จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ห้าวันต่อมากับการต่อกรกับคู่หมั้นณดา สติหยุดนิ่งยืนมองสำนักงานทนายความของตัวเอง ทุกอย่างเกลื่อนกลาดระเนระนาด คอมพิวเตอร์ อุปกรณ์สำนักงานหล่นอยู่ตรงพื้นเต็มไปหมด กระดาษกระจัดกระจายราวกับเกิดแผ่นดินไหว กระจกประตูถูกทุบแตกจนเหลือแต่เศษที่บาดคม ลียืนมองนิ่งขณะที่พนักงานและทนายเพื่อนเขารู้สึกหวาดกลัว
อาชาเดินเข้ามาปลอบใจหลังโทรหาลี กระดาษที่กระจัดกระจายอยู่ที่พื้นเป็นคำขู่ตัวหนังสือสีแดงที่ละเลงด้วยน้ำหมึก
ถ้าไม่อยากตายก็เลิกยุ่ง
ลีถอนหายใจพลางเลียริมฝีปาก
"ผมว่าคุณไปเหยียบหางใครเข้าแล้วจริงๆ แหละทนายลี" อาชาตบไหล่เขานิดหน่อยเป็นการปลอบใจ
ลีนิ่งสักพัก ตามจริงแล้วเขาได้จดหมายข่มขู่มาได้สักพัก ได้ทั้งในเมลและข้อความมือถือส่วนตัว เขาคิดว่ามันเป็นการหยอกเล่นขำๆ มันคาดไม่ถึงว่าเขาจะลงมือทำลายข้าวของโดยการยืมมือคนอื่น ไม่นึกว่าคนฉลาดอย่างพัฒจะใช้นิสัยเด็กชอบคุกคามคนอื่นหรือเขาหมดปัญญาไปแล้ว
"คุณไปมีเรื่องกับใครหรือเปล่าทนายลี ถ้าทำแบบนี้ได้แสดงว่าต้องตัวใหญ่อยู่แหละ" อาชาพูด
"ไม่รู้สิ ผมเองก็เป็นแค่ทนายด้วย หรือว่าเขาไม่อยากให้ผมทำคดีกันแน่ คดีนี้อาจจะฆ่าคนตายได้ด้วยสิ" คำตอบเบี่ยงเบนประเด็นให้เพื่อนเขาคิดว่าเป็นลูกความ ทั้งที่ในใจของลีรู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นพัฒคู่หมั้นณดา เป็นหมอนั่นแน่นอนไม่ผิดเพี้ยน
อาชามองไปด้านในสำนักงาน "ผมว่าลูกความของทนายลีคนนี้ คงจะมีแบล็กหลังดี ถึงได้กล้าข่มขู่ทนาย ผมว่าทนายลีเองก็ระวังตัวหน่อยนะ"
"อือ” ลีพยักหน้ารับคำเตือน
"ผมจะบอกทนายลีว่า ระวังจะโดนอุ้มนะ"
ลีหันขวับมองอาชาทันที บทความสยองทำให้เขานึกถึงณดาตอนที่ถูกลักพาตัว บางทีคนมันก็กลัวตายเป็นเหมือนกัน เหงื่อเริ่มออกเป็นน้ำตก มันก็ไม่แน่เพราะคนมีเงินบางคนก็สั่งเป็นสั่งตายได้
"ผมจัดจ้างคนทำความสะอาดมาแล้วนะ คงต้องใช้เวลาสองสามวันกว่ามันจะเข้าที่ ทนายลีก็กลับไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวตรงนี้ผมดูแลให้" อาชาบอก ลีพยักหน้าขอบคุณเขาเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ
หลังพยักหน้ากลับเพียงแค่แวบเดียวก็มีคนจากบริษัททำความสะอาดมุ่งตรงเดินผ่านเข้าไปด้านใน เพื่อนลียืนนิ่ง พวกเขามึนงงนิดหน่อย อาชายังไม่ได้โทรไปเรียกคนมาทำความสะอาด ที่เดินมามีทั้งพนักงานทำความสะอาดและช่างซ่อมพร้อมทำเสร็จศัพท์
ลีมองคนกลุ่มนั้นเดินเข้าไปด้านในและเริ่มทำงาน เขาหันไปบอกเพื่อน "บริษัทไหนเนี่ยมาเร็วมากเลย ไหนคุณบอกว่าต้องรออีกสองสามวัน"
"ผมไม่ได้จ้างมานะ ยังไม่ได้โทรด้วยซ้ำ ผมเพิ่งมาก่อนคุณแป๊บเดียวเองนะทนายลี"
"...."
