จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
บ้านตระกูลระพีพัฒเจริญ
หลายวันแล้วที่ไม่สามารถติดต่อทนายลีได้ ณดากังวลใจจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ มือกดโทรศัพท์ไปเรื่อยพยายามติดต่อเขาทุกวิถีทาง เป็นเพราะช่วงนี้ติดงานใหญ่ทำให้เธอไม่มีเวลาว่างจะไปหาทนายลีที่บ้านหรือสำนักงานเลย และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ยังติดต่อไม่ได้ การอ่านข้อความของเขาเท่ากับศูนย์ไม่มีการตอบรับใดๆ ทั้งสิ้น
เหมือนความหวังสุดท้ายจะสิ้นไปหลังจากทนายลีบอกเธอเรื่องการเลื่อนงานแต่งที่ใกล้เข้ามา ความรู้สึกเหมือนถูกทิ้งขว้างอย่างไม่ไยดีมันถูกทับถมลงมาจนพังพินาศ
ณดาถอนหายใจทิ้งข่มอารมณ์เศร้าหมองจนมือลดลงตามแรงโน้มถ่วง มันถอดใจหลังจากกดโทรหาเขาตั้งสามสิบสาย
ทันใดนั้นดวงตาคู่น้ำตาลก็พลันไปเห็นกางเกงทรงหลวมสีดำเดินเข้ามาในบ้าน เขากำลังตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของคุณปู่
"ทนายจาง" ณดามองตามชายชุดสูทร่างท้วม ความคิดกลับมาทบทวนถึงสิ่งที่เห็น ไหนทนายลีบอกว่าทนายจางจะเกษียณแล้วไง
ณดารีบบึ่งก้นตามไล่หลังทนายจางไปทันทีก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในห้องปู่ เธอยังข้องใจที่หมู่นี้ติดต่อทนายลีไม่ได้ ไหนเขาบอกว่าจะช่วยเรื่องถอนหมั้นแต่ตอนนี้กลับนี้หาย
"ทนายจางคะ"
ชายท้วมหันกลับไปมองตามเสียงเรียกที่ลอยมา จางตกใจเล็กน้อยที่เห็นณดาแต่ก็ทำตัวเป็นปกติเหมือนเตรียมใจมาแล้วว่าต้องเจอ "หนูณดามีอะไรหรือเปล่าครับ"
ณดานิ่งเงียบ หากถามถึงทนายลีจะดูแปลกประหลาดหรือเปล่า? แต่เธอก็กลั้นใจลองหว่านเมล็ดเลี่ยงคำถามให้ดูธรรมชาติ
"ทนายจางมาคนเดียวเหรอคะ"
"ครับ" เขาพยักหน้า
"แล้วทนายลีไปไหนคะ? "
จางปิดปากลงเขาไม่อยากจะพูดถึงลูกชายเท่าไหร่ ยังไงเขาก็ไม่อยากให้ณดาเจอกับทนายลีลูกชายของเขา
"ลีเขาติดงานน่ะ ช่วงนี้ก็จะกลายเป็นผมที่มาดูแลเรื่องคุณฮันด้วยตัวเอง"
ณดาขบปากล่างนิดหน่อยเผยสีหน้าที่กังวล
"แล้วทนายลีจะกลับมาทำงานตอนไหนคะ? "
จางหายใจลึกจนท้องกลมพองเมื่อเห็นเงาคนรู้จักก้าวตามหลังณดาเข้ามา เขาเริ่มรู้สึกไม่อยากอยู่ตรงนี้
"ลีน่าจะไม่ได้กลับมาแล้วล่ะครับ ต่อไปนี้ผมจะดูแลเองทั้งหมดหนูณดาไม่ต้องห่วงนะ" จางเปรยยิ้มเบาๆ
ณดาทิ้งลมหายใจดัง ฮืม.. แล้วที่เขาสัญญากับเธอล่ะ เธอเริ่มกลัดกลุ้ม กระทั่ง!
