วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
145 เที่ยวทะเลเฮเด็กน้อย
กลางเดือน 7 ช่วงท้าย วารีอายุ 24 ปี
หาดหอยมุข หรือหาดขวาแห่งซาลาดูน
“ว้าว สวย!” คริสซ่าอยู่หน้าหาดที่ทรายเป็นสีอ่อนผสมสีรุ้งที่สวยงาม
“อย่าแยกกันไกล คนเยอะ เดี๋ยวจะหลง” วารีเตือนคริสซ่าเพราะที่หาดคนเยอะ
วารีและเหล่าแฟนเดินลงหาด
หลายคนใส่ชุดธรรมดามา เพราะทุกคนนั่งขบวนรถกิ้งก่ามาที่นี่ตามคำแนะนำของราชาฮัซซา
ราชาฮัซซาอยากให้วารีเห็นคร่าวๆว่าเมืองเป็นยังไง
วารียังไม่ได้เข้าไปในตัวเมืองลึกแต่พอรู้ว่าบ้านเรือนของคนส่วนใหญ่เป็นแบบไหน
ตามบ้านเรือนเลือกปลูกด้วยไม้ป้องกันจากช่วงน้ำขึ้นหรือซึนามิให้บ้านทนจากช่วงเหล่านั้นตามธรรมเนียมโบราณ
กลับมาที่หาดทรายมุข เหล่าแฟนหลายคนใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นและโรงเท้าแตะอีหนีบ
วารีลงเดินลงทะเลและสิ่งแรกที่เขารู้สึกได้คือทรายที่นี่ละเอียดกว่าทรายที่ทะเลของวาโรซีเมียเรียและทรายมีสีเรืองออกรุ้ง
ตามโบราณว่า สมัยก่อนหาดนี้เป็นหาดของเหล่าหอยโบราณนับพันล้าน ก่อนมีมนุษย์เดินบนโลก
เพราะมันโบราณถึงขนาดก่อนกาลมีมนุษย์ วารีฟังหูไว้หูเพราะถ้าคนยังไม่เกิด เรารู้อดีตได้อย่างไร
นอกจากเหล่าแฟน แฟนที่เป็นลูกน้องก็มาด้วยเหมือนกัน รวมทั้งสองหมอคิเซกิและมหัศศรี
คิเซกิเดินเก็บทรายมุมนั้นมุมนี้ของหาดแม้วารีบอกอย่าแยกกันไกล
แต่เพราะสองหมอโตแล้ว วารีวางใจว่าพวกเขาไม่น่าหลง
ออเบีย ไกด์นำเที่ยวรอบนี้ของประเทศซาลาดูนมาเองเพื่อสอนธรรมเนียมและวิธีการเที่ยวหาดที่ถูกต้อง
ราชาฮัซซาอยากมาด้วยเพราะไม่ได้มานาน แต่แย่หน่อยที่เขาติดงาน
หรือมันดีที่จะไม่ต้องฟังเสียงร้องเพลงของเขา
ออเบียเดินหาที่ว่างและให้ทหารที่แบกร่มปักร่ม
วารีปูผ้าผืนใหญ่สามผืนที่จะเตรียมเป็นที่นั่งใหญ่ให้แฟนทั้งหมด
คริสซ่าเลือกเหลี่ยมผ้าที่ใกล้ทะเลที่สุด ส่วนไกอาเลือกที่ใกล้ร่มมากที่สุด
เหล่าแฟนเริ่มวางข้าวของ
“อยากลงทะเลอ่ะ” ฮิเมะบ่น
“มันอาจไม่ได้อันตรายอย่างที่คิดก็ได้ ลองถามมหัศศรีก่อนสิ” วารีออกความเห็นช่วย
พอเหล่าแฟนเริ่มนั่ง หลายคนถอดเสื้อทันทีและเปิดให้เห็นชุดว่ายน้ำ
วารีไม่วายฉวยโอกาศดูเนินโค้งมนของเมียทั้งบนและล่าง
“ฉันเปลี่ยนตรงนี้ไม่ได้ ฉันเป็นไอดอลและไอดอลต้องระมัดระวัง” วีพูดขึ้นมา
“มันหายากนะที่พี่จะคิดเรื่องไอดอลหลังจากหลายอย่างที่พี่ทำ” วิวพูดขึ้นมาทันที
“อย่าแซวพี่ได้มั้ย ฮึ่ม” วีบ่นทันที
