอก และเกิดความรู้สึกเดียวที่ชัดเจนคือเขาจะไม่ปล่อยให้ใครคุกคามทางใจเธอซ้ำเป็นครั้งที่สองบนพื้นที่แห่งนี้
“ท่านผู้พิพากษา กระผมขอคัดค้านประเด็นที่อัยการผูกโยงเมื่อครู่นี้ทั้งหมดครับ” วีรชัยช่วงชิงจังหวะโต้แย้ง
ผู้พิพากษาเอียงหน้า “ขอเหตุผลครับ”
“ดังที่ผมเรียนไปก่อนหน้า คำถามของฝ่ายโจทก์เมื่อครู่ เป็นการตั้งประเด็นโดยอาศัยเหตุการณ์ในอดีตของพยานซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องทางกฎหมายกับข้อกล่าวหาในคดีปัจจุบัน และการเปรียบเทียบผลลัพธ์ระหว่างเหตุการณ์ในอดีต กับเหตุที่อยู่ในคดีปัจจุบัน ถือเป็นการบิดประเด็น และไม่ใช่หลักในการพิจารณาคดีอาญาตามกฎหมายไทยซึ่งต้องอาศัยเจตนา เหตุการณ์เฉพาะหน้า และพฤติการณ์แวดล้อมเป็นหลัก”
อัยการขมวดคิ้ว แต่ผู้คนด้านหลังเริ่มกระซิบ เพราะรู้ว่าเขากำลังเสียคะแนน
“และการพยายามโยงให้พยานรับผิดในผลลัพธ์ของเหตุการณ์ปัจจุบัน เป็นการซักถามที่ไม่เป็นธรรมและอยู่นอกเหนือกรอบข้อเท็จจริงที่พยานสามารถรับรู้ได้”
ผู้พิพากษามองวีรชัยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้เขตต์ถึงกับหายใจเสียงยาวออกมาอย่างโลกอก
“ศาลเห็นด้วยกับฝ่ายจำเลย ประเด็นที่อัยการตั้งคำถามเมื่อครู่ถือว่าไม่อยู่ในกรอบข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้โดยตรงศาลจึง ไม่รับคำถามนั้นไว้พิจารณา”
แต่ประโยคต่อมาของผู้พิพากษานั้นคล้ายค้อนปอนด์ที่ฟาดลงกลางอก “อย่างไรก็ตาม…หากฝ่ายจำเลยประสงค์จะให้ศาลรับฟังว่าจำเลยไม่อยู่ในสภาพที่มีเจตนาก่อเหตุ ศาลต้องการหลักฐานที่หนักแน่นกว่านี้อีก”
วีรชัยโค้งเล็กน้อยแล้วตอบทันทีว่า “ผมจะจัดเตรียมหลักฐานเพิ่มเติมในวันนัดพิจารณาครั้งต่อไปครับ
เป็นหลักฐานที่ชัดเจนและสัมพันธ์กับพฤติการณ์ในคดีโดยตรง”
ถึงจะเป็นคำตอบที่ดูมั่นใจ แต่เขตต์รู้ว่าฝั่งเขายังไม่สามารถหากหลักฐานที่ว่านั่นได้เลย และหากไม่สามารถยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง เท่ากับว่าเขากลายเป็นฝ่ายแพ้โดยสมบูรณ์
กระนั้น วีรชัยก็ต้องหาทางหลบเลี่ยงจากสังเวียนครั้งก่อนจะถูกอัยการซัดหมัดใส่จนล้ม แต่วินาทีนั้นคนที่ล้มลงไปกองกับพื้นจริงๆ คือปลายฟ้า…
ร่างของเธอทรุดฮวบลงกับพื้น จากนั้นไม่กี่วินาทีถัดมาปลายฟ้าก็อาเจียนหนักจนอ่อนแรง
“ปลายฟ้า!”
กรินทร์ทำได้แค่เปล่งเสียงจากด้านหลังแล้วปล่อยให้เจ้าหน้าที่หิ้วปีกของหญิงสาวออกจากห้องพิจารณาคดี เขตต์ก็แข็งใจนั่งนิ่งในที่ของตน ไม่สามารถทำอะไรได้เลยสักอย่างด้วยกฎของศาล
ทั้งที่...คนที่เพิ่งล้มลงตรงแท่นพยานนั่น คือผู้หญิงที่ทำให้เขาล้มไม่เป็นท่าไปแล้วในจิตใจ
การพิจารณาครั้งจบลงโดยถือว่าฝ่ายแพรวพลอยกลับมาได้แต้มนำอีกครั้ง
