เมื่อศัลยแพทย์นิติเวชมือหนึ่ง ต้องทะลุมิติมาเผชิญหน้ากับพิษร้ายและแผนชิงบัลลังก์!
ผู้แต่ง
หลูซื่อเต๋อ 卢赐徳เรื่องย่อ
เมื่อศัลยแพทย์นิติเวชมือหนึ่ง ต้องทะลุมิติมาเผชิญหน้ากับพิษร้ายและแผนชิงบัลลังก์!
แฟนตาซี,ชาย-หญิง,เกิดใหม่,ย้อนยุค,จีน,ย้อนเวลา,ผจญภัย,แฟนตาซี,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
มธุรสวาทเจ้าสำนัก
เมื่อศัลยแพทย์นิติเวชมือหนึ่ง ต้องทะลุมิติมาเผชิญหน้ากับพิษร้ายและแผนชิงบัลลังก์!
รัตติกาลมาเยือนนครหลวงจินหลิง เสียงระฆังบอกเวลาเที่ยงคืนดังกังวานมาจากหอระฆังหลวง ภายในเรือนพักท้ายสวนสมุนไพรเซียวหลันเดินวนไปมาอย่างกระสับกระส่าย บนโต๊ะมีตะเกียงน้ำมันที่หรี่แสงลงและเครื่องมือแพทย์ที่นางเตรียมไว้พร้อมสรรพ นางเหลือบมองนาฬิกาทรายที่ไหลลงเกือบจะหมดแล้ว
"ทำไมยังไม่กลับมาอีก" นางพึมพำ กัดเล็บนิ้วโป้งด้วยความกังวล
ภารกิจครั้งนี้อันตรายยิ่งนัก ตำหนักราชครูเปรียบเสมือนรังมังกรที่มีเวรยามแน่นหนายิ่งกว่าท้องพระโรง หากหลี่หยางพลาดพลั้งจุดจบคือความตายสถานเดียว
ณ ตำหนักราชครู
เงาร่างสีดำกลมกลืนไปกับความมืดบนหลังคาเรือน หลี่หยางเคลื่อนไหวแผ่วเบาดุจแมวป่า สายตาคมกริบสังเกตการเดินตรวจตราของทหารยาม
'เวรยามสับเปลี่ยนทุกๆ ครึ่งก้านธูป มีช่องว่างแค่ 3 ลมหายใจ'
ทันทีที่ทหารชุดเก่าเดินลับมุมตึกและชุดใหม่ยังไม่โผล่มา หลี่หยางทิ้งตัวลงจากหลังคาม้วนตัวลงสู่ระเบียงชั้นสองของหอปรุงยาอย่างเงียบเชียบ
กลิ่นฉุนของกำมะถันและปรอทลอยเตะจมูกทันทีที่เขาแง้มหน้าต่างเข้าไป
ภายในห้องกว้างขวางเต็มไปด้วยเตาหลอมขนาดใหญ่ที่ไฟยังคงลุกโชน ขวดโหลแก้วบรรจุอวัยวะดองและสมุนไพรประหลาดวางเรียงรายเต็มชั้นวาง ตรงกลางห้องมีโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่รกไปด้วยม้วนกระดาษ หลี่หยางย่องเข้าไปที่ตู้ยาด้านในสุดตามข้อมูลที่เซียวหลันวิเคราะห์ไว้ ยาสำคัญมักจะถูกเก็บไว้ในที่ที่เย็นและแห้ง เขาสะเดาะกลอนกุญแจทองเหลืองด้วยลวดเส้นเล็กเพียงไม่กี่อึดใจ
คลิก!
ตู้เปิดออกเผยให้เห็นขวดหยกสีขาวนับสิบใบวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบข้างขวดเขียนว่า ยาเทพมังกรหวนคืน
"เจอแล้ว" หลี่หยางหยิบขวดหนึ่งขึ้นมาเพื่อเปิดจุกดมกลิ่น มันเป็นกลิ่นคาวเลือดผสมกลิ่นหอมเอียนๆ แบบเดียวกับที่ได้กลิ่นจากตัวฮ่องเต้
เขาเก็บขวดลงในอกเสื้อ ภารกิจหลักเสร็จสิ้นแต่สายตาของเขากลับเหลือบไปเห็นบางสิ่งบนโต๊ะทำงานของราชครู มันคือแผนผังร่างกายมนุษย์ที่วาดไว้อย่างละเอียด แต่มีรอยวงกลมสีแดงตามจุดชีพจรต่างๆ พร้อมกับคำอธิบายที่น่าขนลุก
ขั้นที่ 1: ทำลายสติสัมปชัญญะด้วยปรอท
ขั้นที่ 2: ฝังหนอนกู่เข้าสู่สมอง
ขั้นที่ 3: กระตุ้นกล้ามเนื้อด้วยพิษไฟ สร้างนักรบไร้ความเจ็บปวด
หลี่หยางหยิบม้วนกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน มือของเขาสั่นเทาด้วยความโกรธ
‘นี่มันไม่ใช่ยาอายุวัฒนะแล้ว แต่พวกมันกำลังทดลองสร้างมนุษย์ดัดแปลงเพื่อใช้เป็นอาวุธสงคราม'
ฮ่องเต้เป็นเพียงหนูทดลองยาขั้นที่ 1 เท่านั้น เป้าหมายที่แท้จริงคือการสร้างกองทัพปีศาจที่ไม่มีวันตายและไร้ความรู้สึก
กึก!