ออเบียเดินมาข้างๆ “เรามีจุดที่เป็นห้องให้เปลี่ยนเสื้ออยู่ตรงนั้น” ออเบียชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่ง
หลังจากวีและวิวแหงะดู วีพูดมาทันที “วารี… พาไปหน่อย”
“มันอยู่แค่สองกระเบียดนั้นเอง” หลังจากพูดด้วยสัญชาตญาณ แต่ทันทีที่เห็นสายตาวีเคืองของเธอ “โอเค้ มาๆ”
“ลูกรอนี่กับแม่ๆคนอื่นนะ แม่จะไปเปลี่ยนชุด” วีบอกน้องน้ำ
“ฮับแม่” น้องน้ำพูด
“น้องน้ำมาดูบอลลูนมั้ย แม่กำลังจะใส่ลม” วิวเรียกน้องน้ำทันที
“ดูฮับ!” น้องน้ำวิ่งไปหาวิว
“มาเร็ว” วีรีบจับมือวารีเดินไปห้องเปลี่ยนเสื้อสาธารณะ
วีเข้าห้องและจูงวารีเข้าไปกับเธอ
หลังจากนั้นวีถอดเสื้อและถอดกางเกงเปลือยทันที
วารีนึกว่าเธอจะหยิบชุดว่ายน้ำ เขาเลยหยิบและยื่นให้เธอ
“ไม่ ฉันอยากได้ควิกกี้” วีหันมาพูด
“โอ้ว อืม… โอเค้… มั้ง? เราอยู่ในห้องที่มีโอกาสว่าคนจะเข้ามานะ จะดีเหรอ?” วารีออกความเห็น
“เรามีล็อก นั่นไง” วีชี้ไปที่ล็อกที่เป็นกลอนเหล็ก
“ที่ล็อกเหล็กให้มันปิดมันหลุด นั่นอ่ะ หมายความว่าไม่ว่าใครดันเข้ามามันก็จะเปิด ดูดิ” วารีลองเปิดแง้มให้วีดู
“เอากระเป๋าเสื้อไปกั้นไว้ดิ บือบื้อบอย” วีแซวทันที
“โอเค” หลังจากเขาพูดเขาวางกระเป๋าดันประตูแล้วเข้าประชิดวีทันที
เขาจับขาวีข้างหนึ่งยกพาดไหล่ตัวเอง เอาวีพิงกำแพงและงัดอาวุธเขาออกมา
เขาลองเขี่ยเม็ดกระสันวีและได้รู้ว่าเธอเปียกอยู่แล้ว
ควิกกี้เป็นคำที่เริ่มใช้กับวิวเป็นสูตรลับสำหรับตอนที่เธออยากได้สักยกแบบรวดเร็ว
วีชักของวารีให้ของเขาเริ่มแข็งด้วยมือ หลังจากนั้นเธอเอาสองหางล็อกคอเขา
วารีไม่สนใจหาง เมื่อของเขาชี้ เขาใส่เข้าไปทันที
วีเป็นหนึ่งในหลายคนที่ไม่จำเป็นต้องลูบไล้เริ่มให้มีอารมณ์ก่อน หลายครั้งที่มีอะไรกัน เธอเปียกง่ายและเข้าช่วงสำคัญได้ทันที
วารีคิดว่ามันเป็นเชื้อที่เธอเป็นครึ่งแมว เลยมีลักษณะนิสัยเหมือนเหล่าสัตว์ที่บางชนิดไม่มีการลูบไล้
วารีเริ่มด้วยความเร็วปานกลาง ใช้กำแพงให้เป็นประโยชน์ และกระแทกให้สะโพกเธออัดกำแพงเพื่อความแน่น
วีครางเบาๆ เอามือขยุมหัววารี
วารีเริ่มเร่งความเร็ว จับนมเพื่อบีบหัวนม
“เร่งๆ เร็วๆอีกๆ นั่นแหละ อีกนิดอีกนิดอีกนี้ดดด…” วีร้อง
จากนั้นมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น ประตูเปิดทั้งที่กระเป๋าดันอยู่ดังปัง หลังประตูคือคริสซ่าที่ร้อง “ว้าย! ขอโทษค่ะพี่!” เธอปิดประตูทันที
