วารีพัฒนาประเทศต่ออย่างไม่หยุดยั้ง แถมคอยดูแลเหล่าเมียในฮาเร็มจนหมุนหน้าหมุนหลัง แต่ต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดตามมาหลอกหลอนทั้งๆที่ลูกใกล้คลอด ทำให้เหล่าแฟนพากันมาช่วยเพื่อให้คนเดิมกลับมาหาพวกเธอ
วารีอยากทำงานค้าขายให้ดี รักฮาเร็มให้เต็มหัวใจ แต่โดนรุมเร้าจากทั้งจิตใจในอดีตและเหล่าผู้ก่อการร้าย ทั้งๆที่เมียท้องกันยกชุด เขาต้องทำทั้งหมดให้ได้ดี และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างพร้อม เขาจะรับหน้าที่ราชา
รัก,แอคชั่น,แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ต่างโลก,คลั่งรัก,ชาย-ชาย,หญิง-หญิง,ฮาเร็ม,ชาย-หญิง,หญิงรุก,yaoi,โรมานซ์,โรแมนติก,ต่อสู้,รักวัยรุ่น,เกิดใหม่,ทำงาน,สร้างตัว,ฝึกฝน,นางเอกเก่ง,พระเอกเก่ง,รัก,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
169 เทพของเรา
ต้นเดือน 11 ยุคตีกันปี 124 วารีอายุ 24 ปี
ในคืนฉลองชัยชนะของวาโรซีเมียเรียที่ชายแดนฝั่งมาร์แลนด์
เราตั้งแคมป์กันที่หมู่บ้านใหญ่ ณ โอเอซิส
แคมป์วาโรซีเมียเรียเรียงตัวกันระยะห่างๆ
วาโรไม่ได้พาทหารมาเยอะที่ศิโร ดังนั้นกองทหารและแถวเต็นท์ไม่ได้ใหญ่เท่าปรกติ
นอกเต็นท์ใหญ่ของวารีทหารสองคนมองหน้ากันด้วยความเป็นห่วงเพื่อนตรงหน้า
“อ๊า อ๊า แตกอีกแล้ว…” เสียงวีดังออกมาจากเต็นท์
จากนั้นเป็นเสียงของวิว “อุ๊ อุ๊ แตก แตก…”
ทหารคนหนึ่งพูดเบาๆ “ฉันเคยเห็นเธอบนเวที ถึงรู้อยู่แล้วว่าสองคนดุบนเตียง แต่นี่เกินคาดเลยว่ะ”
อีกคนคิ้วขมวด พูดทันที “เบาๆ ถ้าพวกท่านได้ยินเราน่วมแน่”
“เออๆ” ทหารตอบแล้วทำท่ารูดซิปปิดปาก
ในเต็นท์
วารีกำลังยัดของเขาใส่วี เมื่อมันเข้าไปสุดท้องวีปูดเพราะของวีเป็นไซส์มังกร
และมันไม่จบแค่นั้น ด้วยความชอบของวารีแถวหัวมันเป็นตุ่มๆ ที่โคนมีลูกคลื่นเรียง
วารีปล่อยใน เลิกเกี่ยววิวแล้วย้ายจากรูวีไปหารูวิว
เขากระทุ้งท้องวิวปูดบ้าง แม้ยอดเนินปูดมันไม่สูงเท่าของวีเพราะวิวตัวใหญ่
เขาเอาสุดแรง สุดความเร็ว ตอนนี้เขาเร็วเหมือนเครื่องดุ้นอัตโนมัติเปิดเต็มสปีด
