จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
พัฒก้าวขาผ่านร่างของทั้งคู่ ความรู้สึกตอนนี้เหมือนกับณดาถอยห่างไปอีกก้าว ตั้งแต่มีผู้ชายอย่างทนายลีเข้ามาเธอก็ยิ่งก้าวไกลออกไป ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลทำให้เขานึกถึงเรื่องรถของทนายลี ปะติดปะต่อเรื่องราวกระทั่งรูปถ่ายที่เคยเห็น ตอนนี้รู้แล้วว่าคนที่คิดไม่ซื่อน่าจะเป็นไอ้ทนายที่แสนต่ำต้อยนั่น ทำตัวเกาะติดณดาเป็นปลิง เหอะ! พวกหวังผลประโยชน์ คิดว่าจะได้อะไรจากณดาง่ายๆ สินะ
ลีเหล่ตามองตามด้านหลังพัฒที่เดินไกลออกไป ก่อนจะหันกลับมาสนใจณดาอีกครั้ง
"ผมเองก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน"
ณดาเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าเธอมันจ๋อยสนิท จะกลับแล้วเหรอยังอยากให้เขาอยู่ต่ออยู่เลย
"ทนายลีไม่อยู่ก่อนเหรอคะ รีบไปไหน"
"ผมมีนัดกับลูกความ คงต้องส่งคุณแค่นี้แหละ มีอะไรก็โทรมาแล้วกันนะครับ" เสียงอบอุ่นนั้นบอกเธอทำให้เธอเบาใจลง
ณดาพยักหน้ารับเข้าใจในสิ่งที่สื่อ แม้ในใจจะยังอยากให้เขาอยู่ต่ออีกนิด อยู่เป็นเพื่อนเธอก่อนก็ยังดีหลังเจอเรื่องมาหนักหนา ทว่าจะทำตัวเหมือนเด็กก็ไม่ได้โตกันหมดแล้ว
"ค่ะ"
"ผมไปล่ะ"
หลังสิ้นเสียง ฝ่ายชายก็หันหลังกลับทันที ตาเฉี่ยวมองตามแผ่นหลังกว้างที่สวมเสื้อเชิ้ตขาว ทำไมไม่รู้แค่ได้มองความอบอุ่นก็วนเวียนอยู่ในใจ หัวใจกลับดูพองโตขึ้นราวกับลูกโป่งที่คอยเติมลมเข้าไป หรือว่าฉันกำลังมองหาเป้าหมายใหม่ที่มาแทนความเจ็บช้ำที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นจากคู่หมั้นตัวดี
หลังบานประตูอัตโนมัติเลื่อนออก ลีก้าวขาไปอย่างเร่งด่วน ขาผ่าน รปภ. เร็วไว เขาตรวจสอบนาฬิกาข้อมือเป็นพักๆ เป็นเพราะเขานัดลูกความไว้ หากไม่รีบก็จะไม่ทันเวลา การไปสายเป็นสิ่งที่เสียมารยาทที่สุดสำหรับเขา
นั่นเป็นเพราะเขาไม่ชอบที่จะรออะไรนานๆ มันเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ งานทนายความมีเรื่องมากมายที่ต้องสะสาง แต่ตอนนี้ดันมีปัญหาจากนายจ้างของพ่อเลยทำให้เขาต้องเสียเวลากับมันเยอะที่สุด และดูเหมือนผู้หญิงคนนี้จะมองเขาเป็นที่พึ่งสุดท้าย ลงท้ายจะนิ่งเฉยเขาก็ทำไม่ลง
ในตอนนี้คิดถึงเส้นทางที่ต้องขับรถผ่าน หากขึ้นทางด่วนคงไปนัดได้ทัน ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นกลับกลายเป็นเจอคู่อริที่คิดว่าน่าจะไปตั้งนานแล้ว
