วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
141.2 ได้เที่ยวแล้ว วู้ว
เจ็นกิ้นเดินวนในห้องด้วยความตื่นเต้น
ซันกะนั่งดูมือถือ พยายามไม่สนใจ
แต่เพราะเจ็นกิ้นเดินไปมา จิบกาแฟแก้วที่ห้า เปิดตู้เสื้อผ้าดูแล้วปิดมัน มันทำให้พี่เธอพาลตื่นตัวไปด้วย
เดือน 6 ยุคตีกันปี 124 เจ็นกิ้นอายุ 17
เจ็นกิ้นเปิดตู้เสื้อผ้าอีกครั้ง
เธอหยิบชั้นในเซ็กซี่มาดู
มันเป็นกางเกงในไฮเลกที่โชว์กางเกงในเหนือกระโปรง
“เธอหยิบมันสามครั้งแล้ว พอแล้วมานอนเถอะเจ็นกิ้น” ซันกะพยายามหยุดไม่ให้น้องตื่นเกินไป
“แต่… แต่มันเซ็กซี่ไปมั้ยอ่ะพี่ซันกะ ทุกคนบอกให้หนูหยุดการเข้าหาแบบถึงเนื้อถึงตัว แต่คราวนี้พี่กลับแนะนำให้หนูใส่ชุดเซ็กซี่ และชุดแบบนี้ไม่เหมือนหนูเลย” เจ็นกิ้นพูดความในใจ
“เจ็นกิ้น” ซันกะเริ่มพูด “น้องมาหาพี่แล้วบอกพี่เองว่าอยากดูเป็นผู้ใหญ่ อยากให้พี่วารีเห็นน้องโต และอีกแค่ 6 เดือนน้องก็ถึงวัยแล้ว น้องต้องเริ่มลงมือก่อน ยิ่งมีพี่ไกอามาเพิ่มอีกคน พี่วารีมีคนล่อความสนใจเขาเยอะมากแล้ว พี่ไม่รู้ว่าพี่วารีมีแผนยังไงกับน้อง แต่ที่พี่กลัวคือวารีจะเอาน้องเข้าฮาเร็ม และสุดท้ายทิ้งน้องให้ฝุ่นจับโดยไม่เข้าหาเลยตลอดไป”
“ไม่เอานะ! ถึงหนูด้านชาเรื่องความรัก แต่หนูก็อยากมีคนรักเหมือนคนอื่น อีกอย่าง… ไม่เหมือนตอนเข้ามาแรกๆ หนูเริ่มรักเขาจริงๆแล้ว หนูเริ่มเห็นแล้วว่าความรักมันดียังไง ถ้าหนูฝุ่นจับอยู่ในมุมฮาเร็มโดยเขาไม่เหลียวแลเลยหนูต้องขาดใจแน่” เจ็นกิ้นรีบพูด
“ถ้ามั่นใจว่ารัก เธอต้องรีบลงมือด้วย ให้เขาเห็นว่าเธอโตแล้วด้วยชุดพิฆาตนั่นและจับเขาให้อยู่” ซันกะจับไหล่น้อง
“แล้วมันจะเกินเลย…” เจ็นกิ้นพูด
พูดยังไม่ทันจบพี่เธอขัด “เจ็นกิ้น ดูพี่วี, พี่วิว, ก้นพี่ราชินีวล็อดซีเมีย, หน้าอกพี่อายะ, หุ่นของพี่เรฟเนส เธอเห็นอะไรมั้ย? กล้ามและเสน่ห์! เสน่ห์บะลึ่มหึ่มโบ๊ะด้วย! แต่ละคนกล้ามแน่นกันทั้งนั้น และแต่ละคนติดวารีกันมากด้วย พี่กล้าวางเงินเลยว่าวันที่เที่ยวกันพรุ่งนี้ พี่ๆทั้งหลายจะแต่งตัวกันมาน้อยชิ้น เพราะพี่วารีบอกเน้นใส่สบายทำกิจกรรม พี่วีและพี่วิวจะขโมยสายตาพี่วารีไปแน่ และ… และอาจจะบึ่มบึ้มกันที่สวนสนุกเลยก็ได้! น้องต้องให้พี่วารีเห็นน้องเซ็กซี่บ้างเพื่อให้เขาเข้าใจว่าน้องโตแล้วจริงๆ!”
