จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
หลังจากบทสนทนาจบลงทุกอย่างก็กลับสู่สภาพปกติ พัฒลาคุณปู่กลับส่วนทนายลีก็ยังต้องคุยเรื่องพินัยกรรมต่อไป
รอยยิ้มแสยะปากออกมาแทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่ พัฒรีบเดินออกมานอกบ้านแล้วพาดท่อนแขนเข้าแท่งเสาหน้าบ้าน พัฒซุกหน้าลงตรงช่องว่างกลั้นขำจนตัวสั่น มันสะใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเห็นใบหน้าสองนิ้วที่กำลังโดนเหยียบย่ำด้วยคำพูดของปู่เรื่องแต่งงาน
ความสุขที่ทำลายคู่แข่งได้ในเสี้ยวนาทีทำให้เขารู้สึกเหนือกว่า สุดท้ายทนายลีก็แค่แมลงตัวเล็ก ๆ แค่โดนขยี้ก็เละคามือ
อาการสะกดขำถูกหยุดลงเมื่อมีมือถือเข้ามา แรงสั่นของเครื่องทำให้เขาต้องหยิบขึ้นมาดู เบอร์ที่คุ้นเคยได้โทรมาในตอนที่เขาอารมณ์ดี พัฒยิ้มแล้วรับสายพลางเดินไปที่รถเพื่อปิดบังใบหน้าในตอนนี้เพราะเขาเห็นแม่บ้านเดินออกมาจากทางประตู
"มีอะไร" พัฒตอบรับ
"รับช้าจังเลยนะครับ ทั้งที่ผมมีของสำคัญจะให้ดูแท้ๆ "
เสียงทุ้มต่ำที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกลอุบายย้อนกลับ จากสีหน้าความสุขที่เปี่ยมล้นเมื่อครู่กลายเป็นเคร่งขรึมเพราะความนัยจากนักสืบที่จ้างไม่สู้ดี
"สำคัญเหรอ ก็ส่งมาสิจะโทรมาบอกทำไม"
"แหม คุณครับ รูปสำคัญขนาดนี้จะให้ผมส่งด้วยค่าจ้างเท่าเดิมเหรอ มันต้องให้สมน้ำสมเนื้อหน่อยสิ"
พัฒเริ่มกลับมาอารมณ์เสียชักสีหน้าที่บึ้งตึง ทำไมคนรอบตัวจะต้องมีแต่พวกแบบนี้นะ พวกชอบตอดแต่เงิน ชาติที่แล้วเกิดเป็นปลิงกันหรือไงสูบเลือดเก่งจริงๆ
"แกคิดว่าฉันอยากได้รูปขนาดนั้นเลย"
เจ้าของเสียงทุ้มใหญ่นิ่งเล็กน้อย เขากำลังถูกต่อรองจากนายจ้าง ถ้าพัฒชนะคงต้องส่งรูปนี้ให้ดูฟรีๆ
"คุณกำลังจะแต่งงานไม่ใช่เหรอ? ถ้ารูปนี้หลุดออกไปก็น่าจะเสียหายไม่น้อยนะ ดูเหมือนคนอยากจะเห็นเยอะ"
พัฒกำหมัดแน่น "แกขู่ฉันเหรอ"
"ผมจะไม่ขู่ได้ยังไง คุณก็อ่านสโลแกนหน้าเพจผมแล้วนี่ ไม่พอใจก็อย่าจ้าง"
พัฒนิ่งเงียบไปสักพัก
"แกบอกมาสิว่ารูปอะไร" พัฒลองชิมลางถามดูหากไม่ใช่รูปสำคัญเขาจะตัดสายทิ้งแล้วไปถล่มเพจมันให้ราบคาบ เอาให้มันไม่มีลูกค้ารายต่อไป
"อ้า...กะแล้วเชียว" เสียงพ่นลมออกจากปาก ลากยาวออกมาอย่างช้าๆ ทำเอาความเดือดดาลของพัฒสูงขึ้น "ก็คุณให้ผมตามถ่ายใครอยู่ล่ะ รูปนี้มันสามารถยืนยันสถานะของสองคนนั้นได้เลยนะ"
"...."
