วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
153 นางฟ้าผู้ไร้พ่าย
เด็กสาวคนหนึ่งเล็งปืนใส่หลังคนมีปีกที่บุกบ้าน
เธอพูดเบาๆ “สลานุช ขอโลกให้พรท่าน ที่ท่านจูงมือข้าเพื่อเล็ง ควบคุมไกข้าเพื่อยิง เพื่อความดีของข้า และท่านที่ส่งศัตรูไปโลกหน้า ท่านผู้ป้องกันข้า ท่านผู้ปกป้องข้า ให้พลังข้าเพื่อชีวิตของทุกคนที่ข้าเป็นห่วง และลงโทษทุกคนที่ทำร้ายเพื่อนข้า”
วี้ด บู้ม… วี้ด บู้ม… วี้ด บู้ม
ยุคตีกันปี 124 คริสซ่าอายุ 17 ปี
วีรัวปืนกลใส่คนมีปีกที่พุ่งหาคริสซ่า
แต่มีบางคนหลุดมา วีรีบชักดาบป้องกันรุ่นน้องด้วยการใช้ดาบกันแบบเฉียงให้ดาบศัตรูเฉียงไปที่อื่น
เมื่อดาบศัตรูปักพื้นข้างคริสซ่า เด็กคนนั้นไม่มองด้วยซ้ำ
วีดึงดาบกลับและฟันตัดหัวคนมีปีกทันที
วีตะลึงกับคริสซ่า สมาธิของรุ่นน้องหน้าเธอทำให้เธอตกใจ
คริสซ่ามีไฟชมพูล้อมรอบ ตาเรืองสีแดงจนแสงออกมาจากตาส่องลงที่ขอบกำแพงปราสาทหน้าเธอ
คริสซ่าเห็นศัตรูมาอีกระรอก วีพูด “ทุกคนเอาจริงกันหมด แต่ศัตรูก็มาไม่หยุดเหมือนกัน ฉันง่วงนอน… ฉันต้องเอาจริงจะได้ฆ่าพวกมันให้หมดแล้วกลับไปนอน สลานุช!”
ฟู้ม ไฟชมพูล้อมรอบวีอย่างรุนแรงไม่เหมือนไฟอ่อนที่ดูสุขุมไม่ไหวตามลมของคริสซ่า
วีโดดไปยืนคร่อมปืนคริสซ่า วี้ด บู้ม ปืนยิงออกไปแต่คริสซ่าไม่กระเด็นจากแรงกระแทกกลับของปืน
มาที่บนฟ้าห่างออกไปจากหน้าปราสาทของซาลาดูน
วารีดวลดาบกับคนมีปีกใส่เกราะ มันฟันจากล่างขึ้นบนคราวนี้หวังเล็งใส่หัวโดรนของวารี
วารีบิดสวนทางออกข้างนอก ใบพัดหมุนกลับด้านกดเครื่องลงด้านล่างสู่พื้น
ระหว่างหัววารีอยู่ที่ระดับขาศัตรูวารีวาดดาบผ่าขานั้น
ขาสองข้างขาด แต่ศัตรูไม่สะดุ้ง มันพุ่งบินต่ำมาหวังฟันวารี
วารีเอาดาบกันแล้วคว้าคอคนมีปีกหลังเห็นทหารบินมาเข้าหางตา
ทหารเห็นศัตรูถูกล็อกคอด้วยแขนกล้ามบึ้มของวารี เขาบินมาโฉบและฟันใส่ตัวคนมีปีก
คนมีปีกตัวขาดครึ่ง แขนอ่อนแรงร่วงลง และตัวตกลงด้านล่าง
วารีฟันซ้ำอีกครั้งใส่คอของคนมีปีก เกราะที่ไม่ช่วยจากการโจมตีนี้ร่วงลงพื้น
เมื่อคนมีปีกเห็นเพื่อนร่วงลงพื้น มันพุ่งเข้ามาเข้าสู้กับวารี
วารีมั่นใจว่ามันไม่ได้มาสู้เพื่อแก้แค้น หน้ามันต้องเปลี่ยน ตามันต้องแดงด้วยเลือดที่วิ่งแล่นเข้าหัวถ้าเป็นแบบนั้น สำหรับพวกมัน มันไม่ได้มาแก้แค้น มันแค่เห็นวารีเป็นก้อนเนื้อที่อันตรายและพุ่งเข้ามาฟันเขาเหมือนเนื้องอก
ทหารที่ช่วยวารีเห็นและบินไปตั้งแถวคู่กับวารี “ให้ผมช่วยครับ!”