เจ็นกิ้นมองกางเกงในไฮเลก จากนั้นเก็บมันเข้าตู้ “หนูเข้าใจแล้ว ศัตรูรักหนูเยอะ หนูต้องชิงทำแต้มบ้าง”
“เข้าใจแล้วก็ดี มา มานอนได้แล้ว พรุ่งนี้มีศึกใหญ่” ซันกะเอนลงหมอนที่เตียงเธอ
เจ็นกิ้นปิดไฟและเข้านอน
แต่เพราะตื่นเต้นมาก กว่าเธอจะหลับได้ใช้เวลานานมาก
เช้าตรู่ เจ็นกิ้นรู้สึกตัวก็รีบลุกขึ้นมา
พี่เธอตื่นมาพร้อมกันเพราะมันได้เวลาออกกำลังกายแล้ว
แต่แทนที่จะไปออกกำลัง วันนี้เป็นวันเที่ยว สองคนรีบปรี่ไปอาบน้ำ
ในห้องน้ำเจ็นกิ้นเจอพี่อายะและพี่ไอซิสกำลังคุยกับพี่อ็อกโธ
เมื่อเห็นแก๊งหัวนมดำคุยกัน เจ็นกิ้นรู้สึกว่าเด็กอย่างเธอไม่ควรเข้าไปขัดจังหวะ
เจ็นกิ้นและซันกะนั่งกันไม่ได้ห่างกลุ่มหัวนมดำซักเท่าไหร่ และถึงแม้จะห้ามใจไม่ให้ฟัง เสียงมันก็มาเข้าหูจนได้
“วารีจ้องจะซอยมุมแปลกๆและหนูหันหน้าหาไม่ได้เพราะไม่มีขา พี่ว่าหนูกินเซรั่มแบบพี่วิวดีมั้ย?” เสียงพี่ไอซิสดังมา
“เธออยู่กับร่างงูมานานนะ จะดีเหรอ? คิดเยอะๆก่อนเพราะมันจะเปลี่ยนเธอไปตลอด รวมถึงเซรั่มมันของต้องห้ามด้วย” เสียงพี่อ็อกโธดังต่อ
“หนูสนิทกับพี่คิเซกิแล้ว และพี่เขาเคยเสนอ จากคำพูดพี่เขา ‘วารีสัปดนและต้องการเซ็กส์สุดโต่ง ถ้าเธอต้องการขา มาหาฉัน’ พี่คิเซกิเขาว่างี้” เสียงพี่ไอซิสดัดเสียงให้เหมือนพี่คิเซกิ
‘เซรั่มดีเอ็นเอ’ ซันกะคิด ‘ของต้องห้ามที่เปลี่ยนร่างกาย สกัดมาจากสัตว์ประหลาด พี่ไอซิสจะยอมดื่มของแบบนั้นแลกกับเซ็กส์ที่ดีกับพี่วารี เธอคิดเปลี่ยนชีวิตเพื่อเขา ถ้าจะให้ได้ครึ่งของพี่เขา ฉันต้องพยายามสุดตัวด้วยเหมือนกัน’
เมื่อเจ็นกิ้นตั้งมั่นในใจ เธอไปอาบน้ำเย็นเพื่อใส่สบู่อีกรอบ รอบนี้ใส่ให้เยอะๆเพื่อให้กลิ่นติดทุกซอกทุกมุม
และแล้วสองพี่น้องก็กลับห้อง เพื่อแต่งตัว
ระหว่างเจ็นกิ้นใส่ชุด ซันกะใส่เสร็จแล้วเพราะเธอใส่กระโปรงสั้นและเสื้อเปิดไหล่กางเกงในแบบเดียวกับน้องแต่สีขาว
ที่สายกางเกงในมีเขียนเป็นภาษาประหลาดที่ซันกะไม่เคยเห็น
แต่มันดูเซ็กซี่และมียี่ห้อขึ้นมาทันตา
ในที่สุดเจ็นกิ้นก็ใส่เสื้อผ้าเสร็จ