“นั่นไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ…” วีบ่น “เฮ้ยอย่าหยุดดิ บือบื้อบอย”
“ยังจะต่ออีกเหรอ?” วารีเริ่มกังวล
“แน่นอน เร็วๆ กำลังถึง” วียิกวารี
“ได้ๆ” วารีไม่บ่นมากและเริ่มซอยถี่ทันที
หลังวีขาสั่นนิดๆแบบไม่มีน้ำฉีด วารีก็ปล่อยเข้าในทันที วีถอนรูทันทีและรีบใส่ชุดว่ายน้ำแบบสองชิ้น
“ได้เวลาลงทะเลแล้วสินะ หาดที่นี่สวยดีนะ จะว่าไป” วีพูด
“ลงทะเล? เอิ่ม… ไม่ล้างก่อนเหรอ?” วารีถาม
“ฉันติดแผ่นปิดร่องและโหนกแล้ว ฉันเป็นไอดอลนะเธอ ฉันไม่ให้ใครเห็นโจ๊ะโม๊ะง่ายๆหรอก” วียิ้มแล้วจิ้มหน้าวารี
เธอสะบัดก้นหันและเอาสองหางปัดหน้าวารี
ถึงเพิ่งจะลงทำกิจกรรมแต่ทั้งสองคนไม่ได้เหงื่อออก แต่แน่นอนจากฮอร์โมนที่ออกมามันต้องเปลี่ยนกลิ่นบ้าง แต่หางวีหอมมาก วารีสงสัยว่าเธอมีสูตรลับอะไร
วารีมีเรื่องที่ต้องขอโทษ เขาเลยต้องไปหาคริสซ่าก่อนเป็นอย่างแรก มันเป็นความผิดเขาที่เริงกิจกรรมในห้องเปลี่ยนเสื้อสาธารณะ
วารีเดินไปหาคริสซ่าที่ร่มกลุ่มตัวเอง แต่เขาเจอแต่กลีน่า
เขาเอ่ยถาม “กลีน่า เห็นคริสซ่าบ้างมั้ย?”
“เธอไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อนี่… ไม่เจอกันเหรอ?” เธอหันมาเอียงหัวด้วยความสงสัย
“จะว่าเจอก็เจอแหละ อ่า… ช่างมันเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปดูที่นั่นอีกที” วารีพูด
หลังจากโบกมือให้กลีน่า เขารีบสับขาเดินไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ สิ่งแรกที่ทำได้คือเดินดูรอบห้อง และในที่สุดเขาก็เจอ คริสซ่านั่งแอบอยู่ใต้พัดลมระบายอากาศ
วารีเลิ่กลั่กไม่รู้ว่าต้องเริ่มยังไง
เขาถอนหายใจและพูดสิ่งที่ต้องพูดก่อน “ขอโทษนะที่ทำให้ต้องเห็นกิจกรรมที่เธอไม่ควรเห็น”
“พี่ไม่อายเหรอ? หนูกลัวว่าพี่จะอายแล้วเกลียดหนู” คริสซ่าหันมามองด้วยตาชื้น
ท่าทางเธอคิดว่าตัวเขาจะเกลียดเธอที่เข้าไปขัดจังหวะ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขากังวลเลย
เพราะบอกตามตรงต่อให้มีคนดู เขาก็ยังบรรเลงกิจกรรมได้เพราะเขาด้านชาและมีเซ็กส์คือมีเซ็กส์ เขาสนใจแค่ความสุขของคนร่วมกิจกรรม
“พี่ไม่คิดอย่างนั้นเลย นั่นไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในหัวพี่เลยซักนิด พี่ไม่เคยคิดเกลียดหนูเพราะเรื่องแบบนั้น สบายใจได้ แต่ที่หนูคิดแบบนั้น มันเป็นสัญญาณบอกว่าหนูยังไม่โต หนูต้องให้ค่าตัวเองมากกว่านี้ เข้าใจมากกว่านี้ว่าทุกอย่างไม่ใช่เพราะตัวหนูผิดหรือคนจะเกลียดหนูถ้าทำแบบนั้นหรือแบบนี้ หนูต้องเรียนรู้ว่าเรื่องไหนตัวหนูถูกและอีกฝ่ายเป็นฝ่ายที่มีความผิด เอาล่ะ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเล่นน้ำให้เหมือนทุกคนเถอะ เหล่าแฟนฉันลงน้ำหมดแล้วเนี่ย มีแต่พี่เธอรออยู่ เร็วเข้า” วารีสอนยาว
