จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ในห้องทำงานบริษัทหวงกรุ๊ป
ห้องทำงานเกือบชั้นบนสุด ตึกสูงสิบชั้นที่มีหน้ากระจกรายล้อมในห้องขนาดใหญ่ โซฟาหนังสีน้ำตาล และตู้หนังสือมีตั้งอยู่ในห้องถูกประดับด้วยแจกันแก้วใสอยู่ตรงกลางชั้นด้านในใส่ดอกลิลลี่สีขาวอย่างสวยงาม ภายในกว้างขวางสมกับเป็นห้องสำหรับผู้มีตำแหน่ง แต่ทว่าเป็นได้แค่ตำแหน่งเบื้องหลังพ่อเท่านั้น แทบจะไม่มีจุดยืนให้สำหรับคนอย่างสาวไฮโซ ชื่อเสียงที่กระฉ่อนในด้านลบทำให้เธอไม่เคยอยู่ในสายตาผู้หลักผู้ใหญ่ในบริษัทเท่าไหร่
ณดายืนกอดอกมองดูรูปถ่ายของคู่หมั้นที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทรงสูงตัวกลมที่ไว้วางแจกันดอกไม้ ตั้งแต่เมื่อวานเธอคิดไม่ตกทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ ไม่เพียงแค่พ่อไม่คิดจะช่วยแต่กลับสนับสนุนให้ไปต่อกับผู้ชายอย่างพัฒ ตอนนี้เธอกลายเป็นคนหัวเดียวกระเทียมลีบปรึกษาใครก็ไม่ได้ แม้แต่แม่ตัวเองเพราะอาจจะลงความเห็นเดียวกับพ่อ ผู้หญิงที่เอาแต่ออกงานสังคมมีเหรอจะมาสนใจลูกสาวเรื่องรักใคร่
พอจ้องมองรูปถ่ายคู่รักที่มีรูปตนเองกอดกับพัฒจนตัวกลมแล้วเกิดก็เกิดมีน้ำโห ภาพในวันนั้นยังติดตาอยู่เลยคู่หมั้นที่จูบคนอื่นต่อหน้าต่อตา แค่เห็นหน้าก็รู้สึกอยากจะฆ่าทิ้ง
ณดาปัดรูปน่ารังเกียจนั่นจนมันตกลงพื้น ใช้ส้นสูงกระทืบจนกรอบแก้วแตกเป็นเสี่ยงๆ เพื่อระบายความอัดอั้น ในเมื่อกระทืบหน้ามันตรงๆ ไม่ได้ก็เอารูปมันแทนแล้วกัน
"นี่แนะ! นี่แนะ! ไอ้คนชั่ว! ไอ้คนสารเลว! กล้าทำกับฉันแบบนี้เหรอ นี่! นี่! นี่! นี่!"
แอ๊ดดด
"หือ"
เสียงเปิดประตูทำให้ต้องหันไปมองใครเข้ามาไม่เคาะประตู เธอกะพริบตาปริบขณะที่รองเท้ายังคาอยู่บนรูป นี่มันห้องส่วนตัวนะใครนะช่างเสียมารยาทเปิดเข้ามา
เธออ้าปากหวอด้วยความตกตะลึง พฤติกรรมแบบนี้มันไม่เหมาะสมแต่ดันมีคนมาเห็นเสียได้
ฝ่ายชายที่ยืนนิ่งมองเธออึ้งนิดหน่อย เขากวาดสายตามองลงไปที่เท้าของเธอ มันยังคาอยู่ตรงรูปแห่งความรัก ซึ่งส้นสูงมันเสียบทะลุปากฝ่ายชายจนเป็นรูโบ๋สมกับที่เธอเคียดแค้น
ทนายลีมาทำอะไรที่นี่ ณดาเริ่มกังวลถ้าเขาเอาไปฟ้องปู่คงเป็นเรื่องใหญ่ บุคลิกนิ่งภูมิฐานยืนนิ่งมองอย่างสุขุม เขาไม่ตกใจเลยกับการกระทำของสาวครั้งนี้ ในขณะที่สาวกำลังแสดงพฤติกรรมเลว เธอช็อก! ใจเต้นระรัวด้วยใบหน้าซีดเผือด
แต่สิ่งที่ไม่คาดฝันจนตกตะลึงพรึงเพริดอีกครั้ง ดันมีอีกคนที่ไม่อยากจะให้เห็นเลยเดินเข้ามา คู่หมั้นที่ไม่รู้มาจากไหนอยู่อยู่ก็มาเยือนถึงถิ่นมายืนอยู่หน้าประตูด้านข้างทนายลี
ทำไมต้องมาตอนนี้ด้วยเนี่ย! โอ๊ย! มันจะเหมาะเจาะไปแล้วนะ
ณดารีบเอาเท้าออกจากรูปแล้วทำท่าเก็บรูปที่แหลกจนไม่เหลือเค้าเดิมทั้งน้ำตา เธอบีบน้ำตาออกมาแสดงให้พัฒเห็น
