วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
139 กระดังงาหน้าส้นตีน
และแล้วมันก็ถึงเวลา
ต้นเดือน 4 วารีอายุ 24 ปี
วารีและเหล่าแฟนพร้อมทหารทั้งหมดมาที่หน้าเมืองหลวงสหพันธรัฐโคเม่
ตอนนี้มีทหารที่ใช้เวทมนตร์ได้อยู่ไม่กี่คน มีแต่ระดับหัวกะทิที่ใช้ได้
วารีพูดกับเหล่าทหาร “มันถึงเวลาแล้ว คราวที่แล้วเราเสียท่า แต่วันนี้จะไม่เหมือนครั้งนั้น ทหารจงสู้ระหว่างที่ระวังตัว อย่าทำร้ายชาวบ้าน และเอาชัยชนะมาให้วาโรซีเมียเรียและราชินีวล็อดซีเมีย เริ่มบุก!”
ทหารเริ่มจัดแถวเดิน แต่แถวแยกเป็นทีมเล็กๆทีมละ 10 คนเพื่อการบุกเมืองที่ป้องกันแบบกองโจร
ทหารต่อแถวเข้าเมืองแบบเรียงหนึ่ง
วารี, วี, วิว, และวาโร กลุ่มหนึ่งคุมทหารอยู่ด้านหลัง
เพราะทหารฝึกยิงเป้าที่จับคนเป็นตัวประกันอย่างหนัก พวกเขาทำหน้าที่นำการบุกได้อย่างดีแบบไม่ต้องเป็นห่วง
แต่เรื่องที่น่าเป็นห่วงคือเหล่าทหารศัตรูที่คอยยิงลูกไฟจากบนหลังคา
ทหารเริ่มเข้าบ้านหลังแรก หลังเสียงปืนที่ใส่ปลอกกันกระสุนดัง ทหารก็คุมชาวบ้านออกมาอีกครั้ง
ครั้งนี้มันเหมือนเดิมพวกฮูดแหลมไม่ออกมาด้านหน้า
พอเริ่มเข้าบ้านในตัวเมืองมันก็มีการเคลื่อนไหว
“หลังคาขวา!” ทหารตะโกน
บนหลังคาคนในฮูดแหลมมีลูกไฟอยู่บนหัว พร้อมยิง
และเมื่อเขายิงออกมา วารีวิ่งไปหาลูกไฟ “กำแพงดิน!“
กำแพงดินขึ้นมาจากพื้นมาป้องกันลูกไฟ และเพราะวารีไม่ได้ทำเป็นกำแพงธรรมดา แต่โค้งไปรับกันระเบิดกระจายไปด้านข้างได้ด้วย
ไม่มีทหารคนไหนได้รับบาดเจ็บ
คนในฮูดแหลมเริ่มมีท่าทางตื่นตระหนก เพราะเขาไม่คิดว่าจะมีคนป้องกันลูกไฟได้ด้วยเวทมนตร์เหมือนกัน
คนในฮูดแหลมที่เป็นนักเวทย์ไฟคนอื่นน่าจะเห็นด้วยแล้วรีบออกมากันซ้ายขวาหน้าหลัง
ลูกบอลไฟมาจากหลายทิศทาง กลุ่มวารีและแฟนทั้งสามกลุ่มร่ายเวทป้องกันทุกทิศ
“เสาน้ำ!” อายะเสกเสาน้ำป้องกันลูกไฟ
“กำแพงพายุเพลิง!” อลิสเสกกำแพงพายุไฟกลืนลูกบอลไฟเข้าไป
“ม่านชาเขียว!” ไอซิสเสกม่านน้ำพิษป้องกันลูกบอลไฟ
คนที่เหลือพยายามยิงสวนแต่พวกฮูดแหลมวิ่งเข้าไปหลบหลังโดมแหลม
ปรื่ด ปรื่ด วีรัวปืนกลเล็กใส่คนในฮูดแหลม แต่เขาหลบไปได้อย่างฉิวเฉียด
“หน่วยปืนราง! มาข้างหน้า!” วารีสั่งเสียงดัง
