จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ซ่อนรักลับคุณทนายจากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
ความสัมพันธ์ที่เกิดจากคืนเดียว เธอมารู้ทีหลังว่าคนที่จะมาเป็นทนายประจำตระกูลคือเขาคนนั้น เพราะคู่หมั้นที่กำลังจะแต่งงานกลับนอกใจไปกับผู้หญิงอื่น เธอจึงรู้ว่าชายคนนั้นไม่ได้ดีเด่อย่างที่เธอคิด การถอนหมั้นจะต้องพึ่งคุณทนาย เธอจะต้องได้ทนายมาเป็นพวกแต่จะทำอย่างไร ในเมื่อเขายึดมั่นในอุดมการณ์ของตัวเองขนาดนั้น
มันเป็นจรรยาบรรณครับ
มือจางหมุนลูกบิดหลังถูกแม่บ้านเชื้อเชิญเข้าไปในห้องของเจ้าบ้านใหญ่ จางอยู่ในสภาวะกังวลใจเหงื่อแทบจะออกตามรูขุมขน เขาสูดลมหายใจก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไป
แขกของปู่ฮันทั้งคู่ถูกเชิญไปยังที่นั่งรับแขก บรรยากาศทะมึนด้วยสีน้ำตาลเข้มของไม้ในห้องทำงานของทำให้จางรู้สึกกดดันนิดหน่อย ใจอยู่ไม่สุขกังวลไปเสียทุกเรื่อง
นายจ้างวางมือบนเข่าเอนหลังพิงเบาะในท่าสบายตามประสาคนแก่
"ผมพาลูกชายมาขอโทษท่านครับ" จางพูดพลางก้มหัวลงเล็กน้อยให้ดูนอบน้อมที่สุด เขาจะไม่ให้ฮันมีโทสะเพิ่ม
ปู่ฮันเลิกคิ้วสีขาวมองทั้งคู่ ลีก้มหน้าต่ำลงให้ดูว่าตนกำลังสำนึกผิด
"ขอโทษเรื่องณดาน่ะเหรอ? " ฮันเอ่ยถาม
จางเงยหน้าขึ้นสบตาด้วยความจริงใจ "ครับ จริงๆ ไม่ควรจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับครอบครัวของท่านเลย ผมเลยอยากจะแสดงความรับผิดชอบ จะได้ไม่มีข้อครหาไปถึงตระกูลของคุณฮันครับ" จางกล่าวต่อ
"ผมจะลาออกจากการเป็นทนายประจำตระกูล แล้วก็จะกำชับไม่ให้ลีไปยุ่งเกี่ยวกับหนูณดาอีก"
"..." ปู่ฮันนิ่งเงียบสักพักฟังคำแก้ตัวก่อนจะพูดบอก "จริงๆ ฉันก็ไม่ได้คิดมากเท่าไหร่กับข่าวเสียๆ ของหลานสาว ฉันได้ยินจนหนาหูแล้ว ข่าวของณดามีไม่เว้นแต่ละวัน มีแต่คนมารายงานฉัน แต่ว่า..รูปที่ฉันได้มามันก็บอกอะไรได้หลายอย่าง ไม่คิดว่าจะหนักถึงขนาดกลายเป็นชู้รักกันได้"
ดวงตาแก่สีเทามองไปทางลี "ฉันขอคุยกับทนายลีเป็นการส่วนตัวได้ไหม"
จางหันไปมองลี ทั้งคู่สบตากัน ผู้เป็นพ่อถอนหายใจกลัวจะไม่เป็นไปตามแผนเดิมที่วางไว้ การพบปะส่วนตัวมันเหนือความคาดหมาย
"ครับ" ลีตอบ