ลีฉงนเขารีบกวาดตามองโดยรอบหรือว่าณดาจะอยู่แถวนี้ ไม่ว่าจะไล่สายตาออกไปด้านนอกกี่ครั้งมันก็ยังว่างเปล่า เห็นเพียงแค่บอดี้การ์ดที่ติดตามเขามาเท่านั้น
หลังจากพบเจอสภาพสำนักงาน ลีกลับมานั่งที่รถคันใหม่สีดำ สมองอันชาญฉลาดแบบทนายกำลังประมวลผล หากยิ่งปล่อยพัฒลอยหน้าอยู่แบบนี้ไม่แน่ว่าเขาจะหนักข้อขึ้นเพราะอารมณ์หึงหวง ทว่าจะทำยังไงดีที่ทำให้ผู้ชายคนนั้นจนมุม
ผ่านไปสักพักได้ยินเสียงมือถือดังขึ้นมา ณดาส่งข้อความมาว่าจะรอที่ห้องคอนโด คงมีเรื่องปรึกษาอีกสินะ เห็นเธอเงียบเชียบไปหลายวันตั้งแต่เธอเมินเขาในบ้านวันนั้น ไม่รู้ว่าเธอมีเรื่องกลุ้มใจอะไรหรือเปล่าหรือว่าเขาจะหมดความหมายกับเธอไปแล้ว
คอนโดชั้น 18 กลิ่นอาหารลอยฟุ้งไปทั่วห้อง แม้จะเปิดที่ดูดควันแต่ก็ยังได้กลิ่น ลีกลับมาจากสำนักงานแล้วเขาเดินมาพร้อมชุดเชิ้ตขาวตามปกติ ไม่รู้ทำไมแค่ณดาเรียกเขา ลีก็รีบบึ่งรถกลับมาทั้งที่แต่ก่อนรู้สึกรำคาญคิดว่าเธอคือตัวปัญหาของความสงบสุข เขาน่าจะหลงเสน่ห์แม่สาวไฮโซนี่แล้ว
ณดากำลังจัดเตรียมอาหารอยู่ตรงโต๊ะนั่ง ลีมองไปทางนั้นพอดิบพอดี
ลีเดินเข้าดู จานอาหารเนื้อเป็ดชิ้นเล็กถูกวางอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน สิ่งที่น่าแปลกใจคือคนแปลกหน้าสวมชุดขาวสะอาดยืนกุมมือยืนอยู่ตรงโต๊ะรับประทานอาหาร หมวกทรงสูงกับผ้ากันเปื้อนทำให้พอจะรู้ว่าเป็นพ่อครัวของโรงแรม
"มาช้าจัง คุณกินอะไรมาหรือยัง? " ณดาเอ่ยปากถาม
ลีปรายตามองเธอทำตัวเหมือนภรรยาเขาทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงาน
"นี่คุณปิแอร์ เชฟมือหนึ่งที่ฉันจ้างมาแหละ" เธอผายมือแนะนำ
ลีพยักหน้ายิ้มรับพร้อมยื่นมือจับทักทายเป็นมารยาท
"คุณปิแอร์ นี่คือคุณลีค่ะ" ณดาบอกเชฟมือฉมังเป็นภาษาฝรั่งเศส
"เป็นทนายประจำตัวฉันค่ะ" เธอยิ้ม
ถึงลีจะแปลไม่ออกแต่ก็พอรู้ความหมาย ถ้าเธอพูดเป็นภาษาอังกฤษหรือญี่ปุ่นจะดีกว่านี้ ลีลูบคอนิดหน่อย นึกไม่ถึงว่าเธอจะถือวิสาสะเข้ามาเอง เขานึกว่าเธอจะรอหน้าห้องแสดงว่าเธอมีกุญแจสำรอง ตอนนี้เขาคงดิ้นหนีจากณดาไปใช้ชีวิตส่วนตัวไม่ได้สักพัก
"คุณนี่เริ่มทำตัวเหมือนภรรยาผมแล้วนะ"
"เอ๋ งั้นเหรอคะ"
เขาอมยิ้มเมื่อสาวตีหน้าขี้เล่น น่ารักดี
"ฉันเห็นว่าทนายลีซูปลงเลยจ้างเชฟมาให้ เชฟปิแอร์จะมาทำอาหารให้คุณกินอาทิตย์ละครั้ง แล้วก็ที่เหลือจะมีของจากโรงแรมมาเสิร์ฟให้"
ความใส่ใจของเธอทำให้ลีประทับใจเล็กน้อย เขาพยักหน้าแล้วยิ้มมันอยู่ด้านใน เขาเดินเข้าไปนั่งรอกินอาหารร่วมโต๊ะกับเธอ
หลังจากที่ลีกินมันจนอิ่ม เขาเข้าไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายตามกิจวัตรประจำวัน พอเดินออกมาจากห้องน้ำก็เจอเธอนั่งไขว่ห้างยิ้มหวานอยู่ตรงโซฟา ทำไมมันรู้สึกแปลกเขารีบมองลงล่างสำรวจตัวเอง วันนี้ก็ใส่เสื้อผ้าตามปกติ ชุดลำลองเสื้อยืดกางเกงขายาวที่มีอยู่ในตู้ มันก็ดูไม่โป๊เท่าไหร่ ตอนนี้ลีกำลังคิดว่าหญิงตรงหน้าคือหญิงโรคจิตที่จ้องจะกระโจนเข้าหาได้ทุกเมื่อ
"วันนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ" ณดาพูดขึ้นหลังเห็นเขาเดินออกมา
"..."