หน่วยพิเศษที่มีสไนเปอร์ยาวมานั่งชันเข่าเล็งปืน เมื่อเล็งได้ซักพักปืนมีประกายไฟฟ้าขึ้นมา จากนั้นหลังเสียงวี้ดเหมือนคนเป่านกหวีดที่เสียงแหลมเสียดหู บู้ม ปืนรางยิงออกไป
ตู้ม โดมบนหลังคาถูกยิงเป็นรูใหญ่ แต่ไม่โดนคนในฮูดแหลมเพราะเขาเดินมาดูที่รูหลังจากนั้น
ท่านหญิงเสือดำรัวปืนไรเฟิลอัตโนมัติใส่รูต่อจนโดนคนใส่ฮูดที่ยื่นหน้ามาดู และสุดท้ายเขาล้มไปไม่ลุกมาอีกเลย
วิววิ่งไปแนวหน้าและใช้ขาแมงมุมไต่กำแพงขึ้นไปบนหลังคาบ้านเพื่อหวังวิ่งเก็บนักเวทย์ไฟตามหลังคา
แต่เมื่อมาถึง เธอโดนโจมตี “ลมปากมังกร!” นักเวทย์ไฟพ่นเพลิงออกมาจากไม้เป็นโคนกว้างด้านหน้า
“เกราะดิน!” ด้วยความตกใจ วิวใช้ท่าพิเศษที่เอาดินโคลนมาเป็นเกราะหุ้มตั้งแต่หัวจรดเท้า
ไฟโดนเกราะโคลน แต่ไม่ร้อนพอทำให้วิวที่อยูข้างในได้รับบาดเจ็บ
วิวยิงลูกซองแบบชักสวนใส่กลางโคนเปลวเพลิง เมื่อเธอชักลูกซอง แช่กแช่ก คนที่เพิ่งปล่อยไฟใส่เธอก็ล้มลงไป
เมื่อเสร็จวิวเอาขาแมงมุมจับเสื้อหลังคนใส่ฮูดไร้ชีวิตและโยนไปข้างล่างบ้านเพื่อให้คนข้างล่างเก็บกวาด จากนั้นเธอยิงใยใส่บ้านข้างๆและย้ายไปหลังคาบ้านอื่น
เมื่อวีเห็นน้องทำได้ดี เธอใส่สนับสำหรับปีนกำแพงที่ตรงอุ้งมือเป็นตะขอแหลมหนาเรียงกันและวิ่งไปหากำแพง
เธอวิ่งอย่างเร็ว กระโดดและถีบกำแพงดีดตัวเองขึ้นสูงไปด้านบนจากนั้นเอามือตะขอพร้อมเล็บแมวเกี่ยวรอยเว้าที่กำแพงและปีนขึ้น
นักเวทย์ไฟออกมาและรวมพลังงานบอลไฟ แต่วีวิ่งปรี่เข้าไปหาเหมือนจะไปรับมัน
แต่เมื่อเขายิงลูกบอลไฟออกมาวีสไลด์ลอดใต้ลูกบอลและยิงปืนกลเล็กอัดท้องนักเวทย์ไฟ
เขาล้มลงไปและสู้ต่อไม่ได้ วีทำเหมือนวิวคือกำหลังเสื้อและโยนเขาลงด้านล่าง
คนบนกำแพงออกมาสองคนจากหลังคาบ้านเดียวและเล็งลูกบอลไฟใส่วี
วีประสานใต้มือเข้าด้วยกันทำเหมือนมันเป็นดอกบัวและเอาไว้ที่ข้างเอว
“ฉี่… แมว… บี้ม!!!” วียิงน้ำพุ่งไปเหมือนน้ำพุที่หนาและแรงแถมมีประกายสายฟ้าไปที่นักเวทย์ไฟสองคนที่บ้านถัดไป
นักเวทย์ไฟคนนึงที่กำลังรวมพลังลูกบอลไฟคนแรกยืนทำอะไรไม่ถูกและโดนน้ำอัดไปหล่นด้านหลัง ส่วนอีกคนก้มหลบและปล่อยลูกบอลไฟสวน
