เมื่อศัลยแพทย์นิติเวชมือหนึ่ง ต้องทะลุมิติมาเผชิญหน้ากับพิษร้ายและแผนชิงบัลลังก์!
ผู้แต่ง
หลูซื่อเต๋อ 卢赐徳เรื่องย่อ
เมื่อศัลยแพทย์นิติเวชมือหนึ่ง ต้องทะลุมิติมาเผชิญหน้ากับพิษร้ายและแผนชิงบัลลังก์!
แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ย้อนยุค,จีน,ย้อนเวลา,ผจญภัย,แฟนตาซี,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
มธุรสวาทเจ้าสำนัก
เมื่อศัลยแพทย์นิติเวชมือหนึ่ง ต้องทะลุมิติมาเผชิญหน้ากับพิษร้ายและแผนชิงบัลลังก์!
ท้องฟ้าเหนือจินหลิงในคืนนี้เป็นสีแดงก่ำประหนึ่งถูกย้อมด้วยโลหิต หมอกสีม่วงของน้ำทิพย์ลืมกาลหนาทึบจนบดบังแสงจันทร์ ทว่าภายในพระราชวังหลวงกลับสว่างไสวด้วยโคมไฟนับพันดวงที่ถูกจุดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะที่ว่างเปล่า กลิ่นอายของอำนาจที่บิดเบี้ยวลอยอวลไปพร้อมกับเสียงดนตรีที่เชื่องช้าและชวนให้เคลิบเคลิ้ม
เซียวหลันยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในโรงเตี๊ยมลับ นางไม่ได้อยู่ในชุดชาวบ้านที่ซอมซ่ออีกต่อไป แต่นางสวมชุดสตรีชั้นสูงสีน้ำเงินเข้มขลิบทองที่ไป๋อวิ๋นจัดหามาให้ ใบหน้าที่เคยเปื้อนเขม่าถูกชำระล้างจนสะอาดสะอ้านเผยให้เห็นผิวพรรณที่ผุดผ่องและดวงตาที่คมกล้าดุจใบมีด
"คุณหนูเจ้าคะ... ท่านแน่ใจหรือเจ้าคะว่าจะเข้าไปแบบนี้" เสี่ยวชุนถามพลางช่วยจัดปิ่นปักผมทองคำให้ มือของสาวใช้ตัวน้อยสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด "มันเหมือนเดินเข้าปากเสือเลยนะเจ้าคะ"
"ถ้าไม่เข้าปากเสือ แล้วจะเอาลูกเสือออกมาได้ยังไงล่ะเสี่ยวชุน" เซียวหลันยิ้มบางๆ พลางหยิบขวดแก้วใบเล็กที่บรรจุสารสกัดดาราสีทองที่ผ่านการทำให้เสถียรแล้วขึ้นมา “วันนี้ข้าไม่ได้ไปเพื่อรักษาคนไข้แบบเดิมๆ หรอกนะ แต่ข้าจะไปล้างพิษให้คนทั้งวัง"
หลี่หยางเดินเข้ามาในห้อง เขาอยู่ในชุดองครักษ์เสื้อแพรสีดำสนิทที่ดูเคร่งขรึม ดาบอ่อนถูกซ่อนไว้ในฝักที่ดูแนบเนียนไปกับเครื่องแบบ "ทหารบูรพาได้รับสัญญาณจากตราประทับแล้ว พวกเขาจะรออยู่นอกกำแพงเมือง หากสัญญาณไฟสีเขียวถูกจุดขึ้น พวกเขาจะบุกเข้าทันที"
"ดีมาก..." เซียวหลันสูดลมหายใจลึก "ไปกันเถอะ ถึงเวลาเปิดหน้ากากฮองเฮาแล้ว"
เมื่อก้าวเข้าสู่ตำหนักเฟิ่งหวง เซียวหลันสัมผัสได้ถึงความผิดปกติทันที เหล่าขุนนางที่นั่งเรียงรายอยู่ตามโต๊ะอาหารต่างมีท่าทางเหม่อลอย บางคนหัวเราะออกมาโดยไร้สาเหตุ ขณะที่มือยังคงกุมจอกเหล้าที่บรรจุของเหลวสีม่วงไว้แน่น
"แม่นางเซียวหลัน... เจ้ามาตรงเวลาเสมอ" เสียงกังวานของฮองเฮาเยี่ยเฟิ่งดังขึ้นจากเบื้องบนบัลลังก์หงส์
นางสวมชุดพิธีการเต็มยศที่ดูสง่างามทว่าน่าเกรงขาม ข้างกายของนางมีหีบไม้ใบที่สาม มันเป็นกล่องที่เซียวหลันตามหามาตลอดวางอยู่อย่างโดดเด่น
"หม่อมฉันมาตามคำเชิญเพคะ" เซียวหลันเดินไปหยุดอยู่กลางโถงสายตาทุกคู่จับจ้องมาที่นาง "แต่ดูเหมือนงานเลี้ยงนี้จะขาดเจ้าภาพไปคนหนึ่ง... องค์ชายสามหายไปไหนเสียล่ะเพคะ?"
