วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
181 อยากบอกเธอว่าพักบ้าง
แปดแป้ด แป แป้ดแป้ด แป เสียงแตรดังขึ้นพร้อมเสียงกลอง พาปลุกใจเหล่าคนที่อยู่แถวนั้น
ท้ายเดือน 11 ยุคตีกันปี 124
เหล่าชาวเมืองวาโรซีเมียเรียมายืนกันเต็มถนนหลักของเมืองที่เชื่อมจากนอกเมืองสู่วัง
คนที่มามีหลายอาชีพ ตั้งแต่ชาวเมืองยันขุนนางและพนักงานระดับสูง แม้กระทั่งขอทานจำนวนน้อยก็มาด้วย
ชาวเมืองมองถนนด้วยความตื่นเต้น
เมื่อชาวเมืองได้ข่าวว่าจะมีพาเหรดเดินทัพเข้าเมืองหลังกลับมากันหมดแล้ว หลายคนมาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเหล่าทหารเป็นยังไงกัน
แต่ที่มันขัดใจนิดๆคือทหารกลับมาแล้วพักก่อน จากนั้นค่อยนัดวันเดินทัพเข้าเมือง เพราะมาด้วยโดรน ประตูเมืองตอนนั้นมันก็เปิดค้างเหมือนเดิม
ชาวบ้านหลายคนถ่ายรูปคู่กับหน้าประตูที่ปิดอยู่เพราะมันโอกาสน้อยที่จะปิด แต่มีทหารเดินมา “พอแล้วครับ ช่วยออกจากพื้นที่ไปดูที่ถนนด้วยครับ”
ชาวบ้านรีบเก็บมือถือเดินหนีไปให้ทางโล่ง จากนั้นทหารหน้าประตูส่งสัญญาณมือให้คนบนกำแพงเหนือประตู
เมื่อคนบนกำแพงเห็นก็โบกธง
ทหารข้างล่างหมุนเปิดประตู
ประตูใหญ่เปิด หลายคนรีบกดเริ่มถ่ายวีดีโอ
และสองคนแรกที่ขี่นกฟาเนิคมาคือราชาวารีและราชินีวล็อดซีเมีย ตามด้วยสาวขาหนวดปลาหมึกออเบียและสาวท่อนล่างงูไอซิส
“โอ้เปิดตัวเมียคนใหม่เหรอนั่น?” ชาวบ้านคนแรกพูด
“ไม่ใช่ๆ สองคนมากันซักพักแล้ว” ชาวบ้านอีกคนพูด
เพราะอยู่บนนก วารีโบกมือให้ประชาชน ในใจไม่รู้ว่าจะปั้นหน้าแบบไหน เลยเลือกยิ้มไว้ก่อน
หลายคนเห็นวารีตัวมันๆเพราะเหงื่อตกกดดัน
และตามมาคือเหล่าแฟนวารีที่มีสิบกว่าคน
สองคนแรกที่ขาล่างไม่เหมือนคนเดินได้เร็วเท่านกฟาเนิคโดยไม่เหนื่อย นั่นน่าจะเป็นเหตุผลให้พวกเธอมาอยู่หน้า
ตามมาด้วยเหล่าแฟนบนนกฟาเนิค
“วู้ว เจ๊นามาแล้ว เจ๊นามองมาทางนี้หน่อยคร้าบ” ชาวบ้านรีบเรียกร้องหวังได้รูปสวยๆ
นาไม่มองใคร หน้าเธอเหมือนกำลังกังวล
มันเพราะเธอขี่นกฟาเนิคไม่เก่ง
และตามหลังกลุ่มเจ้าของประเทศก็เป็นเหล่าทหาร
ทหารนายพลเลือกใส่ชุดขาวมีหมวกและเดินเข้ามาเป็นแถวเรียบร้อย เพราะกองตีเป็นจังหวะและทหารก้าวตามจังหวะ มันดูทรงพลังและอลังการ
ชาวบ้านหลายคนโปรยดอกไม้ขาว รับเหล่าทหารกลับบ้าน
