วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
186 สาวมีปีกฉีกสามัญ
เดือน 1 ยุคตีกันปี 125
จิ้บจู่ประดิ้ดปิ้ด
“เสียงนกมันแปลกขึ้นทุกวันมั้ย?” วารีถามหงส์ฟ้าที่นอนเปลือยอยู่
“ก็ปรกตินะ” หงส์ฟ้านึกเสียงนกที่ได้ยินตอนเด็กๆ
“เหรอ…” วารีตอบแล้วก็เงียบ
ซักพักหลังชงกาแฟเสร็จมีเสียงเคาะประตูหน้า
วารีเดินไปเปิดและเจอนาอยู่ข้างหน้าห้อง
“เข้ามาสิ” วารีชวน
“ไม่อ่ะ ฉันไม่อยากเห็นเพื่อนเปลือย” นาปฏิเสธทันที
“แต่เวลาอาบน้ำก็เจอกันนี่” วารียกตัวอย่าง
“มันไม่เหมือนกัน ช่างมันเถอะ เรื่องที่ฉันจะมาบอกคือเย็นนี้มีประชุม และเธอน่าจะลืมอะไรไปซักอย่างนะ” นาพูด
วารีจับคางนึกทันที กลับมาก็ทำหน้าที่ราชาเรียบร้อยแล้ว และไม่มีอะไรให้ทำแล้วในช่วงนี้
“ก็ไม่มีอะไรในใจนะ” วารีพูดเชิงถาม
“แล้วถ้ามันเกี่ยวกับคุกล่ะ?” นาพูดเป็นลาง
“หืม… เออใช่! ยัยเขี้ยวอยู่ในคุกนี่ หลายเดือนแล้วด้วย” วารีโวยทันที
เขี้ยวคือคนที่จับมาได้ปีที่แล้ว เธอเป็นลูกน้องเทพชั่วไอ้เซ็ทที่เสียพลังฟ้าไปหมดแล้ว และตอนนี้ติดละครแทน
“เธอเริ่มบ่นมาว่ามันไม่มีอะไรจะดูแล้ว ไปจัดการให้เรียบร้อยในวันนี้ว่าจะทำอะไรกับเธอ จะปล่อย เอาเป็นเมีย หรือประหาร ที่เธอเลือกไม่เกี่ยวกับฉัน แต่เธอเป็นคนและให้เกียรติเธอหน่อยไม่ใช่ปล่อยเน่า” นาบ่น
“เข้าใจแล้ว ฉันจะไปดูหลังออกกำลังกาย” วารีบอกนา
“ดี ไปละนะ” นาพูดแล้วเดินไปทันที
“รักนะ” วารีพูดเสียงดังไล่หลัง
นาโบกมือให้แบบไม่มองเดินหายไป
วารีกลับเข้าไปในห้อง หงส์ฟ้านุ่งผ้าเช็ดตัวมุ่งหน้าออกไปไม่ลา
“รักนะ” วารีพูดไล่หลัง
สิ่งที่เขาได้กลับมาคือนิ้วกลางแบบไม่หันมามอง
“ยังไม่วางบทตัวร้ายเหรอนั่น?” วารีถามตัวเอง แต่เลิกสนใจหลังจากนั้นเพราะเมื่อวานเพิ่งมีอะไรกัน
เมื่อไม่มีใครอยู่ในห้อง วารีจัดการธุระเช้าอาบน้ำ ออกกำลังกายและกินให้เรียบร้อย แวะซื้อชีสเค้กมาครึ่งกิโล
กว่าจะนึกได้ก็มาอยู่หน้าคุกใต้ดิน ทหารทำความเคารพ “เยี่ยมนักโทษเหรอครับ?” เขาถาม
“มีนักโทษที่จะมาหา เธอชื่อเขี้ยว” วารีบอกทหารยาม
“อ๋อ เธอเหรอ? หลังๆเธอโวยวายบ่อยครับ ช่วยทำอะไรซักอย่างด้วยเถอะครับ” ทหารยามขอทันที
“น่าจะจัดการเสร็จวันนี้แหละ ขอเข้าไปหน่อย” วารีพูดแล้วไปยืนหน้าประตู
ทหารถือเครื่องตรวจจับโลหะ แต่เมื่อกำลังจะใช้ เขาหยุดและเปิดประตู “เชิญครับ”
“มันผิดพิธีเปล่า?”