เข้า ออก เข้า ออก พร้อมการฉีดน้ำ
มือวารีไม่หยุดและมันเลื่อนไปหารูวี เขาเกี่ยวต่อไม่หยุดยั้ง
วีลุกตัวท่อนบนมา แขนเอื้อมไปหาตูดวารี เธอเอานิ้วใส่รูวารีบ้าง “สงสัยมานานละ…”
“ฉันไม่ชอบเท่าไหร่” วารีตอบ
“ทำไมอ่ะ? เวลาเธอใส่ของฉัน มันรู้สึกดีนี่ พูดถึงก็ดี ย้ายไปรูหลังบ้าง” วิวพูด
วารีถอนจากรูหน้าวิวไปใส่รูหลัง
“รู้สึกเสียความเป็นชายเหรอไงจ๊ะ?” วีเย้ย
“ไม่ถึงขนาดนั้น แต่มันไม่ชิน” วารีพูดตามตรง
“มันต้องฝึกฝน และทำให้คุ้นชิน นี่… ผลิตดิลโด้บางๆให้หน่อยดิ” วีขอวารี
“ไม่ต้องอ่อนข้อดิพี่วี ใช้อันที่โคนใหญ่หัวเล็กก็ได้” วิวแนะนำพี่
“พอเลยวิว” วารีซอย มันต้องควบคุมลมหายใจอย่างดีที่ซอยสุดแรงด้วยพูดด้วย
“ต้องล่อด้วยเล็กๆก่อน แล้วให้รางวัล อืม… ยังไงดีน้า…” วีสอดนิ้วเข้าออกตูดวารีย้ำๆ ขยำแก้มก้น
วีและวิวยังแตกและเว้นระยะอยู่เรื่อยๆ บนเตียงมีขวดน้ำอยู่ และพวกเธอเอื้อมไปเอามาดื่มเป็นระยะๆ
เสียงเตือนที่คิดเอาเองเริ่มดังในหัววารี “ไม่ยุ่งกับมันได้มั้ย?”
“สนุกดีออก” วิวพูด หันมองวี “เอางี้มั้ยพี่วี ถ้าเขาใส่ไซส์สองนิ้วได้ เราจะให้เขาจับมัดคืนนึง”
วารีหยุดทันทีระหว่างวิวกำลังแตก
“หยุดทำไมเนี่ย!” วิวบ่นทันที แล้วเอื้อมมือไปสะบัดใส่จุดกระสันเพื่อฉีดออกให้สุด
วารีกับวีกำลังมองหน้ากัน วารีคิ้วขมวดยิ้มเหยเก และวียิ้มมุมปาก
“สนมั้ย?” วีพูด
“สองครั้ง สองคน” วารีเสนอ
“สามนิ้ว” วีเสนอสวน
“นิ้วละครั้ง” วารีพูด
“เริ่มด้วยสองนิ้วขรุขระ ข้อเสนอสุดท้าย” วีจ้องปิดดีล
“เค ห้ามเกินสี่นะ” วารีบอก
“อย่ามีข้ออ้างดิ” วิวสวนมา
หลังวารีได้ยินความไม่พอใจพุ่งจากรูตูดขึ้นไปที่อก กระจายเข้าหัวจนรู้สึกโกรธ
วารียิงคลื่นพลังความโกรธทั้งหมดลงจากหัวเข้าเอ็น เขาจับก้นวิวยกก้นลอย เอาขาพาดตัวท่อนบนให้ตัววิวงอ
“อู้หู มีชือท่ามั้ย?” วีชื่นชมกลยุทธ์
วารีไม่สนใจ เกี่ยวแขนซ้ายใต้ก้น ยกก้นวิวด้วยแขนเดียว จากนั้นเปลี่ยนเป็นรูหน้า
เขาง้างเพื่อใส่สุด เอามืออีกข้างกดท้องบนตำแหน่งมดลูก และแทงสุดแรง
