วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
151 ปีกขาวที่ร้าวราน
วารีมองวีพร้อมคำถามในหัวและตะโกน “แล้วน้องน้ำล่ะวี! เขาจะอยู่กับใคร?”
“ฉันฝากให้วิวดูแลแล้ว เธอจะเลี้ยงเขาดีกว่าฉันแน่ๆ” วีจอดโดรนซิ่งมาลงข้างวารี
คริสซ่าที่ติดมาด้วยอยากถามว่าเอายังไงต่อ เธอเล็งปืนใส่เหล่าคนมีปีก แต่ไม่กล้ายิง
“ไม่ใช่อย่างนั้น ความเป็นแม่แท้ๆมันส่งต่อกันไม่ได้… ยิงได้เลยคริสซ่า” วารีบอกวี
“เอาน่า ฉันไม่ตายง่ายๆหรอกน่า” วีเริ่มอารมณ์ขึ้นกับแฟนจอมปกป้อง
คริสซ่ายิงคนมีปีกร่วงคนแรกด้วยปืนไรเฟิลซุ่มยิงสำหรับระยะไกล ใช้สูตรปืนรางยิงด้วยความแรงสูง
เมื่อเหล่าคนมีปีกได้ยินเสียงดัง คนที่ทำหน้าที่เป่าแตรก็ชี้มาทางสามคน เมฆแหวกแดดมาลงที่พวกเขาและเธอ
คริสซ่าตกใจกับเหล่าคนมีปีกที่พุ่งเข้ามาและรีบยิงแบบไม่ชาร์จพลังเยอะ
แม้ไม่ได้ใส่พลังปืนรางเยอะ ทุกนัดที่เธอยิงก็หวังผลหมด
“ฉันจะอยู่แนวหน้า เธอคอยยิงปืนกลจากข้างหลังนะวี เอากระสุนมาเยอะมั้ย?” วารีสั่งแผนการสู้และถามถึงสถานะกระสุนของวี
“เยอะอยู่ สองร้อยกว่านัดได้” เธอยิงคนเป่าแตรที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ แต่กระสุนโดนป้องกันหมด “เจ้านั่นมันปัญหาเยอะจริงๆ คริสซ่า ลองยิงเจ้านั่นเต็มพลังได้มั้ย?”
คริสซ่าพยักหน้า กลืนน้ำลาย “สลานุช! จงดูข้าสู้!”
ปืนเริ่มดังวี้ด มีสายไฟฟ้าหุ้มปืนเป็นเส้น จากนั้น บู้ม คริสซ่ายิงเต็มกำลัง
คนมีปีกยกดาบก่อน แต่รู้ตัวทีหลังว่าอาจไม่พอ มันเอี้ยวตัวหลบกระสุน
แต่กระสุนเข้าปีกซ้าย เป็นรูแหว่ง วารีดีใจ แต่มันเร็วเกินไป เจ้านั่นยังไม่ร่วงลงพื้นและบินเซไปมาได้อยู่
หน้ามันไม่เปลี่ยนแม้โดนยิง ไม่มีทีท่าว่าเจ็บปวดจากแผล
คนมีปีกเปลี่ยนทีท่า มันชี้ดาบใส่คริสซ่าในระยะไกล จากนั้นเมฆแหวกบนตัวมันจนมีแสงส่องลงมาโดนดาบ
ดาบมันเปล่งแสงแรงขึ้น วารีรู้สึกทีท่าไม่ดีและกระโดดจับคริสซ่าให้หมอบ
คริสซ่าตกใจที่โดนแทกเกิล จากนั้นล้มลงพื้น “ทำอะไรอ่ะพี่?”