ทหารเดินเรื่อยๆ คนถ่ายรูปเก็บไว้เป็นเรื่องปรกติ
มีเหล่าตำรวจวาโรซีเมียเรียคอยดูข้างทาง ไม่ให้ชาวบ้านวิ่งไปหาทหาร
เมื่อทหารเดินผ่านเหล่าชาวบ้านแล้ว ชาวบ้านรีบไปหาร้านที่เปิดเพื่อซื้อของขวัญต้อนรับไปให้คนที่กลับมา
พาเหรดดำเนินไปเรื่อยๆ ทุกคนเต็มไปด้วยความอิ่มใจ และทุกคนก็ไปเต็มกันอยู่หน้าประตูวังที่ปิด
หลายคนรีบขึ้นดาดฟ้าบ้านใกล้ๆที่ปิดเพื่อดูได้แบบไม่มีใครบัง
ทีมงานแม่บ้านวังรีบตั้งแท่นปราศัยเพื่อพิธีพูดที่จะจัดหน้าประตู
ทหารรีบตั้งแถวสองข้างทางหน้าประตู เปิดตรงกลางให้เฉพาะราชากับราชินี รวมถึงเหล่าคู่หมั้นราชา
เมื่อแถวเรียบร้อย แท่นเรียบร้อย วาโรเดินนำวารีไปที่แท่น วันนี้วาโรจะรับบทคนพูด
“สวัสดี ชาวเมืองวาโรซีเมียเรียทุกคน”
ชาวเมืองเฮกันลั่นสะท้านหน้าวัง
วาโรทำมือให้ชาวเมืองเบาลง เมื่อกลับไปเงียบอีกครั้งเธอเริ่มพูดต่อ
“การออกไปรบครั้งนี่มันเพื่อรวมทวีปตะวันออกให้เป็นหนึ่ง และครั้งนี้ที่มาร์แลนด์ ทุกอย่างเป็นไปด้วยความเรียบร้อย”
ทุกคนตบมือดังกราว
เมื่อเสียงตบมือเงียบ วาโรพูดต่อ “และมาร์แลนด์ก็เป็นของเราแล้ว! ใช่ ทุกท่านเราได้เมืองขึ้นเพิ่มแล้ว”
คนเฮกันลั่นอีกครั้ง วาโรรอคนเงียบ
“แต่ตามธรรมชาติ มีผู้เสียชีวิต แต่คนเหล่านั้นจะได้การตอบแทน ฉันให้คำมั่นนี้อย่างแน่นอน” วาโรกล่าว
คนที่ได้ข่าวว่าคู่ครองตัวเองสิ้นชีวิตในสงครามเริ่มร้องไห้กันอีกครั้งจนครอบครัวต้องรีบช่วยให้กำลังใจ
“ถ้าท่านได้รับผลกระทบ ให้รายงานเรื่องนี้มากับสำนักงานเขต จะมีบัตรให้สิทธิ์ปรึกษากับจิตแพทย์ และฉันส่งเสริมการไปหาพวกเขาเพื่อตัวของท่านและครอบครัว นั่นเป็นเรื่องใหม่ที่เกิดขึ้นจากรายการผลตอบแทน ข่าวเรื่องนี้จะแพร่กระจายทั้งประเทศ” วาโรพูดด้วยหน้าเศร้า
จากพื้นที่เฮฮาหน้าวัง ตอนนี้มันกลับเป็นความเงียบนิ่งสนิท เสียงที่หลายคนได้ยินเป็นเสียงร้องไห้ของครอบครัวที่ได้รับผลกระทบ
“เรื่องที่ต้องบอกหมดเพียงเท่านี้ และวันนี้ จากตอนเย็นถึงเช้าพรุ่งนี้ หน้าวังจะมีแจกของกินและเครื่องดื่มฟรี และใช้พื้นที่ด้านในนั่งดูดอกไม้ที่ลานในวังได้ เตรียมที่นั่งกันให้เรียบร้อยและอย่าดื่มให้มีผลกระทบกับคนอื่น ถ้าเข้าใจก็เชิญทุกคน เอาล่ะ ต่อไป วารี”