ระหว่างที่บนหลังคากำลังสู้กันวารีพาทหารบุกบ้านและเคลียร์พื้นที่ด้านล่างต่อจนถึงบ้านที่วีอยู่พอดี
เมื่อวีเห็นวารีที่หางตาเธอกระโดดลงหลังคาแล้วเอาเท้าชี้วารี
วารีประสานมือกันไว้ด้านหน้าช่วงอก และเอาสองมือรับเท้าวี เมื่อวีลงมาวารีผ่อนแรงจากการตกด้วยการลดมืออย่างเร็วจากนั้นเมื่อลูกบอลไฟผ่านหัวไปวารีดีดวีขึ้นไปใหม่
วีใส่พลังสายฟ้าใส่ปืนและเด้งสูงเลยหลังบ้านเกือบเมตรจากนั้นเธอยิงกระสุนสายฟ้า ชุ่ง ชุ่ง ชุ่ง
นักเวทย์ไฟโดนกระสุนและยืนสั่นจากนั้นล้มลงข้างเพื่อน
วีวิ่งหาหลังคาบ้านนั้น ย่อตัวสองขากระโดดไกลไปหลังคาบ้านนั้น
เมื่อถึงพื้นเธอม้วนตัวลดแรงกระแทกและลุกขึ้นหาเป้าหมายต่อไป
แป้นแป้แป้นแป้น มีเสียงแตรดังมาจากที่ไกลๆ
วารีรู้สึกถึงลางไม่ดีเพราะเสียงนั้นไม่ได้มาจากฝั่งของเขา
วาโรเดินมาข้างวารี “เธอคิดว่ามันหมายถึงอะไร?”
วารีส่ายหัว “บางทีมันอาจคิดทำอะไรที่เลวทรามกว่าเอาดาบจี้ตัวประกัน”
ทหารวิ่งออกมาจากการบุกบ้านข้างหน้า หน้าตาเขาตื่นตระหนก
เขาวิ่งมาหน้าวาโร ทำความเคารพและรายงาน “พวกทหารโคเม่ทำการถอดเสื้อผ้าและพยายามใส่เสื้อผ้าแบบชาวบ้าน เมื่อเราเข้าไปพวกเขาทิ้งดาบ ผมไม่รู้ว่ามันหมายความว่าอะไร”
จากนั้นฝันร้ายก็มาถึงวารีและเหล่าแฟน
ชาวบ้านพากันวิ่งออกมาจากบ้านหลายหลังพร้อมกันและวิ่งหาทหารวาโรซีเมียเรีย
“ช่วยเราด้วย! พวกมันจับเราไว้!” ชาวบ้านขอความช่วยเหลือดึงมือทหารที่ถือปืน
ดีที่หลักการใช้ปืนคือไม่วางนิ้วไว้บนไกจนกว่าจะยิงเพื่อความปลอดภัย ไม่งั้นการดึงของชาวบ้านอาจชิงชีวิตพวกเขาไป
แต่หลังจากที่ทหารหลายคนเจอเหตุการแบบเดียวกัน “ช่วยเราด้วยพี่ชาย พวกมันจับเรา”
“มากับผม เดี๋ยวผมพาไปที่ปลอดภัย” ทหารหวังดีและตั้งใจทำหน้าที่ช่วยประชาชน
แต่เมื่อเขาหันหลัง เขารู้สึกเจ็บที่ตับด้านขวา
เมื่อเขาหันไป ชายที่เพิ่งขอให้เขาช่วยเอามีดแทงหลังเขา
“ทำไม?” เขาเจ็บจากบาดแผลอย่างมากและล้มลงไปด้วยคำถามที่จะไม่มีคำตอบ
วารีเห็นจากที่ไกลๆ “มันเหมือนที่ฉันคิดไว้อยู่ พวกนั้นปล่อยประชาชนทั้งหมดและปลอมตัวเป็นชาวบ้านวิ่งปนออกมาด้วยกัน”
เมื่อวาโรได้ยินเธอตะโกนสั่ง “ทำการตรวจอาวุธคนที่วิ่งออกมาทุกคนทั้งชายหญิง! ระวังตัวอย่าให้ใครเข้าใกล้!”