“ช่างมันเถอะครับ” ทหารยามพูดไม่ใส่ใจ
วารีให้ไป 3 ทองเอาไว้ซื้อเบียร์ซักลังและชีสเค้กแล้วเข้าคุกไป
วารีบอกชื่อคนที่จะมาหากับทหารยามข้างในแล้วทหารเดินนำพาไปห้องเขี้ยว
วารีมาถึงหน้าห้อง เขี้ยวกำลังดูละครอยู่
“เขี้ยว” วารีเรียก
เธอไม่หัน
“เขี้ยว!” วารีพูดให้ดังขึ้น
“ได้ยินแล้วน่า มีอะไร” เธอตอบและกระพือปีกขาวนิดหน่อย
“ฉันมาเพื่อจะมาดูว่าฉันจะทำยังไงกับเธอดี” วารีพูดตรงๆ
“อย่างนี้มันก็ดีอยู่แล้ว” เขี้ยวพูด ยังไม่มองวารี
“ได้ข่าวว่าเธอไม่มีอะไรจะดู” วารีเผยข้อมูล
เขี้ยวยกรีโมทกดหยุดทันที จากนั้นปิดทีวี หันมามองวารีด้วยตาสีทอง
เมื่อได้ความสนใจเธอวารีรีบหามุขมาใช้ล่อ “อยากออกไปข้างนอกมั้ย? และเอามือถือไปใช้ เธอจะได้ดูหนังออกใหม่ด้วยไม่ใช่แค่หนังเก่า ที่ไหนก็ได้”
“มันยังมีหนังที่ฉันยังไม่ได้ดูอีกเหรอ? แต่ฉันดูละครในรายการหมดแล้วนะ” เขี้ยวเริ่มตื่นเต้นมากขึ้น
“มันไม่ได้มีละครอยู่แค่นั้น มันมีเรื่องใหม่ที่เพิ่งสร้างใหม่ๆเพิ่มเกือบทุกวัน และเราสร้างละครชุดใหม่แทบทุกเดือน” วารีเฉลย
“ไม่จริงน่า! ทำยังไงฉันถึงจะได้ดู!?” เขี้ยวสนใจเต็มที่แล้วตอนนี้
“มาเป็นคนของเรา” วารียิ้ม เขาอยากให้มันเป็นการเชิญที่ดี
“คนของมนุษย์? ฝันไปเถอะ”
“หนังใหม่เดี๋ยวนี้มีเป็นแนวรักชายรักชายด้วย ฉันไม่ชอบแนวนั้นแต่บางเรื่องก็ได้ดูเหมือนกัน มันตื่นเต้นตลอดทั้งเรื่องเลยแหละ หุหุ” วารีเริ่มล่อหลอก
“ชายรักชาย… มนุษย์มันกู่ไม่กลับจริงๆ แต่ อืม…” เขี้ยวเริ่มคิดหนัก
“ว่าไง? สนมั้ย?” วารีเริ่มถาม
“ฉันไปอยู่ร่วมกับมนุษย์ แต่มันไม่ได้มีแค่นั้นแน่ แกจ้องร่างกายฉันอยู่เหรอ? ฉันเป็นนักรบ ไม่ใช่ผู้หญิง” เขี้ยวเริ่มถามข้อแม้
วารีนึก แน่นอนแหละว่าเธอต้องคิดอย่างนั้นเพราะอดีตเธอเป็นผู้นำของพวกเหล่านางฟ้า เป็นนายพล ไม่ใช่ลูกน้องทั่วไป
เขาพูดเรื่องที่ขัดใจก่อน “ฉันไม่ได้จ้องเธอ”