วาโรลงจากแท่นปราศรัย และวารีขึ้นแท่นด้วยความเร็ว “วาโรพูดหมดแล้ว แต่เรื่องนี้เธอน่าจะลืมคือเราต้องการให้คนเยอะขึ้น ช่วยมีลูกกันเยอะๆนะครับ โอ้ แล้วก็หลังจากนี้จะมีคนจากต่างประเทศ ส่วนใหญ่ก็มาร์แลนด์แหละ พวกเขาจะมากันและมาอยู่ที่วาโรซีเมียเรีย ก็อย่าตกใจที่เห็นหน้าใหม่เข้ามาและต้อนรับกับด้วยเมตตาของวาโรซีเมียเรียนะครับ”
หลายคนเตรียมใจเจอหน้าใหม่จากต่างประเทศ
“จากรายงานที่เพิ่งอ่านเมื่อวาน เรามีที่ว่างเหลือ งานเหลือทั้งระดับล่างและบน รายได้รวมของทุกคนเพิ่มขึ้น ขอให้มีชีวิตกันอย่างสงบ สร้างสรรค์ ไม่ก่อเหตุต้องให้ตำรวจจับกันนะครับ สุดท้ายก็เตรียมเที่ยวสถานที่ใหม่ๆที่จะเปิดในอนาคตด้วย เก็บเงินกันเยอะๆนะครับ” วารียิ้มแล้วพูดดังๆ
หลายคนปรบมือ วารีลงจากแท่นและนารับอาสาถือไมโครโฟนต่อ เธอเดินมาหน้ากลุ่มแฟนและประกาศ “ต่อจากนี้จะให้คนที่ครอบครัวมาดูเดินไปหาครอบครัวกันนะ อย่าให้วุ่นวายกันนะคะ วันนี้มีเพียงเท่านี้ค่ะ”
เหล่าทหารเลิกทัพและแยกย้ายกันไปหาครอบครัวตัวเอง เหล่าผู้นำประเทศเดินเข้าวัง
หน้าวังเต็มไปด้วยความสุขจากการเจอกันอีกครั้ง ธุรกิจวันนี้บูมสนั่น กำไรห้าถึงหกเท่า
ร้านอาหารหน้าวังเต็มทุกร้าน บาร์และโรงเตี๊ยมแบบดั้งเดิมเต็มไปด้วยเสียงคนนั่งดื่ม
ตำรวจวิ่งวุ่นคอยเตือนคนนั่งดื่มข้างทาง แต่ปล่อยไปหลายรายเพราะคนนั่งกันเป็นกลุ่ม
ในเมืองวุ่นวายกันอย่างนี้ และไม่มีทีท่าจะหยุด แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเป็นไปด้วยความสุข ทั้งกายและใจ
หลังจากที่เข้าวังเหล่าราชาและราชินีเดินไปหาห้องประชุมเพื่อประชุมสรุปหลังรบกลับมา
ทุกคนเข้าที่ประชุมด้วยเสื้อผ้าเดินพาเหรด มันทำให้ห้องประชุมดูเครียดกว่าเดิมเมื่อวัยรุ่นอย่างคริสซ่าและเฟทใส่มันด้วย
แต่ตอนนี้เป็นตอนสำคัญที่ต้องนั่งฟัง
พนักงานตำแหน่งสูงเดินมาหน้าแท่นไมโครโฟนแล้วเริ่มพูด
สิ่งที่รายงานเป็นเรื่องที่รู้กันอยู่แล้วอย่างจำนวนทหารที่เสียไปและจำนวนประชาชนที่เพิ่มเข้ามา
รายงานยาวไปเรื่อยและสุดท้ายมันก็จบหลังผ่านไปเป็นชั่วโมง ต่อไปเป็นคิวของราชาและราชินี
ราชินีวาโรมาหน้าแท่นไมโครโฟนแล้วเริ่มพูด “ทวีปตะวันออกเป็นหนึ่งเดียวกันมากขึ้นแล้วในตอนนี้ ทุกคนมีความเห็นกันยังไงบ้างกับกัลเลีย?”
