วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
179 ตัวเล็กอะไรก็เล็ก
ฉันรู้สึกร้อนที่หน้า
ฉันลืมตาขึ้นมาพบกับแสงจ้า มันเป็นความคิดที่เยี่ยมที่สุดที่วารีเคยมีให้ฉัน
ความคิดนั้นคือ ฉันรู้สึกว่าฉันขาวไป เพราะเมียเบอร์หนึ่งของวารีเป็นวีที่ผิวเข้ม วารีเลยให้หามุมอาบแดดในห้อง และพอดีใกล้หน้าต่างมีที่ว่าง เขาเลื่อนเตียงมาตรงนี้ด้วยตัวคนเดียวเองเลย
แต่ปรากฎว่าฉันไม่ชอบความร้อน ฉันเป็นคนเมืองหนาว ถ้าจะพูดถึงอดีต
ฉันจับแหวนที่นิ้ว ช่วงหลังฉันเอาใส่นิ้วนางเป็นบางครั้ง เพราะฉันรู้สึกดีเวลาทำอย่างนั้น รู้มั้ย?
เหมือนวารีรออะไรซักอย่าง เขาพูดหลายครั้งเรื่องหาเหมืองเพชร เขาพยายามหาสายแร่เพชรตั้งแต่วันนั้นที่เขาให้แหวนฉัน
เขาหาและหา และกั้กไว้ไม่เคยมอบแหวนเพชรให้เหล่าเมีย มีฉันคนเดียวที่มีแหวน
หลายคนบ่นเวลาใส่แหวนออกกำลังกาย เวลากำเหล็ก แหวนมันจิ้มเข้าโคนนิ้วและรู้สึกเจ็บ ขนาดฉันที่รักมันมากยังไม่กล้าใส่ ฉันเอามันแขวนคอแทน
หลังใส่ชุดรัดรูป ฮัดช่าเรียบร้อย ฉันจะทำให้พกไปไหนมาไหนได้ตลอดเวลา และทำอะไรก็ได้
ที่ฉันสร้างหลังมีร้านทอง คือสร้อยทองขาว ทำที่เปิดปิดที่ล็อกได้ ฉันเปิดล็อกแล้วค่อยใส่แหวนที่คอ
สร้อยมันเล็ก เพราะออกกำลังกายบ่อย ทองขาวมันทำให้แข็งมากขึ้น
ฉันถอดเสื้อผ้าส่องกระจก
ฉันหน้ากลายเป็นโกรธขึ้นมาทันที ฉันจับนมตัวเอง
“ทำไมมันเล็กลง?” ฉันบ่นในกระจก
หลังๆที่ฉันไปมิตินั้น คุยกับเทพ พอกลับมามันก็เล็กลงเรื่อยๆ ช่างเถอะ วารีชอบแบบนี้ ถือว่าดีแล้วกัน
แต่มันหดได้ไง ฉันเพิ่งยี่สิบ ฉันยังโตได้อีก ทำไมมันเล็ก
“ฉันต้องเอาไปถามวารี” ฉันบอกตัวเอง
ฉันล้วงมือถือมาอ่านรายงานเช้า โรงงานเครื่องประดับทองฉันยังไม่เปิด และรายงานการผลิตและการขายส่งมาตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็น แต่ฉันชอบอ่านมันตอนเช้า ให้ไอเดียใหม่สดใหม่และน่าสนใจ
ฉันนั่งเปลือยแต่งหน้าโดยมีแดดส่องหน้าและตัว เป็นการอาบแดดแบบนิดๆทุกวัน
ฉันหยิบเครื่องแต่งหน้ากันน้ำ เพราะเดี๋ยวเหงื่อก็ออก
จากนั้นฉันคิด ฉันมาไกลจากอดีต
วันพวกนั้นกับขุนนางที่ฉันต้องเรียกว่าแม่สอง
“แกต้องสงวนตัวเพื่อขุนนางรวยๆบ้านเพื่อนเรา แกรู้มั้ยคนพวกนั้นชอบคนรักเรื่องกระสันๆ แกต้องฝึกอมมัน ถนอมมันโดยไม่เล่นมันบ่อยๆ และฝึกขึ้นขี่ วันนี้แกฝึกตามแผนหรือยัง?”