คริสซ่ายิ้ม พยักหน้าแรงๆแล้ววิ่งไปเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อ
“บทเธอจะเร็วเธอก็เร็วอยู่นะ… มีดสั้นจะเหมาะกับเธอมากกว่ามั้ยถ้าเธอมุดและหลบการโจมตีเก่ง?” วารีคิดไปพูดไป และจดมันไว้ในมือถือ
จากนั้นเขากลับไปที่กลุ่มตัวเอง ตอนนี้เขาพร้อมลงทะเลแล้ว
“คิเซกิถึงวารี คนท้องปวดท้องบ้างมั้ย? จบ” คิเซกิวอมาในเครื่องสื่อสารระยะใกล้
“วารีถึงคิเซกิ เดี๋ยวไปถามให้ จบ” วารีรับและบอก
เขารีบสับขาไปหาแฟนที่ท้องอยู่ หงส์ฟ้า, ฟ็อกซี่, และฮิเมะ
“เป็นยังไงบ้างสามคน ปวดท้องหรืออะไรบ้างมั้ย?” วารีถาม
“ก็มีเตะๆนะ หลังจากนั้นก็นิ่งๆ ฉันว่าจะลงน้ำซักหน่อย” ฮิเมะตอบคนแรก
“มันตึงๆแต่ยังปรกติ” ฟ็อกซี่บอก
“ส่วนฉันสบายๆ มาฮิเมะ ไปลงน้ำกัน” หงส์ฟ้าชี้แจงและเดินไปจูงมือฮิเมะ
สองคนวิ่งเหยาะช้าๆไปลงน้ำ
วารีเห็นว่าทุกอย่างน่าจะปรกติเขาวอบอกสองหมอแล้วเดินไปหาเหล่าแฟนที่เล่นน้ำ
คริสซ่ามาพอดีและเธอจูงพี่เธอไปลงน้ำ
วารีเดินไปที่ทะเลจุดที่เหล่าแฟนกำลังเล่นน้ำอยู่ พวกเธอไม่ได้ลงน้ำลึก
คริสซ่าลงว่ายน้ำและเธอว่ายท่าแปลกๆ
วีว่ายไปหาเธอและสอนท่าเบสิค
หลังจากลองผิดลองถูกได้ไม่ถึงห้านาที เธอก็ว่ายท่าพื้นฐานได้อย่างง่ายดาย
ไม่เหมือนกลีน่าที่เดี๋ยวว่ายเดี๋ยวจมแถมสำลัก
วารีเดินไปหยิบปลอกแขนลอยน้ำมาใส่ให้เธอเพื่อให้เธอว่ายและสนุกกับทะเลได้มากขึ้น
และที่สำคัญคือไม่มีโอกาสให้จม
วารีดูเหล่าแฟนคนอื่น
วาโรว่ายแข่งกับเรดจำปา นาสาดน้ำใส่เรฟเนส
ท่านหญิงเสือดำลอยน้ำบนห่วงยางและจิบบางอย่างจับมือคู่กับพี่อลิส
ไอซิสเลื้อยในน้ำและแข่งกับอ็อกโธว่าใครจะอยู่ใต้น้ำได้นานกว่ากัน
ไกอาอยู่ในช่วงน้ำตื้นเท่าเข่าและส่งบอลยางไปมากับหวาน ทั้งสองคนโยนกันได้ห่วยๆ แต่มันเป็นการมาเที่ยวไม่ใช่การแข่งขัน วารีเลยไม่คิดอะไร
เขากลับไปหาเหล่าแฟนที่ท้องเพราะทุกอย่างดูปรกติ
แต่เขาไม่ได้เล่นเองเลย เขาเลยว่ายไปบนน้ำที่สูงเท่าเอวให้รู้ว่าได้ว่ายน้ำที่ทะเลแล้ว
เมื่อเขากลับมาถึงหงส์ฟ้าพูด “วารี! วารี! อุ้มไปชายหาดที ปวดท้อง”
“โอ๊ะ มาแล้วเหรอพี่หงส์ฟ้า” ฮิเมะพูด
ฟ็อกซี่ยังดูสบายๆ เธอเลยเสนอ “ให้ฉันช่วยมั้ย?”