“ขอบคุณนะ” วารียิ้มให้เขา
ทหารนึกว่าวารีหลีแต่สาว เขาหน้าแดงและตีความว่าวารีจีบเพราะเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยได้คุยกับคนอื่น
แต่เรื่องนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยมากและความคิดโง่ๆนั้นกระเด็นออกจากหัวเมื่อประกายไฟจากสองดาบปะทะกัน
วารีป้องกันดาบที่ฟันลงมาด้านซ้ายของเขา ทหารป้องกันด้านขวาของเขา
วารีหยิบปืนพกเล็งไปด้านหน้าแต่คนมีปีกเริ่มรู้มากและโยกหัวหลบ ดึงดาบกลับและพุ่งลงพื้น
วารีเลื่อนปืนไปยิงช่วยทหารที่ปะทะดาบคาอยู่ ปังปัง สองนัดเข้าหัวใจ ปัง จบเกมที่หัว
ทหารกดหัวโดรนลงต่ำ บิดกลับด้านให้ใบพัดพาโดรนดิ่งลงพื้นเข้าใกล้คนมีปีกใส่เกราะที่พุ่งลงด้านล่าง
คนมีปีกมองกลับมาเห็นว่ามีคนตามมา มันรวมแสงใส่ดาบ พลิกตัวกลับมาชี้ด้านบนรับแสงจันทร์ จากนั้นยิงแสงใส่ทหาร
ทหารถีบโดรนทิ้ง แสงสาดใส่โดรนสร้างระเบิดเพลิงใส่หลังเขาช่วยถีบเขาไปด้านหน้าให้พุ่งดิ่งชี้ดาบแทงเข้าอกคนมีปีก
ดาบทะลุเกราะทองเข้าอก เลือดสาดกระเซ็นเล็กน้อยแต่ไม่ใช่ปัญหา
เขาคว้าเชือกข้างอก แต่ “เอ๋?”
ไม่มีเชือกข้างอกอยู่ตรงนั้น เพราะเขาไม่ได้ใส่กระเป๋าร่มชูชีพ เพราะนี่ไม่ใช่การซ้อมบนอากาศเหมือนที่ทำบ่อย
เขาหันหลัง ทำความเคารพวารีและร่วงลงพื้น
วารีพุ่งโดนบิดกลับด้านดิ่งพื้นตาม
เพราะแรงใบพัดเขาคว้าเสื้อที่อกทหารทันและแบกเขาทั้งๆที่เขาหนักเกือบ 120 กิโลกรัม ใช่ เขาหนักขนาดนั้นเพราะกล้ามและโปรตีนที่รัฐมีให้กินฟรีทุกยิมในวาโรซีเมียเรีย
เขาชอบกินโปรตีนฟรีของรัฐมากกว่าโปรตีนมีรสชาติแบบบางยี่ห้อที่ขาย
กลับมาที่เขาถูกคว้าอก วารีคว้าเขาด้วยแขนข้างเดียวและกระชากกลับเสื้อขาด เขาตัวลอยขึ้นนิดหน่อย มันนิดเดียว แต่น้ำหนักทั้งหมดที่ดิ่งพื้นมันหายไป และเขาลงพื้นด้วยเท้าแบบที่เปิดอกเปลือย ดาบเขายังไม่หลุดจากมือ และเขาตัดสินใจตายพร้อมมัน
วารีตะโกนหาเขา “อย่าประมาท! ไปช่วยคนตามบ้าน!” จากนั้นบิดโดรนสุดแขนพุ่งกลับขึ้นฟ้า
“ครับท่าน!” ทหารที่เปลือยอกพูดตอบรับและวิ่งไปหาบ้านที่ไฟลุก
เขาวิ่งไปเจอผัวเมียมีอายุมากคู่หนึ่ง คุณตารีบพูด “หลานสาวฉันอยู่ในนั้น! ช่วยเราด้วย!”