“แต่ฉันสวยออก” เขี้ยวขัดทันที
“ไหนบอกใจนักรบ ใจผู้หญิงเล็ดแล้วนั่น” วารีชี้
“อย่ามาพูดมาก ถ้าไม่ต้องยุ่งกับแก ฉันจะทำตามที่บอก” เขี้ยวเผย
วารีเต้นในใจ เก็บหน้าให้อยู่ทรงว่าไม่ได้ดีใจ “สัญญาว่าจะไม่ทำร้ายมนุษย์ก่อน ถ้ามนุษย์ที่มีปัญหาเป็นพวกเดียวกัน”
เขี้ยวแบมือหน้าตัว รวมพลังอะไรบางอย่าง แต่ซักพักผ่านไปก็ไม่เกิดอะไรขึ้น
“ลองนึกถึงเทพที่คอดู” วารีรู้ว่าเขี้ยวอยากใช้เวทย์ แต่เขาอยากเห็นว่าเธอจะใช้เวทย์อะไร
เธอรวมพลังอีกครั้ง คราวนี้มีพลังงานหน้ามือที่แบอยู่ แปปเดียวก็มีกระดาษร่วงตกพื้นหนึ่งใบ
เขี้ยวเอาปีกขาวมาด้านหน้า ดึงขนมาหนึ่งเส้นและเอาจิ้มนิ้วก้อย
เธอเขียนบางอย่างลงกระดาษและยื่นให้วารี
วารีรับกระดาษ เขี้ยวจับมือเขาและเขาตกใจ แต่เขี้ยวไม่ได้จะทำอะไร เขี้ยวจะจิ้มเอาเลือดเขาเฉยๆ
เขาปล่อยให้เธอทำอะไรก็ทำไป เขี้ยวจิ้มให้เลือดออกและเอาเลือดไปกดกระดาษ
วารีอ่านมัน มันเป็นสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายมนุษย์พวกเดียวกัน เมื่ออ่านเสร็จกระดาษไหม้และหายไป
“แต่เธอจะตายถ้าผิดสัญญา” วารีขัดทันที
“ไม่มีปัญหา มันไม่ได้ระบุว่าให้คนอื่นทำแทนไม่ได้” เขี้ยวชี้ช่องสัญญาตัวเองทันที
วารีพูดไม่ออกและพยักหน้า เท่านี้ก็น่าจะปลอดภัยแล้ว
“ลุกขึ้นมา ไปกัน” วารีเตรียมพาเขี้ยวออกจากคุก
เขี้ยวเดินไปแล้วยกทีวี
วารีรีบขัด “ที่ห้องมีทีวีอยู่แล้ว ไม่ต้องเอาไปด้วย”
“เหรอ? แต่จอนี้อยู่กับฉันมานาน ฉันเป็นห่วงมัน” เขี้ยวสวน
“ไม่ต้องๆ วางมันลง” วารีปฏิเสธทันที
ในที่สุดเขี้ยวก็ยอมวาง จากนั้นลูบมันข้างบน “แกดีกับฉันมาก แต่มันถึงเวลาต้องจากลา…”
วารีบ่นในใจ ‘เกินไปมั้ยนั่น แต่เธอรู้สึกผูกพันมันก็ดี มันบอกเราว่าเธอรู้สึกถึงความรักได้ ไม่ใช่นักรบไร้จิตใจ’
เมื่อลาทีวีจอแบนเสร็จ สองคนเดินออกจากคุก แต่ทหารยามหน้าคุกขัด “จะพาเธอไปเหรอครับ?”