เสียงกลไกทำงานดังขึ้นเบาๆ เมื่อเขาเผลอขยับเชิงเทียนบนโต๊ะ ผนังด้านหลังตู้ยาค่อยๆ เลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นห้องลับที่มืดมิดและเย็นยะเยือก กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงโชยออกมาพร้อมกับเสียงคำรามต่ำๆ ของสัตว์ร้าย
หลี่หยางก้าวเข้าไปดูและภาพที่เห็นทำให้เลือดในกายเขาเย็นเฉียบ ในกรงเหล็กขนาดใหญ่มีมนุษย์หรือสิ่งที่เคยเป็นมนุษย์ถูกล่ามโซ่ไว้นับสิบคน ผิวหนังของพวกเขาเป็นสีเทาคล้ำ เส้นเลือดปูดโปนเป็นสีดำ ดวงตาขาวโพลนไร้แววตาดำ น้ำลายฟูมปาก และส่งเสียงคำรามขู่เหมือนสัตว์ป่า
"ช่วย... ฆ่า... ข้า..." เสียงแหบแห้งดังมาจากชายคนหนึ่งที่ยังมีสติหลงเหลืออยู่เล็กน้อย
หลี่หยางจำหน้าเขาได้นั่นคือ รองแม่ทัพหวัง เพื่อนร่วมรบของบิดาเขาที่หายสาบสูญไปเมื่อปีก่อน
"ท่านอาหวัง!" หลี่หยางถลาร่างเข้าไปจับซี่กรง
"หนี... ไป..." รองแม่ทัพหวังพยายามเปล่งเสียง "ราชครู... มัน... เป็นปีศาจ..."
ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากทางเข้าห้องลับ "หนูสกปรกตัวไหนบังอาจบุกรุกห้องทดลองของข้า?"
หลี่หยางหันขวับ
ชายชราในชุดนักพรตสีดำ ร่างกายผอมแห้งแต่ดวงตาสว่างโรจน์ด้วยพลังวัตรอันแก่กล้ายืนขวางทางออกอยู่ ข้างกายเขามีทหารยักษ์สวมหน้ากากเหล็กสองคน ทหารที่มีลักษณะเหมือนพวกในกรงแต่ตัวใหญ่กว่าสองเท่าและถือดาบยักษ์
ราชครูเหยียนแสยะยิ้ม “อ้อออ! ที่แท้ก็ทายาทตระกูลหลี่ที่เหลือรอดมาให้ข้าทดลองยาเสียดีๆ ยีนของตระกูลเจ้าแข็งแกร่งเหมาะจะเป็นแม่ทัพเงาของข้ายิ่งนัก"
"ข้าจะฆ่าเจ้า!" หลี่หยางชักดาบอ่อนออกมา รังสีอำมหิตพุ่งพล่าน
"จัดการมัน!" ราชครูสั่ง
ทหารยักษ์สองนายพุ่งเข้าใส่หลี่หยางพร้อมกัน ดาบยักษ์ฟาดฟันลงมาราวกับจะผ่าตึก
หลี่หยางเบี่ยงตัวหลบวูบ ดาบยักษ์กระแทกพื้นหินจนแตกกระจาย เขาตวัดดาบสวนกลับไปที่คอของทหารยักษ์ตัวแรก
ฉับ!
คมดาบเฉือนเข้าเนื้อลึกแต่ไม่มีเลือดไหล ทหารยักษ์ไม่แสดงอาการเจ็บปวดแม้แต่น้อย มันเหวี่ยงแขนกลับมาตบหลี่หยางกระเด็นไปกระแทกกรงเหล็ก
โครม!