ทหารไม่รอช้าถีบประตูที่ไม่ได้ปิดให้มันไปไหม้ที่อื่นไกลๆ วิ่งเอาไหล่กระแทกตู้เสื้อผ้าที่ขวางทางกระเด็น วิ่งหาหลานสาว ที่ห้องในสุดเขาเจอเธอนอนคว่ำหน้าอยู่ เขาอุ้มเธอเหมือนเจ้าหญิง วิ่งกระโดดกลับมาหน้าบ้าน
หลังตรวจลมหายใจเจอว่าเธอยังมีชีวิต ทหารวางเด็กสาวข้างคุณตา จากนั้นวิ่งหาบ้านอื่นต่อทั้งๆที่เสื้อเปิดอกและแหว่งเพราะไฟ แถมมีแผลไหม้บางที่
กลับมาที่วารี
วารีดวลกับคนมีปีกใส่เกราะร่วงไปหลายคน รอบนี้มันลำบากกว่าคราวก่อนเพราะต่อให้ตัดแขนตัดขามันได้มันก็ไม่ยอมดับและร่วง มันคล้ายศึกคราวที่แล้ว แต่มันยากกว่า
เมื่อวารีสู้ไปเรื่อยๆก็เจอคนมีปีกกระจุกใหญ่ วารีลอยโดรนอยู่กับที่เพื่อดูลาดเลาก่อนพุ่งเข้าไปแบบไม่คิด
แต่พอคนมีปีกแหวกกลุ่ม วารีเห็นคนตรงกลางที่เขาคุ้นหน้า
เธอเป็นคนมีปีกที่คราวที่แล้วยิงแสงได้แค่คนเดียว มันดูออกไม่ยากเพราะผมยาวสีทองของเธอ
เธอบินมานำเหล่าพวกมีปีกและพูดอย่างกล้าหาญ “คนนี้ข้าขอ… พวกเจ้าอย่าเข้ามายุ่งและกระจายตัวไปสร้างความปั่นป่วนในเมือง”
เหล่าคนมีปีกรอบตัวเธอพุ่งลงพื้น
วารีกังวลแต่เขาวางใจได้เพราะทหารที่ปกป้องเมืองมีความสามารถพอทำแบบนั้น
วารีหายใจลึกๆแล้วเตรียมตัวเข้าการดวล
ผู้นำคนมีปีกรวมแสงที่ดาบยิงใส่วารี วารีควงโดรนหลบ บินออกข้าง
เธอบินพุ่งตามวารี ยิงแสงใส่ซ้ำ
วารีเร่งเครื่องบินขึ้นฟ้าหนีแสงอีกครั้ง เมื่อแสงตามไม่ทัน เขาเล็งปืนพกและยิงสวนใส่ผู้นำ
กระสุนหลายนัดพลาดแต่มีนัดหนึ่งที่ยิงเข้าไหล่ศัตรู เธอชะงักและจับแผล จากนั้นดูมือหน้าเธอ
เมื่อเธอเห็นเลือด เธอยิ่งกระพือปีกบินเร็วมากขึ้น
รอบนี้วารีอ่านเธอออกว่าเธอรู้จักอารมณ์อื่นๆนอกจากหน้านิ่งเหมือนคราวก่อนที่สู้กัน
เธอเข้าประชิดวารีได้ เมื่อบินเร็วมาถึงเธอหวังตัดคอเขา
วารีก้มเอาตัวแนบโดรนหลบ แทงสวนใส่ท้องเธอ เธอเอาดาบกันและปัดออกข้าง
เพราะเธอปัดดาบไปด้านซ้ายของเธอ วารีออกแรงด้วยด้านในแขน นั่นไม่มีปัญหา
แต่เธอวาดดาบวารีขึ้นหัวข้ามไปฝั่งขวา คราวนี้วารีต้องออกแรงด้วยหลังแขนที่ไม่ได้ถนัดเท่าแขนด้านใน
วารีดึงดาบกลับและใช้ไพ่ลับ เขารวมไฟที่มือชี้ไปด้านหน้า “มังกรพ่นลม!”
