จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ก้อนลมหายใจถูกถอนออกทันที หลังแม่สาวไฮโซได้ความสมปรารถนา
ร้านอาหารข้างทาง
ณดามองโต๊ะไม้สีน้ำตาลเข้มตรงหน้าด้วยความขยะแขยง ความคิดแรกคือมันสกปรก เพราะมีคราบน้ำมันจากอาหารที่ยังไม่ได้เช็ด เธอหยิบทิชชูจากข้างโต๊ะแล้วเช็ดถูก่อนวางกระเป๋าหลักแสนลง
ลีมองพฤติกรรม เธอเป็นคนเลือกเองว่าจะมาร้านนี้ อาการที่น่ารังเกียจนั่นทำให้เขารู้สึกไม่อยากจะคุยกับเธอเท่าไหร่ เพราะชีวิตแบบนี้เขาสัมผัสมันมาตั้งแต่เด็ก
ลีไม่เข้าใจทำไมต้องพามาร้านอาหารที่ตัวเธอไม่อยากแม้แต่จะก้าวขาเข้ามา แถมยังสั่งอาหารเพียงแค่ขวดน้ำเปล่าไม่เอาแก้วเพราะคราบสกปรก จนลีต้องสั่งอาหารอย่างข้าวมันไก่มากินเพราะเกรงใจเจ้าของร้าน
"จะคุยอะไรเหรอครับ"
ณดากวาดสายตาไปรอบร้าน มองหาคนรู้จัก แน่นอนมันต้องไม่มีอยู่แล้ว เพราะเพื่อนเธอเป็นพวกวงการไฮโซ
คงไม่มาอยู่ที่นี่หรอก คุยที่นี่แหละเหมาะที่สุด คนก็น้อย แถมยังไม่มีใครที่รู้จักเธอ และแน่นอนเธอเลือกที่นั่งมุมอับอยู่ด้านในสุด มีแมลงสาบตัวเล็กอยู่ตรงซอกหลืบ
"คุณทนายก็น่าจะรู้นี่คะ"
"ผมก็บอกแล้วว่าจะไม่พูด"
"คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอคะ คุณอยู่ใกล้ปู่ฉันที่สุด แล้วพ่อของคุณยังสนิทกับท่านอีก คนใกล้ตัวขนาดนี้นี่แหละที่ไว้ใจไม่ได้"
ความละเหี่ยใจทำให้ทนายถึงกับเผยใบหน้าระอา โตๆ กันแล้วทำไมพูดยากจังนะ เขามองหน้าเธอ เธอกังวลเรื่องที่นอนด้วยกันขนาดนั้นเชียว
"แล้วจะให้ทำยังไง ผมเป็นแค่ทนายลูกจ้างของพวกคุณ ผมไม่เอาเรื่องแบบนี้มาตัดอนาคตผมหรอกนะครับ อีกอย่างการเป็นทนายในตระกูลดังๆ นี่ก็ยังทำให้ผมมีชื่อเสียงเข้าไปอีก ผมคงไม่ขุดหลุมฝังตัวเองให้จมลงหรอก"
ปัง!
ณดาทุบโต๊ะจนลีสะดุ้ง เฮือก!
"ก็นี่ไง! เห็นไหม ฉันว่าแล้วเพราะฉันเป็นตระกูลดัง คุณเลยคิดจะเกาะ ถ้าฉันไม่ให้คุณเป็นทนายประจำตระกูลฉันต่อ คุณทนายก็คงเอาเรื่องนี้ไปบอกปู่ฉัน "
"ห้ะ! คุณบ้าไปแล้วเหรอ" ลีเริ่มฉุน เธอคิดได้ยังไงเนี่ย!
"เพราะคุณทนายมีความลับของฉันถึงสองเรื่อง คุณรู้มากเกินไปรวมเรื่องเมื่อเช้าก็ด้วย"
ลีคิดย้อนกลับ ก็แค่เหยียบรูปมันจะเป็นอะไร
ในความจริงตอนนั้นเขาแค่อยากจะมองดู เพราะไม่เคยเห็นผู้หญิงขี้โมโห พอเห็นเข้าก็รู้สึกอยากจะโสดถ้าอนาคตต้องมีเมียแบบนี้ ดีใจที่คืนวันนั้นรอบเดียวจบ เคยคบกับผู้หญิงมาเยอะแต่ไม่เคยมีใครโมโหร้ายได้ขนาดเท่าเธอ เธอนี่มันนางมารชัดๆ
"นี่ คุณณดา ผมบอกไม่พูดก็คือไม่พูด ผมไม่ใช่คนผิดสัญญากับใครง่ายๆ" ลีเริ่มขึ้นเสียง
"แล้วฉันจะเชื่อใจคุณทนายได้ไง" ณดาเชิดหน้าพลางเม้มปากบดปากล่างไปมา
"แล้วจะให้ผมทำยังไง เขียนสัญญากันเลยไหม?"
