จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ณดายืนเอามือไขว้หลัง เหล่มองไปทางลีหลังเกิดวาทะทางวาจา
"แล้ว..."
เธอกำลังคิดว่าลีจะต่อมันอีกไหม?
ลีเลิกคิ้วหนามองใบหน้าสาวสวย เห็นใบหน้าร้อนวูบวาบของเธอก็พอจะรับรู้ เขาจำได้ทันทีว่าพูดอะไรออกไปก่อนที่ตัวเองจะลุกขึ้นไปเปิดประตูให้พ่อ
"เดี๋ยวค่อยมาต่อกันนะ"
สติด้านกามารมณ์ตอนนั้นมันชนะทุกสถานการณ์ เขาจะทำยังไงต่อไปในเมื่อสาวไฮโซติดใจเขาขนาดนี้ เขาเหลือบตาไปด้านข้างยกหลังมือขึ้นมาจรดปากพลางคิดมัน เขากำลังคิดถึงปัญหาต่อจากนี้
"หือ" ยังไม่ทันบอกอะไร หญิงสาวก็ดันคล้องแขนมาที่คอ
"เดี๋ยวๆ คุณณดา" มือใหญ่รีบยกขึ้นจับท่อนแขนสาวจนหยุดชะงัก
"ทนายลีไม่ต่อเหรอ? "
ณดายั่วยวนเขาอีกครั้งด้วยใบหน้าแสนสวย ปากเล็กสีแดงเบลอขอบกำลังชวนเขาเข้าฝันอีกครั้ง
"ผมว่าพอแค่นี้ดีกว่า" ฝ่ายชายตอบกลับรู้ดีว่าเป็นการหักหน้าหญิง ถ้าหากทำมันต่อมันอาจจะมีปัญหาตามมาทีหลังซึ่งมันไม่เป็นผลดี
แรงหญิงดึงทึ้งจนร่างชายโน้มตัวเข้าไปใกล้ เธอไม่สนใจคำปฏิเสธ ตากลับมาจ้องตากันอีกครั้ง
"ทนายลี คุณทำฉันเกิดอารมณ์นะ จะทิ้งกันไปง่ายๆ แบบนี้เหรอ"
ลีกลืนน้ำลายกับคำพูดไร้ยางอาย ความหัวดื้อของเธอทำให้พูดอะไรไม่คิด ลีหลับตาลงตั้งสติถ้าเป็นคนอื่นเธอคงไม่รอดแน่ แล้วทำไมต้องยั่วกันขนาดนี้รู้ไหมว่ามันทนไม่ไหวเหมือนกัน
"ผมว่าหยุดดีกว่า ถ้าทำต่อไปเดี๋ยวคุณจะมาเสียใจทีหลังเปล่าๆ " เสียงทุ้มตอบกลับและมองต่ำลง
เพียงแค่ได้ยินแทบหมดสิ้นอารมณ์หวาน คำพูดทนายลีแย้งกันชะมัด ทีเมื่อกี้ล่ะ เขาไม่น่าจะคิดอย่างนี้ เขาสวมกอดเธอด้วยเปลวเพลิงแห่งตัณหาเท่านั้นงั้นเหรอ ที่เธอยอมทำขนาดนี้เพราะความรู้สึกชอบเขาจึงคิดว่าฝ่ายชายต้องการแบบนี้เช่นกัน ณดาปล่อยแขนลงด้วยความเซ็งเมื่อเธอไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ
"ช่างเถอะ! ไม่ทำก็ไม่ทำ"
ลีรู้สึกโล่งใจอย่างน้อยมันก็กลับมาเป็นปกติ แต่เมื่อเห็นเธอหน้างิ้วหน้างอเข้าใจว่าอารมณ์ไม่ถูกสนอง เขาเลยทำได้เพียงทำให้เธอใจเย็นลงในเวลาอันสั้น
จุ๊บ!