“มันจะยิงเธอ!” วารีรีบบอก
คริสซ่าตกใจจากนั้นเส้นแสงอุณหภูมิสูงยิงมาตำแหน่งที่คริสซ่าเพิ่งยืน
แสงเฉี่ยวไหล่วารีและเป็นแผล แต่เขากัดฟันและอดทน
เมื่อมันยิงแสงเสร็จมันชูดาบขึ้นฟ้าเพื่อรับแสงอีกครั้ง
คริสซ่านั่งคุกเข่าและเล็งปืนราง
เสียงวี้ดของปืนดังแข่งกับเวลา มันขึ้นอยู่กับคำตอบของคำถามที่ว่า ใครจะยิงก่อน
แต่สุดท้าย คริสซ่ายิงก่อน บู้ม ปืนรางยิงไปเป็นเส้นสายฟ้า
และมันโดนเป้าหมาย กระสุนปืนรางยิงเข้าปีกขวา คนมีปีกทำแตรตกและบินปัดไปปัดมาเหมือนควบคุมไม่ได้
มันค่อยๆตกลงพื้น วารีเห็นว่าได้จังหวะ “วีไปเคลียร์ศัตรูที่ขวางการส่งกระสุนกับคริสซ่า ฉันจะไปจัดการเจ้านั่น”
“ได้เลย แต่ฉันไม่อยากแยกกับเธอ เธอได้แผลแล้วและไม่เต็มร้อย” วีสวนขึ้นมา
“มันไม่ใช่เวลาที่เรามาคุยกันได้ ทำตามที่ฉันบอกเถอะ เพราะฉันพลาดเรื่องใดเรื่องนึงไม่ได้ ทหารเราล่าถอยเพราะไม่มีกระสุนไว้ยิง ถ้าเราจัดการตรงนั้นกระแสการต่อสู้มันจะเปลี่ยน เอานี่ไปด้วย” วารีอธิบายเหตุผล เอาดาบสั้นหินต้นกำเนิดให้วี และมีดให้คริสซ่า
วีพยักหน้า เริ่มเข้าใจ “อย่าตายล่ะ” และวิ่งไปแนวหลังของทหาร
วารีมองส่งคริสซ่าและวิ่งไป ตำแหน่งคือจุดที่คนเป่าแตรร่วงลง
วารีฟันคนที่ขวาง หลบการแทงหอกจากคนที่ยืนด้านหลังเขา จับปลายหอกกระชากคนมีปีกเข้าหาตัวแล้วเอาเท้าถีบหน้า
เมื่อคนมีปีกที่แทงหอกลังกาหลังคว่ำลงที่พื้นวารีเอาดาบจิ้มหัวใจแม้ไม่รู้ว่าหัวใจมันอยู่ที่เดียวกับคนมั้ย
คนมีปีกที่ถูกแทงกำดาบแน่น แต่วารีชักดาบและรูดนิ้วมันออก วิ่งพุ่งแทงคนข้างหน้าลอยไปแทงคนข้างหลังต่อ ชักดาบออกจนคนมีปีกสองคนร่วงลงพื้น จากนั้นวิ่งไปต่อ
แนวหน้าทหารพวกเดียวกันและพวกคนมีปีกเริ่มปนกัน ทหารพวกเดียวกันเริ่มปนเข้ามาในแนวต่อสู้ของคนมีปีกเยอะ แต่เมื่อเข้าสู้การต่อสู้ระยะประชิด เหล่าคนมีปีกได้เปรียบเพราะบินได้
วารีโดนคนบินมาฟัน เขาเอาดาบกัน กระโดดคว้าข้อเท้าเขาแล้วฟาดลงพื้น เอาดาบทิ่มหลังซ้ำอีกทีเพื่อความแน่นอน
มันใกล้ถึงแล้ว เขากะระยะในใจ
แต่หลังจากนั้น คนมีปีกใส่เกราะสามคนที่ดูเหมือนเป็นทหารอีกระดับมาขวางวารี สามคนพุ่งเข้ามาโดยไม่ลังเล คนหน้าฟันหัว และคนข้างๆฟันต่ำ
วารีถีบขาถอยหลังความเร็วสูงชนทหารฝ่ายเดียวกัน เขาตกใจและเข้าสู้กับทหารขั้นสูงข้างหน้า
จากการฟันแค่สองครั้ง วารีรู้ทันทีว่ากำลังสู้กับทหารขั้นสูง
ทหารพวกเดียวกันเข้าฟันหัวทหารขั้นสูง แต่คนมีปีกด้านหน้ายกดาบกัน จากนั้นคนที่อยู่สองข้างแทงทหารจนหมดลม
เมื่อเห็นทหารตัวเองล้มลง วารีเริ่มโกรธมากขึ้น “สลานุช!”