ฟู้ม เปลวไฟพุ่งออกจากมือวารีไปเผาคนมีปีก เธอโดนไฟคลอก จากนั้นเธอกระพือปีกขึ้นฟ้าด้วยความเร็วให้ไฟดับ
วารีมองเธอ แผลไฟคลอกมันทำให้เขากลืนน้ำลาย
แต่หลังจากนั้นเนื้อเธองอกกลับคืนมา แล้วกลับเป็นเหมือนเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หน้าเธอดุมากกว่าเดิมแล้วเธอพุ่งมาใส่วารีอีกครั้ง
ทหารสองคนเห็นวารีกำลังลำบากและตัดสินใจบินเข้าไปช่วย
วารีเห็นด้วยหางตาว่าทหารมา วารีดิ่งโดรนลงต่ำเพื่อหลบหลีก
ทหารเข้าประชิดผู้นำคนมีปีก คนแรกเอาดาบฟันปะทะกับดาบสีทองของศัตรู
ทหารอีกคนเสกลูกบอลน้ำใส่ผู้น้ำและบอกเพื่อน “จัดการมันเพื่อน!”
ทหารคนแรกที่เข้าปะทะถอยแล้วชาร์จพลังไฟฟ้ายิงกระแสไฟฟ้าออกจากมือเพื่อช็อตศัตรู
ผู้นำคนมีปีกตัวกระตุกเพราะโดนไฟฟ้าช็อต แต่มันฝืนยกดาบขึ้นเหนือหัวทั้งๆแบบนั้น ดาบเปล่งแสงสีทองและฟันซ้ายขวาแบบไม่ได้เล็งเป้าหมาย
แสงวาบจากดาบทองทิ้งแสงสีทองตามดาบที่วาดไป
วารีเห็นโอกาสและพุ่งขึ้นมาแทงหลังผู้นำคนมีปีก
ดาบวารีแทงผ่านหลังทะลุอกผู้นำ ทหารสองคนเห็นจังหวะเปิดหลังจากนั้นแทงดาบเข้าจากด้านหน้าทะลุออกด้านหลัง
ผู้นำหน้าเจ็บปวด มันทำให้ทหารยิ้มและเห็นโอกาสชนะ แต่หลังจากนั้นทหารต้องหน้าซีด ดาบผู้นำคนมีปีกส่องแสงสีทอง วาดด้วยความเร็ว
“ไม่!” วารีเห็นดาบสีทองวาดไปข้างหน้า ตัดหัวทหารสองคนทีเดียว โดรนทหารร่วงลงด้านล่างเมื่อไม่มีคนบังคับและร่างทหารร่วงลงพื้น
“สลานุช” ฟู่ม ไฟชมพูล้อมวารี เขาดึงดาบและฟันใส่ผู้นำคนมีปีก
ผู้นำใช้จังหวะที่วารีดึงดาบออกจากตัว หันกลับมาแล้วโยกตัวหลบดาบแดงสุดคมของวารี
ดาบผ่าเข้าไหล่ทะลุลงล่าง แขนผู้นำคนมีปีกขาด แขนร่วงลงพื้นพร้อมดาบสีทอง
ผู้นำไร้อาวุธดีดตัวถอยหลังเพื่อสร้างระยะ วารีเห็นว่าอาวุธหลุดไปจากศัตรูแล้ว และมันได้โอกาสปิดฉาก เขาพุ่งเข้าไปแม้ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับการฟื้นฟูไม่มีวันจบของศัตรู
แต่ผู้นำคนมีปีกทำบางอย่าง วารีดึงคันโยกชะลอเครื่องโดรนอยู่กับที่
ผู้นำวางมือที่ตำแหน่งมดลูกตัวเองแสงออกมาจากท้องน้อย เธอล้วงมือเข้าไป จากนั้นดึงดาบออกมาจากท้องน้อย ที่ตำแหน่งของมดลูก
แขนงอกออกมาใหม่ เธอย้ายดาบไปมือข้างที่ถนัดและพุ่งเข้าหาวารีอีกครั้ง “มหาเทพตัดสินใจจบชีวิตเจ้าแล้ว จงจำนนและสละชีพเพื่อความสุขของท่านมหาเทพ!”