แก้มสาวถูกหอมทันใด ณดาตกใจเล็กน้อย
"ผมอาบน้ำก่อน เดี๋ยวค่อยมาคุยกัน..นะ"
ลีทิ้งยิ้มอ่อนก่อนเดินผ่านเธอเข้าไปในห้องนอนหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่
ณดายืนนิ่งตัวแข็งทื่อ มือยกขึ้นมาลูบหน้าก่อนขาจะอ่อนแรงพับลงพื้น
หัวใจเต้นตุบตุบแทบจะทะลุออกมากลางหน้าอก ทนายลีทำแบบนี้มันชอบยิ่งกว่าการกอดเมื่อครู่นี้เสียอีก นี่หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าความรัก
ห้องนอน
ด้านในห้องนอนขณะนั้นทนายลีเองก็ถึงกับกุมขมับ
เกือบไปแล้วสิ รุกเก่งจริงนะ ถ้าพ่อไม่มาคงได้จบเห่แน่ เหมือนโดนคำพูดเจ้านั่นตอกหน้าเลยแฮะ
ลีคิดถึงมันอีกครั้งใบหน้าร้ายกาจของพัฒที่กำลังเหยียดหยัน
“ณดาสวยใช่ไหม ชอบแต่งตัวยั่วผู้ชาย คงจะไปจบกันที่เตียงแล้วสิท่า ได้ไปเท่าไหร่แล้วล่ะ”
เขาเปรียบเทียบตัวเองกับคู่หมั้นเธอ มันแทบจะไม่ต่างกัน ดีหน่อยที่ยั้งใจได้อยู่ก่อนจะจบลงที่เตียงตามคำพูดเจ้านั่น แค่คิดก็รู้สึกสลดใจทิ้งศักดิ์ศรีตัวเองไปกับเรื่องแบบนี้ได้ยังไงหรือว่าหลงเสน่ห์เธอเข้า ตอนนี้คงต้องถอยห่างจากณดามากกว่าเดิมก่อนที่จะกลายเป็นประเด็นหลักในเรื่องชู้สาวเข้าจริงๆ
หลังจากนั้นผ่านไปสักพักทนายลีก็กลับมาด้วยเสื้อลำลองชุดใหม่ เสื้อยืดตัวหลวมกับเส้นผมเปียกหมาดที่ยังไม่แห้งสนิท ณดาปรายตามองก่อนที่เขาจะทิ้งก้นลงโซฟาตัวยาว
ณดาอมยิ้มเล็กน้อยต้อนรับกลับมาของลี เธอดูเหมือนแมวป่าที่เชื่องลง กรงเล็บหดกลับไปอยู่ในท่าทีที่อ่อนโยน ดูไม่ยั่วสวาทเหมือนเคย ตอนนี้มันกลับดูน่าทะนุถนอมเป็นพิเศษ
รอยยิ้มอ่อนปนเขินนั่นทำให้ลีรับรู้ได้สิ่งที่แม่พูดทิ้งเอาไว้ ชอบเราจริงๆ ด้วย แม่นะแม่อุตส่าห์ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแล้วนะ
ฝ่ามือใหญ่ลูบหน้าตัวเองปัดความกลัดกลุ้มก่อนจะสูดลมหายใจหลังจบความคิดนั้น
"เรามาเข้าประเด็นกันดีกว่า" ลีผสานมือเข้าหากันข้อศอกวางทาบที่เข่าโน้มตัวลงด้วยสีหน้าที่จริงจัง ส่วนณดาก็นั่งฟังอย่างเงียบเชียบเหมือนคนถูกอบรมมาแล้วถึงจะเขินอยู่ก็เถอะ
"ช่วงนี้เราอาจจะต้องห่างกันสักพัก คุณไม่ควรมาหาผม"
"เอ๊ะ! " ณดาฉงน "ทำไมล่ะ? "
"เรื่องนั้น พ่อผมรู้เรื่องของ..."