"ทนายลีไปไหนเหรอครับ? ทนายจาง"
เสียงด้านหลังทำให้ณดาสะดุ้งเฮือก! เธอรีบหันกลับหลังในทันที เนตรตาขยายกว้างขึ้นราวกับเห็นผีหายนะ เขามาพร้อมดอกกุหลาบช่อใหญ่กับรอยยิ้มที่ดูหวานร้ายอย่างประหลาด
"พี่พัฒ"
พอจางเห็นคู่หมั้นเธอเข้า เขารีบผงกหัวบอกลาทันทีก่อนที่จะมีเรื่องประเด็นของลูกชายเขาต่อ ร่างท้วมรีบเดินออกจากทั้งคู่เพราะความเกรงใจ คนที่ส่งรูปคู่ให้เขาดูอยู่ตรงนั้น
"ณดาถามถึงทนายลีทำไมเหรอ? " คำถามแปลกประหลาดออกมาจากเสียงเรียบแต่แววตากลับฉายแววหึงหวงอย่างชัดเจน
ดวงตาเย็นเฉียบจับจ้องมาทำให้รู้สึกกระอักกระอ่วนตอนนี้พี่พัฒทิ้งคราบชายแสนดีคนเดิมที่รู้จัก
"ก็..ทนายลีเป็นทนายประจำส่วนตัวฉัน ถ้าฉันไม่ถามถึงก็แปลกน่ะสิ แล้วทำไมพี่พัฒต้องสนใจด้วยคะ"
พัฒยิ้มอ่อน "เปล่า พี่แค่ถามเฉยๆ น่ะ จริงสิพี่มีเรื่องจะคุยด้วย ณดาต้องดีใจแน่เลย"
ณดาย้อนคิดถึงคำพูดลี "เรื่องเลื่อนงานแต่งน่ะเหรอคะ"
พัฒยืนนิ่งลดตามองต่ำ "คุณปู่บอกณดาแล้วเหรอ พี่อุตส่าห์นึกว่าท่านจะเก็บเป็นความลับก่อนซะอีกจะได้เซอร์ไพรส์"
คำพูดเสียดแทงพยายามให้เธออยู่ใต้อาณัติ ด้วยการเอ่ยชื่อคนที่เธอเกรงใจ ทว่าหากไม่ทำอะไรบ้างเธอก็จะกลายเป็นหมูในอวยที่จับขังง่ายเสียเหลือเกิน ณดาเปรยยิ้มก่อนจะพูดต่อ
"พอดีเลยค่ะพี่พัฒ เราต้องคุยเรื่องนี้กันสักหน่อย"
ภายในห้องรับแขกกว้างขวาง โซฟาทุกชิ้นเป็นของแบรนด์ดังชั้นนำที่สั่งทำพิเศษ ณดานั่งลงวางช่อกุหลาบขาวลงบนโต๊ะเตี้ยด้านหน้า เธอไม่ถนอมมันเหมือนอย่างเคย เธอทิ้งขว้างมันเหมือนไม่สำคัญกับเธออีกต่อไป
พัฒได้แต่มองพฤติกรรมนั่นแล้วเผยยิ้มเล็กให้ดูเหมือนพี่ชายแสนดี ทำทุกอย่างให้ดูผ่านหูผ่านตาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ณดาจะคุยอะไรเหรอ?"
ณดามองไปที่พัฒ "ฉันอยากเลื่อนงานแต่งออกไปก่อนค่ะ"
คำพูดเกริ่นที่เธอโพล่งออกมามันไม่ได้ทำให้พัฒรู้สึกแปลกใจสักนิด เขาคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าณดาต้องไม่ยอมแววตากลับมาเหยียบเย็นอีกครั้ง
"ทำไมล่ะ พี่ว่าเราก็คบกันมานานแล้วนะ"
"ช่วงนี้ฉันมีงานที่ต้องสะสาง แล้วก็ไหนจะมีโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่อีก ฉันกำลังจะประมูลโครงการแหล่งท่องเที่ยวของคุณแซมมี่ ฉันไม่อยากมาพะวงทีหลัง"
พัฒเงียบลงด้วยใบหน้าเศร้าจอมปลอมทำให้ณดาต้องเขยิบเข้าไปนั่งใกล้ๆ กุมมือเขา
"พี่..ถ้าฉันได้เซ็นสัญญาโครงการท่องเที่ยวของคุณแซมสำเร็จก็จะเหมือนของขวัญแต่งงานของเรานะ เลื่อนออกไปก่อนดีกว่านะคะ"
คำโน้มน้าวที่ทำให้พัฒผุดยิ้มขึ้นมา "พี่ก็ว่าจะมาคุยกับณดาเรื่องนี้พอดีเหมือนกัน พี่เองก็ว่าจะร่วมกับโครงการนี้ด้วย"
"...พี่..จะร่วมด้วยเหรอ?"