เสียงแม่ในอดีตดังขึ้นในใจ
หลังจากนั้นฉันก็ฝึกทำเรื่องพวกนั้น ฉันไม่ได้เกลียดหรอกนะที่ว่าต้องทำอย่างนั้นเพื่อคนที่บ้านเพื่ออนาคตครอบครัว
แต่เมื่อมันมากเข้าๆ ไม่ทำอะไรอย่างอื่น ฉันเริ่มไม่ชอบขึ้นมา และยิ่งอยู่นานมันกลายเป็นเกลียด
หลังจากพวกท่านเสียเพราะโรคพญามัจจุราชทั้งคู่ โรคนั้นที่คนเครียดจัดๆจะตาย เพราะหนี้เต็มบ้าน เจ้าหนี้ยึดบ้านและให้ฉันเลือก จะเป็นเมียเขาหรือไปนอนข้างถนน
ช่วงนั้นฉันหยิบพวกเครื่องประดับเกรดต่ำมาเป็นกองๆ ในใจคิดอยู่เรื่องเดียว ‘ฉันต้องหางานเลี้ยงตัวให้ได้’
ความคิดเดียวที่ฉันมีคือเป็นโสเภณี และเวลาฉันทำอะไรฉันต้องทำให้ดีที่สุด ฉันจะเป็นของคนที่รวยที่สุด ฉันฝึกมาแล้ว ฉันจะสนองเขาจนเขาพอใจแน่นอน
ฉันขายเครื่องประดับบางส่วน ฉันอายุน้อย เต็มไปด้วยความหวัง ฉันอนาคตสดใส และมุ่งหน้าไปโครอลลัลเรย์เรีย
เมื่อฉันไปถึง ต่อรองท่านหญิงเสือดำเพื่อสมัครเป็นโสเภณี สอบผ่านการคัดคนที่ต้องอมของปลอมให้กรรมการดู และวัดความอึดด้วยการขึ้นคร่อมทำเองหลายชั่วโมง รวมทั้งตรวจว่ามีความรู้สึกไวและบังคับตัวเองให้ทำงานแบบนี้ได้
ฉันผ่านฉลุยและมันก็เข้าถึงวันขาย
ฉันเตรียมตัวไปดี ขายเครื่องประดับซื้อเสื้อผ้า และรอคนที่ดีที่สุด
ข้อแม้ที่ฉันมีกับลูกค้าในใจก็คือ เขาต้องมาหาฉันเพราะหลง และคิดเอาฉันเป็นเมีย ที่สำคัญ ฉันต้องรวย ฉันมีสิ่งที่โสเภณีทั่วไปไม่มี ฉันมีความบริสุทธ์ ใช่ๆ อีกอย่างคือเขาต้องหล่อหลุดโลก
ฉันไม่ไปกับใครที่หน้าธรรมดาหรอก
คนหนึ่งผ่านไป สองผ่านไป และคนต่อไปสนใจฉัน แต่ฉันเจรจาแล้วคนถอยกันหมด
ฉันเริ่มเสียความมั่นใจ ตอนนั้นท่านหญิงเสือดำเตือนแล้วว่าถ้าทำแบบนี้ ข่าวลือมันจะออกไป และทำให้ยิ่งขายยาก
ฉันเป็นที่รู้กันว่า สาวผมฟ้าตัวเล็กเป็นพวกนักล่าหาผัวเลี้ยง ลูกค้าประจำเลิกมาคุย และลูกค้าหายไปมากมาย
มีคนมาเจรจาน้อยลง ส่วนใหญ่พวกเขามาจากต่างประเทศ และแค่ความสุขชั่วคราว ไม่มีใครจะมาหาเมียกลับบ้าน
หลังจากนั้นฉันเริ่มไม่พูดมาก เงียบๆ เป็นสาวที่ทำอะไรก็ได้ แค่ฉันต้องพอใจ