วารีเริ่มมีไฟสีชมพูอ่อนๆออกจากผิวและล้อมรอบตัว
วารีพุ่งเข้ากะฟันหัวคนข้างหน้า
เพราะเพิ่งใช้การรุมสามพิชิตคนใช้ท่าเดียวกันก่อนหน้า พวกมันเหิมเกริมและจะใช้เทคนิคเดิมกับวารี
คนหน้าเอาดาบกัน วารีเกร็งกล้ามฟันเต็มแรงจากบนลงล่าง ตู้ม เขาฟันแรงจนดาบหักและกระเด็นไปที่อื่น ดาบวารีผ่าตัวคนมีปีกที่ยกดาบกัน เมื่อคนมีปีกสองคนเห็นพวกมันรีบฟันใส่วารีหวังปลิดชีพเขา
วารีพุ่งม้วนหน้าหลบ เมื่อลุกเขาเอาดาบชี้ออกจากตัวและพุ่งกระโดดฟันเสยขึ้นฟ้า “ดาบโช้ริ้วเคง”
มันเป็นการพุ่งฟันเสยจากพื้นขึ้นฟ้า เพราะมันออกแรงเต็มกำลังและเสริมด้วยพลังของสลานุช คนขวาที่โดนวารีเล็งโดนดาบเสยเข้าจากท้องกระเด็นหงายหลังไปข้างหลัง
แน่นอนเขาไม่ได้ลุกมาสู้อีก
มาที่วี วีหันหลังพิงกับคริสซ่าอยู่กลางหมู่ศัตรู วีใช้ความเร็วของปืนกล เล็งยิงด้วยความรวดเร็ว ปุปุ นั่นหนึ่งคน ปุปุ นั่นสองคน
คริสซ่าใช้ปืนรางยิงคนที่สร้างปัญหาให้ทหาร เมื่อมีคนเข้าใกล้ เธอชักปืนพกยิงอัด
แต่ทหารศัตรูเยอะและเข้าใกล้ได้ในที่สุด คริสซ่ามุดหลบดาบชักมีดฟันท้องคนมีปีก คนมีปีกคุกเข่าลงดูหมดแรง
คริสซ่าปลิดชีวิตเขาด้วยการเอามีดแทงคอ
วีเก็บปืนกลเล็กและชักดาบสั้น หันไปทางคริสซ่าเพื่อฟันคนซ้ายและขวาของเธอด้วยความเร็วแขนแมว
เมื่อคนมีปีกยกดาบ ดาบวีก็เข้าลึกไปในคอมันแล้ว
เมื่อคนที่ล้อมคริสซ่าหายไป เธอเข้าประชิดกลุ่มทหารที่คุ้มกันทหารส่งกระสุน
“กำลังเสริมมาแล้ว สร้างเส้นทางส่งกระสุนไปแนวหน้า ไปไปไป! เราจะคุ้มกันพวกนายเอง!” ทหารคุ้มกันคนส่งกระสุนตะโกนสั่ง
ทหารคุ้มกันชี้ปืนกลขึ้นฟ้ายิงคนมีปีกร่วงซ้ายขวา
บางคนโดนคนมีปีกพุ่งเข้าใส่และสละชีพเพื่อแทงทหารแบบไม่ห่วงชีวิตตัวเอง
มันเป็นภาพสงครามจากนรกมากกว่าเหล่าเทพที่ลงมาอวยพรจากฟ้า แม้พวกเขามีปีกขาวเหมือนในภาพวาดโบราณ นิสัยพวกมันไม่เหมือนคนดีเลย
วีและคริสซ่าช่วยทหาร ทหารค่อยๆสร้างแถวคุ้มกันให้คนแบกเป้ซองกระสุนไปที่แนวหน้า
แถวค่อยๆเป็นรูปเป็นร่างขึ้นและอีกนิดเดียวมันใกล้ถึงแนวหน้าแล้ว
คนแนวหลัง ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง และพนักงานปล่อยจรวดดาวเทียมช่วยกันยัดกระสุนใส่ซองกระสุนปืนกลอัตโนมัติมาตรฐานของกองทัพวารีและราชาซาลาดูน
หลายคนเหงื่อแตกและยัดกระสุนไม่หยุด บางคนมือพองเพราะแรงเสียดสีจากการยัดกระสุนใส่ซองกระสุน
ในที่สุดเส้นทางขนส่งกระสุนก็สำเร็จ “กระสุนมาแล้ว!” คนแบกเป้กระสุนวางกระเป๋าและเปิด ไม่เทลงพื้นเพราะจะไปปนกับซองกระสุนที่กระสุนหมดแล้ว
ทหารที่กระสุนหมดต่างวิ่งมาหยิบซองกระสุนเหน็บเข้าเอวเต็มที่ เปลี่ยนกระสุนแล้วยิงต่อใส่เหล่าคนมีปีก
คนแบกกระสุนสร้างเส้นทางด้วยทหารคุ้มกันที่กระสุนเต็มเอวลามไปถึงที่อกและกลางหลัง พวกเขาพร้อมป้องกันแถวเป็นเวลานาน