บึก บึก บึก ดังด้วยความรวดเร็ว
“ท้องน้อยกระทุ้งจุก…” วีปิดปากอุทาน อีกมือสะบัดใส่เม็ดตัวเองทั้งๆที่วารีเกี่ยวอยู่เพื่อฉีดน้ำสามครั้งติด
วารีแทงสุด ปล่อยในวิว จะกำท้อง เหมือนกำหัว แต่ทำไม่ได้เพราะมันไม่เหมือนที่คิด เลยหยุมๆมือแบบไม่ติดเนื้อท้องแทน
จากนั้นเขาดึงออกด้วยความเร็ว วิวจากเขาด้วยน้ำฉีดโดนหัว
วารีหยุดมือที่เกี่ยววีหลังวีแตกออกมา
จากนั้นเขาดื่มน้ำ พักหายใจ “อิ่มยัง”
““ยัง”” วีและวิวพูดทันที
“ขอนาทีนึง” วารีพูดและดื่มน้ำต่อ จากนั้นเอื้อมหยิบซองน้ำตาลฉีกเทกรอกปาก
หลังพักได้หนึ่งนาที วารีเข้าหาวีบ้าง เมื่อเข้าตำแหน่ง วีโก่งตูดทำสะพานโค้ง
“ทำฉันบ้าง” วีสั่ง
วารียกก้นเธอ เธอทำสะพานโค้งรออยู่แล้ว
วารีกดมดลูกเธอบ้างและทำเหมือนวิว
“อุก อุก อุก” วีร้องออกมาทุกครั้งที่วารีแทงสุด
“แรงไปเปล่า? หยุดมั้ย?” วารีถาม
“อย่ามาดูถูกกันน่า! ตาบื้อ!” วีด่าทันที
“มันดูเป็นแบบนี้เหรอเนี่ย เราเป็นฝ่ายรับสุดๆเลย” วิวพูด มือเธอพักอยู่ และวารีไม่ได้เกี่ยวเธอด้วย
วารีซอยต่อ แต่วิวอยู่ไม่สุข เธอทำเหมือนวีและแหย่นิ้วเข้าวารีบ้าง
“หุหุ” วิวหัวเราะได้ใจ
วารีคิ้วขมวดและใช้ความโกรธส่งเพื่อกระแทกเอ็นให้แรงขึ้นอีก ‘รู้สึกดีจังที่คุมความโกรธได้เหมือนเวทย์ ถึงเป็นคนจากโลกอื่น แต่เป็นคนโกรธยากและคุมได้เหมือนเดิมเลย’
สามคนต่ออย่างนี้ไปเรื่อย
สุดท้าย สามคนเหนื่อย วารีนอนทั้งๆที่ใส่วิวอยู่
หลังจากหลับไปซักพัก
วารีลืมตาขึ้นมา ข้างหน้าเป็นหมอก แต่เป็นหมอกแค่ที่พื้น วารีรู้ทันทีว่าเป็นเมฆ
วารีมองซ้ายขวาและเห็นวีและวิวนอนอยู่
“น่าจะเป็นในฝัน ปลุกดีมั้ยเนี่ย?” วารีคิด
เมื่อคิดได้ซักพัก เขาคิดว่าอย่าดีกว่าเพราะต้องไปมีอะไรกับสลานุชอีก
วารีใช้อำนาจสาวก 0.4 เปอร์เซ็นต์คิดภาพผ้านวม แต่สิ่งที่เสกออกมาได้ผ้าห่มสีด่างๆไม่หนามากสองผืน
วารีห่มผ้าให้วีและวิว จากนั้นเดินหน้าต่อคนเดียว
เมื่อเดินมาไม่นานก็เจอ สาวผิวม่วงตัวใหญ่นั่งอยู่ที่บัลลังก์ เขาบนหัวชี้ฟ้า
วารีเดินไปหาเธอ ชักของเขาเตรียม