เมื่อทหารได้ยินพวกเขารีบเปลี่ยนแผนการรับมือกับชาวบ้าน พวกเขาจัดทีม เอาปืนชี้ชาวบ้าน เมื่อมีชาวบ้านวิ่งมาใกล้ เขายิงใส่พื้นห่างหน้าชาวบ้านนิดเดียวให้ฝุ่นกระเด็นขึ้นมาแล้วตะโกน “อย่าเข้ามาใกล้! เราต้องค้นตัวคุณก่อน!”
ชาวบ้านหน้าซีดและกล้าๆกลัวๆ ตอนนี้เขาต้องกลัวทั้งข้างหน้าและกลัวทหารประเทศตัวเองที่ปลอมตัวมาข้างหลัง
“พวกมันจะแทงเราถ้าเราช้าหรือพูดมาก ดูไอ้นั่นซิ ไอ้นั่นแหละทหาร” ชาวบ้านถือโอกาสชี้ตัวทหารที่เปลี่ยนเสื้อมา
“ไอ้ปากมากเอ้ย!” ทหารชักมีดวิ่งมาอย่างเร็ว
“เกราะดิน!” วารีใช้เวทย์ดินใส่ชาวบ้านเปลี่ยนให้ตัวเขามีดินพอกทั้งตัวเว้นแค่ช่วงใบหน้า ฉึก ทหารแทงมีดเข้าดินแต่สังหารชาวบ้านไม่ได้
ปังปัง ปัง ทหารที่อยู่ใกล้ทำการปิดฉาก 2 นัดเล็งหัวใจ 1 นัดเล็งหัว
“ฉันบริสุทธิ์! เห็นป่ะล่ะท่านทหาร” ชาวบ้านชูอกภูมิใจ
“อาจจะ อาจจะไม่ เราต้องค้นตัวอยู่ดีแหละท่านชาวบ้าน” ทหารพูดและชี้ให้เพื่อนรีบค้นตัว
เมื่อไม่พบอะไรคนค้นตัวส่งให้อีกคนเอาเขาไปด้านหลัง
ระหว่างที่ด้านล่างชุลมุนด้านบนก็วุ่นวาย
การล่าของวีและวิวทำให้นักเวทย์ไฟหัวเแหลมอยู่ไม่สุข แต่พวกมันก็ไม่วายที่จะเล็งใส่กลุ่มคนแบบไม่สนใจว่าจะเป็นชาวบ้านหรือทหาร
นักเวทย์ไฟออกมาจากโดมแหลมยิงลูกไฟใส่กลุ่มคน
แต่กลุ่มคนเป็นชาวบ้านหมด พวกเขาไร้ทางป้องกัน
ไอซิสเห็นท่าไม่ดีรีบเลื้อยผลักชาวบ้านออกจากทางและใช้เวทย์ “ม่านชาเขียว!”
ไอซิสเสกม่านน้ำพิษห่างจากตัวประมานเมตรและกันลูกบอลไฟ
ลูกบอลไฟระเบิดและสะเก็ดไฟกระเด็นไปโดนชาวบ้าน
“โอ้ย! แขนฉัน! แขนฉัน!” ชาวบ้านที่ไฟโดนแขนรีบร้องขอความช่วยเหลือ
ไอซิสยังไม่เสร็จธุระกับคนข้างบน เธอเอาปืนเหน็บไม้เท้าชี้และร่ายบอลน้ำ “ระเบิดชาเขียว!”