เมื่อวีเห็นว่าเริ่มเข้าท่าแล้วและกำลังรบหลักไม่จำเป็นเธอก็วิ่งไปแนวหน้าเพื่อหาวารี
คริสซ่าเห็นวีออกวิ่งเธอก็รีบวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว
กลับมาที่วารี
ในที่สุดหลังจากวารีวิ่งลุยฝ่าดงกุหลาบที่หนามสร้างด้วยดาบและหอกส่วนลำต้นเป็นเหล่าคนมีปีกไร้อารมณ์เรียบร้อย ในที่สุดเขาก็เจอคนมีปีกที่น่าจะเป็นผู้บัญชาการมีแตร
เมื่อคนมีปีกเห็นวารีมันก็ชี้ดาบใส่วารี ดาบเปล่งแสงและยิงเส้นพลังงานแสงความร้อนสูงใส่วารี
วารีเอี้ยวตัวหลบแบบฉิวเฉียด ก้าวลึกไปด้านหน้า วิ่งหวังเข้าประชิด
เมื่อเข้าประชิดวารีเก็บดาบใส่ฝักและพุ่งหวังเอาไหล่กระแทกเอวเพื่อเข้าจับทุ่ม แต่ผิดคาด คนมีปีกกระพือปีกแหว่งลอยหลบและฟันใส่วารี
วารีกลิ้งหลบไปด้านหน้า ชักดาบและหันหลังฟันใส่คนมีปีกที่เพิ่งตกพื้นเพราะปีกแหว่งและบินไม่ได้นาน
สองดาบปะทะกันและดาบผู้นำคนมีปีกไม่หักง่ายๆเหมือนลูกน้องของมัน
มันเตะใส่วารี วารียกเข่ากัน ดาบสองคนยังปะทะกันอยู่
คนมีปีกกระพือปีกไปด้านหน้าเพื่อดีดตัวเองถอยหลัง ดาบวารีฟันลม จากนั้นคนมีปีกยิงแสงด้วยดาบเปล่งแสงอีกครั้ง
วารีคุกเข่าด้วยความเร็วเพื่อหลบลำแสง พุ่งเข่าเพื่อหวังกระแทกเอวอีกครั้ง
ในที่สุดไหล่ก็ไปชนกับสะโพกคนมีปีก จากความรู้สึกที่ไหล่ มันไม่เหมือนเวลาชนผู้ชายที่มีแก่นกลางอยู่ มันทำให้วารีสงสัยว่าเพศของคนมีปีกเป็นเพศอะไรกันแน่
วารียกคนมีปีก แต่มันกระพือปีกแหว่งดีดตัวลอยจากฟ้า
วารีเปลี่ยนแผนจากการทุ่มใส่พื้นข้างหน้าเป็นการทุ่มใส่พื้นข้างหลัง เขาแอ่นตัว ใช้ความยืดหยุ่นของตัวเองและกระดูกเอาหัวทิ่มพื้นไปด้านหลังเพื่อหวังให้คนมีปีกหัวปักพื้นด้านหลัง
แผนเป็นไปได้สวยและคนมีปีกหงายหลังหัวพุ่งไปทางพื้น
แต่เมื่อกระแทกลงพื้น มันเอาปีกลงพื้นก่อนเพื่อรองรับการกระแทกเข้าตัวเอง
วารีเปลี่ยนแผนและพุ่งมือคว้าข้อมือและข้อศอกจับดัดข้อมือไว้ด้านหลังคนมีปีกและดันศอกหวังหักแขน
หน้ามันไม่เปลี่ยนเมื่อมันหันมามองวารีจากด้านหน้า จากนั้นดังกร้อบ เสียงข้อศอกหักและหน้ามันไม่เปลี่ยนแม้แต่ตอนนั้น
วารีปล่อยแขนเพราะนึกว่าทำอะไรไม่ได้แล้ว แต่ผิดคาดมันเอาแขนเพิ่งหักที่ถือดาบแทงไปข้างหลังตัวเองใส่วารี
วารีโดนแทงเข้าไหล่ เขาหลบไม่ทัน แต่หลังจากโดนแทงเขาพุ่งมือคว้าข้อมือที่ถือดาบที่แทงไหล่เขาและหมุนตัวทุ่มพาดบ่าไปด้านหลังเขา
มันเป็นการทุ่มอีกครั้งและคนมีปีกกระแทกพื้นเบาเหมือนเดิมอีกครั้ง
คราวนี้เมื่อมันนอนคว่ำหน้าอยู่ที่พื้นวารีคิดถึงแผนใหม่ เขาต้องทำอะไรซักอย่างกับปีกของมัน
วารีพุ่งตัวแบบเอาเข่ายันคนมีปีกไม่ให้ลุกเมื่อคว้าปีกของเขา และจากนั้นเอาเท้าสองข้างถีบหลังและดึงปีก “อ้ากกกกก!”