มันยิ่งแย่ลงเมื่อโสเภณีคนใหม่เข้ามาเยอะ และราคาซื้อความบริสุทธิ์ในประเทศตกเพราะคนอพยพมาเยอะ ฉันยิ่งขายไม่ออกที่ราคาเดิม
ฉันกัดฟันทน เงินเลี้ยงตัวเริ่มหมด ต้องอยู่ด้วยค่าขนมที่ท่านหญิงเสือดำให้เมื่อเธอรู้ว่าเงินฉันหมดแล้วขอลูกค้าให้เลี้ยงข้าวก่อน
ท่านหญิงเสือดำโกรธมากตอนนั้นและพูดหลายอย่างรวมถึงเตือนเรื่องราคาขายตัวเอง
แต่ฉันแค่ตอบว่า ‘เพชรแท้หายากไม่ลดราคา’
ท่านหญิงเสือดำชอบใจใหญ่และเลี้ยงเหล้าฉัน ฉันนั่งดื่มกับเธอทั้งคืนและโดนลวนลามตลอดเวลา
แต่ฉันรู้สึกดีนะ ไม่ได้มีความเกลียดว่าไม่ถูกต้องอะไรเลย ตอนหลังๆเราคุยกันฉันเคยถามเรื่องนั้นด้วย
เธอแค่พูดว่า ‘ก็เธอจัดเหมือนกันไง’
ยิ่งอยู่กับวารีสงสัยมันจะจริง
ก็นั่นแหละ สุดท้ายฉันเจอวารี ที่หน้าตาแค่เกือบผ่าน แต่หุ่นเขาดีจัดฉันเลยยอม
หลังอยู่กับเขาของเล็กๆของฉันที่ข้างล่างแรกๆก็ดีอยู่ อยู่ไปอยู่มามันเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว
แต่เพราะดีเอ็นเอหรืออะไรซักอย่างล่ะมั้งที่แม้ว่าโดนเยอะมันยังเล็กๆเก็บเนียนอยู่
น่าแปลกใจจริงๆ ใบเรือมันใหญ่ขึ้นแต่มันไม่แล่บออกมาจากซอง
เมื่อแต่งหน้าเสร็จ เรฟเนสหยิบน้ำหอมกลิ่นทะเลที่ใช้กับร้านทองเธอมาฉีดปากด้านล่าง
ฉี่ด ฉี่ด
เมื่อเสร็จเรียบร้อยก็ใส่เสื้อรัดรูปกางเกงขาสูง แน่นอนไม่ใส่ชั้นในและกางเกงใน
กางเกงในอาจมากไป แต่วันนี้เธอจะดวลกับวารี เธอเน้นแต่งกายเพื่อไปยั่วเขา
เธอเดินไปถึงลานออกกำลังกายวิ่งจนเสร็จ ฝึกต่อยเตะจนเสร็จและยกเหล็กหนักจนเสร็จ
เธอเดินไปหาวารี เขากำลังสู้กับวีอยู่ ฉันไปยืนข้างๆแต่ไม่ได้ดู เอามือถือมาดูและสั่งงานเล็กงานน้อยต่อ
สุดท้ายเมื่อวารีชนะ เขาเดินมา “ซ้อมกับฉันไหม?”
เรฟเนสมองหน้า ตอนนี้เขาเป็นหนุ่มหล่อแล้ว ฉันชอบที่เขามีโครงหน้าเดิมแต่เหลาให้หล่อขึ้น เมื่อมองใจมันเต้นตุ้บๆ
เรฟเนสตอบ “มาสิ”
วีอาสาเป็นกรรมการ เรฟเนสยืนตรงข้ามวารี หายใจลึกๆ
วีมองเธอ และหันไปมองวารี จากนั้นสับแขน “เริ่ม!”