ซันกะดูน้องหัวจรดเท้า เสื้อเอวลอยเกาะอกฟูๆสีแดง
กระโปรงเหนือเข่าสีดำ
และกางเกงในขาสูงที่สายกางเกงในโผล่เลยกระโปรงมา
เจ็นกิ้นจะใส่กระโปรงสุดสั้นแต่ซันกะห้ามไว้เพราะพี่วารีจะเลี่ยงไม่มองเธอแทน
ซันกะถ่ายรูปน้อง แชะ
“พี่ซันกะ ไม่เอานะ! หนูอาย!” เจ็นกิ้นดุพี่ด้วยหน้าโกรธ
“หุหุหุ เซ็กซี่” ซันกะน้ำลายไหล
เจ็นกิ้นเขย่าไหล่พี่สาว
แต่แทนที่พี่สาวจะหยุด เธอคว้าคอซันกะแบบมวยไทย
เพราะไม่ทันตั้งตัวและชิงเหลี่ยมไม่ทันซันกะดิ้นไม่ออก
ระหว่างกำลังชุนลมุนพี่เธอถ่ายรูปคู่ แชะ
เมื่อได้รูปคู่ที่หวังแม้หน้าน้องตื่นๆ ซันกะตั้งรูปเป็นรูปหน้าจอ
“ป่ะ ฮี่ฮี่” ซันกะพาน้องออกจากห้อง
เมื่อมาด้านหน้าสองคนก็เห็นเหล่าแฟนวารี
หลายคนใส่เกาะอก เพราะไม่มีโรคมะเร็งผิวหนัง หลายคนไม่กลัวคล้ำขึ้น
แต่พี่เรฟเนสที่ผิวขาวกลับใส่เสื้อฮู้ดแขนยาว คู่กับสร้อยทองพร้อมจี้ฝังเพชรรูปหัวใจเม็ดใหญ่ แถมใส่แว่นตา เธอดูแพงสุดๆ
เจ็นกิ้นรู้สึกได้ว่าศึกนี้จะง่ายขึ้นเพราะหลายคนไม่เซ็กซี่มาก
ยิ่งพี่วีและพี่วิวพาน้องน้ำและน้องอายที่เดินได้แล้วมาด้วยยิ่งดีสำหรับเธอมากขึ้นอีก
แต่เจ็นกิ้นต้องมองไปยังศัตรูใหญ่ของเธอรอบนี้ พี่ไกอา
เธอใส่เสื้อเกาะอกเอวลอย มันทำให้ไหล่เธอมีสายเกาะอกทับสายชั้นใน
ส่วนช่วงล่างพี่ไกอาเลือกกางเกงยืดแนบเนื้อขายาว
มันทำให้เห็นก้นอัลฟ่าบู้มไปยังต้นขาโอเมก้าบบู้ม มันแน่นเหลือรับประทาน
เจ็นกิ้นกลืนน้ำลาย พี่ไกอาปล่อยไม้ตายในศึกนี้เหมือนกัน
และแล้วก็ได้เวลา ทุกคนพากันขึ้นโดรนตู้เพื่อไปสวนสนุก สถานที่ท่องเที่ยวแห่งใหม่ที่เพิ่งเปิดเต็มตัว
เมื่อขึ้นบิน เจ็นกิ้นมองข้างล่างไม่ละสายตา
แปลงดอกไม้ สวนหลวง และถนนยาวเพื่อไปสวนสนุก
ถ้าเดินมา จะมีรถรับส่งทุกห้านาทีข้างหน้า ขอแค่ให้เดินมาถึงหน้าวัง
สถานที่ในเขตวังส่วนใหญ่ใช้ระบบนี้รับส่งผู้คนไม่ว่าจะเป็นโรงเรียน, สวนสนุก, หรือซ่อง
เจ็นกิ้นมองไปยังหลังวังและเห็นเครื่องจักรใหญ่กำลังทำงานอยู่กับกองก้อนหินประหลาดที่กระจายกว้างอยู่หลังวัง