“นั่นไม่จำเป็น” เมื่อเธอเห็นวารีเดินชักมาเธอเปิดการคุยด้วยคำนั้น
“เอ๋า…” วารีเลิกชักเพื่อเกาหัว ของเขากลับเป็นขนาดปรกติเมื่อรู้ว่าจะไม่ได้ใช้
เธอเสกเก้าอี้มาตรงข้ามตัวเธอ และชี้ไปที่มัน
วารีลงนั่น “อึ้ดช่า”
“ทำไมส่งเสียงเหมือนคนแก่?” เธอติ
“ฉันเพิ่งเหนื่อยมาหนัก” วารีตอบ
“ใช่สินะ…” เธอพูดและมองด้านบนเหมือนโหยหาอะไรซักอย่าง
“ถ้าเธออยากก็แค่ทำมันสิ” วารีแนะนำทันที
เธอส่ายหัว “มันไม่เหมือนก่อนหน้าแล้วตอนนี้”
หลังจากนั้นมีเสียงคนเดินมาจากด้านหลัง
วารีหันทันทีและเห็นวีกับวิวเดินมา
สลานุชเสกเก้าอี้อีกสองตัวข้างวารี
วีและวิวลงนั่งหลังสลานุชชี้
วีลงนั่งก่อน “อิ้ชู่”
วิวไม่ส่งเสียงเหมือนคนแก่แต่นั่งปรกติ
สลานุชตบมือเสียงดัง เรียกความสนใจ “ฉันมีเรื่องสำคัญประกาศ ดีที่เธอสองคนมาฟังด้วย”
“อะไรล่ะนั่น?” วารีเอียงหัวถาม “เธอได้ความสามารถหนวดใหม่หรืออะไรซักอย่างเหรอ?”
“ไม่ใช่” สลานุชพูดและเงียบ
วีกับวิวมองหน้ากันข้ามวารี หน้าทั้งสองคนมีความสงสัย
“และฉันต้องการความช่วยเหลือ เรื่องนี้… แม้ฉันเสียใจที่พูดแบบนี้ แต่เรื่องนี้มันต้องมีคนช่วย” สลานุชพูดต่อ
วารีมองวี จากนั้นหันหลังไปมองวิว ทั้งสองคนพยักหน้าตอบ
วารีพูดและยิ้มทันที “เราพร้อมช่วย”
“ดี” สลานุชพูดและปิดปากแน่น
สามคนมองสลานุชใจจดใจจ่อ สลานุชเปิดปาก แต่ไม่มีคำพูดอะไรออกมา ปิดปากเกาหัวมองข้างบนคิด
เพราะเธอยังเงียบวารีเริ่มสงสัยมากขึ้น “เอาน่า แค่พูดมันออกมา เธอเป็นเทพมันจะมีเรื่องอะไรน่าหนักใจขนาดนั้น?”
เพราะวารีพูดแบบไม่คิดสลานุชโกรธและพูดเสียงดังทันที “แบบนั้นได้ไง! ฉันท้อง! โอ๊ะ”
“หา?” วารีพูดอ้าปากค้าง
คางวีและวิวยืดสุดคางทั้งคู่
หลังวีหายทึ่ง เธอพูดทันที “เทพท้องกับคนได้ด้วยเหรอ?”
“ถ้ามันเป็นผู้มีชีวิตปรกติ ไม่ได้ แต่วารีเป็นสาวกที่มีวิญญาณฉันอยู่ในตัว เขามีความกึ่งเทพ” สลานุชอธิบาย
วารีเลิกตกใจและสอบสวนเรื่องนี้ต่อด้วยความตั้งใจ “ถ้าแบบนั้นเธอรู้อยู่แล้วว่ามันเป็นไปได้ แล้วโกรธอะไรที่ท้อง?”
“เพราะโอกาสมันน้อยมาก” เธอตอบทันที
วิวสงสัย “ยังไง?”