วารีเริ่มด้วยการพุ่งเข้าจับ เรฟเนสดีดขาออกข้างหลังทับตัววารี
จากนั้นเรฟเนสล้วงคอด้วยแขนซ้าย แต่เธอมีแผนในใจ เธอจับข้อมีวารีไว้จากด้านหลัง
วารีตีลังกา แต่เรฟเนสไม่ปล่อยแขนและเขาพลิกตัวไม่สุดหล่นพื้น
เรฟเนสฉวยโอกาสที่แขนว่างเอาขาหนีบจะเข้าท่าดัดแขน
แต่วารียกเธอทั้งตัว เพราะเธอตัวเล็กและเบา เขายกได้ง่ายๆและจะฟาดเธอลงพื้น
เธอตัดสินใจปล่อยแขนตีลังกาหลัง แต่เมื่อปล่อย วารีพุ่งมาทันทีกระแทกหลังเธอกลางการตีลังกา
เธอล้มหน้าฟาดพื้น วารีจับแขนบ้างและจะดัดมันเหมือนกัน
ตัวฉันติดพื้นและหนีไม่ได้ ฉันตัดสินใจใช้ไม้ตายลับ “ร่างสายฟ้า!”
เธอปล่อยกระแสไฟอ่อนๆ ที่อ่อนเพราะมันสำหรับซ้อม
วารีโดนช็อตตัวชา เรฟเนสคิดเอาคืนวารี เธอจับตัววารีทั้งๆที่ปล่อยสายฟ้า ยกวารีบ้างในครั้งนี้
เมื่อยกเสร็จเธอดันวารีขึ้นด้วยกล้ามอกยืดมือสุดไปบนฟ้า และดึงวารีเพื่อเอาหัวเขากระแทกพื้น ทั้งๆที่ปล่อยไฟฟ้า
วารีชี้มือลงพื้น “เสาน้ำ!”
เสาน้ำให้ขึ้นมาจากพื้นชะลอการตกไม่ให้แรงมาก แต่เขาโดนช็อตทั้งตัวเพราะสายฟ้า
เมื่อเขากระแทกพื้นวีบอกคะแนน “3 เรฟเนส โว่ว… เรฟเนสชนะวารีแล้วเหรอเนี่ย เฮ้วารีเธอกากขึ้นเปล่าอ่ะ”
วารีลุกลูบหัวเรฟเนส “โอยหัวโนแน่ ฉันไม่ได้อ่อนด๋อยหรอก แต่เธอเก่งขึ้น แถมใช้เวทย์ผสมด้วย ฉันยังคิดอะไรดีๆไม่ได้เลย”
สามคนหัวเราะคิกคักรวมทั้งวารี
เมื่อหัวเราะเสร็จวารีถามทันที “ต่อมั้ย?”