"ไม่ต้อง ฉันมีข้อเสนอที่ดีกว่านั้นค่ะ" ณดาเชิดคางขึ้นด้วยความมั่นใจว่าข้อเสนอนี้ดีกว่า
ลีนั่งนิ่งตอบเป็นการตอบกลับ ลองฟังดูก็ได้ เอ้า! ว่ามา
"คุณจะต้องเข้ามาเป็นทนายประจำตัวฉัน"
"หา.." ใบหน้าชายตอกกลับเหมือนจะไม่เห็นด้วย สีหน้าส่งออกมาอย่างเอ๋อ
เธอกอดอกไขว่ห้าง "แน่นอนค่ะ ว่าฉันจะไม่ให้คุณทำหน้าที่นี้ฟรีๆ ฉันจะให้เงินคุณทนายตามเหมาะสม แล้วก็จะแถมรถให้อีกหนึ่งคันแทนคันเก่าๆ สกปรกคันนั้นของคุณด้วย เป็นยังไงคะข้อเสนอดีไหมคะ"
ลีถอนหายใจทิ้งเล็กน้อยด้วยความเบื่อหน่ายจากหลานเจ้านาย "ผมไม่ว่างหรอกนะ งานกฎหมายผมเยอะแยะไปหมด คงไม่มีเวลามาเป็นทนายประจำตัวคุณหรอก"
"นี่คุณทนายกล้าปฏิเสธฉันเหรอ" เธอทิ้งคู่แขนสะบัดลงทันทีที่ได้ยินคำตอบ ไม่ว่าใครก็หน้าเงินทั้งนั้น ไม่มีทางหรอกที่จะปฏิเสธเธอได้ ทนายจนๆ แบบนี้ไม่น่าจะคิดอะไรเยอะนะ
"ครับ" ลีกระแทกเสียงเล็กน้อยตอกย้ำ
"ผมไม่เห็นว่าจะมีประโยชน์อะไรที่จะต้องไปเป็นทนายประจำตัวคุณเพิ่ม แค่นี้ผมก็พอกินพอใช้แล้ว"
ณดานั่งนิ่งไปในทันที หรือข้อเสนอแบบนี้มันน้อยเกินไปสำหรับเขา เธอมองหน้าลีประมวลผลความเป็นไปได้ ในเมื่อไม่เห็นแก่เงินก็ต้องใช้อำนาจที่มี
"ถ้าคุณทนายปฏิเสธฉัน ฉันจะบอกให้คุณปู่ยกเลิกให้คุณมาเป็นทนายประจำตระกูล และแน่นอนว่าฉันก็จะฟ้องทนายจางพ่อของคุณด้วยว่าคุณไม่มีความสามารถเหมือนเขา คุณจะเอาอย่างนั้นใช่ไหมคะ"
สีหน้ายิ้มเยาะประหนึ่งเหมือนมีความเหนือชั้นกว่า จนลีหรี่ตาลงมองช่างกล้ามาข่มขู่ทนายได้นะ
"นี่คุณ..ขู่ทนายอย่างผมเหรอ"
หญิงสาวกะพริบตาปริบ เออ ลืมไปสนิทเลย เกิดหมอนี่ฟ้องร้องทำยังไงล่ะเนี่ย
"ถ้าคุณไม่รับปากฉัน ฉันจะไปแจ้งความว่าคุณข่มขืนฉัน" ณดาโพล่งต่อด้วยเสียงที่ได้ยินแค่สองคน
ลีเลียปากนิดหน่อยมองหน้าหญิงไฮโซด้วยสายตานิ่งเหมือนแท่นประหาร
"กล้าเหรอครับ?"
"..."