เธอสนใจเรื่องหลังวัง คำถามเช่น ‘หินคืออะไร? มันมาจากไหน? และทำไมมันเยอะ?’ อยู่ในหัวเธอเยอะ แต่เธอไม่เคยได้คำตอบ
เธอเคยถามพี่ราชินีวล็อดซีเมีย และพี่เขาตอบมาง่ายๆว่าไม่รู้เหมือนกัน แต่มันอยู่มาตั้งแต่ก่อนรุ่นแรก เธอว่าอย่างนั้น
เจ็นกิ้นมองไปยังด้านล่างอีกครั้งและเห็นชิงช้าสวรรค์ใหญ่ และโดรนก็ลงจอด
ทุกคนพากันออกจากโดรนโดยมีพนักงานต้อนรับเปิดประตูหลังโดรนให้
วารีนำเหล่าแฟนลงโดรน วีและวิวจูงลูก ราชินีวาโรจับมงกุฎให้ใส่แน่นๆ
วารีเหล่ตามองเจ็นกิ้น เจ็นกิ้นสบตากับเขา
วารีไม่หลบสายตาและมองไปด้านล่างของเธอจากนั้นมองกลับขึ้นมาหาเธอ
เจ็นกิ้นหน้าแดงและเขิน แต่หลังจากนั้นวารีก็หันไปมองอย่างอื่น
“เอาล่ะ เริ่มด้วยการหาอะไรกินก่อนแล้วกัน” วารีชวนเหล่าแฟน
ทุกคนพากันเดินเข้าไปที่ประตูเข้าสวนสนุก
เมื่อพนักงานเห็นวารีเขาตกใจอยู่ แต่ตั้งสติและยื่นบัตรที่มีเขียนว่า ‘วีวีไอพี’ ให้แต่ละคน
ทุกคนแขวนป้ายและเดินเข้าสวนสนุก
เมื่อเข้ามามีคนในตุ๊กตามาสคอตต้อนรับเยอะมาก
มีชุดกระต่าย ชุดแมว ชุดจิ้งจอก ชุดกบที่ทำให้เป็นตัวการ์ตูนแบบน่ารักๆ รวมทั้งมาสคอตการ์ตูนรูปวารีและเมีย
หลายคนถ่ายรูปกับมาสคอตตัวเองเก็บไว้ในมือถือ
มาสคอตเดินเข้าหาทุกคน และหลายคนควักมือถือมาถ่ายรูป
มาสคอตอุ้มน้องน้ำและน้องวิวขึ้นมาและพี่วีถ่ายรูปลูก
วารีคุยกับพนักงานสวนสนุกเพื่อหาร้านของกินและเมนูเด็ด
เมื่อถ่ายรูปกับมาสคอตเสร็จวารีพาแฟนไปกินข้าว
สิบกว่าคนพากันเดินขบวนไปเข้าร้านอาหารประจำสวนสนุกที่กว้างขวาง
ข้างในมีคนเยอะ แต่ไม่เยอะจนกลุ่มวารีไม่มีที่นั่ง
เมื่อนั่งกันได้แต่ละคนสั่งอาหารที่ตัวเองอยากกิน
เจ็นกิ้นสั่งกุ้งเทมปูระสามจานและอุด้งเย็น
ไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟ เจ็นกิ้นแบ่งเทมปูระให้พี่และพี่เธอแบ่งแฮมเบอร์เกอร์เสต็กให้เธอกิน
เจ็นกิ้นถ่ายรูปขึ้นสตาร์จ้า แอบโชว์รูปและรีบกินจนเสร็จ
เจ็นกิ้นดูน้องน้ำและน้องอายหยิบเฟรนซ์ฟรายส์เข้าปากอย่างน่ารักตาแตก
