จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ลีแตกตื่นที่เห็นสิ่งตรงหน้า ในบ้านที่สงบสุขตอนนี้กลับวุ่นวายหลังจากที่บอกเธอว่าให้แสดงความจริงใจ ตอนนี้มีช่างขนอะไรมาเต็มบ้านไปหมด
"นี่มันอะไรกันครับ"
"ก็แสดงความจริงใจไงคะ" ณดายิ้มยืนกอดอกด้วยท่าทางเชิดยิ่ง นี่แหละที่จะทำให้ทนายลีต้องชูฮก
"ห้ะ! "
ตาดำกวาดดูโดยรอบ ในบ้านเรียบง่ายตอนนี้กลายเป็น โคมไฟแชนเดอเลียร์ เมื่อมองต่ำลงมา โซฟาหลักแสน มองไปในห้องนอน เตียงนอนอันใหม่ ครัวที่กำลังถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นครัวหรูหรา
ณดายิ้มเดินก้าวเข้าไปอย่างภาคภูมิใจ
"นี่ฉันสั่งใหม่ให้เลยนะทนายลี ไม่รู้นอนไปได้ยังไงโซฟาก็แข็ง เตียงนอนก็ราคาถูก โคมไฟก็โคมไฟบ้านบ้านไม่สวยเลย แบบนี้สิถึงจะน่าอยู่หน่อย”
ลีถึงกับปากกระตุกรู้สึกผิดที่พูดอะไรแบบนั้นออกไป ตอนนี้ได้แต่มองเฟอร์นิเจอร์ที่กำลังถูกขนไปทิ้ง ขาเขาแข็งไปแล้วนี่มันยิ่งกว่ายกรถเขาหนีไปอีก นี่มันหมดบ้านแล้วนะ
“ตามจริงฉันกะจะทุบทิ้งด้วยนะ แต่ว่ากลัวทนายลีจะด่าฉันน่ะสิ”
ลีกุมขมับ ทำขนาดนี้ไม่มีใครด่าก็บ้าแล้ว
"ผมแจ้งข้อความคุณข้อหาบุกรุกแล้วก็ลักขโมยดีไหม คุณณดา"
"เอ๋?"
"ให้ตายสิ" ลีพูดพลางพ่นลมหายใจ ชักจะเอือมระอากับแม่นี่เต็มที ทว่าพอมองสีหน้าที่เปี่ยมสุขของสาวณดาก็เลิกคิดไปในทันที นานๆ ทีจะเห็นรอยยิ้มของเธอออกมาอย่างกับโลกทั้งใบไม่มีเรื่องร้ายอะไรเกิดขึ้นอีกแล้ว
หลังจากนั้นทุกอย่างมันก็เสร็จสรรพ ภายในหรูหราต่างจากนอกบ้านที่เป็นทรงสี่เหลี่ยมธรรมดา รูปภาพราคาหลักล้านถูกตอกเข้ากับผนังดูแล้วเหมือนในหนังพระราชวังแต่แค่อยู่ในพื้นที่เล็กลงมาหน่อยเท่านั้นเอง
ลีได้แต่ทำใจในเมื่อของเขาถูกทิ้งไปหมดแล้ว นี่ขนาดยังไม่ได้เป็นอะไรกันนะแม่นี่ยังเล่นใหญ่ขนาดนี้ เขาไม่อยากคิดถึงวันที่ยอมตกลงคบกับเธอเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ชักจะสยองแล้วแฮะ
หลังจากนั้นณดาพาลีมากินอาหารมื้อค่ำที่เธอจองไว้กับทางโรงแรมในห้องสุดหรูที่ได้บรรยากาศ พ่อครัวพิเศษอย่างคุณปิแอร์กำลังรังสรรค์อาหารให้กับทั้งคู่ เขาเปิดมันด้วยกลีบกุหลาบที่โปรยลงบนจานพร้อมกากเพชรสีทองที่กินได้
"นี่อย่าบอกว่านะ ของขวัญที่จริงใจของคุณอีกน่ะ" ลีพูดพลางมองอาหารและไวน์ที่โรงแรมนำมาเสิร์ฟจัดไว้ตรงโต๊ะ
"ก็ใช่ ฉันเป็นพวกไม่ประสีประสาเรื่องความรักเท่าไหร่ ฉันไม่รู้หรอกว่าทนายลีต้องการอะไร ฉันแค่รู้สึกว่าคุณคือคนที่ใช่สำหรับฉัน เชื่อไหมไม่มีใครกล้าด่าว่าฉันแบบคุณ"
"...."
