จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เวลาต่อมาช่วงบ่ายด้านพัฒ
อากาศร้อนอบอ้าวทำให้ต้องมานั่งดื่มกาแฟในร้านคาเฟ่เล็กๆ เรื่องของณดายังวนเวียนในโสตประสาท ทั้งเรื่องรถและทนายลี คำตอบที่อยากรู้โดยไม่ต้องสืบหา ก็คงเป็น
เพื่อนณดา
ทว่า..หากใช้ทางเดินนี้ถามไถ่ มันง่ายก็จริง แต่สำหรับเขานั่นหมายถึงการเดินตามก้นผู้หญิง ผู้ชายเพียบพร้อมอย่างเขาไม่ยอมเป็นเบี้ยล่างให้ผู้หญิงง่ายๆ ณดานั่นแหละที่จะต้องเป็นฝ่ายเดินตามและทำตามที่เขาบอกทุกอย่าง ผู้หญิงที่ฉลาดมักจะทำให้ใช้ชีวิตยากในสายตาเขา ทำไมเธอถึงไม่โง่นะ
พัฒกำลังคิดหาวิธีที่ง่ายกว่านั้น ไม่ให้ใครรู้ว่าตอนนี้เขากับณดามีปัญหาอะไร สังคมคนมีเงินหากถามอะไรไม่คิดเผลอแผล็บเดียวแค่แลบลิ้นก็รู้กันไปทั่ว ชื่อเสียงที่สะสมมาคงจะสลายได้ในข้ามคืน
ตอนนี้คิดไม่ตกเรื่องรถทนายลี ทำไมณดาถึงซื้อให้มัน ทั้งที่เป็นแค่ทนายประจำตระกูล ถ้าปู่เป็นคนซื้อให้ก็ว่าไปอย่าง แต่นี่รถคันนี้ณดากลับไปเลือกซื้อเอง แล้วยังเป็นรถหรูราคาแพงอีกต่างหากซึ่งณดาไม่เคยทำมัน ส่วนใหญ่จะสั่งไปมั่วๆ ให้ไปส่งเป็นสินน้ำใจมากกว่า
พัฒคิดวนไป เขาเริ่มเปรียบเทียบตนเองกับทนายลี ขนาดตัวเขาเองยังไม่เคยได้ของแบบนี้จากณดาเลย มีแต่เขาที่ต้องวิ่งเต้นหาของขวัญราคาแพงให้เธอ
พอนึกถึงใบหน้าทนายลี สันกรามที่ดูเด่นกับกรอบหน้าที่คมชัด เขาก็หล่อไม่ใช่เล่น หรือณดาจะสนใจทนายลีขึ้นมาเป็นการส่วนตัว พัฒหยิบมือถือขึ้นมาไถดูข้อความ หาเพจที่ไว้ใจได้
สำนักงานนักสืบ สืบได้ทุกเรื่อง เรื่องผัวเมียยิ่งชอบ กิ๊กใคร คนไหน บอกได้หมด สืบยันโคตรเหง้าศักราช แมวหาย หมาหาย ช้างหาย ตามหาให้ได้ จะจ้างก็โทรมา ถ้าเงินดีจะเก็บเป็นความลับ ติดต่อ 080-000-0000
พัฒเริ่มลังเลใจที่จะโทรหลังอ่านข้อความ เชื่อถือได้จริงใช่ไหม
เย็นวันนั้น
ในร้านอาหารมีชื่อ ภายใต้แสงไฟสีส้มหลอดเล็กเด่นร้อยเรียงตามสายยาวราวกับจัดงานปีใหม่ ไฟถูกประดับประดาระยิบระยับตามกิ่งก้านของต้นไม้ ลานอาหารเปิดโล่งหลังคาสูงเด่นเหมือนหอประชุมไว้กันฝนเพียงเท่านั้น