ฉัวะ สุดท้ายเป็นไปตามคาดหมายปีกหลุด วารีตัวกระเด็นลอยไปตกพื้นด้านหลังพร้อมปีกข้างหนึ่งในมือ
วารีเขวี้ยงปีกทิ้ง คนมีปีกลุกช้าๆเหมือนคนไม่เต็มร้อยและดูอ่อนแรง
วารีไม่ยอมปล่อยโอกาสและชักดาบพุ่งจะเข้าฟันใส่หลังมัน แต่มันหันหลังมาเอาดาบป้องกัน
เมื่อดาบปะทะกันมันเอาปีกตบวารี
วารีตกใจที่มันใช้ปีกเป็นอาวุธและโดนตบเข้าหน้าเต็มๆแบบป้องกันไม่ทัน
โลกหมุนเล็กน้อยแต่มันไม่แรงเท่าหมัด วี, วิว, หรือวาโร วารีกระโดดหงายท้องขึ้นฟ้าและพลิกตัวฟันหวังตัดคอคนมีปีก
แต่เพราะหันด้วยความเร็วเขาเล็งได้ไม่แม่นและดาบผ่าอกด้านบนของคนมีปีกแทน
เมื่อเขาลงพื้นหวังชิงความได้เปรียบจากท่าตีลังกาฟัน เมื่อมองศัตรูอีกครั้ง เขาตกใจ
ในเสื้อผ้าของผู้นำคนมีปีก มันมีผ้าพันอกที่หลุด และเมื่อเสื้อขาด สิ่งที่ออกมาคือหน้าอกผู้หญิง
วารีตกใจที่ได้รู้เพศของศัตรู
ผู้นำคนมีปีกเป่าแตร
วารีรู้สึกลางไม่ดีและเว้นระยะไว้ก่อน ไม่พุ่งเข้าไปแบบไม่คิด
หลังจากนั้นคนมีปีกที่เป็นลูกน้องมาล้อมที่ด้านบนผู้นำคนมีปีก ผู้นำคนมีปีกชูสองมือขึ้นฟ้า ตาจ้องวารีดูสุดโกรธ
วารีไม่เสี่ยงเข้าไปลุยกับคนกลุ่มใหญ่ เขาใช้เวลาดูแนวหน้าของตัวเอง
แนวหน้าที่เป็นทหารเขาและราชาซาลาดูนเริ่มยิงรัวและมีน้อยคนที่สู้ด้วยดาบ ศัตรูร่วงเต็มพื้น แนวส่งกระสุนเป็นเส้นทางเปิดแบบเห็นได้ชัด เขาเห็นวีวิ่งมากับคริสซ่า
วีวิ่งเอาปืนกลยิง ปุปุปุปุปุ วารีเห็นเลือดที่หลังผู้นำคนมีปีกพุ่งออกมา
ความหวังที่เหลือคือคริสซ่าที่เล็งในระยะไกลใส่หลังผู้นำคนมีปีก วี้ด บู้ม คริสซ่ายิง
จากนั้นวารีตกใจ ตัวผู้นำคนมีปีกขาดครึ่ง แต่ขาที่ตกลงพื้นกลายเป็นผุยผง และตัวมันด้านบนบินหนี สุดท้ายมันหันมามองวารี หน้าดูยิ่งโกรธ
วารีคิดในใจ ‘มันไม่ได้ไม่มีอารมณ์อะไรเลยแบบร้อยเปอร์เซ็นต์สินะ’
สุดท้ายมันลอยขึ้นฟ้าหายไปในหมู่เมฆ
คนมีปีกเริ่มบินหนี คนที่สู้ไม่มองเพื่อนก็ต้องร่วงหล่นนอนบนพื้นดินเพราะโดนยิง