บอลน้ำพิษกระเด็นไปโดนหน้านักเวทย์ไฟ เขาร้องโหยหวนเมื่อพิษกัดหน้าเนื้อหายและล้มลงไปหลังโดมแหลม
วีที่ผ่านหลังคานั้นพอดีโยนเขามาข้างล่าง
ตุบ เมื่อเขาหล่นลงมาชาวบ้านมองไปทางร่างที่สภาพน่ากลัว และมันยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่ขึ้นเมื่อพวกเขาเริ่มวิ่งมั่วซั่วร้องไห้หาทหาร
ทหารหลายคนถูกวิ่งทิ้งตัวใส่ พวกเขาต้องป้องกันตัวด้วยการโยกหลบและจับแขนพร้อมกับกวาดขาให้ชาวบ้านล้มเบาที่สุด
ทหารอีกคนวิ่งมาค้นตัว และยิงทิ้งเมื่อเจอมีด
หลายคนทุ่มแบบเดียวกันและเริ่มรับมือได้ง่ายขึ้น
การบุกของวาโรซีเมียเรียเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่พวกเขาเดินหน้าได้เรื่อยๆ
พวกนักเวทย์ไฟเริ่มเปลี่ยนเสื้อเพื่อให้กลืนกับชาวบ้านได้ง่ายขึ้น แต่เพราะพวกเขาต้องควักคทามาใช้ตอนร่ายเวทย์มันทำให้เห็นพวกเขาได้อย่างง่ายดาย
เมื่อบุกไปจนสุดท้าย ถึงหน้าที่ว่าการเมืองหลวง ทหารถึงกับหยุดชะงัก
มันมีชาวบ้านถูกมัดแขนขากองกันเป็นเนินคนอัดกันอยู่หน้าที่ว่าการ
ด้านข้างมีนักเวทย์ 6 คนที่เสกลูกบอลไฟค้างไว้และพร้อมยิง
นายพลคิตตี้ถือดาบชูอยู่ด้านหน้าตะโกนเสียงดัง “วางอาวุธถ้าไม่อยากให้พวกนี้ตาย!”
ทหารมองหน้ากันแต่วารีแหล่าแฟนมาพอดี
วีและวิวกระโดดลงมาจากหลังคาหลังเคลียร์หลังคาบ้านแถวนั้นเสร็จหมดแล้ว
พี่อลิสเห็นการกระทำของพวกทหารอารูสิเยถึงกับอุทาน “เลวชาติมาก…”
ท่านหญิงเสือดำจับไหล่เธอ “นี่แหละสงคราม" เธอไม่ได้เชี่ยวชาญ แต่เธอรู้จักสันดานผู้ชายเลวจากสายอาชีพเก่า
วารีส่งสัญญาณให้ทหารลดปืนลงก่อน
เขารีบเร่งความคิดในหัวหาทางออกที่ดีที่สุด
วาโรเลือดขึ้นหน้าและตัดสินใจ “เราอาจต้องมีคนสังเวย…”
“เราทำแบบนั้นไม่ได้ ไม่งั้นเราก็ไม่ต่างอะไรจากพวกมัน” วารีรีบขัดเธอ
ที่จริง จากใจลึกๆ เขาไม่ได้สนใจชาวบ้านตาดำๆ เป็นเพราะบางทีโชคเราไม่ดี และไม่มีใครทำอะไรได้ชีวิตมันถึงจบ และมันแค่เป็นเช่นนั้นเอง
เขาเสียสละได้ แต่ทั้งชีวิตใหม่ของเขา เขาเป็นตัวของตัวเองในอุดมคติที่ ‘คนดี’ จะเป็น เป็นฮีโร่อะไรแบบนั้น
ถ้ามีเรื่องที่คาดไม่ถึง เขาจะแค่กลายเป็นคนธรรมดาเทาๆ ไม่ขาวไม่ดำ เป็น ‘คนปรกติ’ แค่นั้น
แต่เขาจะไม่ยอมตกจากการเป็นตัวเองในอุดมคติง่ายๆ เขาไม่ยอม
‘โลกนี้ไม่มีอะไรบอกว่าพลังเวทย์เรามีเท่าไหร่เหมือนเกม แต่ถ้าเราจินตนาการหนักพอ จริงจังพอ มันอาจเป็นไปได้’ วารีคิดในใจ
คิตตี้ยิ้ม ควบนกฟาเนิคเข้าหาวารี
วารีไม่ตอบโต้และกะหลบระยะใกล้
แต่มีเสียงวี้ เสียงโดรนซิ่งสองใบพัด
เขาหันไปมองและเห็นผมสีฟ้ามาจากไกลๆ เขาตะโกน “เรฟเนส อย่า!”