“มหาเทพอะไรของแก! ไร้สาระ! ชีวิตฉัน ฉันเป็นคนตัดสินเอง” วารีระเบิดอารมณ์หลังได้ยินคำสั่งให้ตายที่ไร้สาระ
“ความคิดและแผนการของท่านมหาเทพยิ่งใหญ่กว่าชีวิตไร้ค่าของแก ถ้าท่านมหาเทพตัดสินใจให้แกตาย แกต้องตายเพื่อประโยชน์ของจักรวาล… อย่าฝืนและสิ้นใจไปทั้งแบบนี้ ถ้าแกไม่ทำ ฉันจะจบชีวิตแกเอง!” ผู้นำพล่ามคำสั่งที่ไม่มีเหตุผลออกมา
“คิดว่าทำได้ก็ลองดู ดอก!” วารีสวนทันที
“ดอกอะไร? ข้าไม่เข้าใจ” ผู้นำบินช้าลงเพื่อถามคำถามเหมือนเด็กน้อย
“ฮ่า ดอกคือดอก แกมันดอก อีดอก กิ้วๆ” วารีปะทะดาบกับคนมีปีก
“แกช่างไร้เหตุผล มันเป็นเรื่องถูกต้องแล้วที่ท่านมหาเทพตัดสินใจจบชีวิตแก” แม้เธอไม่เข้าใจ เธอยังเชื่อในตัวเธอและคำสั่งของมหาเทพอยู่
วารีให้เหตุผลฝั่งตัวเองบ้าง หวังว่ามันจะเข้าหัวเธอซักนิด “ชีวิตคนมีค่าเยอะกว่านั้น คนๆหนึ่งสร้างความเปลี่ยนแปลงให้โลกได้มากมายด้วยเมตตาและความดีงาม ฉันยอมสู้เพื่อวันข้างหน้าดีกว่าตายไปเปล่าๆและไม่ได้สร้างอะไรบนโลก”
“ทุกอย่างมันไร้ความหมายต่อท่านมหาเทพ! มนุษย์ทุกคนแค่ดิ้นรนและรอความตายเพื่อให้ได้ว่ายเวียนในโลก เวลาของแกหมดแล้ว หุบปากและตายซะ” ผู้นำสั่งอย่างเด็ดขาด
“แกมันไร้เหตุผล!” วารีถอยและยิงลูกบอลไฟฟ้าออกจากมือ
ผู้นำคนมีปีกป้องกัน แต่เพราะตัวยังเปียกอยู่ เธอโดนไฟฟ้าช็อตและชะงัก
แต่เธอฝืนร่างกายและยกดาบรวมแรงยิงลำแสงออกมาสองสามครั้งใส่วารี
วารีกลับโดรนบินควงสว่านหนี ขับหนีและชักปืนพกหันหลังไปยิงใส่เธอ
กระสุนเข้าตัวและเฉี่ยวหัว แม้หัวเธอแหว่งและตัวมีรู เธอฟื้นฟูร่างคืนกลับมาง่ายๆและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
กลับมาที่วีและคริสซ่า คริสซ่ากวาดตาดูบ้านด้านล่าง ศัตรูเริ่มโจมตีบ้านด้านล่างน้อยลง มันทำให้เธอรู้สึกไม่กดดันและเล็งศัตรูด้วยความง่ายดาย
แต่ยังมีคนมีปีกบางคนที่ไม่เจอทหารและฟันประตูกำลังจะเข้าบ้านคน วี้ด บู้ม คริสซ่ายิงใส่หลังเขาอีกครั้ง จากนั้นดูเป้าหมายตัวแหว่งอยู่ที่พื้นนิ่งไป
เธอเห็นทหารวิ่งไปที่บ้านหลังนั้นและอพยพคนในบ้านออกไปหาที่หลบภัย
ศัตรูบนฟ้ายังเล็งคริสซ่าอยู่และบางคนพุ่งเข้าไปหาเธอ แต่ต้องเจอกับวีที่คร่อมปืนคริสซ่าอยู่และต้องเจอผ่าด้วยดาบสั้นหินต้นกำเนิด
หลังวีฟัน เธอยิง ปุปุปุ ปุปุปุ คนมีปีกสองคนร่วงลงพื้น
วีเห็นคนมีปีกเรียงแถวหน้ากระดานแล้วพุ่งมาพร้อมกันทีเดียว
เธอเห็นวารีใช้เปลวไฟจากไกลๆแล้วตัดสินใจว่าตอนนี้ใช้เวทมนตร์ได้แล้ว เธอรวมน้ำที่มือ ใส่ไฟฟ้าและยิง “ฉี่แมวบีม!”