ในห้องรับแขกการประชันหน้าชายสูงอายุและชายหนุ่มที่มีข่าวฉาว แววตาแก่ปนฝ้าจากที่เคยเอ็นดูลีกลับดูขึงขังขึ้นมา
"ทนายลีรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าเธอจะแต่งงาน"
"ครับ ผมทราบ" ลีพยักหน้า
"หลานสาวของผมคงจะสร้างความลำบากให้มากเลยสินะ"
"ครับ ก็มากจริงๆ "
ปู่ฮันยิ้มหลังจากได้ยินคำพูดตอบโต้อย่างตรงดิ่งของทนายความคนนี้
"ผมต้องให้หลานผมแต่งกับคนที่คู่ควร ณดาน่ะเป็นคนเอาแต่ใจ ถ้าผมให้เธอเลิกยุ่งกับทนายลีคงจะเป็นไปได้ยาก"
คำพูดคำจาการกระทบกระทั่งนั่นทำให้ลีเงียบลง ทางนั้นกำลังบอกให้เขาเจียมตัว
"ผมอยากให้ทนายลีตัดสายสัมพันธ์"
ลีนั่งนิ่งด้วยแววตาที่เศร้าลง คำสั่งนี้ทำให้ใจสั่น
"หมายถึงสายสัมพันธ์จริงๆ"
แววตาแก่นั่นเป็นหมายศาลชั้นเอกที่ทำให้คนเข้าไปอยู่กรงขัง การไล่ต้อนของคนผู้นี้ทำให้ลีเข้าไปอยู่ในมุมอับที่รอบกายมีแต่กำแพงหนามคอยจะทิ่มแทงเขาให้ตายจากไปอย่างเงียบๆ
ดูท่าฮันจะมองออกว่าหลานสาวอันเป็นที่รักจะชอบทนายลี เขาอยากตัดใยนี้ทิ้งไม่ให้ถักทอต่อ เป้าหมายของคนแก่ที่เห็นแก่เงิน เขาต้องการมีเงินอยู่ในมือมากที่สุด เงินเท่ากับอำนาจที่หลายคนยอมก้มหัว แม้แต่ความรักก็ยังต้องยอมมัน
"แค่ก! แค่ก! แค่ก! "
เสียงไอที่พ่นออกมาจากชายแก่ทำให้ชายชุดขาวคลายกังวลหลังจากที่เกิดความกดดัน
"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?"
ลีถามขณะที่ชายแก่ตัวคดงอ เขายกมือขึ้นปรามคำห่วงของลีแล้วไอต่อ ไอแรงเสียจนร่างกายแก่ๆ รับแทบจะไม่ไหว แค่ไอก็เจ็บไปหมดทุกส่วนร้าวไปยังกระดูกด้านใน
ในระหว่างนั้นทนายจางก็เป็นห่วงลีเดินไปมาอยู่หน้าห้องสังเกตการณ์
ร้านรับจัดงานแต่งชื่อดัง
ด้านณดาที่โดนพัฒตามติดเพราะคำสั่งของพ่อ ความคิดที่เห็นพ้องต้องกันของทั้งคู่ทำให้เธอไม่สบอารมณ์ วันนี้เธอต้องมาเลือกชุดเจ้าสาวที่ไม่อยากแม้แต่จะสวม
"ณดาไม่ชอบเหรอ? " พัฒเปรยขึ้นหลังจากเห็นหน้าไม่พอใจนั่นมานานพอ ณดาเลื่อนชุดเจ้าสาวไปมาตรงราวแขวน เธอไม่ถูกใจสักชุด แม้พนักงานจะเข้ามาบริการเธอก็ไล่พวกหล่อนให้ห่างออกไป
เธอถอนหายใจทิ้งแล้วหันไปมองพัฒที่ยืนอยู่ข้างๆ ช่วยเลือกชุด "พี่อยากแต่งงานกับฉันเหรอ? "
พัฒชะงัก หลังจากได้ยินเสียงสาวก่นออกมาแบบไม่พอใจ "อยากสิ ก็พี่รักณดานี่"