“ตายซะไอ้หน้ากี! ช็อตหน้า!” เรฟเนสชี้คทาที่ติดกับปืนกลเล็กใส่คิตตี้
เพราะคิตตี้ชูดาบสูง ไฟฟ้าฟาดเป็นสายลงดาบเขาและช็อตเขาเต็มๆ เขาตัวดำตกนกฟาเนิคกลิ้งไปกับพื้น
นักเวทย์ไฟมองหน้ากัน จากนั้นหลังทหารข้างหลังยิกใส่ พวกเขายิงไฟใส่กองที่เป็นชาวบ้านนอนทับกัน
“แย่ล่ะ!” วารีวิ่งไปด้านหน้า จินตนาการสุดตัวให้เวทย์นี้เอาพลังทั้งหมดไปแล้วตะโกน “สลานุช! เต่าดินคอยาว!”
เขาเอาสองมือวางกับพื้น จากนั้นที่กองชาวบ้านมีดินรูปเต่าคอยาวเหมือนตรงนั้นของผู้ชายแทนที่ที่กองชาวบ้านอยู่
ตูมตูมตูม ลูกไฟยิงโดนหลังเต่า แต่เต่าไม่ได้รับความเสียหายใดๆ
วารีเห็นว่าชาวบ้านรอดแล้ว เขาชักปืนเล็ง
แต่หลังมองที่เล็งแบบจุดแดงเขาเห็นสองจุดสามจุดจากนั้นล้มหงายท้อง
“วารี!” วาโรวิ่งสไลด์เล็งให้หัววารีลงบนต้นขา
เธอทำอะไรไม่ถูกและตกใจ แต่เมื่อเห็นเวทย์วารีเธอฉีกน้ำตาลสองซองกรอกปากวารีไว้ก่อน
จากนั้นเธอรวบรวมความแค้น จินตนาการและร่ายเวทย์ให้แรงแบบวารี “สลานุช! เรือนจำอัคคีราคี!”