“ไม่เป็นไร ฉันอุ้มได้สบายๆ” วารีบอกและอุ้มหงส์ฟ้าท่าอุ้มเจ้าหญิงทันที
เขาเดินฝ่าน้ำอย่างรวดเร็วไปที่เสื่อ วางหงส์ฟ้า และอีกสองคนที่ท้องก็ตามมาเหมือนกันเพื่อดูอาการ
วารีเห็นเต็นท์วิจัยของคิเซกิกับมหัศศรีอยู่ใกล้ๆ เขาอุ้มหงส์ฟ้าอีกทีไปที่เต็นท์
พวกเขาเตรียมตัวกันล่วงหน้าแล้วว่าจะมีเต็นท์สำหรับวิจัยและคลอดลูกในเหตุฉุกเฉิน
เมื่อเขาเข้าไป มีแต่มหัศศรีอยู่ วารีรีบพูด “หงส์ฟ้าบอกปวดท้องแล้ว”
“มันอาจเป็นเด็กเคลื่อนที่มากไป วางบนเตียงแล้วดูก่อน อย่าตื่นตระหนก”
“ได้ๆ โอเค ฟู่ว” วารีถอนหายใจ เขาไม่รู้ว่ามหัศศรีดูออกว่าเขาตื่นตัวมากเกินไป
“ไปรอข้างนอก” มหัศศรีแหงะหน้าให้วารีออกไปรอข้างนอก
วารีออกโดยดีเพราะเขารู้ว่าตัวเขาไม่ได้ปลอดเชื้อและเปียกอยู่
มหัศศรีวอเรียกคิเซกิ ไม่นานคิเซกิก็มาพร้อมถาดหลอดทดลอง
“โอ๊ะ” ฮิเมะอุทานหลังจากเธอรออยู่หน้าเต็นท์กับฟ็อกซี่และวารี
“เกิดไรขึ้น!? ฮิเมะ!” วารีถามเสียงดัง
“เบาหน่อยเฮ้ย” เสียงมหัศศรีดังออกมาเบาๆ
“พาฉันเข้าไปด้วย วารี” ฮิเมะบอก
วารีอุ้มเธอเข้าไปในเต็นท์ทันที “อีกคน”
“วางเธอไว้ที่เตียงข้างๆ” คิเซกิบอกทันที
วารีวางฮิเมะไว้เตียงข้างเตียงของหงส์ฟ้า หลังจากนั้นรีบออกไปรอข้างนอก
เมื่อออกมาเขาเห็นฟ็อกซี่อัดสตอรี่ลงภาพจ้า เว็บแชร์รูปและคลิปสั้นอัพเดตชีวิต
“ไม่ปวดมั่งเหรอ?” วารีถาม
“ตึงๆ แต่นิ่งๆยังไงไม่รู้” ฟ็อกซี่ปิดมือถือและพูด ท่าทางเธอสบายๆ
วารีวางมือที่ท้องเธอ และเด็กขยับหลังจากเขาวาง เขามองหน้าฟ็อกซี่และเธอเอียงหัวใส่เหมือนไม่มีอะไร
ในห้องคลอด
“ปากมดลูกเปิดแล้ว หายใจเข้าลึกๆแล้วเบ่งให้สุดแรง แผนการปรกติคือรีบคลอดให้เร็วที่สุดแล้วจะปวดน้อยสุด เอาล่ะ พร้อมเมื่อไหร่บอก” มหัศศรีพูดที่เตียงของหงส์ฟ้า
“เธอได้ยินแล้ว ของเธอก็เหมือนกัน ถ้าพร้อมได้เวลาเดียวกันจะดีมาก” คิเซกิบอกฮิเมะที่เตียงเธอ
เหล่าพยาบาลที่มาด้วยไม่กี่คนวิ่งวนกันรอบห้องหยิบอุปกรณ์และของจำเป็นที่ต้องใช้เตรียมกันอย่างวุ่นวาย
หงส์ฟ้าและฮิเมะตั้งใจหายใจลึกๆแม้ท้องจะกดไว้ไม่ให้หายใจง่ายๆ