พัฒมาพร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่ในมือ เขามองไปทางณดาที่กำลังก้มตัวเก็บกระจกที่แตกอยู่ตรงพื้นดูเธอเสียใจอย่างหนักที่รูปนี้มันพังไปต่อหน้า
ลียืนนิ่งตามองต่ำลงตาม ในชีวิตเพิ่งเคยเห็นผู้หญิงเจ้ามารยาสาไถย เขากำลังคิดว่าจะดูการแสดงนี้ต่อไปดี หรือจะออกจากตรงนี้ ถ้าดูต่อจะเสียมารยาทหรือเปล่าแต่มันก็ดูน่าสนุกดีเหมือนชมละครหลังข่าว
"ณดา" ชายคู่หมั้นแทรกเดินผ่านลีเข้าไปอย่างไร้การทักทายพร้อมกับดอกไม้ เขารีบเข้าไปหาณดาทันใด
ณดาเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของรองเท้าหนังสีดำขลับที่กำลังเดินเข้ามาถาม
"คือ..ฉันทำมันหล่นแตกค่ะพี่พัฒ"
เธอแก้ตัวน้ำขุ่นๆ แม้รูปมันจะเป็นรูโบ๋จากแรงแค้น
นัยน์ตาสีน้ำตาลเหลือบมองไปทางประตูที่ทนายลียืนอยู่ เขาก็ยังคงไม่ไปไหน เขายังดูยืนดูเธออยู่อย่างนั้น ณดาเม้มปากนิดหน่อยไม่รู้ทนายลีคิดอะไรอยู่ไม่สามารถเดาความคิดเขาได้เลย ทำไมต้องมาเห็นตอนนี้ด้วยนี่ บ้าจริง
ลีมองจับจ้องอยู่แบบนั้นดูพฤติกรรมหญิงสาวมันดูสตอดี เขาอมยิ้มในใจก่อนความคิดจะเริ่มหวนกลับไปในยามค่ำคืน หรือว่าที่มานอนกับเขาเพราะเธอไม่ได้ปลดปล่อยเรื่องบนเตียง ดูคู่หมั้นของเธอจะเป็นพวกอ่อนต่อโลกยอมเธอไปเสียทุกอย่าง
หากมองจากพฤติกรรมความเป็นห่วงของฝ่ายชายที่ไม่ยอมให้หญิงแตะต้องกระจกที่แตกนั่นแม้แต่น้อย คู่หมั้นก็รักเธอดีนี่ไม่น่าจะทำตัวแบบนั้นเลย
ตอนนี้ณดาได้กลายเป็นสาวแซ่บในสายตาเขาทันที เขาคงไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรอีกแล้ว ไม่ต้องคิดมากหรอกเรื่องที่นอนกับเธอในวันนั้นยังไงเดี๋ยวเธอก็ไปนอนกับคนอื่นอยู่ดี เขาละสายตาจากณดาเดินผละออกจากประตูที่เปิดอยู่ทิ้งทั้งคู่ให้จมปลักอยู่กับรูปถ่ายที่แตกนั่น
ณดารีบยืนขึ้นมองตามทันทีหลังทนายลีพ้นประตูออกไป เธออยากจะตามไปแต่เจ้าคู่หมั้นตัวแสบนี่ดันอยู่ด้วย ตอนนี้เธอทำได้แค่สงบเงียบก่อนที่จะทำตัวกระโตกกระตากน่าสงสัย
คู่หมั้นของเธอยืนขึ้นหลังเก็บกระจกลงถังขยะอันเล็กที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาหยิบรูปมาดูแล้วส่องมันด้วยลูกตาเดียว มันมีแสงหลอดออกจากรูตรงปากของเขามันเหมือนตัวเขากำลังอมหลอดไฟอยู่เลย โบ๋เชียว
พัฒขมวดคิ้ว แค่ตกจริงๆ เหรอ ทำไมมันแปลกๆ
"อุ๊ย! " ณดารีบยกมือขึ้นปิดปากด้วยความระแวงว่าคู่หมั้นจะรู้ซึ้งถึงความรู้สึกอันแท้จริงของเธอ ตอนนี้ฉันเกลียดนายเข้าไส้ เธอจึงรีบเอ่ยปากก่อนที่เขาจะรู้ว่าเธอเป็นพวกเจ้าอารมณ์
"ฉันเผลอเหยียบด้วยค่ะพี่ เสียดายรูปนี้จัง"
พอได้ฟังคำแก้ตัวหญิงสาวพัฒก็รู้ว่าเธอหายโกรธแล้ว เขาก้มลงไปหยิบช่อดอกไม้ที่วางไว้ตรงพื้นขึ้นมาให้เธอ