“เทพกับเทพ มีโอกาสมีลูกกันโดยรวมแค่ 1 เปอร์เซ็นต์ แม้จะมีอะไรกันหลายครั้งแค่ไหนก็ตาม นั่นเป็นสิ่งที่ธรรมชาติเลือกเพื่อให้เทพไม่ล้นฟ้า แต่วารีมีเชื้อเทพแค่ 0.4 เปอร์เซ็นต์ หมายความว่าโอกาสที่จะมีลูกไม่ถึงเสี้ยวของ 0.1 เปอร์เซ็นต์ นั่นเป็นโอกาสมีลูกที่ต่ำติดดินเหมือนใส่ถุงแตกนอก มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยแม้เรามีอะไรกันถี่ แต่สุดท้าย พูดได้เลยว่าปาฏิหาริย์เกิดขึ้น” สลานุชอธิบาย คิ้วไม่หายขมวด
“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเรื่องดีที่น่าฉลองเชื้อที่แซงถึงชัยชนะ” วีพูด
วิวพยักหน้าซ้ำๆและเสนอ “นั่นดิ เสกเค้กอร่อยๆมาได้แล้วมากินกันเถอะ”
“เรื่องนั้นคงต้องไว้ทีหลัง…” สลานุชพิงบัลลังก์ เหมือนเพิ่งยกภูเขาออกจากอก
“มันมีอะไรไม่น่าดีใจอีกล่ะ?” วารีถามด้วยความสงสัย
“เธอเจอพวกนางฟ้าที่ลงไปโลกเธอแล้วพยายามฆ่าเธอได้มั้ยล่ะ! มันก็พวกนั้นนั่นแหละ! ไอ้พวกบ้าสงครามเอ้ย! ถุย!” สลานุชพูดและด่าเหล่านางฟ้า หลังตรงอีกครั้ง
“ถ้าพวกนั้นมาหาเธอก็ไม่น่ามีปัญหานี่ พวกนั้นถึงบินได้ก็เหอะ พลังการต่อสู้ไม่ได้น่ากลัวอะไรแบบนั้น มันก็เหมือนคนที่แข็งแรงกว่าปรกติเกือบหนึ่งเท่าที่ใช้ดาบ ถ้าใช้เวทย์เธอหรือพลังหนวดประหลาดไม่น่าจะมีปัญหานี่” วารีคำนวณและบอกสลานุช
“หัวหน้าพวกมันต่างหากที่น่ากลัว” สลานุชพูด ถุยน้ำลายอีกครั้ง
“ไอ้คนแผลที่แขนเยอะๆนั่นเหรอ?” วารีนึกภาพคนที่โผล่มาในทีวีได้เองแบบไม่ใช้สัญญาณ
พูดแบบนั้นมันก็ไม่น่าจะถูก พลังเทพก็น่าจะแปลงเป็นสัญญาณได้ถ้าโผล่ในมือถือและคอมพิวเตอร์ได้
“ทำไม ไอ้คนนั้นน่ากลัวยังไง? ถึงดูโชกโชน แต่จากร่างกายมันก็แค่คนหนุ่มธรรมดา” วิวนึกภาพคนนั้นและออกความเห็นบ้าง
“เขาเป็นมหาเทพ เจ้าแห่งดินแดนบนฟ้าทั้งหมด เขามีพลังชี้เป็นตายใส่เหล่าเทพที่ต่ำกว่าตัว มีเหล่านางฟ้าเป็นบริวารเพื่อไว้ส่งไปลงโทษพวกผู้มีชีวิต” สลานุชอธิบาย
“แล้วมันน่ากลัวยังไง เราแค่ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาก็พอ” วารีพูดความคิดที่มีในใจ
สลานุชนิ่งเงียบไปซักพัก
สามคนรอเธอพูดใจจดใจจ่อ
สลานุชถอนหายใจ “คราวที่แล้วฉันโดนเรียกไปสอบสวน ดีที่พวกนั้นไม่รู้ว่าฉันใช้พลังไปให้สาวก เพราะพลังที่ส่งมันน้อยมากๆ พวกเขาไม่เห็นความต่างของพลัง และไม่รู้ว่าท้อง”