"ใช่ พี่ว่าจะร่วมหุ้นส่วนกับบริษัทณดาเป็นของขวัญหลังแต่งงานของเราไง"
แววตาน้ำตาลสั่นคลอนบ่งบอกถึงความไม่สบายใจ คำพูดที่ออกมานี้ราวกับผูกมัดเธอไว้ นี่กะจะไม่ให้แย้งเรื่องแต่งงานได้เลยสินะ ถ้าพี่พัฒยื่นข้อเสนอมาแบบนี้แสดงว่ากะจะใช้การเป็นหุ้นส่วนธุรกิจเป็นการดักทาง แบบนี้ฉันก็ทิ้งห่างจากพี่พัฒยากขึ้นไปอีกน่ะสิ ปู่ต้องให้พ่อลงมาคุมงานนี้แน่ บ้าชะมัด ณดาคิด
"แต่...ว่า ฉันอยากทำคนเดียวมากกว่านะคะ อีกอย่างต้องปรึกษากับผู้บริหารหลายท่านด้วย"
"ณดาทำคนเดียวไม่ได้หรอก อย่าลืมสิว่าพี่เป็นนักเจรจา อีกอย่างพี่ก็ปรึกษาคุณปู่เรื่องนี้แล้วด้วย" เสียงโอนอ่อนพลางชักมือกลับยกขึ้นมาตบหลังมือน้อยเบาๆ ดูเหมือนเป็นห่วงแต่ทว่าดันแฝงไปด้วยคำขู่เข็ญที่ไม่น่าฟัง ดูท่าเขาอยากจะบอกเธองานแต่งนี้ห้ามเลื่อนเด็ดขาด
ณดาได้แต่เงียบกลับ การคุยครั้งนี้พ่ายแพ้อย่างหมดสิ้นหรือว่าเธอจะลองต่อว่าเขาเรื่องนอกใจดีนะ มันอาจจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้
เส้นหยักในสมองคิดถึงผลความเป็นไปได้ คดีนี้มันอาจจะพลิกกลับมาชนะ
"ได้ค่ะ ถ้าพี่พัฒต้องการแบบนั้น เดี๋ยวรอได้เซ็นโครงการกับคุณแซมมี่ก่อน"
พัฒคลี่รอยยิ้มนักเจรจา ในที่สุดก็ติดกับณดาจะหนีไปไหนได้
"ฉันเองอยากแต่งกับพี่พัฒเร็วๆ ถ้าพี่พัฒไม่ไปมีคนอื่นก่อนนะ"
เธอฉีกยิ้มหวานใส่พัฒให้ความรู้สึกเหมือนอยากแต่งงาน หากแต่คำพูดที่ออกมามันกลับทำให้พัฒแคลงใจ แววตานิ่งเงียบมองเธอประเมินความหมายหรือว่าเธอจะรู้เรื่องเขามีผู้หญิงคนอื่น
เวลาต่อมาหลังจากกลับจากบ้านณดา คำพูดยังวนอยู่ในโสตประสาทไม่หยุด พัฒเริ่มปะติดประต่อความเป็นไปได้จากพฤติกรรมก่อนหน้าของเธอ หลังจากที่เธอโกรธเขาที่ไม่ไปรับเธอกลับ ตอนนั้นณดาส่งข้อความมาออดอ้อนเป็นพิเศษว่าต้องมา เพียงแต่หญิงที่อยู่กับเขามันเร้าใจกว่า
ในเหตุการณ์วันนั้น
ติ๊ง!