“ฉันเก็บชนะไว้ให้ใจร่าเริงดีกว่า แต่ไปเที่ยวกันแทนได้มั้ย?” เรฟเนสถาม เธอมีอารมณ์อยากไปเดท
“ก็นะที่นี่มันมีแต่ทะเลทราย” เมื่อพูดเสร็จ วารีจับคาง “โอ้ใช่ ฉันมีเรื่องที่จะทำให้ทุกคนทึ่ง แต่ฉันจะให้เธอดูความลับนั้นก่อน สนใจมั้ย? แต่ที่ที่จะไปมันไม่ค่อยเหมาะสำหรับสาวๆเท่าไหร่”
“ทำไมอ่ะ ไปถูกใจสาวไหนอีกแล้วเหรอไง? คราวนี้เป็นใคร ลูกสาวมือขวาฮูมาร์เหรอ?” เรฟเนสถาม
“เฮ้ยไม่ใช่เลย เจ้านั้นฉันยังไม่รู้ชื่อเลยด้วยซ้ำ มันแค่เป็นที่ที่มีแต่ชายกลัดมันเหงื่อคลุ้งอากาศ” วารีบอก
“ที่ไหนอ่ะ?” วีถาม
“บอกไปมันก็ไม่ทำให้เรฟเนสทึ่งนะ ขอเว้นได้เปล่า?” วารีถามกลับ
“โอเคๆ ไปเดทกันเถอะ ฉันจะรอตามรอบเหมือนทุกคน แซงมาหลายรอบแล้ว” วีบอกแล้วเดินไปหาคู่ซ้อมต่อ
‘วีซ้อมหนักจริงๆ แต่เอาน่า… ฉันได้เดทกับวารี ฮี่ฮี่’ เรฟเนสคิด
เรฟเนสพาวารีไปเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อ เหมือนเดิม มีเสื้อวารีเหลือในห้องเธอ
ตอนแรกเปลี่ยนเสื้อก็ดีๆอยู่ พอใส่กางเกงในเสร็จเรฟเนสนึกสนุกชักหัววารีบนกางเกงใน
วารีพูดทันที “ซักรอบก่อนมั้ย?”
“ฮี่ฮี่ เอาเลย” เรฟเนสตอบ
วารีดันเธอเข้ากำแพงเลื่อนกางเกงในลูบปากล่างเรียกน้ำ
ถูไปถูมาน้ำก็เริ่มออก เขาซอยช้าๆเริ่มก่อน
เขาเล่นหน้าอก เล่นไปเรื่อยๆจนมันชูชัน เมื่อมันชูชันเขาคั้นมันจนทำเรฟเนสคันจัด
เมื่อเข้าอารมณ์ เขาเริ่มซอยเร็วๆแรงๆ ดังปั่ปทุกครั้งที่กระแทก แหย่นิ้วเข้าก้นเธอ
เรฟเนสครางอย่างอ่อนโยนหันไปจับหน้าเขามาจูบ
สองคนแลกลิ้นกันจนน้ำลายย้อย เรฟเนสยืนขาสั่นฉีดน้ำลงพื้น
วารีแทงสองนิ้วเข้าก้น งัดมันลงไปหาปากล่างรัวๆ
เรฟเนสยิ่งเสียวขึ้นและฉีดเรื่อยๆ จากนั้นวารีเร่งเร็วจนเรฟเนสร้องไม่เป็นภาษา ออกมาเป็นเสียงเหมือนสัตว์คำราม
สุดท้ายทั้งคู่แตก วารีปล่อยเรฟเนสจากกำแพง ดึงมากอดและจูบคอ
“กลิ่นมันหอมนะ กลิ่นที่เธอใส่ประจำ” วารีชมเธอ
เรฟเนสใจฟู จับก้นเขาและจูบแลกลิ้นอีกครั้ง
เมื่อจูบกันเสร็จสองคนไปล้าง กลับมาใส่เสื้อใหม่สบายๆและเตรียมไปเดท
เมื่อขึ้นโดรนวารีบอก “เราจะไปถึงในสิบนาทีได้มั้ง แต่ฉันว่าจะไม่รีบแล้วไปเรื่อยๆ”
“ก็ดีเหมือนกัน ฉันจะได้ดูทะเลทรายด้วย แต่ที่นี่มันร้อน นี่… เธอไม่คิดเสื้อติดพัดลมมาบ้างเหรอ? น่าจะขายดีที่นี่นะ” เรฟเนสถาม
“อืม… มันก็ดีสำหรับคนใส่แหละ แต่เสื้อแบบนั้นมันปล่อยกลิ่นตัวออกข้างนอก ฉันเลยระงับไว้ก่อนและไม่สร้าง” วารีพูด
ตาเขามองแต่ฟ้าข้างหน้า เรฟเนสมองคางคมๆยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
ตามทางเรฟเนสดูทะเลทราย คุยเล็กคุยน้อยเรื่องการผลิตของโรงงานเธอแลกเปลี่ยนกับการผลิตของวารี
เมื่อคุยกันเรื่อยๆเรฟเนสเริ่มถามเรื่องที่มีในใจ “เธอว่า… เราเปลี่ยนยุคได้หรือยัง?”