“ฉันไม่รู้ว่านั่นดีหรือไม่ดี” วารีพูด
“มันดีที่เขาไม่รู้ ถ้าเขารู้… ฉันคงไม่อยู่ตรงนี้แล้ว” สลานุชพูด
“เขาจะขังเธอเหรอไง? หรือเขาไม่ให้เทพมีลูก?” วารีสงสัย
“ไม่ใช่และใช่ เทพห้ามมีลูกกับมนุษย์ เพราะฉันเป็นเทพความสุขทางกาย ฉันมีเซ็กส์ได้ แต่โอกาสมีลูกกับมนุษย์มันน้อยเหลือเกิน และฉันเป็นเทพสร้างมาใหม่ มันไม่เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อน” สลานุชอธิบาย
“ถ้างั้นเราแค่จัดการกับไอ้หนุ่มนั่น หรือฆ่ามันถ้าเราทำได้” วารีโล่งใจขึ้นมา
“มันไม่ง่ายขนาดนั้น เขาเป็นมหาเทพ พลังมากกว่าเทพอย่างฉันหลายเท่า” สลานุชมองวารี ลูบท้องและหน้าดุ
วารีมองหน้าวิว จากนั้นมองวี
ทั้งสามคนคิดเหมือนกันว่าต้องฝึกหนักมากกว่านี้
“ฝึกหนักแค่ไหนก็สู้เซ็ทไม่ได้หรอก” สลานุชอ่านใจและพูดทันที
“ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ด้วยพลังของความพยายาม” วีพูดสวน
“ใช่ๆ เห็นด้วยเต็มที่” วิวพูดยกพี่ทันที
สลานุชสะบัดหน้าซ้ายขวา ถอนหายใจ “เราต้องการความช่วยเหลือ”
“เธอมีเทพเป็นเพื่อนมั้ยล่ะ?” วารีถาม
สลานุชสะบัดหน้าอีกครั้ง
“ซักคน? นางฟ้าล่ะ?” วีถาม
สลานุชสะบัดหน้าอีกครั้ง
สามคนมองหน้ากัน ใจคิดแบบเดียวกัน มันเป็นความรู้สึกเหมือนเห็นเด็กโดนรังแกจากเด็กด้วยกันแล้วไม่มีใครช่วย
“แบบนั้นเราจะหาใคร?” วิวถามมั่ง
สลานุชชี้หาสามคน “ที่คอพวกเธอ”
“อะไร?” วารียังไม่มีคำตอบ เขามองคอแล้วเห็นสร้อยเทพสามองค์
“เรียกพวกเขามา” สลานุชพูดดุดัน ไม่เหมือนร้องขอ
“ก็นะ อยากทำให้มากเลย แต่ทำไม่เป็น” วารีพูดนิ่งๆ
“อย่าลีลามมากและกวนเท้าตอนนี้ เรื่องนี้มันสำคัญ” สลานุชพูดดุ
“โอเค ทำยังไงบอกมา” วารีขอคำแนะนำ
“จับมันและนึกถึงเทพเหล่านั้น” สลานุชส่งวีธี
วารี, วี, และวิวกำเทพทั้งหมดที่มือ ในใจคิดจงมาๆ
หนึ่งนาทีผ่านไป ไม่มีอะไรเกิดขึ้น สามคนเริ่มลืมตามองกัน และคิดแบบเดียวกันว่าคงต้องวิธีอื่น
แต่ หลังจากบอกใจตัวเองให้ลองอย่างอื่น มิติที่ทั้งหมดอยู่เริ่มสั่นไหว
ครืน ครืน
มันสั่นเหมือนแผ่นดินไหวเบาๆ จากนั้นมีแสงประหลาดส่องมาจากด้านบนและตรงพื้นเมฆที่แสงลงมา มีก้อนประหลาดอยู่