โต๊ะไม้เล็กเหมาะสำหรับสี่คนนั่ง ไว้เกาะกลุ่มสำหรับเพื่อนที่มากันน้อย หญิงชายคู่หนึ่งกำลังถกเถียงกันอยู่ โดยที่ฝ่ายชายยังอยู่ในสภาวะกลุ้มใจถนัด หลังจากณดานัดคุยธุระสำคัญเรื่องฟ้องร้องไล่ที่ทำคอนโด เธอปล่อยลีกลับบ้านไปสักพักหลังงานจบลง แล้วเธอก็เรียกมาใหม่อีกครั้ง ไม่รู้จะเรียกอะไรนักหนา
"นี่คุณไม่มีเพื่อนหรือไง" ลีเอ่ยขึ้นตัวเกร็งอารมณ์บูดในขณะที่ยังยืนอยู่ข้างโต๊ะ เขาเห็นขวดเบียร์เรียงรายกันอยู่สามขวดใหญ่กับอาหารที่วางไว้สองสามอย่าง ดูท่าเธอจะเหงาเลยเรียกเขามาร่วมวง
"ก็ทนายลีไงคะ เพื่อนฉัน นั่งสิคะ" ณดายิ้มหยอกพลางยกขวดเบียร์รินใส่แก้ว
"หา.." ลีอุทานทันที
"ดื่มค่ะๆ" เธอยกแก้วเหล้าขึ้นโชว์
"นี่คุณเรียกผมมาเพราะแบบนี้เนี่ยนะ" ลีต่อว่าพลางคิดในใจเล็กน้อยไม่น่าถูกหลอกมาเลย แล้วบอกว่าเป็นเรื่องเร่งด่วน แม่นี่ทำอะไรตามอำเภอใจอีกแล้ว
ณดาเปรยตาขึ้นมองคนตรงหน้าหลังรินเหล้าเสร็จ "ก็ไหนทนายลีบอกว่าเรียกได้ตลอดไงคะ"
"คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงเรื่องกฎหมาย ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว"
"ก็ฉันจะปรึกษาเรื่องกฎหมายไงคะ"
คำตอบสวนกลับทำให้ลีเงียบปิดปากสนิท หรือว่าเขาจะเจอวีรกรรมเธอมากใจจนมันฝังใจ ตอนนี้เลยกลายเป็นรากงอกให้ยึดติด เขาทิ้งความคิดเลื่อนเก้าอี้ออกแล้วนั่งลง
"แล้วคุณจะปรึกษาเรื่องอะไร?"
เธอผุดยิ้มขึ้นเมื่อผู้มาทำตามความปรารถนา ณดาเปิดปากด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
"หลังแต่งงานไปแล้วจะฟ้องหย่าเรื่องอะไรได้บ้างคะ"
คิ้วหนาเลิกขึ้น ทำไมถึงถามสิ่งนี้ออกมา ลีคิดถึงหนังสือประมวลกฎหมายที่เรียนมา
"ก็..ถ้าจะฟ้องหย่าได้ มันจะมีประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1516. (1) สำหรับคนมีชู้ หรือว่ายกย่องเมียน้อยมาเป็นภรรยา หรือไม่ก็สามีหรือภรรยาประพฤติชั่ว ถ้าให้พูดง่ายๆ ก็คือ ถ้าอีกฝ่ายเลวก็ฟ้องได้ประมาณนั้นแหละครับ แต่ก็ต้องดูหลักเหตุผลและให้ชั้นศาลพิจารณา" ลียกแก้วเบียร์ขึ้นดื่มบ้างหลังพูดจบ เขาเริ่มทำเสียงขึงรวมอำนาจแบบทนายในชั้นศาล
ณดากลิ้งตาไปมา เธอคิดตามคำกล่าวที่ทนายลีว่ามา "ถ้า..อย่างนั้น ถ้าฉันเป็นชู้กับทนายลี ก็ฟ้องหย่าได้สิคะ"
พรูดดดด