“หลายอย่างมันเปลี่ยนแล้ว แต่มันอยู่แค่ในประเทศของเรากับเมืองขึ้น” วารีตอบ
“แต่มันเปลี่ยนเยอะแล้วนะ จากที่ฉันสืบหาข้อมูลงานศิลป์หลายๆประเทศเริ่มมีโดรนไปถึงแล้ว และเป็นที่ฮือฮากันใหญ่ มันถือเป็นของที่ขุนนางต้องมี มันเลยจากแค่ประเทศเราไปแล้วนะ” เรฟเนสบอก
“ไม่รู้ดิ ฉันไม่ได้คิดเรื่องเปลี่ยนยุคอะไรเท่าไหร่ ก็เหมือนที่เรามาที่นี่แหละ ฉันอยากให้คนเลิกสู้ หันมาช่วยกันทำมาหากิน แต่ประเทศแบบนี้ก็จับดาบสู้ไม่จบ ทะเลาะกันก็ดาบ ประเทศตีกันก็รบ มันไม่เปลี่ยนเรื่องนั้นซักที” วารีพูดบ่นๆ
“อืม… อัตราคนตีกันในวาโรซีเมียลด สงสัยมันต้องให้ขยายไปคุมประเทศอื่นให้หมดก่อนล่ะมั้ง” เรฟเนสพูดไปคิดไป
“ก็คงต้องอย่างนั้นแหละ โอ้นี่ไง ถึงแล้ว” วารีบอกเธอ
เขาลงจอดโดรนด้วยความเงียบเพราะต้องตั้งใจ เมื่อจอดเสร็จก็พากันลง
“มันเป็นเหมืองกลางทราย” เรฟเนสพูด
วารีดูหน้าเธอแล้วพูด “ตอนเราให้โดรนปูเสื่อบินตรวจทุกจุดในประเทศเราเจอเหมืองแบบนี้หลายที่ และใช่ มันอยู่กลางทะเลทรายทั้งหมด”
เรฟเนสมองซ้ายขวา มันมีคนเหมืองเดินไปมาเต็มไปหมดมองโดรนว่าใครมา แต่หลายคนหันไปสนใจงานตัวเอง
คนเหมืองขนหินมาเต็มคันรถใส่ในลังใหญ่ข้างหน้า เรฟเนสเดินไปที่ลัง ล้วงดูหิน “เห้ย… เพชรนี่ แล้วก้อนขนาดนี้… โอ้ท่านเทพ”
“ทึ่งมั้ย เหมืองนี้เป็นเหมืองเดียวที่มีเพชรเกรดสูงสุดในประเทศ แต่ละก้อนมันเปลี่ยนประเทศได้เลย” วารียิ้มกว้าง
“ราคามันจะสูงขนาดไหนเนี่ย?” เรฟเนสเริ่มตีราคา
“ฉันว่าจะเก็บพวกนี้ไว้และค่อยๆปล่อยขายทีละนิด เพราะราคามันคงหาคนซื้อได้ยาก และฉันว่าจะทำเรื่องที่อยากทำให้ทุกคนคือมอบแหวนเพชรให้ทุกคนตอนแต่งงาน” วารีบอกความลับ
“มันใกล้เข้ามาแล้วเหรอเรื่องนั้นอ่ะ?” เรฟเนสถามทันที
“ซักพักแหละ แต่ไม่นานเกินรอ” วารีบอก
เรฟเนสรู้สึกอิ่มใจ ตื่นเต้น และยังคันหัวนมอยู่ “มีกระท่อมหรืออะไรอยู่แถวนี้มั้ย? หาที่ลับกันเถอะ”