เธอรู้สึกว่าวารีให้ความสนใจกับลูกสูง
แน่ล่ะ มันเป็นเรื่องธรรมดาเพราะนั่นคือลูกเขา
เจ็นกิ้นไม่รู้สึกว่าลูกเขาเป็นศัตรูกับเธอ เจ็นกิ้นไม่ได้จิตใจต่ำขนาดนั้น
และสุดท้ายทุกคนออกจากร้านอาหารเพื่อเริ่มเที่ยวสวนสนุกแบบเต็มรูปแบบ
แต่ก่อนอื่น วารีและเหล่าแฟนเดินผ่านร้านของหวาน
เจ็นกิ้นดูเครปไอซ์ครีม เครปร้อนๆพร้อมไอซ์ครีมแสนอร่อยสีสันสดใส
เจ็นกิ้นดูราคาและจับกระเป๋าตังคอตก
มันไม่ใช่เธอไม่มีเงินแต่เครปราคาแพงกว่าขนมปรกติที่ซื้อในร้านเจ๊คุมะ
เธอเก็บใจไม่กินตอนนี้ไว้กินที่ร้านเจ๊คุมะแทน
แต่วารีเดินมา “มาฉันซื้อให้ ฉันให้เงินติดตัวไปพอไม่ใช่เหรอ? เจ็นกิ้น”
เจ็นกิ้นตกใจ รีบตอบ “ใช่หนูมีเงินพอแต่ราคามันสูง”
“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น มันคือการซื้อบรรยากาศที่ดี บรรยากาศมันก็มีราคา และเธอมีพอที่จะจ่ายมัน อย่าเหนียวเมื่อต้องใช้เงิน ฉันให้เธอได้เรื่อยๆไม่มีขาด” วารีพูด
เจ็นกิ้นคอตก “แต่หนูไม่กล้าฟุ่มเฟือย หนูไม่เคยมีเงินใช้ขนาดนี้”
เมื่อวารีเห็นก็ยิ้ม “ถ้าเธอคิดถึงเรื่องซื้อหรือไม่ซื้อดี ฉันแนะนำให้เธอซื้อเลย รู้มั้ยเงินมันซื้อไม่ได้หมดทุกอย่าง แต่มันซื้อประสบการณ์ที่ดีได้ และฉันอยากให้เธอแบ่งเงินให้ทุกคนที่มาหลังคดหลังแข็งนั่งขายของให้เธอเห็น เราต้องกระจายเงินเข้าชุมชนด้วย”
“อ๋อ ค่ะ หนูจะเปลี่ยนแนวคิด” เจ็นกิ้นจ๋อย
พนักงานที่ได้ยินยิ้มและยื่นเครปไอติมให้เจ็นกิ้น เธอรับมัน
เธอหาที่ว่างยืนกิน
แชะ วารีถ่ายรูปเธอ
“พี่วารี?” เจ็นกิ้นตกใจ
“เธอดูเป็นผู้ใหญ่ดีนะวันนี้” วารีชม
เจ็นกิ้นหน้าแดง กินไอติมที่อยู่บนเครป
วารีเดินนำแฟนไปหาเครื่องเล่น
เมื่อเจ็นกิ้นเห็นมือข้างหนึ่งของวารีว่าง เธอยื่นมือเข้าไปจับ
วารีมองหน้าเธอ เจ็นกิ้นก้มหน้ามองพื้น
วารียิ้มและจับมือเธอตอบ
วารีพาเจ็นกิ้นไปขึ้นม้าหมุน เจ็นกิ้นขี่ม้าและเขายืนข้างๆเธอ
น้องอายและน้องวิวดูสนุกสนานบนหลังม้าโดยที่มีแม่ของตัวเองคอยประคองไม่ให้หล่น
จากนั้นทุกคนไปเล่นรถไฟเหาะ