“ใช่ ทำไมเหรอ?” วารีถาม
“เธอเป็นนักโทษสงคราม เธอเคยฆ่าคนของเรามาก่อน” ทหารยามพูด
“เราต้องรู้จักปล่อยวางกับเรื่องในอดีต ใช่ เธออาจเคยชั่วร้าย แต่ถ้าเราฆ่าคนชั่วหมดโลก มันจะส่งผลร้ายต่อเราแทน กำลังคนเป็นเรื่องสำคัญและคนของศัตรูมาเป็นสายให้เราได้ ฉันเห็นข้อดีของเรื่องนั้นและออกแบบการรับเธอมาอยู่ด้วยให้ปลอดภัย เธอจะไม่ทำร้ายมนุษย์ที่เป็นพวกเดียวกัน และจะช่วยเรา” วารีร่ายยาว
ทหารยามเงียบ มองหน้าวารี ตอนแรกหน้าเขาโกรธ แต่ตอนนี้ดูดีขึ้น
มันดีที่ใช้เหตุผลคุยกันได้ ทหารยามก็เห็นข้อดีเรื่องนั้น สุดท้ายเขาเข้าใจและหลีกทางให้
วารีพยักหน้าให้เขาแล้วเดินออกมาจากคุก ทหารหน้าคุกเห็นแต่ไม่พูดอะไร เพราะเพื่อนเขาที่คุมหน้าห้องเขี้ยวออกมาอธิบาย
วารีพาเขี้ยวมาหน้าคุก มือจับประตูกรง “พร้อมสู่โลกใหม่หรือยัง”
“โลกมนุษย์จะมีอะไรน่าตื่นเต้นได้” เขี้ยวดูถูกทันที “แต่เรื่องที่พูดกับเจ้าคนนั้น ฉันบอกว่าฉันจะไม่ทำร้ายมนุษย์ แต่ฉันไม่ได้บอกว่าจะช่วยเจ้า”
“เดี๋ยวเรื่องนั้นอยู่ด้วยกันเมื่อไหร่ก็จะรู้…” วารีพูด ถึงตอนนี้ยังไม่เป็นแบบนั้น แต่เมื่ออยู่กันเรื่อยๆเธอคงจะรู้สึกผูกพันเอง
วารีเปิดประตูและก้าวออกจากคุก
วารีหันไปมองเขี้ยว เธอยืนนิ่งอยู่ด้านใน เอามือบังแดดจากฟ้า
เมื่อยืนได้ซักพักเธอถอนหายใจและเดินออก
“ขอต้อนรับเข้าสู่วาโรซีเมียเรีย บ้านใหม่ของเธอ” วารียิ้มให้และยื่นมือไปให้เธอจับ
“ขี้โม้ ไม่จำเป็นต้องมาจับ ฉันเดินเองได้” เขี้ยวหน้าเปลี่ยนแสดงความรังเกียจทันที
วารีพาเขี้ยวจะไปห้องเธอ แต่หยุดและพาเธอไปกินข้าวก่อน
วารีพาเธอเดินในพื้นที่วังที่ประดับด้วยดอกไม้ตรงนั้นตรงนี้ ไม่นานก็มาถึงห้างฮาโมนี่ ถึงว่าไม่นานแต่มันเดินไกลอยู่ สองคนเดินกันเร็วใช้ได้
วารีพาเขี้ยวเข้าห้างฮาโมนี่ เขาเปิดให้ลูกค้าเข้าไปก่อน
เหล่าลูกค้าคำนับ ทักทายทั่วไปและเข้าไป
เมื่อคนหน้าห้างหมดวารีก็พาเขี้ยวเข้าไป เมื่อพาเข้าไปเขี้ยวมองหน้าวารีเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่างและไม่พูดท้ายที่สุด
เขี้ยวเดินดูคนซ้ายขวา “มนุษย์เยอะจัง เหม็น”
“เธอได้กลิ่นมนุษย์ไม่เหมือนมนุษย์เหรอ?” วารีถาม สุดท้ายเราเป็นพวกเดียวกันแล้ว วารีอยากรู้จักเธอมากขึ้น รวมถึงเรื่องทั่วไป กับอารมณ์ความรู้สึกเธอ
“ไม่ใช่ แต่ฉันได้กลิ่นเทพบางๆออกจากคนเหล่านี้” เขี้ยวเฉลย
วารีนึกในใจ ‘เดี๋ยวนี้คนนับถือเทพมากขนาดเอามาใส่คอแล้วเหรอ ดี สลานุชกับอีกสองท่านคงได้พลังมากขึ้น อีกอย่างฉันต้องขอให้นาทำแบบสอบถามถึงอัตราความฮิตของเทพเมื่อเทียบกันด้วย’
เขาควักมือถือมาจดใส่แอพ
ซักพักเขี้ยวผลักไหล่วารี “เดินดิ ช้าอะไรอยู่?”