ณดามองมัน ดอกกุหลาบสีแดงดอกใหญ่ห่อด้วยพลาสติกสีขาวถูกมัดด้วยริบบิ้นสีชมพูเหลือบมุก ตอนนี้คงทำอะไรไม่ได้คงต้องทำเหมือนหายโกรธไปก่อน พี่พัฒยิ่งเป็นพวกขี้ฟ้องอยู่ด้วย เวลามีเรื่องทะเลาะกันทีไรชอบเข้าไปหาปู่หรือพ่อ สุดท้ายคนที่โดนดุก็เป็นเธอและเธอก็ต้องเป็นฝ่ายให้อภัยเขาทุกครั้ง น่าโมโหชะมัดทำไมตัวเราในเมื่อก่อนถึงอ่อนแอขนาดนี้นะ
ณดามองดอกกุหลาบแต่ไม่อยากรับมันแม้แต่นิด แค่จับก็รู้สึกคันมือเหมือนจับหมามุ่ย
"พี่ขอโทษ วันหลังถ้าณดานัดพี่ พี่จะรีบไปรับทันทีเลยตกลงไหม? "
ณดานิ่งเงียบเส้นเลือดในขมับเต้นตุบตับอยากจะตอกจนตัวสั่นว่า ไม่ต้อง! ไม่ต้องสะเออะ ไม่ต้องการ
เธอฝืนยิ้มแล้วรับช่อดอกไม้ "ช่างเถอะ ฉันหายโกรธพี่แล้วล่ะ" ณดาดมดอกไม้ให้คนตรงหน้าได้ปลื้มใจและรู้สึกว่าเธอหายโกรธจริงๆ
"งั้นวันนี้เราไปดินเนอร์กันไหม? " พัฒเอ่ยขึ้น
"พี่กลับไปก่อนเถอะ วันนี้งานฉันยุ่ง ถ้าพี่อยู่ฉันก็ตื่นเต้นจนงานไม่เสร็จสักทีน่ะสิ"
พัฒเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มันผิดหวังนิดหน่อย หรือว่าเธอยังเคืองเขาอยู่นิดๆ เขาประเมินสถานการณ์ก่อนณดาจะพูดต่อ
"ถ้าพี่อยากขอโทษฉันเอาไว้วันหลังพี่พาฉันไปกินที่ปารีสแล้วกันนะ ตกลงไหม? "
คำพูดจากเสียงหวานมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เคยดูแลมาก่อนหน้านั้นทำให้เขาลูบหัวเธอแล้วตอบตกลง
"พี่จะพาไปนะ"
"ค่ะ"
*****
หลังจากไล่คู่หมั้นตัวแสบนั้นกลับไปได้ ณดารีบบึ่งออกมาจากห้องทำงานตัวเองทันที เธอวิ่งสับขาเร็วด้วยส้นสูงที่ใส่อย่างชำนาญ พลางถามพนักงานที่เดินผ่านมาว่าเห็นชายตัวสูง ใส่สูท ใบหน้ายาวคางแหลมมาทางนี้ไหม? ณดาไล่ถามแทบจะทุกคนที่เดินผ่านชั้นเก้า มันดูไร้วี่แวว
ณดากลับมานั่งไตร่ตรองใหม่ในห้องทำงาน หวังว่าเรื่องนี้คงจะไม่เข้าหูคุณปู่นะ ไม่รู้ทำไมถึงระแวงทนายสุดขรึมคนนี้ได้หรือเป็นเพราะเขากุมความลับเธอมากเกินไป ทำไมต้องมาเห็นตอนที่เธอทำตัวน่ารังเกียจแบบนั้นตลอดเลยนะ
อารมณ์ขุ่นที่กำลังกลัดกลุ้มทำให้เธออยากออกไปข้างนอกชวนยัยมินเพื่อนสนิทมาปาร์ตี้ให้อารมณ์เสีย เธอรีบหยิบกระเป๋าหลักแสนใบโปรดสีดำจากโต๊ะแล้วลงไปด้านล่างตึกทันที
เหมือนโชคชะตาจะเข้าข้างก่อนเดินเข้าไปยังลานจอดรถ ชายใส่สูทผูกไทกำลังเก็บกระเป๋าดำทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าเข้าวางในรถ รถดำราคาไม่ถึงล้านทำให้เธอมองดูเขาแบบเหยียดๆ ดูเหมือนจะเป็นทนายจนๆ สงสัยจะเพิ่งเข้ามารับตำแหน่งทนายจากพ่อตัวเองเลยเพิ่งจะมีเงินใช้ รถนั่นคงจะใช้มาหลายปีแต่สีก็ยังมันเงาอยู่ แต่นั่นมันไม่ใช่เรื่องสำคัญที่จะต้องสนใจในตอนนี้
ณดารีบก้าวขาสาวเท้าเข้าไปหาทันทีก่อนเขาจะหนีออกไป
"ทนายลีคะ"