รถไฟหมุนตีลังกาควงสว่านเคลื่อนที่แบบพิศดารด้วยความเร็วสูงมากมาย
แต่สมาธิของเจ็นกิ้นอยู่ที่มือวารีทั้งหมด
วารีไปนั่งแก้วหมุนกับพี่ไกอา และเจ็นกิ้นได้นั่งกับพี่วีและพี่วิว
เจ็นกิ้นถูกพี่วิวถามคำถามเรื่องส่วนตัวอย่าง ‘จะเลือกกินวารีตั้งแต่เดือนหนึ่งปีหน้าเลยมั้ย’ แต่เจ็นกิ้นตอบว่าไม่รู้และแล้วแต่บรรยากาศ
เมื่อรอดจากคำถามละลาบละล้วงเจ็นกิ้นไปจับมือวารีต่อ
และทุกคนก็เดินมาถึงบ้านผีสิง
เจ็นกิ้นเข้าไปกับวารี ด้านในมันเป็นบรรยากาศเหมือนโรงพยาบาลร้าง
พอเดินเข้ามา เจ็นกิ้นเห็นคนไข้ถูกไฟฟ้าช็อต เธอหน้าซีด
เธอหายใจถี่ นึกถึงตอนที่เธอติดอยู่กับชีวิตในท่อ ทนทรมาน
แต่วารีจับมือเธอแน่น และกำลังใจของเจ็นกิ้นดีดเพิ่มขึ้นมา
เมื่อเดินไปถึงซอกแคบมีผีหัวขาดลอยผ่าน เจ็นกิ้นกรี้ดและกอดแขนวารี
เธอเจอผีหลายแบบและกอดแขนวารีตลอดทางจนสุดท้ายถึงทางออก
เธอประทับใจกับฉากที่ผีปีนขึ้นจากบ่อน้ำแล้ววิ่งเข้าหา
“ไม่น่าเชื่อว่าเธอกลัวผี” เมื่อออกมาได้ วารีบอกเจ็นกิ้น
“มันเหมือนบรรยากาศในท่อตอนกลางคืน” เจ็นกิ้นพูดถึงอดีต
“ที่นั่นน่าจะน่ากลัวกว่านะ” วารีลองนึกถึงบรรยากาศที่เขาไม่เคยเห็น
เจ็นกิ้นพยักหน้า
วารีพาเหล่าแฟนเดินไป และก็มาถึงโซนเกมสวนสนุก
ส่วนใหญ่มันเป็นเกมที่ออกแบบมาให้ชนะยากเพื่อกินเงินคนเล่น แลกกับรางวัลที่เป็นตุ๊กตาใหญ่หรือมือถือใหม่
เหล่าแฟนวารีพากันถล่มร้านเหล่านั้นและกวาดชิงรางวัลกัน
พี่เรฟเนสเล่นเกมโยนห่วงใส่ปากแก้วพร้อมเกร็งแขนโชว์ไบเซบ ใต้เสื้อและห่วงลงแก้วทุกรอบ
พี่วีเล่นเกมต่อยเบาะและต่อยจนเครื่องเล่นขยับถอยหลัง
พี่วิวเล่นเกมเหวี่ยงค้อนทุบพื้นและทุบพื้นแตก
เจ็นกิ้นอยู่ที่เกมยิงปืน เธอเล็งรางวัลใหญ่
แต่เมื่อยิ่ง พลังของปืนไม่มากพอที่จะทำให้รางวัลใหญ่ล้ม
เธอชาร์จพลังปืนรางใส่ปืนและ เปรี้ยง ยิงปืนของเล่นด้วยพลังปืนราง
ตุ๊กตาใหญ่หัวขาดล้ม
พนักงานหน้าค้อนเดินมาหาเธอ แต่เมื่อเห็นตาดุของเจ็นกิ้น เขารีบปั้นหน้ารับแขก “จะรับรางวัลใหญ่เป็นอะไรดีคะ? มีตุ๊กตา หมอนข้างคนของฮาโมนี่ และมือถือ”