น้ำที่มีไฟฟ้ายิงไปใส่คนมีปีกวาดผ่านพวกมันจนพวกมันตัวไหม้ตกลงพื้นเรียงกันแบบนั้น
วีมองฟ้า ศัตรูหายไปเยอะแล้ว แต่ยังอยู่บนฟ้าเต็มไปหมด วีบ่น “อยากนอน! ไปไกลๆได้มั้ยเนี่ย!”
ปลอกกระสุนกองเต็มพื้นที่หลังกำแพง แถวส่งกระสุนวิ่งไม่หยุด ศัตรูยังมีอยู่และศึกยังไม่จบ พวกเขาต้องวิ่งต่อไปแม้ขาล้าและกางเกงในสีพับในจนแสบ
ทหารวิ่งเพื่อหวังไปส่งกระสุน เหยียบปลอกกระสุนลื่นหงายหลัง เพื่อนที่มาข้างหลังจับไว้และช่วยเขาทรงตัว หลังจากนั้นทั้งสองคนวิ่งไปเพื่อส่งกระสุนต่อ
ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครหยุด แต่เริ่มเห็นได้ว่าฝั่งซาลาดูนและวารีเริ่มเหนื่อยล้า เพราะศึกจากเมื่อเช้าและมาต่ออีกคืนนี้ แต่ศัตรูไม่รู้จักเหนื่อยเหมือนมนุษย์
กลับมาที่วารี
วารีกดบินอยู่กับที่และกำลังดวลดาบกับผู้นำคนมีปีกเขาเอียงโดรนให้ฟันด้านขวาง่ายๆ เขาฟันลงล่าง ผู้นำเอาดาบกันด้านบน เธอเลื่อนตัวออกไปทางขวาให้ดาบวารีชี้ลงล่างแล้วฟันขวาใส่วารี
วารีเอาดาบไปกัน ดาบปะทะกันและทั้งคู่ออกแรงต้าน แรงวารีเยอะกว่าแล้วดาบฝังลงเอวผู้นำคนมีปีก เธอดีดตัวถอย ดาบวารีผ่านลมไปอีกด้าน ชักปืนพกยิงตามแม้ตอนนี้มันไม่ได้ช่วยอะไรมาก มันทำให้เธอเสียสมาธิได้
วารีพุ่งเข้าไปและหวังปะทะดาบอีกครั้งเพื่อใช้แรงกล้ามเอาชนะเธอในการดวลกำลัง เธอรวมแสงที่ดาบยิงใส่วารี วารีบินออกข้างด้วยความเร็วสูง
เพราะบินฉวัดเฉวียนด้วยความเร็ววนไปมาควงสว่านซ้ายขวาขึ้นลงด้วยความเร็ว วารีเริ่มเวียนหัวแล้วแยกไม่ออกว่าอะไรคือด้านบนและล่าง
มีเพียงเรดาร์ที่หน้าปัดโดรนซิ่งพาให้เขายังทรงตัวได้อยู่บนอากาศ
“ยอมจำนนสู่คำตัดสินของมหาเทพ!” ผู้นำตะโกน
วารีฉวยโอกาสตัดหัวเธอ หัวเธอหลุดร่วงลงพื้นด้านล่าง
วารีดูลาดเลาเพราะไม่รู้ว่าเอาชนะเธอหรือยัง
แต่หลังจากนั้นหัวเธองอกใหม่และพูดต่อ “เจ้ามันคงเกินเยียวยาแล้ว ตายซะ!”