“รู้แล้วน่า ใจร้อนนะเนี่ย” วารีพูดทันที
วารีเดินต่อไปที่ลานอาหาร
เมื่อมาถึงมันเป็นครั้งแรกที่หน้าเขี้ยวดีขึ้น วารีพาเธอเลือกอาหารอย่างช้าๆ
เขี้ยวดูแต่ละร้าน ยืนรอดูว่าคนถืออะไรเมื่อสั่งเสร็จ สุดท้ายเมื่อเห็นคนถือกล่องพิซซ่า เธอพูด “เอาร้านนี้”
“เธอเคยกินแล้วที่คุกไม่ใช่เหรอ?” วารีถาม
“ฉันชอบ ทำไม? มีปัญหาเหรอไง?” เขี้ยวสวน
“จ้ะๆ ไม่เห็นจำเป็นต้องทำตัวต่อต้านขนาดนั้นเลย” วารีพูด
เขี้ยวหน้าเสียทันที วารีมองแล้วไม่พูดอะไร เพราะอย่างน้อยในใจเขี้ยวเธอก็รู้สึกอะไรบางอย่างเมื่อวารีพูดอย่างนั้น
สุดท้ายเขี้ยวเปิดปากพูดเบาๆ “ฉันเป็นนางฟ้า นักรบฝ่ายหน้าแห่งท้องฟ้า…”
“ประวัติเธอน่าประทับใจ แต่โลกใหม่ไม่ได้ต้องการคนบ้าต่อสู้อีกต่อไป” วารีพูดไม่ได้คิด
“เรื่องนั้นมันเป็นไปไม่ได้หรอก” เขี้ยวขัด
วารีพยักหน้าแล้วพูด “สั่งก่อนเถอะ อยากได้หน้าอะไร? พนักงานครับ ช่วยเอาของโรยหน้ามาให้ดูเป็นตัวอย่างที ฉันจะให้เธอเลือก”
เมื่อพนักงานได้ยินก็เดินขวักไขว่หยิบตัวอย่างมาเรียงหลังตู้กระจก
“เอาอันนี้ อันนี้ อันนี้ ชีสเยอะๆ ให้เยอะกว่าที่กินในคุก” เขี้ยวสั่ง
เธอเลือกเปปเปอโรนี, เบคอน, และเนื้อย่าง กับเพิ่มชีส
จากนั้นสองคนเดินมารอข้างๆ
“ต้องรออาหารด้วยเหรอ?” เขี้ยวถาม
“ใช่สิ ต้องทำก่อน ดูนั่น” วารีชี้เตา “เขาเอาหน้าวาง โรยชีส และเอาใส่เตาอบอยู่ จากนั้นเราก็รอให้สุกและเอามันออกมากิน”
“มันยุ่งยากจัง” เขี้ยวบ่นแล้วกอดอก
“ข้างบนกินกันยังไง?” วารีอยากรู้เรื่องเธอบ้าง
“เราต้องไปเข้าแถวรับอาหาร จากนั้นจะได้ซุปกลับมากินได้ประมาณ 7 วัน” เขี้ยวเฉลยง่ายๆ
“กินน้อยขนาดนั้นเลย?” วารีถามเพิ่ม
“เมื่อเราอยู่บนฟ้าเราไม่หิวและกินแค่วันละที มันเป็นซุปข้นที่ให้แรงทั้งวัน” เขี้ยวบอก
วารีคิดในใจ ‘คงเป็นสูตรชูกำลังอะไรบางอย่าง แต่มันแปลกที่ไม่ยอมแจกอาหารที่อิ่ม’