ฮองเฮายิ้มเย็น "ลูกชายข้ากำลังยุ่งอยู่กับการจัดระเบียบกองทัพใหม่ แต่คนที่เราควรสนใจในตอนนี้คือเจ้า และสิ่งที่อยู่ในกล่องนี้มากกว่า"
นางแตะที่ฝากล่องไม้ใบที่สาม "เจ้าอยากรู้ใช่ไหมว่า ทำไมพ่อของเจ้าถึงต้องหนี? ทำไมตระกูลหลี่ถึงต้องถูกฆ่าล้าง? และทำไมฮ่องเต้ถึงต้องถูกวางยา?"
"หม่อมฉันไม่ได้แค่อยากรู้... แต่หม่อมฉันรู้วิธีการที่จะเปิดเผยมันออกมาให้คนทั้งเมืองเห็นด้วยเพคะ"
เซียวหลันไม่รอช้านางหยิบกุญแจหินสีดำดอกที่ได้จากฮองเฮาออกมาชูขึ้น ฮองเฮาพยักหน้าให้องครักษ์นำกล่องที่สามลงมาวางตรงหน้าเซียวหลัน
เมื่อกุญแจถูกเสียบและบิดจนสุด กลไกภายในกล่องส่งเสียงคลิกที่ดังสนิท ฝากล่องเปิดออกเผยให้เห็นม้วนคัมภีร์หนังแพะและขวดเลือดที่ถูกสตัฟฟ์ไว้ในน้ำมันยา
เซียวหลันหยิบคัมภีร์ขึ้นมาอ่านเพียงครู่เดียว ดวงตาของนางก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
"นี่มัน... ไม่ใช่แค่เรื่องยาพิษ" เซียวหลันพึมพำ “แต่มันคือบันทึกสายเลือดราชวงศ์ ฮ่องเต้องค์ก่อนทรงทราบมาตลอดว่าองค์ชายสามไม่ใช่พระโอรสที่แท้จริง แต่เป็นบุตรที่ถูกสลับตัวมาเพื่ออำนาจของตระกูลเยี่ย!"
เสียงฮือฮาดังขึ้นจากกลุ่มขุนนางที่เริ่มมีสติคืนมาเล็กน้อยเพราะความตกใจ
"และเลือดนี่..." เซียวหลันชูขวดเลือดขึ้น "มันคือเลือดของโอรสที่แท้จริงที่ถูกส่งออกไปนอกวังเพื่อความปลอดภัย ซึ่งก็คืออ๋องสิบเอ็ด!"
"เหลวไหล!" ฮองเฮาตวาด ลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธจัด "เจ้าบังอาจกุเรื่องทำลายราชวงศ์ได้ยังไง!"
"หม่อมฉันไม่ได้กุเรื่อง! และหม่อมฉันจะพิสูจน์ให้ดูเดี๋ยวนี้!"
เซียวหลันเปิดขวดสารสกัดดาราสีทองออก แล้วเทมันลงในกระถางธูปขนาดใหญ่ใจกลางโถงงานเลี้ยง ทันทีที่ของเหลวสีทองสัมผัสกับไฟที่ลุกโชนก็เกิดเป็นหมอกสีทองสว่างจ้าที่พุ่งกระจายออกไปทั่วตำหนัก
"แค่กๆ! นี่มันอะไรกัน!" ขุนนางหลายคนเริ่มไอออกมาอย่างรุนแรง ก่อนที่ดวงตาที่เคยเหม่อลอยจะเริ่มกลับมาสดใสและมีประกายอีกครั้ง
"พวกท่านตื่นได้แล้ว!" เซียวหลันตะโกน "มองดูรอบตัวท่าน! มองดูฉลองพระองค์เปื้อนเลือดของฮ่องเต้! มองดูหลักฐานการสลับตัวโอรส! พวกท่านกำลังถูกปกครองด้วยคนลวงโลก!"
ฮองเฮาเห็นท่าไม่ดี นางชักมีดสั้นออกมาหมายจะจัดการกับเซียวหลันด้วยตัวเอง "ทหาร! ฆ่านางซะ!"
ทว่าก่อนที่องครักษ์จะได้ขยับตัว หลี่หยางก็พุ่งตัวออกมาจากเงามืด ดาบอ่อนในมือตวัดวาดเป็นวงกลมป้องกันเซียวหลันไว้พร้อมกับที่เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกองทัพบูรพาเริ่มดังขึ้นที่ประตูวัง
"จบสิ้นแล้วเพคะฮองเฮา" เซียวหลันมองสตรีตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสมเพช “ไม่มีใครรักษาความลับได้ตลอดไปหรอกเพคะ และตอนนี้กาลเวลาของพระนางได้หมดลงแล้ว"