คำพูดที่ทำเอาตกตะลึงตาโตด้วยความตกใจจนขวัญบินหนี มันสำลักน้ำเบียร์พุ่งออก เขารีบหยิบทิชชูเช็ด พลางยกมือขึ้นห้ามความคิดของเธอ
"เดี๋ยว เดี๋ยว คุณณดา คุณยังไม่แต่งงาน เรื่องนั้นมันไม่ได้นับว่าเป็นชู้กันนะ"
ณดามองไปที่โต๊ะอาหารด้วยใบหน้าเหยเกราวกับรังเกียจสิ่งเมื่อครู่ ชักจะไม่กล้าหยิบมันกินอาหารบนโต๊ะ ทนายลีเล่นทิ้งอนุภาคขนาดเล็กพ่นมันทุกหยดลงอาหารราวกับลงคาถาอาคม สงสัยต้องสั่งใหม่แล้วล่ะ กินไม่ลง เธอป้ายตากลับมาที่ลีอีกครั้งดูจากสภาพแล้วคงตกใจน่าดู หน้าเขาแดงเพราะอาการสำลักน้ำเบียร์
เธอถอนหายใจนิดหน่อย "ฉันแค่เปรียบเปรยค่ะ ไม่ได้หมายถึงอย่างนั้นสักหน่อย ฉันจะให้ทนายลีมาเล่นชู้กับฉันได้ไง"
ลีเบือนหน้าหนี สงบสติอารมณ์ตัวเองแล้วจะพูดเรื่องนี้ให้เข้าใจผิดทำไม ให้ตายเถอะตกใจแทบแย่
ลีทำใจสักพักก่อนจะเอ่ยถามทันที "คุณยังไม่แต่งงาน ทำไมถึงคิดเรื่องหย่าแล้วล่ะ"
ณดาจับจ้องไปยังคนตรงหน้า จะพูดดีไหมเรื่องนี้ เขาจะไว้ใจได้แค่ไหน กลัวจะเป็นคนของปู่มากกว่า เกิดเป็นพวกประจบสอพลอเหมือนคนอื่นคงจะกุมความลับไว้ไม่อยู่ เอายังไงดีนะ
"ฉัน..."
"..." ลีนั่งรอฟังคนอมพะนํากำลังจะเปิดเรื่องราวที่ทำให้เขาว้าวุ่น
"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ดื่มต่อเถอะค่ะ" เธอยิ้มแล้วยกแก้วขึ้นแกว่งนิดหน่อยก่อนจะดื่มมัน
ในเมื่อไม่ได้คำตอบ ลีเลือกที่จะไม่ถามต่อ แต่ความคิดกลับถูกชักจูงไปถึงสาเหตุที่เธอตั้งคำถาม หรือว่าเธอไม่ได้อยากจะแต่งงาน หรือว่าเป็นการแต่งงานที่พวกคนรวยเขาชอบทำกันหรือเปล่า พวกที่ชอบจับลูกคลุมถุงชนอะไรแบบนั้น คนรวยนี่ชีวิตน่าสงสารกว่าที่คิดนะ
เคร๊ง!
เสียงที่ทำให้ความคิดนั่นหยุดลง ลีมองบริกรมาเก็บจาน เก็บทำไม? "เดี๋ยวครับ อันนี้ยังกินไม่เสร็จ" เขาพูดจนบริกรหยุดชะงักไม่กล้าเก็บเศษอาหารต่อ
"สั่งใหม่เถอะค่ะ ฉันคงกินไม่ลง"
คำพูดณดาทำให้ลีนึกย้อนกลับ เขาหน้าแดงนิดหน่อยเพราะความอาย กลายเป็นผู้ชายที่ดูโสโครกในบัดดล ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อยก็คนมันสำลักน้ำ
ด้านพัฒ ณ ตอนนั้น
"นี่เป็นรูปผู้หญิงที่ผมอยากให้คุณติดตาม ผมอยากให้ตามดูทุกฝีก้าว"