“หมอนข้างมีลายใครบ้างคะ?” เจ็นกิ้นถาม
“มีคุณวารี คุณวี…” พนักงานเตรียมร่ายรายชื่อ
“เอาพี่วารีค่ะ” เจ็นกิ้นรีบพูด
และสุดท้ายเธอก็ได้หมอนข้างลายวารีเปลือยท่อนบน เธอให้พนักงานส่งไปห้องเธอในภายหลัง
วารีไม่ได้เล่นเครื่องเล่นอะไรและอยู่เป็นเพื่อนเธอเล่นเครื่องเล่นอย่างอื่นด้วย
เจ็นกิ้นเดินมาถึงเครื่องเล่นเกมตู้แบบสองคน เธอชวนวารีเล่น
มันเป็นเกมยิงซอมบี้ แต่เจ็นกิ้นไม่รู้ว่าซอมบี้มันคืออะไรและถามวารี “ซอมบี้มันคืออะไรอ่ะคะ?”
“มันเป็นไวรัสที่ทำให้คนไม่มีความคิด และหันมากินคนด้วยกัน เหมือนเชื้อโรคอ่ะ เมื่อคนไหนถูกกัด คนนั้นจะหันมาเป็นแบบเดียวกันด้วย” วารีตอบ
“น่ากลัว…” เจ็นกิ้นมองซอมบี้เน่าๆในเกม
เพราะเกมยังอยู่ยุคบุกเบิก มันยังดูเหมือนเกมจากเมื่อก่อนที่ตัวละครเป็นเหลี่ยมๆ
แต่ด้วยจินตนาการของคนแต่ละคน มันถือว่าเป็นกราฟฟิคอลังการแล้ว
เจ็นกิ้นยิงปืนคู่กับวารีและพิชิตด่านมากมายด้วยความเร็ว
มีเด็กหลายคนจับมือพ่อแม่ยืนอยู่หลังวารีและเจ็นกิ้นคอยมองการเล่นผ่านด่านของพวกเธอด้วยตาเป็นประกาย
สุดท้ายเจ็นกิ้นมาถึงหัวหน้าใหญ่ที่เป็นซอมบี้ยักษ์
และในที่สุดสองคนก็พิชิตหัวหน้าใหญ่ได้ เมื่อใส่ชื่อเสร็จสองคนก็เดินออกมาจากตู้เกมยิงปืน
วารีพาแฟนไปกินข้าวกันอีกครั้ง และคราวนี้ทุกคนกินจิ้มจุ่มบุฟเฟต์
เมื่อโกยเนื้อแทบหมดร้านทุกคนพากันไปดูการเดินพาเหรดของสวนสนุก
มีตัวละครมากมายเดินเรียงแถวกัน
ตัวร้ายเดินมากับสมุน คนนั้นเล่นเป็นราชินีร้าย คนนั้นเล่นเป็นหัวหน้าโจร และคนนั้นเล่นเป็นปีศาจจากใต้ดิน
และต่อมาก็เหล่าฮีโร่ในชุดรัดรูป หลายคนโชว์ท่าศิลปะการต่อสู้กระโดดไปมาเตะต่อย
แล้วก็มาถึงเหล่าเจ้าหญิงในการ์ตูนกับอนิเมะที่หน้าสวยกันหมด
จากนั้นก็มาสคอตตุ๊กตาน่ารักเดินแจกดอกไม้ให้เหล่าเด็กๆสองข้างทางของพาเหรด
เจ็นกิ้นจับมือกับวารีตลอดและเธอรู้สึกว่าวันนี้ได้ใกล้ชิดเขามากขึ้น
เขาอาจยังมองเธอเป็นเด็ก แต่วันนี้เขาชิงสายตาของวารีมาหาเธอได้แล้ว มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ยิ่งใหญ่