"ถ้าคุณกล้า ผมก็พร้อมที่จะสู้คดีเหมือนกัน อายุก็ไม่น้อยแล้วผมไม่ติดคุกอยู่แล้วล่ะ"
สีหน้าเปื้อนยิ้มตอบกลับเล็กน้อยเหมือนลงมีดไปแล้วครึ่งคอของเธอ
สายตาณดากลิ้งไปมาค้นหาวิธีการจากความฉลาดที่ได้เกียรตินิยม หนึ่งนาทีสามสิบวินาที
"คุณทนาย คุณคิดว่าพ่อของคุณจะไม่ว่าอะไรเหรอคะ ที่เสียท่าฉันในวันนั้นน่ะ"
ลีนิ่งเบือนสายตาหนี ยัยนี่มันร้ายกว่าเขาเสียอีก เอาพ่อมาขู่เลยเหรอ มีคนเดียวที่ยอมได้ในบ้าน ลมก้อนใหญ่ถูกถอนออกจากปากแล้วเลียไล่ความรู้สึกแพ้
ให้ตายสิ เป็นผู้หญิงที่แสบนักนะ นี่ฉันยุ่งกับคนผิดเปล่า
"ก็ได้ ผมจะเป็นทนายให้คุณ"
"คิดถูกแล้วค่ะ คุณทนาย" ณดายิ้มกว้างตบมือดังแปะ! ตบเบาและรัวจนน่าหมั่นไส้
แต่สิ่งที่ไม่น่าพิสมัยตรงเนื้อหนัง รู้สึกคันตรงแขนท่อนล่าง แค่เห็นก็ขนลุก แมลงสาบตัวจิ๋วกำลังไต่ขึ้นมา
"กรี๊ดดดดด"
หน้าซีดเผือดของสาวทำให้ลีหัวเราะร่า สมน้ำหน้าสงสัยกรรมจะตามทัน
หลายวันต่อมา
ในห้องทรงงานของผู้ว่าจ้างสาว เกิดบรรยากาศอึมครึมอบอวลไปด้วยมวลสารสีดำที่ดูเหมือนมีสารพิษอันตราย ความหงุดหงิดทะลุเดือดพล่าน ลำตัวปล่อยแสงพลังงานพิเศษออกมาด้วยความโมโห
"คุณเลิกเรียกผมมาแบบนี้สักทีเถอะ" ลีพ่นบอกสิ่งที่อัดอั้นมานาน หลังจากที่ณดาโทรเรียกเขาเข้ามาหา
ตั้งแต่รับปากตกลงเป็นทนายส่วนตัวไป เธอเล่นโทรหาเขาทุกวันหลังเวลาอาหารจนเขาแทบอยากจะเปลี่ยนเบอร์โทรหนี ทุกครั้งที่เธอเรียกเขามา เธอชอบบอกว่ามีงานด่วน แต่สิ่งที่เห็นในตอนนี้คือเธอเตรียมอาหารจานด่วนที่ได้สั่งจากพ่อครัวของโรงแรมห้าดาวมาวางไว้ให้
ลีต้องยกเลิกนัดลูกความเพื่อมาหาเธอเพราะดันบอกว่ามีธุระสำคัญ แต่เปล่าเลย มันก็แค่เรียกมาตามความพอใจของเธอล้วนๆ คิดแล้วก็น่าโมโห ฆ่าทิ้งตอนนี้เสียดีไหม ขอเปลี่ยนอาชีพเป็นฆาตกรทีเถอะ ไม่ไหวแล้วโว้ย!
"ทำไมเหรอคะ นี่ฉันมีของอร่อยมาให้ทนายลีเลยนะ" ณดายิ้มหวานและผายมือให้ "นั่งก่อนสิคะ"
ในเมื่อการเปิดปากต่อว่าก่อนไม่เป็นผล ลีเลยเดินเข้าไปนั่งตรงเก้าอี้แล้วทิ้งก้นประทับลงแต่โดยดี
ณดาเปรยยิ้มหลังลีทำตามคำพูดของเธอ มันทำให้เธอรู้สึกเหนือกว่าเขาทั้งปวง สุดท้ายทนายก็ลูกหมูตัวเล็กที่โดนแม่เสือนี่รอขย้ำให้ดำดิ่งได้ทุกเมื่อ
ผ่านไปห้านาทีที่ทนายลีนั่งนิ่งทิ้งใบหน้าเบื่อหน่ายอยู่ตรงเก้าอี้หน้าโต๊ะเธอ อาหารจากกุ๊กของโรงแรมที่สั่งทำพิเศษถูกปล่อยทิ้งไว้จนน้ำในจานข้นเหนียวเพราะความเย็น ทนายลีไม่พูดอะไรสักคำสงสัยเขาจะโกรธเธอจริงๆ นี่ฉันอุตส่าห์เตรียมอาหารไว้รอเลยนะ
"ที่ฉันเรียกทนายลีมาวันนี้ ฉันได้ยินว่าปู่จะเรียกคุณเข้าพบน่ะ"
ตาดำมองตรงเพ่งไปยังหญิงสาวด้วยใบหน้าที่ปั้นปึ่ง แล้วยังไง เรียกมาแล้วจะทำไม
ลีถอนหายใจทิ้งอีกคราทิ้งความคิดก่อนที่จะไปทำหน้าที่ต่อ ให้มันคลายอารมณ์หงุดหงิดจากแม่นี่ไปก่อน เดี๋ยวกลายเป็นว่าเขาอดใจไม่อยู่ไปใส่อารมณ์กับปู่แทนหลานสาวไฮโซนี่
"ก็บอกแล้วไงครับ ว่าจะไม่พูดน่ะ"
"ฉันไม่ได้จะย้ำเรื่องนั้นสักหน่อยค่ะ แต่ฉันมีเรื่องสำคัญกว่านั้น"
"..."