สนามรบเริ่มเงียบ เสียงปืนเริ่มหายไป เหลือไว้เพียงเสียงร้องของทหารที่ได้รับบาดเจ็บ
วารีสั่งเอลฟ์มืดในฐานบัญชาการ “สำรวจสนามรบและรายงานมาให้ฉัน”
“รับทราบ” เอลฟ์มืดตอบรับ
วีเอาเท้าเขี่ยคนมีปีกที่โดนยิงเข้าอก ตอนแรกมันพยายามบินขึ้น แต่เมื่อบินไม่ได้ ร่างมันก็นิ่งและเหมือนชีวิตหายไปจากมัน
วีเดินมาข้างวารี คริสซ่าเห็นและเดินมาอีกข้างแสดงท่าทีแข่งขัน
วีพูดก่อน “พวกนี้มันไม่เหมือนเทวดามีปีกที่เธอเล่าให้ฟังเลย มันเหมือนปีศาจปีกขาวมากกว่า มันลงมาและฆ่าฟันเหมือนคนเป็นของเล่นเลย”
“ฉันเห็นด้วยเต็มๆ แต่ไม่ว่าสุดท้ายเราตั้งชื่อพวกนี้ว่าอะไรมันไม่ใช่ฝ่ายดีแน่ๆ เพราะเราตั้งแนวป้องกันทันเลยไม่มีคนธรรมดาได้รับบาดเจ็บ มันอาจไม่เหมือนกันถ้าเราเมินคำขู่ของมัน อย่างน้อยมันก็ไม่ฉลาดพอที่จะบุกโดยเราไม่ทันตั้งตัว” วารีพูด
“หรือไม่มันก็มั่นใจเต็มที่ว่าจะชนะเราได้” คริสซ่าออกความเห็น
“ไปหัดคิดแบบนั้นมาจากไหนเนี่ย?” วารีถามทันที
“วิชาสงคราม มันมีตัวอย่างคนทำแบบนั้นอยู่เยอะ แบบว่า จะบุกแต่ประกาศให้อีกฝ่ายยอมแพ้ก่อน” คริสซ่าพูด
วารีลูบหัวคริสซ่า จากนั้นจับแผลจากลำแสงร้อนและดาบที่บ่า
วีเดินมาดูไหล่วารี “มันเป็นแผลไหม้และทะลุ ไปหาหมอก่อนไป”
“นั่นสินะ แต่เอาจริงๆแค่นี้ฉันทนได้” วารีพูดอวดเก่ง
“จะทนทำห่าอะไร ศัตรูเงียบแล้วไม่มีใครมาให้รางวัลลูกผู้ชายเพราะทนแผลหรอก เหล่าทหารกำลังเสียใจที่เสียเพื่อนไปในสนามรบและไม่สนเรื่องพวกนั้น” วีด่าวารี
“เราต้องตบรางวัลอะไรซักอย่างให้คนที่ช่วยรบกับเรา รวมทั้งคนของซาลาดูนด้วย” วารีออกความเห็น
“เรื่องนั้นไว้ทีหลังก่อน ไปๆ ไปหาหมอได้แล้ว” วีสั่ง ไม่ได้แค่ออกความเห็นให้ไปทำ น้ำเสียงเป็นการสั่งเหมือนสั่งหมาแมว
วารีคอตกไหล่ตก นิ่งไปพักแล้วเงยหน้ามองฟ้า ฟ้าดูน่ากลัวกว่าเดิมแล้วตอนนี้
จากนั้นเขาเดินไปเพื่อหาหมอ
วีมองฟ้านิ่งไปนาน
คริสซ่าเอะใจ “มีอะไรเหรอพี่วี?”