วารีรีบสวน “เฮ้ ถ้าหัวเธอหลุดเธอยังเป็นคนเดิมอยู่เปล่า? หัวเธอ จิตใจเธอร่วงลงไปแล้วนี่”
“จิตใจคนอยู่กลางอก ต่อให้หัวหายไปก็ยังเป็นคนเดิมถ้าหัวกลับมาใหม่ได้เจ้าคนไม่รู้เรื่อง!” เธอฟันใส่วารี
วารีเอาดาบกัน “อย่างนั้นเหรอ? ขอบใจที่บอก ตายซะทีเถอะ!” วารีกันหมุนตัวฟันลงล่าง
เธอเอียงตัวหลบแต่โดนฟันแขนขาด เธอดูช้าๆกว่าเดิม เหมือนพลังงานเธอน้อยลง
นั่นเป็นเรื่องดีสำหรับวารี สองคนฟันสวนกันไปมา คนหนึ่งวาดวงดาบสีแดง อีกคนวาดวงดาบสีทอง
ทหารใกล้ๆที่เห็นทำได้แต่มองอยู่ไกลๆแล้วดวลดาบกับคนมีปีกหน้าตัวเอง
โดรนหลายลำไฟไหม้อยู่ที่พื้น พลุไฟส่องไฟสีแดงไปรอบเมือง ด้านล่างหลายที่ส่องแสงด้วยโดรนที่ตกพื้นแล้วไหม้
ทหารร่างไร้วิญญาณนอนกันอยู่บนหลังคาคู่กับร่างคนมีปีกไร้ชีวิต มันเป็นภาพสงครามที่ไม่มีใครอยากเห็น
วารีสู้อย่างไร้จุดหมาย ป้องกัน ฟันสวน ป้องกัน ฟันสวน อยู่แบบนี้เรื่อยๆ ไม่มีทีท่าจะจบ
“กำลังเสริมกลุ่มแรกมาถึงแล้ว!” เสียงเอลฟ์มืดที่เงียบไปนานแล้วดังเข้ามาที่หูวารี
“ส่งคนมาช่วยด่วน ให้ทหารลงพื้นได้เลย และส่งโดรนจับไคจูมาที่ตำแหน่งฉันเดี๋ยวนี้เลย
วารีดวลดาบถ่วงเวลา เน้นความปลอดภัยให้ตัวเอง ตัวเขามีแผลหลายทีหลังจากโดนฟันเฉี่ยวๆหลายครั้ง
รอไม่นานโดรนก็มาสี่ลำ มันเป็นโดรนจับไคจูหรือพวกสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ที่เคยเจอ มันมีปืนตาข่ายไฟฟ้าไว้เพื่อจับสัตว์ประหลาดพวกนั้น
มันอาจมากไปที่เอามาจับคนตัวไม่ใหญ่ แต่มันใช้ได้เหมือนกันในตอนนี้
โดรนยิงจากสี่ทิศปิดโอกาสหนีของผู้นำคนมีปีก หลังจากตาข่ายคลุมเธอ เธอพยายามเอาดาบตัด
แต่หลังจากนั้นตาข่ายที่มีเครื่องปล่อยไฟฟ้าแรงสูงเปิด ตัวเธอกระตุกและหมดแรง ร่วงลงพื้นด้านล่าง
ทหารเห็นว่าไม่ต้องใช้โดรนใหญ่มาจับไคจูจอดโดรนและทหารอีกกลุ่มที่ใส่ชุดยางพากันออกไปจับตัวเธอ
วารีจอดโดรนลงข้างๆ เห็นเธอโดนใส่กุญแจมือและกุญแจขาล็อกมือเท้าและหิ้วตัวเธอขึ้นโดรนทั้งๆที่มีตาข่ายอยู่
เธอมองแค้นวารีก่อนขึ้นโดรน
ทหารกำลังเสริมลงที่จุดต่างๆตามเมืองหลังจากนั้นสงครามพลิกทันที ศัตรูเริ่มหมดและไม่มีคนมีปีกบินอยู่บนฟ้าแล้ว
คริสซ่าที่หลังกำแพงกวาดตามองสนามรบด้านล่าง เมื่อไม่มีศัตรูลงมาเพิ่มที่บ้านด้านล่าง เธอตัดสินใจปิดพลังสลานุชและหลับตาพัก
วีจับไหล่เธอและชวน “ไปนอนกัน”
คริสซ่าเหนื่อยเกินจะขัดวี “ค่ะ”
สองคนกลับเข้าวังหวังกลับห้องไปนอน
ทหารเคลียร์สนามรบ ทำความสะอาดบ้านเมือง เช้าคนก็น่าจะกลับเข้าบ้านได้ตามปรกติ
วารีเห็นเหล่าทหารโดรนซิ่งจอดข้างเขา มันเหลือน้อยนับได้ด้วยสองมือแล้วตอนนี้ “พวกนายสู้ได้กล้าหาญมาก ใช้เวลาพักผ่อนให้เต็มที่ เราจะตัดสินใจเรื่องรางวัลทีหลัง”
จากนั้นวารีบินออกไปเพื่อกลับห้อง
และสงครามกลางคืนก็จบลง ตอนเช้าเริ่มมา และวารีและวีกับคริสซ่าก็นอนกันยาว