"ไม่มีใครสั่งสอนฉันได้เรื่องนิสัย"
"...."
"มีแต่คุณนั่นแหละที่มองเห็นตัวตนฉันอีกด้าน อย่างน้อยคุณก็ยังใจดีกับฉันและพยายามทนกับมัน"
ลีเริ่มคิดมันสะกิดต่อมตงิด เดี๋ยวนะใช้คำว่าทนเหรอ มันถูกบังคับไม่ใช่เหรอ เขาคิดย้อนกลับไปมองประสบการณ์ที่ผ่านมาวีรกรรมของเธอทำให้เขาอยากหายตัวอยู่หลายครั้ง แต่แม่นี่ก็จับตัวได้ทุกที ไม่รู้ทำไมถึงหนีไม่พ้นสักที
ไม่นานนัก
ตู้ม!
แสงไฟกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณท้องฟ้า เศษประกายไฟตกลงมาอย่างสวยงาม พลุแตกกระจายอยู่กลุ่มเดียวทะยานพุ่งขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกจนคนที่นั่งอยู่ในร้านอาหารต้องแหงนมอง ห้องพักที่อยู่ในโรงแรมชั้นบนสุดลีเห็นมัน พลุแตกเป็นประกายอยู่ด้านหลังของเธอ แสงสีส้มทอดสะท้อนตามรอบตัวของเธอ ณดาปริยิ้มออกมาวางมือบนโต๊ะค้ำคาง จนกระทั่งประกายไฟอันสุดท้ายกลายเป็นอักษร
ฉันชอบทนายลีจริงนะคะ กรุณาคบกับฉันเถอะ ทนายลี
ลีคลี่ยิ้มออกมา นี่มันควรเป็นผู้ชายมากว่าที่จะทำมันแต่ผู้หญิงคนนี้กลับไม่มีความเขินอายเพราะจิตใจที่กล้าหาญ ณดายิ้มกว้างกลับเธอมีความสุขที่เห็นรอยยิ้มของเขา แชมเปญถูกเทลงโดยบริกรอีกครั้งจนทั้งสองชนและกระดกมันไหลลงคอ
"ทำแบบนี้ ผมก็คงปฏิเสธมันไม่ได้แล้วล่ะ"
ณดายิ้มหวานใส่จนลีรู้สึกว่าทุกอย่างในนี้กลายเป็นทุ่งดอกไม้ในบัดดล กลิ่นหอมของอาหารอบอวลจนทุกอย่างมันดูละมุนราวกับว่าในวันนี้คือวันแห่งความรักที่เพิ่งผลิบาน
เวลาต่อมาภายในห้องสวีท
“คุณณดา”
หญิงจิตใจกล้าหาญล่วงล้ำกำลังกระทำการลามก นี่คงเป็นแผนของเธอการนัดหมายในห้องสองต่อสอง ห้องสวีทของโรงแรมคืนละแสน หลังจากตอบตกลงคบกับเธอพนักงานก็เดินกลับไปในทันทีอย่างกับว่าอยากให้เขาใช้เวลาร่วมกัน พอดื่มกินเสร็จณดาก็ยืนนิ่งดูวิวในเมืองที่อยู่ข้างล่าง แสงสีส้มขาวตามตึกรามบ้านช่องดูแล้วสบายตา เสียดายที่วิวนี้ไม่ใช่ธรรมชาติที่เธอชอบไปดูตรงหน้าผา หมอกยามเช้าคงจะสดชื่นน่าดู
เธอกอดอกมองเงยหน้าขึ้นมองไปยังท้องฟ้า วิวเมืองแบบนี้กลับไม่มีดวงดาวสักดวงเหมือนมันดับสูญไปด้วยหมอกควันจากรถรา เธอหวนกลับมาคิดเรื่องของตัวเอง สิ่งที่อยู่รอบตัวนี้คือความสุขจริงหรือเปล่า หรือว่าเพียงแค่สนองความต้องการตนเอง
ลีเดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆ มองดูท้องฟ้ายามค่ำเป็นเพื่อนเธอ ณดาหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาที่มีความคมคายราวกับถูกเนตรมิตรมาให้ดูใจดีและสุขุม เมื่อเลิกคิ้วขึ้นดวงหน้าลีกลับดูขี้เล่นอย่างบอกไม่ถูก เห็นเพียงแค่นั้นณดาก็ยิ้มแก้มปริ
“อยู่สูงขนาดนี้ยังไม่เห็นดาวเลยนะ” ลีเพ่งมองไปยังท้องฟ้ามันก็ยังไร้วี่แวว ใบหน้าสะท้อนมาจากหน้าต่างที่เป็นกระจกใสรายล้อมทำให้ณดาจับจ้องมันอยู่ เขาดูเงอะงะเหมือนไม่เคยสัมผัสชีวิตแบบนี้ ไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอทำนี้ทำให้เขาดูต่ำต้อยหรือเปล่า เธอขบปากก่อนตัดสินใจ
“....”
ณดาเข้าสวมกอดทันทีจนร่างสูงนั่นต้องก้มลงมามอง
“มีอะไรหรือเปล่า”
เล็บเจลฉุนกึกจิกเสื้อลีแน่น ทำขนาดนี้ยังไม่รู้อีกเหรอ ว่าต้องการอะไรน่ะ ต้องให้พูดบอกตลอดเลยใช่ไหม หรือว่าต้องให้รุกก่อนน่ะ ให้ตายสิ เธอเริ่มตีหน้าบึ้งเงยหน้าขึ้นมองบน
“สีหน้าแบบนี้ ต้องการผมขนาดนั้นเชียว”
สีแดงซ่านขึ้นตอกย้ำตรงดวงหน้า ฝ่ายชายพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง มันต้องก้มลงมาจูบกลับสิ ไม่ใช่ถามกลับพูดแบบนี้เหมือนเธอเป็นพวกลามกอยู่ฝ่ายเดียวที่คิดเรื่องใต้สะดือ
ความหงุดหงิดที่ไม่เป็นตามแผน เธอใช้แรงกอดผลักดันคนร่างสูงให้ถอยหลังจนกระทั่งล้มลงเตียงอย่างแนบชิด
ลีเหลือบมองลงหลังจากเธอลุกขึ้นนั่งคร่อมเขา
“จะทำอะไรผมอีกล่ะ” ยิ้มหยอกผุดขึ้นใบหน้ายักคิ้วอย่างเล่นตัว
เธอหายใจเข้าฮึด “ยังจะล้อเล่นอีกนะทนายลี ทำขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีกเหรอ”
ลีเงียบ
“รู้ไหมว่าฉันเป็นคนเอาแต่ใจ และคืนนี้ฉันจะไม่ปล่อยคุณไปไหนแน่ทนายลี”
ณดาโน้มตัวลงเธอจะทำให้เขาเพลิดเพลินไปกับมันในคืนนี้ คดีพลิกกลับเหนือกว่าที่คาดหมายตอนนี้กลายเป็นลีที่ขึ้นคร่อมเธอแทน
หญิงสาวกะพริบตาปริบ คงจะเหมือนเคย เธอรู้แล้วว่าลีไม่ชอบให้กระโจนเข้าหา ทว่า
“ผมต่างหากที่จะไม่ปล่อยคุณไปไหน ผม Sex ดุ ด้วยสิ คุณรับไหวแน่นะ”
หน้าสาวเห่อร้อนขึ้น ปากร้ายและแววตาช่างเหมือนปีศาจแห่งตัณหา ตอนนี้ชักรู้สึกระแวง
ปากร้ายเข้าประกบลงทันทีที่ว่าความจบไป
ณดาตกใจเธอยังไม่ทันได้ตั้งตัว มือสวมกอดไปที่หลังคอลูบเล่นเส้นผมของเขาอย่างไม่ตั้งใจ