เขาเก็บไว้ในใจและยืนรอกับเขี้ยวเงียบๆ
สุดท้ายเชฟเอาพิซซ่าเขี้ยวใส่กล่อง ยื่นให้พนักงาน วารีรีบพูด “ไม่ต้องใส่ถุง กินที่นี่”
เมื่อพนักงานได้ยินก็เอาออกจากกล่องและใส่ถาดไบโอพลาสติกใหญ่แทน
วารีรับพิซซ่าและหาโต๊ะนั่ง
เขี้ยวนั่งและเริ่มกินพิซซ่า เธอกินอย่างเอร็ดอร่อย เธอหยิบชิ้นหนึ่งยื่นให้วารี “เอาไปสิ อย่างอร่อยอ่ะ แต่ให้ชิ้นเดียวนะ”
“โอเค” วารีรับและเริ่มกิน “หน้านี้ไม่เคยกินแต่อร่อยดีนะ”
“บางครั้งยามหน้าห้องก็ยอมเชื่อเวลาฉันสั่งหน้าอื่น เขาทำได้ดีรับใช้ฉัน ตบรางวัลเขาด้วย” เขี้ยวเล่าอดีต
วารีพยักหน้า เดี๋ยวไว้บอกนาให้ตบรางวัลทหารยามทั้งคุก
สองคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อย แต่ซักพักเขี้ยวเคี้ยวพิซซ่าและพูดขึ้นมา “ฉันต้องการเซ็กส์”
“พรื่ด” วารีพ่นพิซซ่าใส่หน้าเขี้ยวทันที
“ไอ้บ้า! น่าเกลียดที่สุดเลย!” เขี้ยวโวยทันที
วารียื่นผ้าเช็ดหน้าไปให้เธอเช็ด เธอเช็ดและมองวารีด้วยสายตาที่แทบจะฆ่าได้
วารีพูดเบาๆ “ขอโทษที แต่ที่เธอพูดมันผิดจากที่เรื่องที่เธอต้องการในใจฉัน เธอไปรู้จักมันมาจากไหน?”
“มันเป็นเรื่องปรกติ บนฟ้าก็ทำกันไม่ใช่ไม่มี คิดว่าพวกเรามีลูกกันยังไง?” เขี้ยวยังหน้าไม่หายดุ
“ก็เสกออกมาจากหัวหรือแขนอะไรอย่างนี้” วารีคิดถึงเรื่องเหล่าเทพในตำนานโลกเก่า
“บ้าน่า ไม่มีหรอกอะไรแบบนั้น” เขี้ยวพูดทันที
“โอเค เข้าใจละว่าเธอรู้จัก คราวนี้มาพูดถึงเรื่องที่เธอต้องการกันดีกว่า ทำไมต้องเซ็กส์ แล้วเรื่องที่เธอบอกว่าจะไม่ยอมเป็นของฉันเด็ดขาดนั่นล่ะ เรื่องนั้นหายไปไหน?” วารีถาม
“เรามีเซ็กส์กันโดยฉันไม่เป็นของเธอได้ หนังทำกันบ่อย ฉันเห็นมา” เขี้ยวพูด
“เธอรู้ใช่มั้ยว่าพวกนั้นเป็นเรื่องแต่งเพื่อความบันเทิง ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นจริง เอาจริงๆที่วาโรซีเมียเรียคนสงวนตัวกว่าตามหนังเยอะ” วารีอธิบาย