พัฒเปิดดูข้อความของณดา
[พี่พัฒมารับหน่อยสิ มาเร็วๆ ล่ะ ไม่ใช่ร้านเดิมนะ]
"พี่ต้องไปแล้วล่ะ ณดาตามแล้ว" พัฒอ่านข้อความทันใด กำลังจะสอบถามเรื่องจุดหมายที่ณดาให้ไปรับ แต่ทว่าหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ นั้นไม่ยอม
"อะไรกัน เพิ่งเจอกันได้แป๊บเดียวเองนะพี่พัฒ" หญิงหน้าหมวยเผยสีหน้างอนให้ดูน่ารัก เธอค่อยๆ ลูบมือลงส่วนด้านล่างตรงกลางของเขา
"ไม่เอาน่า ต้องไปแล้วจริงๆ " พัฒหยุดมือนั่นก่อนที่มินจะรูดซิปเป้ากางเกง
"แต่ว่าฉันว่างวันนี้วันเดียวนะพัฒ ถ้าไม่ไปกับฉันอดนะจะบอกให้" นิ้วชี้เล็กยกขึ้นแตะริมฝีปากชาย เธอปรือตามองเขาด้วยสีหน้าอันยั่วยวน ถ้าวันนี้พัฒไปกับเธอแน่นอนว่าเธอต้องได้ไม่ต่ำกว่าสองหมื่นและที่แน่ๆ คือเธอบริการเขาได้ถึงใจ
"วันนี้ฉันพร้อมนะ แล้วก็..." มินหยิบซองยาสีใสขึ้นมาให้ดู มันเป็นเม็ดยาขนาดเล็ก
พัฒมองซองนั่น ยาปลุกกำหนัดเขาเคยลองมันและมันก็ได้ค่ำคืนที่สนุกจนอยากจะลองอีก
"ได้มาด้วยเหรอ? " พัฒถาม
"ก็ฉันกะว่าวันนี้จะไม่ยอมนอนทั้งคืน" สาวมินยิ้มเยาะ "ถ้าพี่พัฒไปนะ"
คำเชิญชวนปนหยอกล้อน่าหยิกจนพัฒยิ้มตาม เขาพิมพ์ข้อความตอบกลับณดาทันทีที่เธอตอบกลับมา
[ขอโทษนะ พี่ไม่ว่าง วันนี้พี่ติดธุระกับลูกค้านะ]
เขาวางมือถือลงทันทีไม่สนใจมัน แม้ณดาจะตอบกลับมาว่าธุระอะไรดึกจัง เขารับรู้ทันทีว่าเธอต้องโกรธเพราะการเพิกเฉยของเขาแต่ก่อนจะขับรถออกไปนั้น เขาเลยส่งรูปภาพกระเป๋าเป็นการปลอบใจแทนคำขอขมา
หลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มจูบกันจนไปจบที่โรงแรมกันทั้งคืน
สมองคนชั่วคิดวนไปมาไม่จบสิ้น ความเป็นไปได้ที่สอง หากณดาไม่รู้เรื่องผู้หญิงก็เป็นเธอนั่นแหละที่นอกใจไปรักคนอื่นมันต่างจากเขาที่เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น
ทว่าดูจากรูปถ่ายที่นักสืบส่งมาความคิดแรกถูกปัดตกไปทันที ไม่ว่ายังไงเธอต้องชอบทนายลีแน่ ถึงได้พยายามแย้งเรื่องแต่งงานโดยใช้ข้ออ้างเรื่องงานมาเลื่อนงานแต่ง
"รู้สึกว่าจะกำจัดแค่นี้ไม่ได้แล้วสินะ คงต้องให้สิ้นชื่อไปเลย ไอ้ทนายลีไอ้เศษขี้ผง" พัฒมองโทรศัพท์อีกครั้งคงต้องกระทำการใหญ่