ณดาจับชุดแต่งงานบนราวแขวนแน่น ก่อนจะเปิดปาก
"แต่ฉันไม่อยากแต่งงานกับพี่"
สายตาสาวมุ่งมั่นและจริงจังในคำพูด พัฒมองต่ำลงการปฏิเสธนี้เหมือนการหักหน้าเขาทั้งเป็น เพราะตอนนี้มันใกล้จะจัดงานอยู่แล้ว
"ทำไมถึงไม่อยากแต่งงานกับพี่แล้วล่ะ"
เธอกล้ำกลืนน้ำลายลงคอมองพัฒ เธออยากให้เขาสารภาพด้วยตนเองและรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น เห็นว่าเคยเป็นพี่ที่ดีเลยให้โอกาสแต่ดูทีท่าเขาจะไม่ลดราวาศอกให้เลย
"เพราะพี่มีคนอื่นไง"
พัฒนิ่งเงียบเขายิ้มอ่อน "ณดาไปฟังจากใครมา พี่นี่นะมีคนอื่น"
"ฉันไม่ได้ฟังจากใคร ฉันเห็นมากับตาตัวเอง" เธอประมือละจากชุดเจ้าสาวด้วยความฉุนเฉียว
พัฒจับจ้องใบหน้าณดา ดวงตาราวกับหลุมดำที่มีแรงดูดมหาศาลพร้อมจะทำลายเธอ เหมือนเขาจะรู้แล้วว่าที่ณดาเปลี่ยนไปไม่ใช่เพราะทนายลีแต่เป็นเพราะดันไปเห็นอะไรที่ไม่ควร แต่ว่า..เธอก็ไม่ควรไปยุ่งกับทนายลี
เขาก้าวขาเข้าไปประชิดจนณดาถอยหลังออกห่าง ทว่ากลับกลายเป็นหลุดเข้าไปหลังราวแขวนมันเป็นคลังเก็บชุดเจ้าสาวที่ไม่มีแม้แต่กล้องวงจรปิด
ณดาเริ่มอกสั่นขวัญแขวนสายตาพัฒตอนนี้ไม่อ่อนโยนเหมือนเมื่อก่อน มันกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่เธอไม่รู้จัก
"ณดารู้หรือเปล่าว่าคุณปู่จะให้อะไรณดาหลังแต่งงานกับพี่"
"...."
"พี่คุยกับคุณปู่มา มันเป็นของที่ณดาอยากได้ที่สุดไงล่ะ"
"...." ณดาขมวดคิ้ว
"เคยพูดไม่ใช่เหรอว่าอยากได้บริษัทนี้ อยากขึ้นตำแหน่งให้อยู่สูงสุด ณดาลืมคำขอของคุณป้าไปแล้วเหรอ รู้ไหมณดาจะได้มันหลังแต่งงานกับพี่หรือว่าณดาไม่อยากได้มันแล้ว"
เธอเม้มปากแดงขบคิดตาม สิ่งที่เธออยากได้มาตลอดคือบริษัท ป้าของเธอฝากฝังมันไว้กับเธอก่อนตาย ณดารักป้าของเธอมาก ในเวลาที่ไม่เหลือใครในชีวิตมีเพียงป้าคนเดียวเท่านั้นที่คอยเคียงข้างเธอจนกระทั่งตายลงอย่างโดดเดี่ยว
ภาพตัดไปที่รูปขาวดำหน้าโลงศพ ผู้หญิงที่โดนทิ้งขว้างอย่างไม่ไยดีจากครอบครัว อยู่ตามเพียงลำพังมีเพียงเพื่อนสนิทที่เข้ามาทำความเคารพกับศพเธอ หากณดาตัดพัฒออกเธออาจจะพบจุดจบเดียวกัน เพราะปู่ก็ไม่ได้มีลูกหลานคนเดียวและอีกอย่างปู่ก็ไม่ชอบเด็กผู้หญิงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