ลีเร้าอารมณ์จนน้ำลายเปรอะเปื้อนไปตามขอบปากก่อนจะเคลื่อนมือลงไปเล่นอยู่ด้านล่างของสาว เขาหยุดมองสาวตรงหน้ามองดูว่าสีหน้าเป็นอย่างไร ก้อนแก้มแดงเห่อขึ้นพลางส่งสายตาเอียงอายไม่เหมือนปกติที่เคยเป็น เสียงหัวใจของทั้งคู่เต้นระรัวไม่แพ้กันเขาทั้งสองตื่นเต้นที่จะมีค่ำคืนนี้
ปากชายไล่พรมจูบไปทั่วจากด้านบนสู่ด้านล่าง เขาขบเนื้อน่องขาเล็กน้อยให้เป็นรอยจ้ำ หญิงสาวได้แต่มองมันในตอนที่เขากระทำอยู่อย่างนั้น หน้าสาวชาวาบไปหมดเธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าครั้งแรกเป็นยังไง จำได้เพียงรางๆ ว่ามันเจ็บปวดและเร่าร้อน ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกกลัวเพราะแววตาของเขาที่กล้าแกร่งขึ้น
ความกระหายละทิ้งทุกอย่างก่อนที่ร่างสูงจะโน้มตัวลงกระทำส่วนล่างให้หลังถอดมัน เธอสะดุ้งตอบรับเมื่อเนื้อลิ้นสะกิดโดน เธอมองไปด้านนอก ท้องฟ้าที่มีแต่ความขุ่นมัวเห็นภาพทั้งคู่สะท้อนจากกระจกใสตรงหน้าต่าง มันน่าอับอายแต่ก็รู้สึกดี
ลีลุกขึ้นนั่งก่อนจะเปลื้องผ้าออกและเข้าหาเธอจนมีค่ำคืนที่ลุกโซน
เวลาต่อมา
ณดาจับผ้าห่มแน่นหนึบห่อตัวเองเป็นก้อนห่อหมก ก่อนจะมองคนตรงหน้าที่กำลังคิดจะเข้ามาอีก
“เป็นอะไร”
“ทนายลีคุณคิดจะทำอีกใช่ไหม”
ลีนิ่งมองเธอด้วยสีหน้าที่ว่า คุณคิดแบบนั้นเหรอ
เธอเริ่มเข้าใจคำว่าดุของทนายลีแล้วและตอนนี้เขากำลังจะเข้ามาต่อเป็นรอบที่ 4 ไอ้ทนายบ้าที่มันลามกสุดๆ ไปเลยนี่ แบบนี้ฉันก็ตายพอดี
“อ๊ะ!”
ยังไม่จบความคิด ลีดึงผ้าห่มออกให้เห็นร่างเปลือย เหงื่อณดาไหลออกเต็มมือถึงคราวซวยแล้วจริงๆ
“ผมบอกแล้วไง ว่าผม Sex ดุนะ”
“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ”
ลีกดเธอลงนอนอีกครั้ง
“ไม่ชอบผมแล้วเหรอ”
คำถามที่ทำให้เงียบสนิท ไม่กล้าตอบเลยสักนิด ถ้าตอบว่าชอบจะโดนอะไร แล้วถ้าตอบว่าไม่ชอบแล้วล่ะ ไม่ว่าคำตอบแบบไหนมันก็จบลงที่เตียงอยู่ดี
“ชอบสิ”
เขาเปรยยิ้มแล้วจูบเธออย่างแผ่วเบาราวกับหมอกลอยอยู่บนชั้นบรรยากาศ
เขาจะทำให้มันสาสมกับที่เธออ่อยเขามานาน ความอดทนที่มีขีดจำกัดถูกปล่อยออกมาทั้งหมด ทั้งคู่ปรนเปรอกันและกันจนทุกอย่างเหลือเพียงความสุข นัยน์ตาเธอตอนนี้มีเขาอยู่คนเดียวเขาจะจดจำดวงหน้าที่แสนน่ารักนี้ให้นานแสนนาน...