"ขอบคุณครับ"
เสียงขรึมมาจากด้านหลังพร้อมฝีเท้าที่กำลังก้าวลงบันไดมาที่รถ รถที่จอดตรงหน้าเขาเป็นรถของทนายลี พัฒหันไปมองจนทั้งสองปะหน้ากัน ลีไม่สนใจพัฒ เขาขึ้นรถแล้วออกไปทันทีไม่ได้สังเกตสักนิดว่ายางมันแบน
การเมินเฉยนั่นทำให้มือที่จับโทรศัพท์กำมันแน่นจนแทบจะแตกแยกเป็นเสี่ยงๆ หากเป็นอย่างที่ไอ้นักสืบคนนี้กล่าวอ้างจริง การแต่งงานอาจจะถูกเลื่อนออกไปก็ได้เพราะชื่อเสียงจะกลายเป็นทางลบ รูปที่ว่านั่นคือรูปอะไร? พัฒเริ่มเกิดความสงสัย
"แกจะเอาเท่าไหร่? "
นักสืบยิ้ม "ดีใจจัง ที่คุณคิดได้"
ด้านณดา
"เดี๋ยวนี้เธอหายไปเลยนะ ไม่ไปปาร์ตีกับพวกเราเลย" วิเพื่อนสาวโพล่งขึ้น
"ฉันไม่ว่างน่ะ ช่วงนี้งานยุ่งจะตาย" ณดาตอบกลับ
"งานยุ่งถึงขนาดเราชวนไปไหนก็ไม่ไปเนี่ย มันก็เกินไปนะณดา เธอกลายเป็นพวกโลกส่วนตัวสูงตั้งแต่เมื่อไหร่" น้ำพูดด้วยเสียงเรียบปนน้อยใจเล็กน้อย
ณดายิ้มกลับ คำพูดปลอมๆ ภายใต้หน้ากากคนสวยพวกนี้ทำให้เธอรู้สึกเอียนจนอยากจะอาเจียนออกมา ดูก็รู้ว่าเป็นไฮโซจอมปลอมคงจะหาคนจ่ายค่าอาหารค่าเหล้าให้ ตามจริงคนพวกนี้ไม่ได้นึกถึงเธอเลยสักนิด ลูกตามองต่ำลง จานอาหารในโต๊ะพวกนี้รั้งท้ายเธอก็ต้องเป็นคนจ่ายทั้งหมด สั่งมาไม่มีความเกรงใจกันเลยกินแต่ของแพงๆ ทั้งนั้น หนีไปตอนนี้ดีไหมนะเผื่อพวกนี้จะสำนึกได้บ้าง แต่ก็ว่าไม่ได้เพราะมันเป็นการซื้อใจอย่างหนึ่งสำหรับวงการของเธอ
ทว่าสายตาดันเหลือบไปมองนอกร้านเห็นชายชุดสูทสีดำ นั่งยองๆ ข้างรถหรูราคาแพง แค่เห็นรถก็จำได้ทันที ทนายลี เขาทำอะไรอยู่เห็นหมกมุ่นอยู่ตรงล้อรถ
ณดารีบลุกทันที "พวกเธอกินกันต่อเลยนะ มื้อนี้ฉันเลี้ยง ไปล่ะ" เธอหยิบกระเป๋าขึ้นแขวนบ่าแล้วรีบบึ่งก้นออกจากร้านไปหาทนายลี
"ทำอะไรอยู่เหรอคะ ทนายลี"
เสียงหวานโน้มตัวลงก้มต่ำไปทางเขาทำให้ต้องหันไปมอง การนั่งยองของเขาช่างหมดสภาพทนายที่ดูภูมิฐาน
"คุณเองเหรอ? "
สีหน้าชายดูเหมือนจะไม่ดีใจสักนิดที่เห็นเธอเดินเข้ามาหา เขาหันกลับไปสนใจยางรถอีกครั้งด้วยความเซ็ง
ณดาเคลื่อนตามองตาม "ยางแบนเหรอคะ"
ลีปรายตามองต้นตอที่ยืนทำหน้าสวยใส่ อยากจะถอนหายใจใส่หน้าเธอดังๆ
"ฝีมือคู่หมั้นคุณนั่นแหละ"