ตู๊ดดดดด
ตู๊ดดดดด
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเข้าแทรกจังหวะจนลีต้องหันไปมองมัน เขายกฝ่ามือขึ้นแจ้งเตือนณดาเป็นการบอก
"สักครู่นะครับ ขอรับโทรศัพท์ก่อน"
เขารับโทรศัพท์ทันที แม้ณดาอยากจะฟังเขาให้จบ อยากจะกระชากแล้วกดปิดโทรศัพท์ให้เลือกคุยกับเธอ แต่ก็ทำไม่ได้ ถ้าทำลงไปทนายลีได้เกลียดเธอแน่ รู้ว่านิสัยไม่ดีแต่มันก็คาใจกับคำพูดที่ถูกหยุดชะงัก
"ครับ ลีรับสายครับ"
"ทนายลี เกิดเรื่องแล้ว คุณต้องมาที่สำนักงานด่วนเลย"
ลีมึนงง เสียงปลายสายดูลนลานร้อนรนกระสับกระส่าย หลายคนตะโกนโหวกเหวกเสียงดัง
“บอกทนายลีมาด่วนเลย ผมรับไม่ไหวแล้ว”
เสียงชายอีกคนพูดแทรกเข้ามาจนลีลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีกังวลใจ "มีเรื่องอะไรกัน? "
"เอาไว้ค่อยคุย มาเร็วๆ เถอะครับทนายลี"
ติ๊ด!
ปลายสายตัดทิ้งทันทีก่อนทนายลีจะหันไปสบตากับณดา
หลังจากนั่งฟังมาสักพักณดาก็รู้สึกสงสัย เธอรอให้ลีเปิดปากบอกก่อน
"ผมต้องไปที่สำนักงานทนายความ เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่"
ณดาลุกขึ้นตาม "ทำไมคะ"
"ผมว่าน่าจะมีเรื่อง ยังไงวันนี้คุณกลับไปก่อนเถอะเดี๋ยวผมโทรหา"
"...."
แค่ได้ยินสาวสวยก็ตีหน้าบึ้งจนลีสังเกตเห็น อีกแล้วเหรอ
"เป็นอะไรครับ เดี๋ยวผมโทรหา"
ณดายังหน้างอนเช่นเดิม นี่ฉันรอมาสองอาทิตย์แล้ว เขาหายตัวไปถึงสองอาทิตย์ แล้วตอนนี้ก็ทำท่าจะหนีไปอีก ทำไมพอใกล้วันแต่งงานกลับมีเรื่องไม่หยุดหย่อน
"นี่ทนายลีจะทิ้งฉันอีกแล้วเหรอ"
ลีกลืนน้ำลายตั้งแต่พ่อจับได้เขาก็พยายามเลี่ยงการเจอณดามาโดยตลอดแต่ก็ยังเป็นห่วงอยู่เนืองๆ
"ไม่ได้ทิ้ง แต่ว่าตอนนี้ผมมีเรื่องสำคัญต้องไปทำคุณเข้าใจใช่ไหม? "
ณดาถอนหายใจดังฟึด! ไม่ใช่ว่าเธอไม่มีวุฒิภาวะ เธอเข้าใจสถานการณ์ดี เธอหลับตาลงผ่อนอารมณ์ที่ดื้อด้านของตนเอง
"ก็ได้ค่ะ ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่หายไปอีก"
"...." .
สำนักงานทนายความ
เสียงโทรศัพท์ดังให้วุ่นไปหมด เหล่าพนักงานกระวนกระวายตอบรับด้วยสีหน้าไม่สู้ดี บรรยากาศของการทำงานคล้ายกับงานจัดเทศกาลที่อยู่ในสภาวะหดหู่ เบอร์โทรศัพท์ทุกสายมีเสียงกริ่งเรียกเข้ามาไม่หยุดหย่อนดังไปแทบจะทุกเครื่องที่มีอยู่ในสำนักงาน ลีผลักประตูเข้าไปเจอกับสภาพนั้น
เกิดอะไรขึ้น ลียืนนิ่งสักพักก่อนคนสนิทอย่างอาชาจะเข้ามาหาด้วยท่าทีที่แตกตื่น แต่ก็ดีใจที่เจอเขา
"ทนายลี มาแล้วเหรอ"
เขาพยักหน้า