พนักงานชั้นสูงคนนึงลุกและพูด “กลุ่มทูตต่างประเทศโดยรวมมีความเห็นเหมือนกันหมดค่ะ ตอนนี้หลายประเทศส่งเรื่องความกังวลมาว่าวาโรซีเมียเรียรุกคืบบุกประเทศเอามาเป็นของตัวเองเร็วเกินไป ทวีปตะวันออกไม่เหลือที่ไหนแล้วที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับวาโรซีเมียเรีย กลุ่มต่างทวีปเขาเริ่มส่งทหารไปที่ชายแดนด้วยความกลัวว่าเมื่อวาโรซีเมียเรียไม่มีเป้าหมายใหม่แล้วจะมุ่งหน้าออกทวีป”
วาโรพยักหน้านิ่งๆ ดูรู้อยู่แล้วตั้งแต่แรก เธอยืนนิ่งครู่หนึ่งแล้วพูด “บอกพวกเขาว่าเราไม่ใช่ศัตรูกัน และประเทศที่เป็นส่วนหนึ่งของเราระยะไกลจะไม่ได้รับผลกระทบกับสงครามในตะวันออก”
“เราเข้าใจค่ะ” พนักงานชั้นสูงพูด “แต่เมื่อเราไม่มีประเทศไหนในทวีปตะวันออกแล้วล่ะ? ต่างประเทศเต็มไปด้วยคำถามนั้น ทวีปใต้เริ่มเตรียมสร้างเรือรบ ทวีปตะวันตกรับสมัครทหารกลุ่มใหญ่ และทวีปเหนือที่สถานการณ์ตึงเครียดอยู่แล้วเริ่มเกณฑ์ชาวเมืองเข้าเป็นทหารแล้วด้วย แม้มันฟังดูไกลแต่สัญญาสงบศึกมันใกล้หมดเข้าทุกทีแล้วนะคะ ถ้าเรารบอีกตอนนี้ มันจะเป็น…”
“สงครามทุกแผ่นดิน…” วารีพูดขึ้นมาลอยๆ
วาโรมองไปทางวารี หันกลับมามองเหล่าทหารกับพนักงานและพูด “ทุกทวีปรบกันอย่างนั้นเหรอ?… มันคงไม่เกิดขึ้นถ้าทุกประเทศเชื่อฟังฉัน”
“ท่านก็น่าจะเข้าใจว่าเราขอให้หลายประเทศคิดแบบนั้นไม่ได้” พนักงานหญิงตอบ
“แต่มันเป็นความจริงนี่… ส่งความเห็นไปอีกครั้ง” วาโรพูด
พนักงานขั้นสูงทำหน้าหนักใจ “เราทุกคนว่าถ้าบุกปีนี้ มันเร็วไป”
วารีจับไหล่วาโร แล้วพูด “มันเร็วไปวาโร การกระทำบอกคำพูดที่แท้จริง ถ้าเราบุก บุก บุก มันบอกว่าเราบ้าสงคราม มุ่งหน้าพัฒนาประเทศก่อนก็ได้ ถ้ากองทัพเราก้าวหน้า ผลมันก็จะออกมาว่าเราชนะตลอดอยู่ดี ใจเย็นๆก่อน”
วาโรเอาสองมือเท้าโต๊ะ หน้าตาเริ่มมืดมน
วารีเริ่มกลัวสิ่งที่เธอจะทำต่อ สิ่งที่เขาไม่อยากได้ที่สุดตั้งแต่มาที่โลกนี้คือเขาไม่อยากให้มีสงครามโลก และวาโรเป็นกุญแจว่ามันจะเกิดหรือไม่เกิด
วาโรถอนหายใจครั้งใหญ่ เงียบไปซักพัก “เข้าใจแล้ว เราจะหยุดการยึดประเทศไปก่อนและเตรียมกับสงครามทวีปเหนือ เราจะเปิดศึกกับกัลเลียด้วยข้อแม้เดียวว่าถ้ากัลเลียไม่เริ่มก่อนเราจะไม่ตอบสนอง ส่งสาส์นไปให้พวกเขาและทุกประเทศแบบนี้”