ที่พวกเธอทำได้เพราะปอดพวกเธอแข็งแรงจากการออกกำลังกาย แม้สองคนมีเวลาออกกำลังกายน้อยกว่าคนอื่นเมื่อนับเวลา แต่พวกเธอฝึกหนักให้ลบจุดอ่อนนั้นไปจากตัวเอง
“พร้อมแล้ว!” หงส์ฟ้าพูด
“เอาเลย พร้อม!” ฮิเมะพูดตามทันที
“หนึ่ง สอง เบ่ง!” หมอสองคนพูดพร้อมกัน
ทั้งสองคนเบ่งกันเสียงแหบ ตอนแรกก็เสียงเบาๆ แต่เมื่อเบ่งแล้วปวดมากเกินจินตนาการ พวกเธอสองคนร้องเหมือนตอนสควอชแบก 80 กิโล
ในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกัน แฟนส่วนใหญ่สควอทได้ 100 กิโล ยกเว้นวีกับวิวที่ยกได้ 120 กิโลและแข่งกันเพิ่มหลักหน่วยด้วยความเร็วรายเดือน
คนที่ไม่ค่อยเก่งอย่างน้อยก็ 90 กิโล และหลักหน่วยนิดๆ
ทั้งสองคนเบ่งและร้องกันเสียงดัง ที่หน้าห้อง ฟ็อกซี่จ้องม่านของห้องและเหมือนเธอคิดอะไรบางอย่าง
“เริ่มกังวลแล้วเหรอ?” วารีถามเธอ
“จะว่าใช่ก็ใช่ แต่ฉันอยากให้เสียงเซ็กซี่กว่านี้ นี่มันเหมือนสองคนกำลังฆ่าคนอยู่ในห้องเลย” ฟ็อกซี่เกาหัว
วารีเห็นจากข้างเธอว่าเธอเหงื่อออกนิดๆ
อายะเดินนำเหล่าสาวๆมาหน้าเต็นท์พยาบาล
“เป็นไงบ้างฟ็อกซี่ สองคนคลอดปลอดภัยมั้ย?” อายะถาม
“เพิ่งได้ยินเสียงเบ่งรอบแรก น่าจะใกล้เสร็จแล้ว” ฟ็อกซี่บอก
วารีจับท้องฟ็อกซี่อีกครั้ง และเด็กขยับ
“เธอไม่ปวดเหรอ?” คราวนี้ไกอาถามขึ้นมา
“ยัง… มั้ง?” ฟ็อกซี่ดูสงสัยในสภาพตัวเอง
“เข้าไปเช็กดูก่อนมั้ย?” วารีแนะนำ
“ก็น่าจะดีนะ…” ฟ็อกซี่พูด
หลังจากนั้นทุกคนได้ยินเสียงเด็กร้อง
หลังจากนั้นเสียงเด็กกลายเป็นเสียงประสาน
เหล่าแฟนที่ตื่นเต้นข้างหน้ากลายเป็นเงียบกริบ นิ่งสงบ น้องน้ำและน้องอายเงยหน้าดูพ่อและแม่ น้องอายถามด้วยความไร้เดียงสา “เสียงเด็กมาจากไหนฮับ? เราไม่ได้พาเด็กอ่อนมานี่?”
“คนที่ท้องโตมีเด็กอยู่ในท้อง พอถึงเวลาเด็กจะออกมา นี่คือเวลาที่แม่หงส์ฟ้าและแม่ฮิเมะคลอดไงลูก” วิวอธิบายให้ลูกฟัง
“ฮับ” น้องอายและน้องน้ำยังดูงงๆ แต่พอเข้าใจ
คิเซกิเดินมาหน้าห้อง “ลูกชายทั้งสองคน อวัยวะครบ ปลอดภัยสมบูรณ์ทั้งคู่”
เหล่าแฟนเฮเสียงดัง เหล่าเด็กๆต่างมองด้วยความงง
แต่มีคนหนึ่งที่นิ่ง ฟ็อกซี่ วารีรีบถามด้วยอารมณ์แปรปรวน “ฟ็อกซี่เป็นอะไรไป?”