วาโรลอยขึ้น ไฟชมพูล้อมตัว สะสมกันเยอะที่มือเธอ มันกลายเป็นรูปหัวใจ
ที่เท้าเหล่านักเวทย์ไฟ ที่พื้น มันมีพื้นไฟสีชมพูเป็นวงกลมเล็กๆอยู่ พวกเขาเดินหนี แต่วงกลมตามพวกเขาไปและไหม้ทุกอย่างเป็นทาง
จากนั้นไฟสีชมพูพุ่งจากพื้นมาคลอกพวกเขาจนทุกอย่างหายไป เหลือแต่ซากดำ
ทหารแพทย์วิ่งมาเจาะปลายนิ้ววารีจากนั้นเมื่อเห็นน้ำตาลต่ำติดดินพวกเขาตัดสินใจฉีดอินซูลินกันไว้ก่อน
ทหารแพทย์อีกคนวิ่งมาหาวาโร “ขออนุญาตครับ!” เจาะนิ้ว แต่ความร้อนจากไฟชมพูทำให้คิตตี้ลุกขึ้นมา
ทหารแพทย์ฉีดอินซูลินใส่วาโรและถอย
ทหารหลายคนชี้ปืนใส่คิตตี้ นิ้วเข้าวางบนไก แต่วาโรส่งสัญญาณมือห้ามยิง ห้าม ไม่ใช่หยุด
คิตตี้จับดาบ ลุกช้าๆ มองวาโร
วาโรมองเขาและเดินสับขาเซ็กซี่เข้าไปหาเขา
“เอ็งร่านขึ้นนะ ท่าทาง แต่มันจะเป็นเหมือนวันนั้นที่พ่อเอ็งตาย! ชักดาบ!” คิตตี้ประกาศกร้าว
วาโรชักดาบ ไม่เอาคำพูดมาใส่หัว เดินเข้าไปหาคิตตี้
“ตัดสองท่อน!” คิตตี้ใช้แรงทั้งหมดฟันเอววาโร หวังตัดให้ขาดสองท่อน
แต่วาโรมาเหนือกว่าเขา เธอเอามือเดียวกันดาบที่ฟันด้วยสองมือ
เก๊ง ดาบปะทะกัน และคิตตี้ต้องหน้าซีดหลังออกแรงสู้แขนเดียวของวาโรไม่ไหว
วาโรกระโดดขึ้นตีลังกา ให้ดาบคิตตี้ผ่านตัวไปและฟันลงจากด้านบน
แขนซ้ายคิตตี้ขาด แต่เขาถนัดขวาและดาบไม่หลุด เขาแทงใส่วาโร
วาโรหมุน ป้องกัน ตวัดดาบสวน ตัดแขนอีกข้างของคิตตี้
เมื่อคิตตี้เจอพลังที่แท้จริง เขาคุกเข่าลง เขาทำอะไรต่อไม่ได้แล้ว
วาโรวางดาบที่คอเขา
ระหว่างนั้นเรฟเนสโดนวิวยิงใยใส่โดรนซิ่งและตกพื้น จากนั้นวี, วิว, และอายะจับเธอกดลงพื้น
“มีอะไรจะพูดมั้ย?” วาโรถามคิตตี้
“แค่ฆ่าฉัน แล้วให้มันจบๆ อีดอกทอง” คิตตี้ยิ้มเยาะใส่วาโร
“ไม่” วาโรเก็บดาบ “ทหารแพทย์เก็บแขนเขาไว้และห้ามเลือด”
ทหารแพทย์รีบทำตามคำสั่ง เอาแขนใส่ถุงเย็นที่มีน้ำแข็งแห้งไว้
ทหารแพทย์อีกสองคนรุมพันแผลคิตตี้ คิตตี้มองวาโรด้วยความแค้น “นี่คือการแก้แค้นวันที่ฉันหยุดเธอไม่ให้ช่วยพ่อวันนั้นเหรอ อีตัวแห่งวาโรซีเมียเรีย?”
“ฉันเป็นคนใหม่นานแล้ว อีปากส้วมหนวดแหว่ง ฉันจะให้แกเห็นการเป็นคนที่ดีกว่า” วาโรพูดสวน
คิตตี้ได้แต่มองค้อนระหว่างโดนทหารสองคนหิ้วตัวและขาไป
วารีได้สติและลุกขึ้นมาแบบตื่นตัว “นายพลคิตตี้ล่ะ?”
“ทหารเอาตัวเขาไปแล้ว” วาโรตอบ
วารีมองเมียแบบเห็นใจ “ฉันไม่รู้ว่าเธอมีประวัติกับเขา”
“ฉันเป็นนักรบ” วาโรหรี่ตามองวารีอย่างดุดัน “เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ว่าแต่… เต่านี่มันอะไร? แล้วชาวบ้านไปไหน?”