ขบวนพาเหรดรถใหญ่ที่ตกแต่งอลังการ มีนางเอกอนิเมะที่กำลังดังอยู่บนรถเคลื่อนที่ผ่าน
แล้วก็รถลากลูกโป่งยักษ์เป็นรูปตัวละครใหญ่
เมื่อพาเหรดจบ ทุกคนพากันปรบมือเสียงดัง
พระอาทิตย์เริ่มตกดินและรายการต่อไปคือพิธียิงพลุ
วารีพาเหล่าแฟนไปหาที่นั่งดูพลุพร้อมงานแสดงไฟ
มันเริ่มด้วยการให้โดรนนับพันลำติดไฟเรียงกันเป็นรูปมังกรใหญ่ขึ้นบิน
มังกรเคลื่อนที่เป็นภาพสามมิติอลังการมันเลื้อยไปมา พ่นไฟและกัดเหล่าศัตรู
จากนั้นโดรนเปลี่ยนรูปร่างเป็นสัตว์ต่างๆ
วารีคอยอธิบายให้เจ็นกิ้นฟัง “นั่นเต่าเทพ ถ้าบูชาจะทำให้อายุยืน อันนี้นกฟีนิกซ์ ถ้าบูชาจะทำให้ฟื้นจากความตายได้”
“มันเป็นความรู้จากโลกเก่าเหรอ สัตว์เทพพวกนี้น่ะ?” เจ็นกิ้นถาม
“ใช่ มันมีเยอะมากเลยแหละในโลกนั้น” วารีพูดเหมือนคิดถึง
“พี่อยากกลับไปมั้ย?” เจ็นกิ้นพูดขึ้นมา
“ไม่แล้ว หลังจากที่มีพวกเธอ ไม่เลย ถ้าได้กลับ ฉันจะทำทุกทางเพื่อให้ได้กลับมาที่นี่” วารีมองเจ็นกิ้นด้วยหน้าจริงจัง
“ขอโทษที่ถามไม่คิด…” เจ็นกิ้นจ๋อย
“อย่าคิดมาก มันเป็นเรื่องปรกติที่น่าถาม” วารีลูบหัวเจ็นกิ้น
เจ็นกิ้นจับมือวารีบนหัวตัวเองมาไว้ข้างแก้ม “เห็นหนูโตขึ้นบ้างมั้ย? ปีหน้า อีกแค่ 6 เดือน หนูจะเป็นผู้ใหญ่ และหนูรักพี่แล้วด้วย”
“6 เดือนมันเหมือนสั้น แต่มันก็นาน ฉันขอบคุณที่เธอรักฉัน แต่ฉันมีปัญหาเวลาต้องรับมือกับคนอายุไม่ถึง ส่วนใหญ่มันเป็นที่ตัวฉันเองแหละ ฉันต้องขอโทษเธอด้วย” วารีพูดหน้าเศร้าๆ
“ถึงยังไงหนูก็จะรอ หนูจะรอรักจากพี่ ไม่ไปตกเป็นของใคร” เจ็นกิ้นยิ้มอ่อนๆ
“ขอบคุณ ฉันหวังว่าปีหน้าเราจะได้อยู่ด้วยกัน” วารียิ้มให้เจ็นกิ้นบ้าง
พลุสว่างวาบบนฟ้า แต่หลังวารีจูบมือเจ็นกิ้น สายตาสองคนก็อยู่ที่กันและกัน และดาวบนฟ้าเป็นแค่เครื่องประดับรักเล็กๆของสองคน
หลังจากนั้นเจ็นกิ้นเหม่อตลอดทางกลับบ้าน มองมือตัวเองจนหัวถึงหมอน เธอกอดหมอนข้างวารีหลับสบาย
พี่เธอที่อยู่ห่างๆในวันนี้ลูบหัวเจ็นกิ้นและเข้านอนพร้อมน้องในเวลาต่อมา