"แล้ว..." พัฒพูดต่อ
"ณดาเองก็มีประเด็นเรื่องรูปไม่ใช่เหรอ ข่าวที่ออกไปน่ะ"
"ถ้าณดายกเลิกงานแต่งก็เท่ากับยอมรับว่ามีมือที่สามมาทำให้เราสองคนต้องจบลง ณดาคิดว่าทนายลีจะไม่เป็นจำเลยสังคมเหรอ"
ณดานิ่งเงียบ
"ถึงจะเป็นทนายเก่ง ถ้าโดนคำนินทามากๆ ก็ใช้ชีวิตปกติได้ยากนะ ณดากำลังจะทำให้ชีวิตของทนายลีพัง"
เธอกลืนน้ำลายเมื่อฟังคำข่มเหงของพัฒ
"สังคมที่ทนายลีเข้ามายุ่งเกี่ยว คิดว่าผู้หลักผู้ใหญ่จะนิ่งเฉยเหรอ ณดาอย่าลืมสิว่าทุกคนในครอบครัวณดาเขาไว้ใจพี่มากกว่าณดาด้วยซ้ำ ปู่เองก็ต้องเข้าข้างพี่อยู่แล้ว ถ้าณดายกเลิกงานแต่งไม่นานหรอกทนายลีก็คงดับลงเหมือนกัน ปู่ณดาไม่มีวันอยู่เฉยแน่"
พัฒหยักยิ้มใบหน้าเหนือชั้นมองลงมาที่เธอ เธอกำหมัดแน่นไม่สามารถทำลายล้างงานแต่งงานได้เลย
“ถ้าณดาไม่อยากได้บริษัทนี้แล้ว ณดาก็หนีไปสิ ถึงพี่ไม่ได้แต่งกับณดาพี่ว่าน้องสาวของณดาก็พร้อมที่จะแต่งกับพี่เหมือนกัน”
"พี่คิดว่าปู่ฉันจะยอมพี่ขนาดนั้นเชียว"
"ของมันแน่อยู่แล้วณดา เพราะพี่วางทุกอย่างไว้หมดแล้ว ทั้งบริษัทพี่ ทั้งชีวิตพี่ตั้งแต่อยู่ประถมจนถึงตอนนี้พี่ก็ยังดูซื่อสัตย์กับตระกูลณดา คิดเหรอว่าปู่ณดาจะไม่ยอม"
ริมฝีปากเหยียดเป็นเส้นตรงรู้สึกเคียดแค้นเหมือนเธอถูกหลอกลวงจากภาพลักษณ์สุภาพบุรุษ
"ฉันเพิ่งรู้ว่าพี่พัฒเป็นคนแบบนี้"
"พี่เป็นคนเแบบนี้มาตั้งนานแล้วแต่ณดาไม่เห็นเอง" พัฒยิ้มหวานใส่ "เอาล่ะ ออกไปเลือกชุดแต่งงานได้แล้ว"
เขาแหวกผ้าแล้วเดินออกไป ทิ้งให้ณดาอยู่ในนั้นรอเธอเดินตามออกมา
ด้านลี
"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ"
"แค่ก! แค่ก! ไม่.." ปู่ฮันทุบกระทุ้งอกเล็กน้อยคลายอาการไอให้มันโล่ง
"ก็อย่างที่ว่านั่นแหละ ผมอยากให้ทนายลีตัดสายสัมพันธ์ไปเลย แค่ก! แค่ก! " ฮันพ่นลมหายใจออกหลังไอเสร็จ "ผมอยากให้เธอแต่งงานกับคนที่ผมเลือก"
ลีนิ่งสักพัก "แล้วถ้าคุณณดาไม่อยากแต่งท่านก็จะจับให้แต่งเหรอครับ"
"ใช่! " ฮันกระแทกเสียงพลางพยักหน้า
ลีมองต่ำลงมือผสานเข้าหากันตามซอกนิ้ว ข้อศอกถูกวางบนเข่าในท่วงท่ากดดันแบบทนาย ตาเปรยขึ้นใช้ประสาททั้งห้าและความรู้สึกเห็นใจที่มีต่อณดา
"ผมมีคำถามอย่างนึง ถ้าคุณฮันยินดีตอบ"
"...."
"ความสุขของคุณณดาอยู่ตรงไหนเหรอครับ"