ดวงตาสงบนิ่งจ้องเขม็งมาราวกับจะหาเรื่อง ยืนดักรอเขาอยู่ตรงลานจอดรถ
ฝีเท้าของลีก้าวช้าลงมองคนตรงหน้าที่ทำเหมือนเขาเป็นศัตรู
ความคิดตอนนี้ไม่ต้องสนใจอะไร ควรคิดถึงลูกความที่นัดไว้ดีกว่า ลีก้าวขาเดินเข้าไปยังรถหรูที่จอดอยู่
ลีกดรีโมตเปิดประตูรถ ก้มเอากระเป๋าเอกสารเข้าไปวางไว้ตรงที่นั่งโดยสารด้านหลัง
พัฒจ้องมองการกระทำนั่น ลีไม่แยแสเขาสักนิดกลับเมินเขาที่เป็นคู่หมั้นของหญิงสาว เพียงแค่เห็นพฤติกรรมนั่นต่อมหมั่นไส้ก็ทำงาน
"จะรีบไปไหนเหรอทนายลี? " ความไม่ชอบใจส่งผ่านมาทางน้ำเสียง ดูท่าคนจะอยากมีเรื่อง
หลังลีหมกมุ่นอยู่กับการจัดวางกระเป๋า เขายืดตัวขึ้นหันไปมองเจ้าของเสียงที่ดูเหมือนจะไม่ชอบเขามากเป็นเศษ
"ตั้งแต่ข้างบนแล้วนะ ไม่คิดจะทักกันหน่อยเหรอทนายลี"
ลีถอนหายใจ "ขอโทษครับ ผมมีนัดลูกความ ผมคงจะรีบไปจนไม่ได้สังเกต”
ลีตอกกลับด้วยสีหน้านิ่ง แต่คำพูดช่างฟังดูกวนประสาท
ทำเป็นมองไม่เห็นเหรอทั้งที่ยืนหัวโด่อยู่นี่ พัฒเลียริมฝีปาก จากคำพูดจากอนุภาคเล็กนั่นมันยิ่งทำให้ต่อมเกลียดทำงานมากขึ้น กระทั่งลีปิดประตูรถ
"ได้อะไรจากณดาไปบ้างล่ะ"
คำเอ่ยที่ทำให้สนใจ ลีหันไปมองพัฒ
ใบหน้าเย้ยหยันของพัฒรวมความโกรธจ้องกลับมาหาคู่อาฆาตที่ยืนอยู่ตรงประตูรถ
ตาดำจ้องกลับอย่างนิ่งเฉย เขาไม่ใส่ใจ เขาเดินไปฝั่งคนขับเตรียมเปิดประตูจะขึ้นรถ แต่ก่อนที่จะเปิดประตูออกนั้น
"คงจะถวายให้ทั้งตัวเลยสิถึงได้มากขนาดนี้" พัฒพูดพลางเดินเข้าไปหา
"ณดาสวยใช่ไหม? คงจะอดใจไม่อยู่ละสิ แต่งตัวยั่วผู้ชายแทบจะทุกวัน" พัฒยังทิ้งความสงสัยจากเมื่อคืนไม่ลง เขาประชดด้วยคำพูดดูแคลน ดูความเป็นไปเผื่อผู้ต้องสงสัยจะคายความจริงออกมา
อาชีพทนายความทำให้อยู่ในสภาวะนิ่งเฉยแต่ภายในกลับเข้มข้นอย่างน่ากลัว ตาดำเข้มหันไปมองคนข้างๆ ที่พร้อมจะมีเรื่องทุกขณะ
"นั่นคู่หมั้นคุณนะ มันจะไม่ดูถูกผู้หญิงเกินไปหน่อยเหรอครับ"
คำเตือนถูกโต้กลับทำให้พัฒยิ่งหมั่นไส้ ทั้งๆ ที่เห็นตำตาอยู่ว่ามันคืออะไร ความใกล้ชิดที่เห็นในรูปมีเหรอจะไม่ใช่คนคุ้นเคย ไม่แน่ว่าอาจจะขึ้นเตียงกันแล้วด้วยซ้ำ
คอเสื้อขาวถูกกระชากด้วยสองมือกดดันเข้าอย่างแรงจนแผ่นหลังทนายกระแทกเข้ากับประตูรถ ความสูงทำให้ยืนพ้นหลังคา ลีลดตาต่ำลงมอง
ร่างเตี้ยกว่าถลึงตามองบนพร้อมความโกรธแค้น เส้นเลือดเดือดพล่านจนปูดโปนออกมาตรงขมับ
"แกคิดว่าฉันโง่หรือไง รถคันนี้ฉันเป็นคนไปซื้อกับณดาราคาตั้งกี่สิบล้าน ณดาเอามาให้คนอย่างแกเนี่ยนะ"