“ฉันมีลางว่าเรื่องไม่ดีจะมาอีก และลางฉันไม่เคยพลาด… มาคริสซ่า ไปเอาซองกระสุนมาเหน็บตัวไว้ก่อนดีกว่า เพราะพวกเขาไม่ค่อยมีซองกระสุนปืนเราเยอะ” วีบอกและจับมือคริสซ่าจูงไปแนวหลัง
วารีเจอเต็นท์พยาบาลหน้าฐานบัญชาการ เสียงคนบาดเจ็บร้องโอดโอยดังออกมาจากในเต็นท์แม้เขายังไม่ได้เข้าไป
วารีกังวลว่าจะมาแทรกคิวระหว่างคนที่หมอจำเป็นต้องดูจริงๆเพื่อมาดูแผลคนใหญ่คนโต แต่สุดท้ายเพื่อความปลอดภัยและกลัวติดเชื้อจากพวกที่มาจากบนฟ้า
ใช่ เพราะเวลามีคนมาเยอะจากที่อื่นที่ไม่ใช่แผ่นดินหลัก คนเหล่านั้นมักขนโรคภัยมาด้วยไม่ใช่แค่ความเป็นมิตรหรือความเป็นศัตรู
วารีเข้าไปในเต็นท์ เสียงคนร้องจากความเจ็บดังขึ้น ทหารหลายคนที่ยังยืนไหวและบาดเจ็บน้อยลุกขึ้นทำความเคารพแบบทหาร
“พักก่อน ยังไม่ต้องลุก… หรือฉันต้องบอกเลิกแถว?” วารีสั่งเสียงดัง
ทหารที่บาดเจ็บมองหน้ากัน แต่เพราะสั่งเลิกแถวแล้ว พวกเขาไม่จำเป็นต้องเกร็งตัวเพราะกลัวระเบียบ
วารีเดินหาพยาบาลที่ว่าง มันหายากเพราะหลายคนดูผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างใกล้ชิดอยู่
เมื่อวารีเจอพยาบาลว่าง เขาถามเธอ “มีเวลาดูแผลฉันมั้ย?”
เขาถามไม่คิดมาก แต่พอพยาบาลเห็นแผล เธอตกใจและอุทาน “ไม่ได้แล้วค่ะ ต้องให้หมอดู หนูจะไปเรียกมา”
เธอเดินหายไปในกลุ่มพยาบาล เพราะวารีไม่จบหมอ เขาไม่อยากสั่งหมอเหมือนตัวเองรู้ว่าอะไรดีสุดและไม่ดี
เมื่อหมอมาดูแผล เขาแนะนำวารี “แผลไหม้ทะลุ ต้องเย็บและเอายาบรรเทาทาเพื่อให้หายปวด ทาซ้ำเมื่อยาระเหยหมด แผลจะหายไปตามธรรมชาติ หมอไม่แนะนำว่าต้องผ่าหรือทำอะไร เอาล่ะ ขอให้หายเร็วๆ ขอตัว ขอบคุณที่สู้เพื่อเรา”
“ยินดีเสมอ” วารียิ้มแล้วตอบ
หลังพยาบาลเย็บและพันผ้าพันแผลที่ไหล่วารี เขารีบออกจากเต็นท์พยาบาล
เสียงร้องยังออกมาอยู่ ทุกคนทำงานหนักหลังสู้สุดแรง ทหารหลายคนนั่งกับพื้นเพื่อพักฟื้น
ราชาฮัซซาเดินมาพอดี ตัวเขาเปื้อนเลือดหลายที่ แต่ยังยิ้มอยู่เมื่อเจอวารี
วารีรีบถาม “บาดเจ็บเยอะมั้ยครับท่าน?”
“ไม่ใช่เลือดฉัน แต่ทหารส่วนตัวสั่งให้มาตรวจเลยต้องมา” ราชาฮัซซายิ้มตอบ
เพราะคำตอบนั้นวารีรู้ได้ทันทีว่าเขาไม่ได้อู้ที่แนวหน้าและต่อสู้อย่างหนักเหมือนกัน
ราชาฮัซซาถามคำถามที่มีในใจ “ถ้าพวกมันมาอีก เราพร้อมสู้มั้ย?”
วารีกดเครื่องสื่อสารที่คอและถามเอลฟ์มืด “กระสุนเราเหลือเท่าไหร่?”
เอลฟ์มืดตอบมาทันทีเพราะเธอตรวจสอบไปแล้ว “35 เปอร์เซ็นต์ค่ะ”
วารีหันหาราชาฮัซซา “มันจะเคี่ยวกว่าศึกนี้”
“งั้นเหรอ” ราชาฮัซซาเดินมาจับไหล่วารี “หวังว่ามันจะรู้จักความกลัว”
“ผมก็คิดเหมือนกัน” วารีตอบ
สองคนมองฟ้า ก่อนแยกย้าย