“เต่าเหรอ?” วารีมองเต่าที่หัวเหมือนตรงนั้นของผู้ชาย เขาชูมือไปหามัน
จากนั้นทุกคนถึงกับตะลึงเมื่อเต่าเดินหน้าหาทหาร ทหารหลายคนชักปืนนิ้ววางบนไกพร้อมยิง
วารีใช้เวทย์สั่งกับเต่าได้ เขาให้มันหยุดเดินหลังเดินเลยซากดำเป็นตอตะโกของนักเวทย์ไฟ และข้างเต่าเปิดเป็นประตูทำทางเดินเป็นบันไดลงด้านล่าง
ทหารวิ่งเข้าไปอย่างกล้าหาญและช่วยคนออกมา
“เธอทำอย่างนั้นได้ยังไง?” วาโรถามผัว คิดอะไรไม่ออก
“ไม่รู้ดิ ฉันแค่จินตนาการเอา…” วารีตอบตรงๆ
หลังเรฟเนสถูกมัดมือ เธอนั่งขัดสมาธิมองค้อนใส่วารี “ปล่อยฉัน! วารี!”
“ฉันทำไม่ได้ เธอไม่เชื่อฟังหมอ ถ้าแขนหลุดมาถาวรจะทำยังไง? หา?” วารีมองเมียค้อนกลับบ้าง
เรฟเนสทำปากจู๋หลบสายตา
วารีเดินกลับไปหาวาโรที่สั่งทหาร “เท่านี้มันก็เหลือแต่หมู่บ้านเล็กๆ อย่างนี้เท่ากับเราได้โคเม่มาแล้วใช่มั้ย?”
“ฉันว่าใช่” วาโรจับมือวารี “ขอบคุณ”
วีกับวิวเดินมาโห่ไล่ “ไปเปิดห้องไปชิ้วๆ วารี มีเด็กออกมาจากเต่าเยอะเธอเปลี่ยนหัวเต่าเป็นอย่างอื่นไปก่อนได้มั้ย?” วีบ่นวารี
“นั่นดิ ทหาร ช่วยเอาผ้าไปคลุมหัวมันหน่อย มันต้องอีกซักพักถึงจะสลายไปเอง… หรือไม่ใช่? ฉันไม่รู้แหะ แต่เอาเป็นว่า ช่างมันเถอะ เคลียร์งานกลับบ้านกันดีกว่า ไปเถอะ” วารีสั่งทหารและชวนเหล่าแฟน
“อ้าง…” วิวบิดขี้เกียจทั้งๆที่บู้มาตลอดงาน “ได้กลับซักที กลับไปแล้วเที่ยวไหนกันดี?”
“ฉันอยากยกพวกไปนั่งผับหรูที่ร้านนั้นอ่ะ กุหลาบๆอะไรแล้วเนี่ยแหละ” วารีพูดชวนวีและวิว
“โหย ผับที่โครอลลัลเรย์เรียน่ะเหรอ? นึกถึงอดีตจัง…” วียิ้มเมื่อนึกถึงผับในวันที่ยังวัยรุ่น
“ไปๆ ฉันเห็นด้วย” วิวรีบพูด
หลังจากนั้น วาโรซีเมียเรียก็ชักธงของตัวเองขึ้นทุกแห่งหนของอดีตสหพันธรัฐโคเม่
ระหว่างที่วาโรซีเมียเรียวางแผนสางรางรถไฟยาวตั้งแต่ฟูลมูนในทวีปตะวันตกถึงโคเม่ในทวีปเหนือ เปตูโน่หาหัวทหารเพื่อโยนแก้วไวน์ใส่
แต่ทหารเดินหนีออกไกลและโยกหัวไปมาทำให้เปตูโน่ยิ่งโกรธและฟาดแก้วเข้าขอบโต๊ะ
“ฉันจะต้องไปเจรจากับพวกบัดซบนั่น” เปตูโน่พูดด้วยความแค้น “เอาแก้วใหม่มา!”
และแล้วสงครามทวีปเหนือก็จบลงชั่วคราวก่อน หรืออาจไม่เป็นอย่างนั้น