“ฉันเลือกแล้ว ฉันจะทำแบบของฉัน ใช้ชีวิตให้เหมือนหนัง จะได้ตื่นเต้น ยิ่งทำเพื่อคนบนฟ้าเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้วด้วยฉันต้องหาเหตุผลให้ตัวเองอยู่ต่อ” เขี้ยวเล่าเรื่องที่มีในใจ
“แล้วเราจะเป็นอะไรกัน?” วารีถามตรงๆหลังเธอเฉลยความในใจ
“ศัตรู?” เขี้ยวพูด
“ศัตรูบ้าอะไรมีเซ็กส์กัน” วารีบ่นและโบกมือปฏิเสธ
“นั่นเป็นหตุผลที่ดีไง คู่ศัตรูแรกที่มีเซ็กส์ แห่งวาโรซีเมียเร่” เขี้ยวยิ้ม
“วาโรซีเมียเรีย” วารีแก้ทันที
“อะไรก็ช่าง” เขี้ยวดูไม่ได้ใส่ใจ
วารีพัก ถอยออกจากโต๊ะ เอามือปิดหน้าและนั่งงอตัวทำใจ
“เฮ้ ฉัน… ไม่สวยเหรอ?” เขี้ยวถาม
“นั่นไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะเอามาตัดสินใจเป็นหลักว่าจะมีเซ็กส์กับใครหรือไม่” วารีพูดคิ้วขมวด
“ทั้งๆที่หลายเมียแถมชั่วร้ายแทบเป็นคนจากนรกเนี่ยนะ” เขี้ยวถาม
“นั่นก็เกินไป ให้ฉันมีข้อดีมั่งดิ ฉันช่วยเธอออกมาจากคุกนะ ช่างมันเถอะ เดี๋ยวเธอเปิดโลกเมื่อไหร่เธอก็คิดถึงฉันเอง” วารีบ่น
เขี้ยวกินพิซซ่าจนหมดแล้วลุก “ป่ะ มีเซ็กส์กัน ที่ไหนดี? ห้องน้ำ? หรืออะไร?”
“อีบ้า ใจเย็น ฉันไม่ทำวันนี้”
“ช้าอะไรอยู่?” เขี้ยวถาม
วารีถอนหายใจ “ให้ฉันเคลียร์กับเหล่าแฟนก่อน อยู่ๆปล่อยแล้วจับตอกเลยมันเกินไป แฟนๆอาจไม่พอใจ”
“หญิงที่คบกับชายหลายใจจะชักช้าอะไรมากนักหนา มันน่าจะทำใจได้ง่ายๆอยู่แล้วน่า” เขี้ยวเท้าเอว
วารีกำลังจะเตือนให้เขี้ยวจำได้ว่าตัวเองเป็นศัตรูกับเขา แต่หยุดและคิดว่าอย่าไปให้เธอคิดเรื่องนั้นบ่อยๆดีกว่า เผื่อความคิดเธอจะไปในทางทีดีขึ้น
วารีลุกและพาเขี้ยวเดิน เขาเดินไปหาโดรนที่จอดโชว์อยู่หน้าวังและขึ้นไปขับ แกะเชือกกั้นออก
เขี้ยวขึ้นโดรนและพูด “พามาที่พาหนะ… จะให้ฉันบ้วบให้เหรอ?”