"มีอะไรหรือเปล่าทำไมมันดูวุ่นวายแบบนี้" ลีมองไปรอบห้องสถานการณ์ปั่นป่วนไปหมด
"ก็เรื่องของคุณนั่นแหละ ทนายลี" อาชาบอกด้วยน้ำเสียงประชดด้วยใบหน้าที่ดูเหนื่อยเป็นพิเศษ เขาผจญมันมาเกือบสองชั่วโมงกับสิ่งสิ่งนี้
"???" ลีงุนงงนิดหน่อย "เรื่องของผม"
"คุณไปทำอะไรไว้ล่ะ โอ๊ย! ให้ตายสิ ตอนนี้ลูกความของคุณต้องการเปลี่ยนทนายกันวุ่นไปหมด"
ลีนิ่ง "อธิบายหน่อยสิ แบบนี้ผมไม่รู้เรื่องนะ"
คนสนิทเริ่มลนลาน ตอนนี้ในโต๊ะเขาโทรศัพท์ดังลั่นไม่หยุด เขาเริ่มปวดหัวกับเสียงสั่นสะเทือน อาชารีบควานหามือถือในกระเป๋ากางเกง กดและเปิดมันให้ลีดู
แค่เห็นมันลีก็รีบคว้ามือถือมาดูทันที
"นี่มันเรื่องอะไรกัน"
ในมือถือนั้น
รูปภาพเบลอหน้าคนสองคนหญิงและชาย มีการกอดหอมกันอยู่ในร้านอาหาร รูปหญิงสาวยิ้มร่า พร้อมบทความ
ข่าวด่วน! แวดวงการไฮโซ ตัวย่อ ณ. สาวสวยแอบกินกับผู้ชายลับๆ ทั้งที่มีคู่หมั้นอยู่แล้ว แหมเรื่องราวช่างร้อนแรง ได้ยินมาว่าสาว ณ. กำลังจะแต่งงานในไม่ช้า ฝ่ายชายก็ดันหล่อซะด้วย นางคงจะโดนหน้าตาหล่อเข้าล่อ นางสายเพย์ด้วยนี้นะ ชอบใช้เงินฟาดหน้า
อีช้อยปากจัดคันปากอยากจะพูดจริงๆ ได้ข่าวลือมาให้ทุกคนรับทราบ ตัวย่อ ล.อาชีพดีมีเกียรติมีพฤติกรรมชอบเล่นชู้กับชาวบ้าน เมียใครก็ไม่สนถ้าไม่ระวังตัวไว้อาจจะติดกับ
อีช้อยอยากตบปากตัวเองมากเลยนะไปสืบมานิดหน่อย เรื่องมันต้องมีมูลไม่อย่างนั้นไม่มีภาพเป็นหลักฐานขนาดนี้ เมียใครก็ระวังไว้ให้ดี ได้ข่าวมาว่าทนายความคนนี้เก่งมาก เพิ่งดังในวงการไฮโซได้ไม่นานเพราะเป็นทนายประจำตระกูลสาว ณ. เขาว่ากันว่าเธอน่าจะโดนล่อลวง ใครอยู่ใกล้อย่าหาว่าอีช้อยไม่เตือน แต่ว่า..หล่อแบบนี้ใครจะอดใจไหว อีช้อยอยากกินเอง หนู ณ. ไม่เอาเมื่อไหร่ยกให้เจ๊ก็ได้นะ ขนาดคู่หมั้นตัวเองหล่ออยู่แล้วนะ ยังทำตัวแบบนี้อีก ไม่แปลกหรอกชีชอบอ่อยผู้ชายจ้า เขาว่าวงในรู้กันอยู่ ว้ายมิน่าถึงไปเล่นชู้กันก่อนแต่งงาน สงสารคนที่จะแต่งกับหนู ณ. นะ น่าจะโดนหลอกให้รักได้ยินว่าเป็นคนดีด้วยนี่นา
คอมเมนต์ในบทความ
ใครบอกหน่อย อีช้อย
มาให้สงสัยอีกแล้ว วงการไฮโซ ใครอีกล่ะเนี่ย
จะเบลอหน้าทำไมโว้ย กูให้ล้านหนึ่ง ลบเดี๋ยวนี้ กูชอบเสือก
บอกมาก็จบแล้วเปล่า
อีช้อยข่าวมั่วอีกแล้ว
จะทำอะไรมันก็เรื่องของเขาป่าว จะไปสนใจทำไมเรื่องชาวบ้าน
ใครเหรอคะ?
บอกบุญหน่อยสิ
หญิงร้ายชายเลว
พูดชื่อเต็มไม่ได้เหรอ
ฉันรู้เลยว่าใคร
ใครบอกหน่อย พลีสสสส
ด้านลีที่เห็นข้อความแบบนี้
นี่มันอะไรกัน