07.00 เวลาต่อมา
การลืมตาตื่นที่มีทนายลีอยู่ข้างๆ มันช่างเป็นฝันที่ดีจริงๆ เธอสบตาเขาหลังจากผ่านค่ำคืนที่แสนวิเศษ ลียิ้มหวานอยู่ข้างเธอ ในขณะที่เธอรู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูก
"คุณไม่ต้องออกเงินให้ผมนะ ต่อไปนี้ผมจะเป็นคนจ่ายเองทั้งหมด" ลีเปิดปากในขณะที่ณดาลุกขึ้นนั่งในร่างเปลือยที่มีผ้าห่มคลุมตัว
"ที่นี่มันแพงนะทนายลี" ณดาโอดครวญ
"ผมเป็นผู้ชายนะ จะให้ผู้หญิงมาออกเงินในเรื่องแบบนี้ได้ยังไง ถึงผมจะเป็นทนายที่ไม่ได้มีรายได้มากเท่าคุณ แต่ผมก็หาเงินเก่งนะ" ลีพูดบอก
คำพูดนี้ทำเอาณดารู้สึกผิดนิดหน่อย แต่ว่าก็แพ้ความเป็นสุภาพบุรุษของเขา เธออมยิ้มแบบนี้ยิ่งชอบทนายลีมากขึ้นไปอีก
ลีลุกขึ้นตาม เขาจ้องไปที่ณดา
"ผมจะคุยเรื่องคบหาคุณกับคุณฮัน คุณกับผมจะคบกันอย่างเปิดเผย"
"ถ้าเรื่องนั้น ฉันบอกปู่ไปแล้ว"
"ห้ะ! " ลีอึ้ง อะไรนะ
"ฉันประกาศในงานขนาดนั้น ลองปู่ขัดขวางสิ คนคงจะพูดนินทาให้อายกันไปข้างเลยแหละ"
ลีนั่งทวนขบคิด จริงของเธอ เขาไม่เคยเอะใจเรื่องนี้เลย นี่เธอวางแผนไว้หมดเลยเหรอสมกับเป็นเด็กที่จบเกียรตินิยมจริงๆ พลิกสถานการณ์ตัวเองให้กลับมาอยู่ในที่ที่เหนือกว่าได้ แม้กระทั่งเหนือกว่าเขา อย่าบอกนะว่าการสารภาพรักนั่นก็เป็นการดักคู่แข่งไปในตัว รู้สึกว่าหลังจากนั้นสาวแม่หม้ายและสาวโสดหลายคนในงานจะอกหักตามกัน
หลังจากเกิดเหตุนั่นสาวๆ หลายคนต่างพากันถอดการเป็นลูกความกับเขา ก็ดีมันเหมือนการคัดกรองไปในตัว เขามองหน้าณดาหญิงสาวนั่งนิ่งรอคำพูดจากลี
"ให้ตายสิ คุณนี่ทำให้ผมแพ้ราบคาบเลยนะ เอาชนะทนายอย่างผมได้เนี่ยนะ"
ณดาได้แต่ส่งยิ้มกว้างกลับไป ถึงเขาจะรู้ตัวแล้วเธอก็ไม่สนใจ เพราะตอนนี้เธอชอบเขาที่สุด
"ก็เพราะทนายลีต้องเป็นของฉันคนเดียวยังไงล่ะ"