ลีลุกขึ้นปัดฝุ่นบนกางเกงพลางบอกด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เป็นใครไปไม่ได้หรอกนอกจากหมอนั่น มีอยู่คนเดียว หึงไม่เข้าท่า แต่ก็ไม่แปลกหรอกหากย้อนคิดกลับไปในวันแรกที่ได้เจอเธอ หญิงไฮโซตัวซวยที่ทำเอาชีวิตปั่นป่วน
คำพูดนี้ทำให้ณดามึนงงทำให้เลิกคิ้วขึ้น
"เอ๋? " ณดายืดตัวขึ้น “แหม อะไรก็โทษแต่พี่พัฒนะทนายลี”
ลีหันไปมองด้วยความขุ่นเคือง "ผมไม่เคยมีศัตรูที่ไหนเลย พอเจอคุณเท่านั้นแหละทำให้ผมได้ศัตรูมาเต็มๆ "
ลีหงุดหงิดกลายเป็นว่าเขาต้องยกเลิกนัดลูกความวันนี้ทั้งหมดเพราะรถไปต่อไม่ได้ ขับรถบดถนนมาจนยางฉีกแล้วก็เพิ่งจะรู้ตัวว่ามันแบน มีทางเดียวเท่านั้นคือต้องเปลี่ยนยางใหม่
ณดาเหลือบตาไปที่ยางรถเพ่งพินิจ พี่พัฒทำแบบนี้จริงเหรอ? เธอยังสงสัย โต ๆ กันแล้วไม่น่าจะแกล้งอะไรแบบเด็กไปได้ แต่ถึงขนาดวางยาได้ก็ไม่แน่เหมือนกัน
"ทนายลีแจ้งไปทางศูนย์รถหรือยังคะ"
"แจ้งแล้วละครับ ก็คงต้องรอสักพัก"
"เหรอ"
สายตาด้านในร้านเผลอมองออกมาด้านนอก มองเห็นยัยณดาพอดิบพอดี เพื่อนสาวมินคนสนิทนั่งมองอยู่สักพัก เธอหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปในระยะไกลด้วยการซูมภาพขยายใหญ่ เธอเปรยยิ้มมุมปากแบบเงียบเชียบชนิดที่มองแทบไม่ออก
ด้านพัฒขณะนั้น
"ไอ้เลวเอ๊ย! "
เขาทุบไปที่พวงมาลัยอย่างแรงเกิด จนรู้สึกสั่นสะเทือนด้วยความโมโห อารมณ์เกรี้ยวกราดทำให้เขาอยากจะไปต่อยไอ้ทนายลีตอนนี้ รูปที่นักสืบส่งมามันทำให้เขารู้สึกอยากเอามันให้ตาย ตอนนี้รอยยิ้มแห่งความสุขหุบลงจนกลายเป็นผู้แพ้ในบัดดล
เขาบีบมือถือแน่นหลังจากตกลงกับนักสืบจนลงตัว ชายชุดดำผู้นั้นเรียกเขาไปห้าหมื่น มันอาจจะไม่มากแต่ก็พอทำให้คนถูกจ้างส่งไฟล์มาทั้งต้นฉบับ รูปที่นักสืบส่งมาทำเอาความเดือดพุ่งขึ้นขีดสุด ณดาเข้าหาทนายลีด้วยตัวเอง ตอนนี้รู้แล้วว่าใจของณดาเปลี่ยนไปจริงๆ
เขามองมือถืออีกครั้งเปิดรูปดูเสริมความมั่นใจ
ณดาหอมแก้มทนายลีด้วยรอยยิ้ม รูปที่บ่งบอกว่าทนายลีคิดไม่ซื่อและทำให้เชื่อมั่นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าทั้งคู่นั่นมีอะไรกันมากกว่าที่เห็น
รูปที่ณดาลงจากรถแท็กซี่ด้วยเท้าที่เปลือยเปล่าในวันที่ฝนตกกระหน่ำ
เขาจ้องมันอยู่แบบนั้นวันที่ถ่ายมา 25/2/25.. มันเป็นวันเดียวกับที่เขาวางยาเธอ