พนักงานชั้นสูงทำหน้าโล่งใจ “เข้าใจแล้วค่ะ เราจะรายงานคำพูดท่านตามนั้น”
เมื่อพนักงานนั่ง วาโรทำหน้ามุ่งมั่นไปหาพนักงานและทหารทุกคน “เราจะมุ่งหน้าดูประเทศให้เจริญ จากรายงาน กำไรธุรกิจใหม่เยอะขึ้นมาก เราเป็นห่วงเรื่องเงินเฟ้อ เงินเราเยอะขึ้น ซื้อได้มากขึ้น แต่ราคาของยังเท่าเดิม แต่เรื่องแบบเงินเฟ้อมันไม่เกิดเพราะเงินพวกนั้นมาเยอะแค่เฉพาะในวังกับธุรกิจของฮาโมนี่ พนักงานฮาโมนี่ รวมถึงเธอด้วยวารี ฉันขอเตือนว่าอย่าใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายให้ราคาของทั้งประเทศเพิ่มขึ้น พื้นที่ห่างความเจริญในประเทศเมืองขึ้นยังมีอยู่เยอะ รอเก็บเงินไว้ก่อนให้ประเทศทั้งหมดพร้อมมีเงินเก็บเพียงพอจะรับมือกับค่าสินค้าที่เพิ่มขึ้นก่อน แล้วค่อยปล่อยเงินออกไป”
วารีพยักหน้า “รับทราบ”
“มีอะไรจะพูดสำหรับฮาโมนี่มั้ย?” วาโรถาม
วารีคิดนิ่งๆแล้วตอบ “ตอนนี้ยังไม่มี มีโปรเจกต์ลับใหญ่ในใจอยู่หนึ่งที่จะบอกกับเธอเท่านั้น แต่สำหรับฮาโมนี่ เมื่อโดนให้ระงับการจ่ายไว้ก่อนยิ่งคิดไม่ออก ฉันจะมุ่งหน้าพัฒนาธุรกิจที่มีในเมืองขึ้นก่อน”
เสียงวารีเข้าไมโครโฟนและทหารกับพนักงานได้ยินและเข้าใจเรียบร้อย วาโรไม่ต้องพูดเรื่องนั้นซ้ำ
“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ ปิดประชุม เรากลับมาแล้ว พักผ่อนซักอาทิตย์ สร้างประชาชนรุ่นต่อไปด้วยความตั้งใจ และอยู่ด้วยความสงบสุข เพื่อวาโรซีเมียเรีย! ปิดประชุม!” วาโรวางมือไว้ที่อกพูดเสียงดัง
“““เพื่อวาโรซีเมียเรีย!””” ทหารพูดดังลั่น
วารีทำเหมือนกันและหันไปหาเหล่าพนักงาน แต่วาโรจับไหล่เขารั้งไว้
วารีหันไปเอียงหัวใส่ “วันนี้ฉันนัดไว้แล้ว เธอเป็นของฉัน”
“อาบน้ำก่อนมั้ยเล่า?…” วารีถามเชิงบอกทันที
“ไม่จำเป็น ฉันไม่เคยในเครื่องแบบเลย” วาโรยิ้มใส่
“เอาอย่างนั้นก็ได้ แต่เครื่องแบบมันผลิตใหม่ยากอยู่นะ อันนี้ผ้าไหมด้วย มันจะดีเหรอ?” วารีเตือน กลัวเปลืองเงิน
“เอาน่านานๆที แหมมันไม่ได้แพงขนาดนั้นซักหน่อย”
“เพราะเงินเราเยอะเกินอ่ะดิเราถึงพูดแบบนั้นได้” วารียั้งทันที
“เอาน่า นะ” วาโรยิก
“โอเคๆ” ในที่สุดวารีก็ยอม
“ไปบอกแฟนๆก่อน” วาโรปล่อยไหล่วารี