“เห้ย ใจเย็นๆ ดูเหมืองกันก่อนดีมั้ย?” วารีห้ามเรฟเนสไว้ก่อน
เรฟเนสถอนหายใจและเปลี่ยนแนว เก็บความอยากไว้และตัดสินใจ “ก็ได้ ฉันอยากดูขั้นตอนการหาทั้งหมดด้วย มันดีที่ได้รู้เรื่องพวกนี้”
“โอเค ก่อนไปฉันจะบอกเรื่องที่จะทำให้เธอดีใจ ตอนแรกฉันคิดแบ่งกำไรให้เผ่าผงทราย แต่เขาปฏิเสธและเห็นมันเป็นหินธรรมดา” วารียิ้มใหญ่อีกครั้ง
“บ้าน่า แล้วทำไมเธอไม่บอกเขาล่ะ?” เรฟเนสถามทันที
“เฮ้ ในฐานะพ่อค้า ถ้าอีกฝ่ายไม่รู้ก็ไม่จำเป็นต้องทำให้กำไรตัวเองลดนี่ เธอก็รู้เรื่องนั้น” วารีตอบ
“ก็ใช่อยู่ แล้วแต่เขาละกันถ้าแบบนั้น ป่ะ ดูเหมืองกัน” เรฟเนสพูดและดึงวารีเข้าเหมืองเพชร
เมื่อเข้ามาก็ได้รับลมเหมือนไม่ใช่ที่อับ ทั้งๆที่มันไม่น่าจะโปร่ง
“เราติดพัดลมท่อระบายอากาศทุกที่ มันแพงหน่อยแต่ถือว่าลงทุนนิดเดียวเทียบกับกำไร” วารีอธิบาย
เรฟเนสเดินควงวารีไปเรื่อยๆจนสุดสายแร่ มันไม่ได้ไกลมากเพราะน่าจะเพิ่งเจอเหมืองนี้
เมื่อมาสุดทางก็เจอคนเหมืองเอาพลั่วขุดดินอย่างตั้งใจ
คนเหมืองหันมามองเรฟเนสก่อนจากนั้นมองวารี “ใครอ่ะ?”
“วารี ราชาวาโรซีเมียเรีย” วารีแนะนำตัว ยื่นมือไปให้จับ
เขาจับแล้วถามต่อ “แล้วราชามาทำอะไรกันที่นี่?”
“มาดูงาน อีกอย่างคือมาเดท” วารีบอกตามตรง
“หา? เดทที่นี่อ่ะนะ วุ้ แปลกคน” คนเหมืองพูดทันที
เพื่อนเขาเดินมาตบหัวเขา “เดี๋ยวเขาก็ไล่แกออกหรอกเจ้าโง่ งานดีๆอย่าทำเสียดิ เดี๋ยวเราลามโดนด้วย”
“ฉันไม่มาแล้วเที่ยวไล่คนนั้นคนนี้หรอก เอาล่ะ ไม่กวนแล้ว ทำงานตามสบาย” วารีบอกแล้วเดินไปหาสายแร่อื่น
เมื่อดูคนเหมืองทำงานกันจนพอใจก็เดินกลับมาที่กล่องแร่
เรฟเนสดูสนใจกล่องเหล่านั้นและหยิบแร่มาดู “โอ้ ทับทิม โอ้ คริสตัล โอ้ อะไรสีเหลืองล่ะนี่”
วารีปล่อยให้เธอตื่นเต้นหยิบก้อนแร่มาถ่ายรูปด้วยและยิ้มไม่หุบ
เมื่อเรฟเนสถ่ายจนพอใจและกลับมาหาวารี “ฉันดูจนอิ่มแล้ว กลับเถอะ”
“โอเค” วารีตอบ