“โอโหอีเขี้ยว จะเง้นอะไรนักหนา” วารีด่าทันที
“จะอะไรนักหนาแค่อมๆ อ่อนด๋อยจริงๆ เมียก็เยอะมาทำตัวเป็นพวกเรื่องมาก เซ็งว่ะ” เขี้ยวด่าสวน
วารีถอนหายใจ เขี้ยวนั่งกอดอกเงียบๆ สุดท้ายไม่นานก็ถึงบ้าน
วารีพาเขี้ยวไปบ้าน ขึ้นลิฟต์ เขี้ยวพูดขึ้นมา “เป็นแค่มนุษย์บังอาจบินและเลื่อนขึ้นลงตามใจ เลวจริงๆ ผิดผีสุดๆ”
“ความสะดวกมันผิดห่าไร อีควาย” วารีเริ่มมองเขี้ยวไปในทางไม่ดีหลังเธอเง้นมาก
“อี… อี… อีเหี่ยว ปลุกไม่ขัน” เขี้ยวด่ากลับทันที
“เมื่อวานเพิ่งตอกมาเหอะ ใช้นั่นกับฉันไม่ได้หรอก” วารีหันไปยิ้มเยาะ
“ชายแท้ต้องเช้า กลางวัน เย็น ขี้โม้สุดๆ ไอ้เรื่องมากเอ็นจิ๋ว” เขี้ยวหน้าโกรธจัด
“ฮ่าฮ่าฮ่า โคตรไม่ใช่” วารีนิ่ง ไม่มีผลกระทบ
“มั่นใจอะไรขนาดนั้น ไหนเช็กดิ้” เขี้ยวจับเสาวารีทันทีในลิฟต์
ลิฟต์เปิดและวีเห็น
“เอิ่ม อีนี่ด้วยเหรอ? วารี มันจะเกินไปมั้ย?” วีพูดน้ำเสียงแย่มาก
วารีตื่นตระหนกทันที “ไม่ใช่นะ ฉันไม่คิดมีอะไรกับเธอ แต่อีนี่มันบอกว่ามันต้องการเซ็กส์”
วีพูดเบาๆ “พาเธอไปบาร์โฮสก็ได้นี่ ทำไมต้องทำเอง?”
มันหายากมากๆที่วีไม่โวย แต่ครั้งนี้ ความผิดหวังในตัวที่ออกมาจากน้ำเสียงเธอมันเกินไป
วารีจับไหล่วี “ฉันอธิบายได้ และวันนี้ฉันไม่ได้มีอะไรกับเธอเข้าใจตรงนี้ด้วย หลังประชุมเดี๋ยวฉันจะเคลียร์กับแฟนอยู่แล้ว”
“ยังไม่มีอะไรกัน? แต่มันคงไม่เป็นอย่างนั้นหลังจากนี้สินะ?” วีพูดเหมือนพูดกับตัวเองแล้วเข้าลิฟต์
วารียืนนิ่งพูดไม่ออก
“ออกไป จะไปทำธุระ” วีโวย “แล้วเคลียร์กับทุกคนให้เรียบร้อยด้วยเย็นนี้ไม่งั้นไม่จบแน่”
เสียงเธอดุขึ้น นั่นเป็นสัญญาณดีสำหรับวารี วารีทำความเคารพแบบทหารก่อนออก “ครับผม!”
วีถอนหายใจตอนลิฟต์ปิด วารีเจ็บจี้ดในใจ
หลังเขายืนทำใจนาทีกว่าวารีพาเขี้ยวไปที่ห้อง พาเปิดทีวี ใช้รีโมทต์ของจริงที่ไม่มีจำกัดเรื่องและสอนใช้โน๊ตบุ๊ค เมื่อเธอดูอยู่ด้วยตัวเองได้วารีกลับห้อง
เขานึกถึงเรื่องที่จะเอาไปประชุม เอาแชทจ้ามาอ่านว่าจะคุยเรื่องอะไร
เขากินกาแฟ ยกดัมเบลล์ ไปอาบน้ำ ทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้นึกเห็นหน้าวีเสียใจออกจากหัว
แต่ทำยังไงมันก็ไม่ออก ภาพมันจิ้มหัวใจจนเจ็บใจสั่น
วารีถอนหายใจ เตรียมของ ไปห้องประชุม
แฟนมาทุกคนแล้ว ทหารมาหมดแล้ว เป็นเขาที่เป็นคนที่ช้าที่สุด