ตานิ่งมองต่ำประเมินคนตรงหน้า "ก็เธอเอารถผมไปทิ้ง จะซื้อคืนมันก็ไม่แปลก"
"ไม่มีทางหรอก ผู้หญิงอย่างณดาน่ะเหรอจะทำอะไรเพื่อคนอื่น เธอเป็นพวกหัวสูงจะตายไม่มีวันลดตัวมายุ่งกับเรื่องหยุมหยิมแบบนี้หรอก" พัฒต่อว่า
"ทนายจางคงเห็นแววในตัวลูกตัวเองน่ะสิ คงอยากจะเอาลูกชายตัวเองมาประเคนถึงที่ น่าจะเห็นเงินจนตาโต ทำทีท่าเป็นทนายประจำตระกูลแต่พอรู้ว่าณดาได้สมบัติเยอะก็เลยเอาตัวเข้าแลกจนเป็นทนายประจำตัว"
หมัดถูกกำแน่นจนดังกร๊อบ! เมื่อพูดถึงพ่อของเขา มันจะมากเกินไปแล้วนะ ลีคลี่ยิ้มมองต่ำด้วยสายตาดูถูกพลางตำหนิคนตรงหน้า
"นี่คือธาตุแท้คุณเหรอ น่าสงสารคุณณดานะ ที่มีคู่หมั้นแบบนี้"
มือของพัฒสั่นเทาด้วยโทสะที่โถมอยู่ในร่าง แต่ก็ยังไม่คลายมือออกจากคอเสื้อ มันยิ่งบีบให้เขาผลักแรงเข้าไปอีกจนลีรู้สึกถึงความเจ็บจากราวกระดูกด้านหลัง
พัฒจ้องหน้าผู้ต้อยต่ำที่กล้าต่อกรจนสบถยิ้มเป็นเสียง
"ฮะฮะ ทนายลี คุณนี่ไม่รู้อะไรเลย นี่ผมกำลังเตือนคุณด้วยความหวังดี คนอย่างณดาชอบเห็นผู้ชายเป็นของเล่นอย่าให้เธอหลอกสิ"
ยิ้มชั่วหุบลงพูดต่อ "เลิกยุ่งกับณดา แล้วลาออกจากทนายประจำตระกูลซะตอนนี้ อย่าเอาอาชีพทนายมาเสี่ยงเดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน"
"..."
เสียงเงียบถูกตอบกลับ ลีนิ่งไม่ยอมพูดอะไรต่อ
"ถ้าขืนแกยังทำตัวติดณดาอยู่แบบนี้ ฉันจะทำให้แกสิ้นอาชีพทนายความ"
เสียงขู่ราวกับงูกำลังป้องกันตนเองจากความพินาศ มันไม่ได้สะกิดเนื้อลีแม้แต่น้อย
"คุณกล้าขู่ทนาย รู้ไหมว่ามันผิดกฎหมาย"
ยิ้มตัวร้ายยกขึ้นประกอบดวงตาที่ดูมีอำนาจกว่า "ผิดยังไงแกก็ได้แค่เรียกร้องเงิน มันจะสักเท่าไหร่กัน หมาอย่างแกไม่มีสิทธิ์จะมองเครื่องบินด้วยซ้ำ ถ้าคิดว่าฉันพูดเล่นๆ แกก็คอยดูผลแล้วกันว่าแกจะสิ้นอาชีพทนายจริงไหม" พัฒพูดพลางปล่อยมือแล้วตบหน้าลีเบาๆ เหมือนดูถูก
ลียืดตัวขึ้นตั้งตรง ตามองต่ำดูร่างเตี้ยที่กำลังพองขนด้วยอำนาจเงินเขายิ้มนิดหน่อย
"คิดว่าทำได้คนเดียวเหรอครับ ผมก็ทำได้เหมือนกัน"
พัฒจ้องกลับด้วยสายตาราวกับจะดื่มเลือดสด ทุกหยดมันจะต้องรวมอยู่ในปาก อยากจะฆ่าไอ้ตัวเกะกะนี่ให้ตายทิ้งตรงนี้ไม่ให้มันมาผยองใส่
หลังถูกปล่อย ลีจัดเสื้อให้เข้าทรงเปิดประตูรถแบบไม่เกรงใจ จนคู่อาฆาตต้องหลบถอยออกเอง เขาขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที แววตายังจ้องไปยังกระจกข้างคนที่อยู่ในนั้นมองกลับมาด้วยความแค้นเคือง