“ฉันว่าฉันต้องเช็กแล้วแหละ คิเซกิ ช่วยหน่อย ขาอ่อนแล้ว” ฟ็อกซี่เริ่มเหงื่อออกเยอะ
“มาๆ” คิเซกิสอดมือเข้าพยุงไหล่ฟ็อกซี่และพาเข้าเต็นท์พยาบาล
เมื่อเข้ามามหัศศรีพูดทันที “นัดกันมาเหรอไงเนี่ย?” เขาบ่นแต่ชี้ไปที่เตียง
“นอนเองได้มั้ย?” คิเซกิถาม
“ได้ๆ โอ๊ะ ไม่ไหวๆ” ฟ็อกซี่พยายามแต่ขยับตัวยาก
คิเซกิช่วยพยุงจากนั้นยกสองขาเธอขึ้นเตียง
เหล่าพยาบาลเตรียมอุปกรณ์อีกชุดด้วยความรวดเร็ว
เมื่อแม่สองคนในนั้นเห็นก็ยกตัวขึ้นมานั่งด้วยความง่ายดายเหมือนไม่ได้เพิ่งคลอด หลังจากนั้นพวกเธอมองด้วยความลุ้นไปที่เตียงฟ็อกซี่
มหัศศรีดูความพร้อมและรายงาน “พร้อมแล้ว เริ่มเบ่งได้เลย”
หลังจากนั้นฟ็อกซี่เบ่ง แล้วก็พรวด เด็กไหลออกมาด้วยความง่าย
“มันง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?” มหัศศรีอุ้มเด็กงงๆ “เธอเคยแบบนั้นแบบนั้นกับวารีตอนท่อนล่างกลายร่างเหรอ?”
“อืม บ่อยอยู่” ฟ็อกซี่เขินและพูดเงียบๆ
คิเซกิตีก้นเด็ก จากนั้นเด็กร้อง งอแงเสียงดัง
หลังจากเช็กมือเท้าหน้าตา ทุกอย่างดูสมบูรณ์ เขารายงาน “ลูกสาว เสร็จซะที”
จากนั้นเขาเดินไปหน้าเต็นท์ “ลูกชายสองคน ลูกสาวหนึ่ง ใส่ชุดคลุมเข้าไปดูเลย”
วารีและเหล่าแฟนค่อยๆทยอยกันเข้า รอบแรกมี วี, วิว, และวาโร
วารีดูเด็กทั้งสามคนที่อกแม่แต่ละคน
คนแรก ลูกหงส์ฟ้า ลูกชายผิวซีดผมดำตาสีม่วง
“ลูกจะชื่อว่าอะไร?” เขาถามหงส์ฟ้า
“อืม ฉันชอบทะเลที่นี่ ฉันว่าชื่อมุขน่าจะเหมาะ” หงสฟ้าพูดกึ่งเหนื่อยนิดๆ
วารีเดินไปที่เตียงฟ็อกซี่เพื่อดูลูก เขาเห็นลูกสาวครึ่งจิ้งจอกมีหางมีหู ผมชมพูตาสีดำ เขาจดลงมือถือและถาม “ชื่ออะไรดี?”
“ฉันชอบทราย ฉันจะตั้งชื่อตามทะเลที่นี่” ฟ็อกซี่บอก
“โอเค” เขาจดแล้วเดินไปที่เตียงฮิเมะ
“จดอะไร?” ฮิเมะถามทันที
“นิดหน่อย กันวันนึงที่หัวดระแทกพื้นและความจำเสื่อม” วารีอธิบาย
วี, วิว, และวาโรเดินออกสลับให้คนอื่นเข้ามาบ้าง
“น้องชื่อสกาย เพราะมั้ย?” ฮิเมะชูลูกให้วารีเห็น
วารีดูลูกฮิเมะ ลูกชายหูแหลมเผ่าเอลฟ์ ผมชมพูตาชมพู ดูเหมือนเชื้อแม่จะนำโด่ง “เพราะมาก ฉันต้องไปแล้ว ให้คนอื่นเยี่ยมบ้าง” วารีรีบจด แล้วเดินออก
วารีเดินออกเต็นท์ด้วยรอยยิ้มและหันออกจากห้อง หน้าห้องเฮฮากันจ้าละหวั่น
หลังจากนั้นเหล่าแฟนกลับไปเล่นน้ำ แม่ทั้งสามพักผ่อน แต่พอเวลาผ่านไปช่วงหนึ่ง แม่ทั้งสามออกมาเพราะเดินไปมาในเต็นท์ทั้งที่พยาบาลบอกให้พัก สองหมอเห็นว่าแม่และเด็กแข็งแรงเลยให้ออกมาพักที่ร่มข้างทะเล
เหล่าแม่อุ้มลูกเอาเท้าแช่น้ำ แฟนๆเฮฮายันเย็น ทุกคนดูพระอาทิตย์ตก และวันวุ่นๆก็จบลง ได้เวลากลับที่พัก