เรฟเนสเต็มไปด้วยความคัน อยากบนโดรนเดี๋ยวนี้เลยแต่เก็บไว้ไม่บอก
โดรนบินไปเรื่อยๆจนเธอเห็นโอเอซิสข้างล่าง “นั่นๆ จอดๆ นอกบ้านซักรอบ”
“โอเอซิสไม่มีหมู่บ้านเหรอ? ไม่เห็นคนอยู่แถวนี้ ก็แสดงว่าได้อยู่” วารีมองแล้วพูด
“มีผ้าปูหรืออะไรมั้ย?” เรฟเนสถาม
“อืม หลังโดรนมีเครื่องมือปิกนิกอยู่ น่าจะใหญ่พอ” วารีตอบ
สองคนพากันลง เรฟเนสแก้ผ้าลงน้ำทันที ว่ายไปว่ายมา
วารีถอดเสื้อหลังปูผ้าเสร็จแล้วลงตาม
วารีเดินชักของตัวเองหาเรฟเนส อุ้มเธอพิงขอบบ่อน้ำ เริ่มใส่และซอยทันทีเพราะมันอยู่ในน้ำ
เรฟเนสร้องเต็มเสียงไม่กั้กเพราะไม่มีใครอยู่แถวนี้ สุดท้ายเธอนึกสนุก “เอาสองอันขนาดเท่านี้ได้มั้ย?”
“ได้อยู่” วารีพูดและตีหัวล่างตัวเองทันที คิดภาพสองหัวไม่เปลี่ยนขนาด
สองหัวใส่สองรู ซอยเร่งตั้งแต่เริ่ม
วารีเกร็งรูก้นให้แตกช้า กะอยู่ตรงนี้ยาว น้ำกระเด็นไปทั่ว แต่ไม่ต้องเกรงใจใคร
เรฟเนสจับเขาพลิกให้เขาพิงกำแพง กระแทกสะโพกใส่รับเอ็นคู่ เสียวสุดหัวจนกังวลว่าจะลอยไปหาสลานุช
วารีเด้าสวนทุกรอบไม่ปล่อยเอวว่าง ฉ่อกฉ่อก น้ำดังลั่นให้กับเซ็กส์ของสองคน
เมื่อแตกได้สองรอบก็พากันมาเช็ดตัวและนอนบนพื้น
วารีนอนตะแคงข้าง ให้เรฟเนสหันก้นหา ช้อนก้นตะแคงซอยด้วยท่าที่พักสบายทั้งคู่
จุดประสงค์คือให้ซอยได้เรื่อยๆ นานๆ อยู่แบบซอยมาราธอน
สองคนซอยกันช้าบ้างเร็วบ้างเปลี่ยนไปมา เรฟเนสแตกเรื่อยๆและต้องยกตัวกินน้ำเป็นพักๆ แต่แม้เธอดิ้นยังไงวารีก็ยังไม่หยุดซอย
วารีฉีดน้ำเรื่อยๆจนเรฟเนสท้องเริ่มป่อง แต่ก็ยังไม่มีทีท่าจะหยุด
สองคนเสพราคะ ไม่มีทีท่าจะหยุดพอใจ เรื่อยๆ เรื่อยๆ จนฟ้าเริ่มแดดอ่อน
วารียัดสุด ดึงออกสุดแรง และเกี่ยวปากล่างเรฟเนสจนน้ำกระจาย
สุดท้ายเขาหยุดและปาดน้ำลายที่ปาก “กลับกันได้แล้วมั้ง? ไปต่อที่บ้านเถอะ”
“ไม่ได้ดูทรายเลย…” เรฟเนสบ่น
“ฮ่าฮ่า” วารีหัวเราะเสียงดัง
เมื่อล้างเสร็จสองคนแต่งตัวเก็บของบินกลับบ้าน กลับไปต่อกันที่บ้าน