วารีรีบไปรายงานเหล่าแฟนและหลายคนเข้าใจรวมถึงรู้แล้วจากที่วาโรบอกไว้ วารีหลุดมาง่ายๆและเดินไปหน้าห้องเพื่อกลับห้องกับวาโร
สองคนเดินไปด้วยความตื่นเต้น แต่เมื่อมาถึงหน้าห้องวารีเริ่มคิดเรื่องอื่น
เขาคิดเรื่องหลายอย่างที่ทิ้งไปเมื่อเมืองก้าวหน้า และเทคโนโลยีก้าวกระโดด
ธนูที่ต่างประเทศเอาความคิดไปใช้เดี๋ยวนี้แม้แต่ประเทศพวกเขาก็ไม่ใช้หรือใช้น้อยมากเพราะคนจับดาบมาทั้งชีวิต
และการแปลงร่างที่แต่ก่อนเป็นเรื่องตื่นเต้นและใหม่ล่าสุด เดี๋ยวนี้ไม่มีใครทำมันแล้วนอกจากไว้แกล้งเพื่อน
มันดีที่คนในประเทศนี้ชอบพูดจริงและเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด
วาโรพาวารีเข้ามาในห้อง วารีจะถอดเสื้อแต่วาโรเอามือมาห้าม
เมื่อวารีเห็นอย่างนั้นก็ถอดแค่กางเกง แล้วเขาก็ยืนเบียดกับวาโร
สองจุดสำคัญอยู่ใกล้กัน วารีเช็กความพร้อมของเธอและมันเปียกได้ที่อยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องคุยมากมาย
วาโรมองหน้าวารีเดินลงไปนอนที่เตียงแหกขาตั้งสองข้าง
วารีเข้ารุกและของเขาแข็งพร้อมอยู่แล้ว
เมื่อจะใส่วาโรตั้งตัวขึ้น ดาวขึ้นวิ่งไล่ตั้งแต่ขาถึงหัว
จากนั้นหัวเธอมีเขางอก ผิวกลายเป็นสีดำ เธอลืมตาขึ้นมาเป็นสีเพลิงแดงฉาน มีปีกค้างคาว มีหางปลายรูปหัวใจ
“ชอบร่างนี้มากกว่าใช่มั้ยล่ะ?” วาโรถามตรงๆ
วารีพยักหน้าแล้วยิ้มร่า
แต่วารีนึกบางอย่างขึ้นมาได้ “ร่างนี้เราไม่เคยคุยกันเลยนี่”
“ก็ใช่ ก็นะ ส่วนหนึ่งเพราะฉันไม่ค่อยอยากให้ใครเห็นร่างนี้ ขนาดวีกับวิวและพี่อายะยังเห็นนับได้ไม่ถึงสิบครั้งเลย” วาโรพูด
“แต่คนรู้กันหมดแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วมีการประกาศเผ่าเธอออกข่าวเพื่อตามหาเชื้อสายชาวซัคคิวบัสตาแดงด้วยนี่” วารีพูด
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ “แต่นั่นเป็นเรื่องพลาดอยู่เหมือนกัน มีแต่คนอดนอนตาขึ้นเส้นเลือดส่งข้อมูลเข้ามาเปลืองทรัพยากรคนสุดๆ”
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ “มันไม่มีจริงๆเหรอ? แต่เราก็ยังไม่ขยายโปรเจกต์หาชาวตาแดงไปนอกเมืองเลย ส่งข่าวไปหามั่งดีมั้ย?”
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ “ฉันไม่อยากบอกคนนอกน่ะสิ ทำยังไงดี?”