"อึก..." หลี่หยางกระอักเลือด
‘พวกมันไม่เจ็บ ผิวหนังก็แข็งเหมือนเหล็ก นี่สินะผลสำเร็จของการทดลอง'
"เปล่าประโยชน์" ราชครูหัวเราะ “พวกมันคือองครักษ์ทมิฬ ไร้ความเจ็บปวด ไร้ความตาย เจ้าไม่มีทางชนะ"
หลี่หยางยันตัวลุกขึ้น สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว สู้ตรงๆ ไม่ไหวแน่ เขาต้องหนีเอาตัวอย่างยาและข้อมูลนี้ไปให้เซียวหลัน เขาตัดสินใจล้วงหยิบระเบิดควันพริกไทยที่เซียวหลันยัดใส่มือให้ก่อนมา “ฝากไว้ก่อนเถอะ!" เขาปาระเบิดลงพื้นเต็มแรง
ปุ้ง!
ควันสีแดงหนาทึบผสมผงพริกไทยฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง ราชครูและองครักษ์ทมิฬไอโขลกด้วยความแสบตาและจมูก เขาฉวยโอกาสในความโกลาหลก่อนจะกระโดดถีบผนังแล้วดีดตัวพุ่งออกทางช่องระบายอากาศด้านบน
"จับมัน! อย่าให้มันหนีไปได้!" ราชครูตะโกนลั่นด้วยความโกรธ
หลี่หยางวิ่งตะบึงไปบนหลังคา โดยมีเงาดำของนักฆ่าราชครูไล่ตามมาติดๆ แต่ด้วยทักษะตัวเบาและความชำนาญเส้นทาง เขาพลิกตัวมุดลงท่อระบายน้ำ ทิ้งร่องรอยให้ศัตรูงุนงง ก่อนจะหายไปในความมืดของคูเมือง
กลับมาที่เรือนพักท้ายสวนสมุนไพร
ปัง!
ประตูเรือนถูกเปิดออกอย่างแรง เซียวหลันสะดุ้งสุดตัว คว้ามีดสั้นขึ้นมา ร่างโชกเลือดของหลี่หยางโซเซเข้ามาแล้วล้มลงอิงกับโต๊ะหอบหายใจหนักหน่วง
"หลี่หยาง!" เซียวหลันรีบเข้าไปประคอง "เจ้าบาดเจ็บ!"
"ข้า... ไม่เป็นไร..." หลี่หยางหยิบขวดหยกสีขาวและม้วนกระดาษแผนผังส่งให้นาง "ยา... และความจริง..."
เซียวหลันรับของมาวางไว้บนโต๊ะ แล้วรีบฉีกเสื้อเขาออกเพื่อดูแผล รอยช้ำขนาดใหญ่สีม่วงคล้ำปรากฏที่กลางอก
ซี่โครงน่าจะร้าว
"พวกมัน... เป็นตัวประหลาด..." หลี่หยางกัดฟันเล่า "มนุษย์ดัดแปลง... ไม่เจ็บไม่ตาย... ราชครูกำลังสร้างกองทัพปีศาจ"
เซียวหลันฟังแล้วหน้าถอดสี นางมองดูขวดยาในมือ สิ่งนี้ไม่ใช่แค่ยาพิษที่ใช้ฆ่าฮ่องเต้ แต่มันคือกุญแจสำคัญของแผนการวิปลาสที่อาจจะทำลายล้างทั้งแผ่นดิน
"ข้าจะวิเคราะห์ส่วนผสมเดี๋ยวนี้" เซียวหลันดวงตาลุกโชนด้วยไฟแค้น "ถ้ารู้ส่วนประกอบยา ข้าก็จะรู้วิธีทำลายพวกมัน ไม่มียาพิษไหนในโลกที่ไร้ทางแก้"
นางหันไปสั่งเสี่ยวชุน "ล็อคประตู! อย่าให้ใครเข้ามาเด็ดขาด ต่อให้เป็นฮ่องเต้ก็ห้ามเข้า!"
"หลี่หยาง เจ้านอนพักซะ คืนนี้ข้าจะไม่ได้นอนแน่"
เซียวหลันเดินไปที่โต๊ะทำงาน จุดตะเกียงเพิ่มความสว่าง นางเทยาเม็ดสีแดงเลือดนกออกจากขวด วางลงบนจานแล้วหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่การใช้ดาบฟาดฟันแต่เป็นการต่อสู้ด้วยเคมีและเภสัชวิทยา นางต้องไขรหัสลับของยานรกนี้ให้ได้ภายใน 6 วันที่เหลือ เพื่อช่วยชีวิตฮ่องเต้ และเพื่อหาจุดอ่อนของกองทัพอมนุษย์