ก้อนบิดเบี้ยวเหมือนเด็กพยายามปั้นไดโนเสาร์ จากนั้นเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง
สามคนปล่อยมือจากสร้อย
“อย่าหยุด! มันยังไม่เสร็จดี!” สลานุชพูดเสียงดังกลางเสียงวี้ที่มาจากแสง
สามคนกำสร้อยใหม่ คิดในใจอย่างแน่วแน่ต่อ
ก้อนประหลาดใหญ่ขึ้น กลายเป็นรูปร่างเหมือนคนยืนสองขา จากนั้น แสงหนึ่งเป็นทรงเหมือนปลา และอีกแสงหนึ่งเป็นทรงสัตว์หูยาว
สามคนมุ่งมันคิด จงมาๆ
จากนั้นก้อนสัตว์เป็นรูปเป็นร่าง ใหญ่ขึ้น มีสองขาเหมือนคน ก้อนหนึ่งมีหูยาวและหางเป็นก้อนกลม อีกก้อนหนึ่งหัวแหลม มีครีบ และหางแยกออกเป็นหางปลา
จากนั้นเหล่าสามกำพร้าส่งเสียงโดยไม่ได้ตั้งใจ “““ว้าววววว”””
สามคนปิดปาก ไม่อยากขัดจังหวะภาพอัศจรรย์ตรงหน้า กลืนน้ำลายรอก้อนหยุดเปล่งแสง
จากนั้นก้อนหูยาวเปลี่ยนสี มันเป็นหูกระต่ายสีขาว หน้ากระต่ายสีขาวที่หลับตาทั้งจมูกและปาก เหมือนกระต่าย
ร่างค่อยๆเปลี่ยนสีไล่จากด้านบน หน้าอกเปลือยมีขนสั้นๆ ยอดปทุมถันสีอ่อนแบบไม่เคยโดนสัมผัสหลังเกือบตรงที่โค้งน้อยๆเหมือนคันธนู
จากนั้นสามกำพร้าอ้าปากกว้างพอที่จะกำมือยัดเข้าไปได้
ทั้งสามคนเห็นก้นขนอลังการ มีก้อนหางขนกระจายน่ารัก และขามีขนที่ใหญ่เท่าท่อนซุงต้นไม้หลายปี แม้ขนปิดบัง แต่ทั้งสามรู้สึกได้ว่าคลื่นมัดกล้ามมันแน่นเปรี้ยะอยู่ด้านหลังขน
ตัวเธอสูง สง่างาม คล้ายหวานแต่ดูน่าเกรงขามกว่าและวางมาดไม่เปิ่นเหมือนเจ้านั้น
เธอลืมตาให้เห็นถึงดวงตาเรียวคมที่สีเหมือนท้องฟ้า เมื่อเธอมองซ้ายขวา จมูกเธอขยับเหมือนพยายามสูดกลิ่นเหมือนสัตว์ป่าจากนั้นมองเสาแสงข้างเธอ
กลางแสงอีกแท่งเป็นก้อนใหญ่อยู่ในตอนนี้ และจากนั้นหัวฉลามใหญ่โผล่มา ปากเต็มไปด้วยแผงฟันแหลมคม ร่างกำยำที่รู้ถึงประวัติการต่อสู้ ผิวสีเทาเหมือนกองฝุ่นขายาวและหางท่อนใหญ่ที่เล็กลงเมื่อห่างกาย ตบท้ายประดับด้วยครีบสองฝั่ง
ตาเปิดมาเป็นสีแห่งความมืด รูจมูกขยาย เขามองสลานุช หันมองเทพกระต่าย และสุดท้ายมองมาที่สามคน
เขาเดินหาสามคน “ว่าไง”
“สวัสดีครับผม 24 ชื่อวารีจากศิโร” วารีพูด
วีด่าทันที “อะไรของเธอ? ไม่เห็นต้องเริ่มแบบนั้นเลย ความน่าประทับใจแรกเสียหมด เราต้องแสดงความเคารพซี่”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เสียงเหมือนฟ้าผ่า ปากเปิดกว้างเห็นแถวฟันที่ถ้าเอานิ้วจิ้มต้องได้เลือด