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ “ฉันว่า แค่ตามหาคนมีนัยน์ตาสีแดงเฉยๆก็ได้ เรื่องบางเรื่องก็ไม่ต้องบอกหมดหรอก”
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ “แต่มันไม่จริงใจอ่ะดิ ฉันอยากเป็นคนคำพูดเป็นคำพูด”
แจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะ “เราไม่พูดได้นี่ ไม่ได้โกหกอะไร แค่ไม่บอกให้ครบ”
แจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะแจ๊ะ “โอ๊ะ แตกๆ…” น้ำฉีดออกมาในที่สุด
วารีถอนแล้วเดินไปหาโต๊ะเหล้า เลือกบรั่นดีมา และเทใส่แก้ว ใส่น้ำหน่อยนึงทั้งสองแก้ว
“ใส่น้ำทำไม? แล้วมันยังไม่จบนะครั้งนี้อ่ะ เมื่อไหร่จะเอาจริงระเบิดความกระสันใส่ฉันจริงจังบ้าง นี่ ที่วีกับวิวเล่าบางครั้งฉันไม่เคยโดนเลยนะ แถม… บางครั้งเหมือนเธอ…” วาโรพูดโกรธๆแล้วเม้มปาก
“เกรงใจเธอ?” วารียื่นเหล้าให้วาโร แต่เธอเอามันวางโต๊ะข้างหัวเตียง
“ถ้ารู้แล้วทำไมไม่ทำ?” วาโรพูดเสียงสั่น
“เธอรู้มั้ย? ครั้งแรกที่เจอเธอมันรู้สึกเหมือนเจอรุ่นพี่ครั้งแรก คนที่โลกเก่าไม่เคยมี และมีเซ็กส์กับเธอ กับเจ้าหญิงต่างประเทศครั้งแรก กับคนที่อยู่ข้างบน คนที่ฉันต้องเงยหน้าพูด แถมยังเป็นซัคคิวบัส เผ่าที่ฉันเคยฝันแล้วฝันอีก นึกภาพถึงซ้ำๆ” วารีพูด ยังไม่ดื่มและรอดื่มพร้อมวาโร
วาโรลุกและลากวารีไประเบียง ชนแก้วบรั่นดีและดื่มหมดแล้ว “ดื่มแบบนี้มันนุ่มกว่า มันไม่กระแทกเหมือนเวลาไม่ใส่น้ำ”
“ใช่ ฉันก็เพิ่งรู้มาใหม่เหมือนกัน” วารีพูดแล้วเงยหน้าจะนึกไปไกลอีกครั้ง ทั้งๆที่ฝันอยู่ตรงหน้า
“ฉันไม่อยากเป็นจุดสูงสุด เฉพาะตอนนี้ ตอนมีเซ็กส์” วาโรวางแก้ว เท้าระเบียงโก่งก้น
“คนอื่นเห็นนะ จะดีเหรอ?” วารีเตือนเธอ
“ใครจะเห็นก็เห็นไป พออยู่บนเตียง ฉันอยากโดนหนักๆ มันเตือนว่าฉันยังเป็นคนอยู่” เธอพูดเงียบๆ
วารีลูบก้นเธอ แต่ก็ไม่วายนึกอยากพูดอะไรต่อ เมื่อกำลังอ้าปาก “แต่…”
วาโรหันควับมาจิกหัววารี หน้าเธอน้ำตาเริ่มเอ่อที่ดวงตา “หยุด ฉันอยากอยู่กับเธอ ฉันเลือกแล้ว ถ้าผู้ชายของฉันอยู่ต่ำ ฉันจะมีมุมต่ำที่เชื่อมกับเขาให้ได้ นั่นเป็นคนแบบที่ฉันเป็น การเป็นที่สุดของคน การมีคนคาดหวังมันเป็นหน้าที่ ที่ไม่จำเป็นต้องพามาเรื่องเซ็กส์ ถ้ายิ่งใหญ่ทั้งวัน มันเหนื่อย”
“เธอคิดอย่างนั้นเหรอ?” วารีลืมตากว้างและถาม
“ไม่ได้คิด หลังท่านพ่อเสีย ฉันทำอย่างนั้นมาเรื่อยๆ ฉันอยู่กับมันจนฉันเริ่มรับมันไม่ได้แล้ว ยิ่งมีเธอมา ยิ่งเธอหันหาฉันคนแรกทุกครั้งที่มีความคิดใหม่ๆ เธอไม่เคยนำหน้าทำเอง เธอมองฉัน รอรับการยืนยันว่าดี แล้วค่อยทำ ตลอด… ทุกครั้งเลย มันหนักนะที่ต้องหลังตรงทุกวัน มันเหนื่อยมาก” วาโรเริ่มร้องไห้
วารีกลืนน้ำลาย “ฉันทำเธอลำบากไปมั้ย? ฉันขอโทษ” เขาพูดเบาๆเสียงเริ่มสั่น
“ฉันไม่ต้องการคำขอโทษ ฉันอยากได้การกระทำ ทำเหมือนที่ฉันเป็นบนเตียง เป็นปีศาจติดเซ็กส์
วารีตีหัวล่างตัวเอง “เพิ่มหนามดีมั้ย?”
“ไม่ต้องถาม อยากทำอะไรทำเลย ถ้าคิดว่าดี ทำได้เลย เชื่อในตัวเอง เธอโตได้กว่านี้ เธอไม่ใช่วัยรุ่นแล้ว” วาโรพูดเสียงเศร้าๆ แต่เข้มแข็ง
เมื่อวารีได้ยินก็ได้กำลังใจขึ้นมาแบบที่เขาอยากได้ยินทุกคนพูด เขาอยากสละความเป็นคนเลือกไม่ได้
เขานึกภาพปุ่มหนาบนของตัวเองและดีเอ็นเอสร้างของจริง เขาจิกหัววาโรดึงแรง แต่ไม่แรงบ้าพลัง แรงสำหรับเซ็กส์ “ตอนนี้ ฉันไม่รู้แล้วว่าใครดีกว่าใครสำหรับแฟน”
“อย่าพูดเรื่องที่ทำให้บ้านแตก อุ๊!” วาโรพูดทั้งๆที่หัวโดนดึง
ท้องเธอปูด วารีใส่สุดพร้อมปุ่มตั้งแต่เริ่มด้วยอารมณ์แปรปรวน
จากนั้นเขาซอยเหมือนวาโรไม่ใช่คนรัก มันเพราะความโกรธที่เธอพูดตรง เขามันยังไม่โต
เขาจะทำให้ตัวพึ่งพาได้ แต่เขาไม่อยากโตและเขาไม่จำเป็นต้องทิ้งตัวตน
วารีซอยให้เร็วที่สุด ตีก้นเป็นระยะ ลากเธอจนตัวหล่นติดพื้นเป็นท่านอนโก่ง เอาเท้าเหยียบหลังเธอ ทำสนองสิ่งที่เธอต้องการ
วาโรลืมตากว้างหลังชั่วโมงผ่านไป วารีไม่หยุด เขาเอาจริง เขาเป็นคนที่สนองเธอได้
ไม่น่ามีใครในวาโรซีเมียที่หัวกระปูดแบบเขา เชื้อซักคิวบัสทำให้เธออิ่มใจ จากอารมณ์เศร้าเปลี่ยนเพราะฮอร์โมนพุ่งจนลืม เปลี่ยนไปเต็มด้วยความปิติ
เธอไม่สน เพราะคนที่จะอยู่กับเธอในอนาคตจะดีขึ้น เหมือนที่เขาดีขึ้นมาตลอด “ฉันรักเธอวารี”
“ฉันรู้ แต่ฉันไม่ได้กระแทกเอวเพราะเธอ ฉันอยากทำสิ่งที่อยากทำ” วารีตัดบท
วาโรขาสั่นและฉีดน้ำทันที จนวารีกังวลว่าต้องพาไปห้องน้ำ เธอหันมาหาวารียิ้มให้เขา
วารีพูด “ฉันรักเธอเหมือนกัน” เอาเธอเข้าไปจูบ
และสองคนก็บ้ากามกันต่อไป
สงครามบุกต่างประเทศจบลง ฝ่ายหนึ่งได้ ฝ่ายหนึ่งเสีย แต่มีสองคนที่ได้กันกับได้กัน
สัญญาสันติภาพยังอยู่ บุกประเทศยึดจนทวีปเป็นหนึ่งยังไม่ได้ ชายหญิงในบ้านฮาโมนี่ต่างคาดหวังสูงกับอนาคตประเทศ
แต่เหนือสุดของประเทศสองคนกำลังมีกันและพักหน้าที่ไว้ก่อน
มันไม่ใช่เพื่ออะไรยิ่งใหญ่ แต่เป็นแค่การทำให้ตัวเองไม่บ้า ลงมาเป็นคนป่าซอยกันยิกๆไม่สนโลก แค่ให้ได้ลืม
แน่นอนทุกคนวางแผนทางข้างหน้าได้ แต่คำตอบของมัน จะมีใครรู้ทุกครั้ง
ที่เขาและเธอทำแบบนี้ แค่ขอให้ลืมมาวันต่อไป ให้หัวโล่งและทำหน้าที่ได้เต็มที่ไม่มีอะไรค้างคาในใจก็พอ