จากนั้นฉลามยิ้มให้สามคน “ไม่ต้องพิธีหรอก ข้าเทพฉลามทะเลลึก มันนานแล้วที่ข้าไม่ได้อยู่ในร่างที่จับต้องได้”
เมื่อเขายิ้มให้สามคน วารีเอื้อมมือไปหากล้ามหน้าแขนเทพทันทีแล้วลูบมัน
วารีถูๆอย่างง่ายดาย มันเกือบลื่นเหมือนพวกปลาไร้เกล็ด
เมื่อมองลงล่างเหมือนดูดุ้นก็ไม่เห็นอะไร มีแค่เป้าโล่ง
“มันต้องหาคู่ก่อนเรื่องนั้น นอกจากเมีย ไม่มีใครเห็นมันหรอก ข้าชอบความเป็นส่วนตัว” ฉลามพูด
“อ่อ…” วารีคิดได้ทันที
“พวกท่านชื่ออะไร?” วีเอียงหัวถาม
“ข้าเสียมันไปนานแล้ว ตั้งแต่ไม่เจอคนเคารพข้า” ฉลามพูด
เขาดูเข้าหาง่ายกว่ากระต่ายที่หน้าดุๆ
กระต่ายเดินสับขามา ทุกครั้งที่เธอก้าวเดิน พื้นมีประกายสายฟ้า
“ข้าก็ไม่มีชื่อเหมือนกัน… เพราะเจ้าเป็นแกนกลางของเรื่องทั้งหมด เรื่องที่เรามีผู้เคารพ และเรื่องที่เรากลายเป็นเทพก็มาจากเจ้าทั้งนั้น หรือไม่ก็ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเจ้า เอาล่ะ มันถึงเวลารับผิดชอบแล้ว ตั้งชื่อให้เรา” เมื่อเสียงเหมือนระฆังของเธอเงียบลง ตัวเธอมีประกายสายฟ้าออกตามตัว
เธอคงโกรธ วารีคิดในใจ ‘สายฟ้าและน้ำเหรอ อืม…’
วีและวิวคิดเหมือนกัน
“เปรี้ยะ?” วีพูด
“เปรี้ยง?” วิวเสนอตามพี่
“ทอร่า…” วารีพูดเบาๆ
กระต่ายจับคาง “คงไม่ต้องคิดเยอะมาก ข้าจะรับชื่อนั้นไว้”
จากนั้นตัวกระต่ายลอยขึ้น เปล่งแสง
“ข้าล่ะ?” ฉลามยิกถาม เขย่าไหล่วารี
“โพไซดอน” วารีตอบ
ตัวฉลามลอยขึ้นและเปล่งแสงเหมือนกัน
จากนั้นมีก้อนลำแสงลงมาจากฟ้าใส่สองเทพและตัวทั้งสองกลับลงมาแตะพื้น เปลี่ยนเป็นสีปรกติ
ทั้งสองคนมองกัน กระต่ายมองตัวเองและชี้นิ้วขึ้นฟ้า จากนั้นเสื้อรัดเอวปิดหน้าอกและจุดลับปิดร่างกายเธอ ทิ้งหนังดำเงาเซ็กซี่ให้มองแทน
ฉลามทำตาม เสกผ้าเตี่ยวสายถักสีน้ำทะเลปิดหน้าเป้าและก้น ไม่ใส่เสื้อ
สลานุชลุกและเดินมาหาสองเทพ “ข้ารู้ว่าดีใจที่ได้ชื่อ แต่ข้าต้องการความช่วยเหลือ”
“กลุ่มผู้ศรัทธาเราเป็นกลุ่มเดียวกัน ถ้ามีอะไรที่เราช่วยเพื่อนสาวได้เรายินดี” เสียงกระต่ายที่เหมือนระฆังเปลี่ยนไปเป็นระฆังที่ดังกว่าคราวที่แล้วที่เธอพูด
“ฉันต้องการม่านบาเรียป้องกันที่นี่” สลานุชพูดด้วยหน้าจริงจัง
จากนั้นเรื่องที่โอกาสหนึ่งในร้อยล้านเกิดขึ้น สลานุชลงคุกเข่า คำนับหัวแตะพื้น