"มีคนมารายงานฉันว่าสำนักงานทนายคุณโดนถล่ม"
"ก็ใช่ มันโดนถล่มและเลยล่ะ เพราะคู่หมั้นคุณนั่นแหละ"
ณดาลุกแล้วเดินเข้าไปหาลีด้วยใบหน้านิ่วคิ้วขมวด
"อะไรก็โทษแต่พี่พัฒนะ"
"ก็มันคิดเป็นคนอื่นไม่ได้นี่เพราะมีอยู่คนเดียวที่เป็นศัตรู"
ณดาเงยหน้ามองลีในระยะประชิด "ฉันรู้ค่ะ ต่อไปนี้คงไม่ต้องมีศัตรูแล้วมั้ง"
ลีลดตาลงมองพลางใช้ผ้าเช็ดศีรษะ เขารู้สึกแปลกใจกับคำพูดประชดนั่น
"วันนี้ฉันไปดูสถานที่จัดงานแต่งมาค่ะ"
ลีหยุดนิ่งมือหยุดชะงักทุกการกระทำ ปล่อยให้น้ำร่วงหล่นจากเส้นผมอยู่แบบนั้น ทำไมใจถึงได้สั่นไปหมดแค่ได้ยินเรื่องแบบนี้จากปากเธอโดยตรง
"ฉันกำลังจะแต่งงานค่ะ" น้ำเสียงที่ดูไม่มีความสุขโพล่งบอกจนลีกลืนน้ำลาย
"ผมรู้แล้ว" เสียงเรียบเฉยตอบกลับเธอ เขารู้อยู่แล้วหลังจากได้รับบัตรเชิญอันดีงามจากพัฒ ณ ตอนนั้น "คุณจะแต่งงานจริงๆ เหรอ"
ณดาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด เธอกลั้นอารมณ์หวั่นไหวไว้ อยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่อยากแสดงความอ่อนแอ
"ค่ะ ฉันไม่สามารถเลื่อนงานแต่งได้แล้ว แล้วฉันก็ไม่สามารถยกเลิกมันได้เหมือนกัน ยังไงฉันก็ต้องแต่งกับพี่พัฒ ฉันมีของสิ่งหนึ่งที่อยากได้"
ลีทวน "ของที่อยากได้ แล้วมันคืออะ..."
"ทนายลีอยากจะบอกฉันหรือยังว่า พินัยกรรมคุณปู่เขียนว่าอะไร"
คำถามยังทิ้งไม่จบณดาก็แทรกขึ้นมาก่อน ทำไมเธอถึงอยากรู้มากขนาดนี้นะ
"ฉันจะแต่งงานอยู่แล้วนะ คุณจะไม่บอกฉันจริงๆ เหรอ" ณดาพูดต่อด้วยความอดกลั้น เธอต้องการพิสูจน์ครั้งสุดท้ายคนคนนี้ใช่คนของเธอจริงไหม หรือว่าไม่ใช่เลย
ความเงียบเป็นคำตอบไม่ว่ายังไงก็ทลายจรรยาบรรณของทนายคนนี้ไม่ได้ เธอผิดหวังที่ทำมาทั้งหมดมันศูนย์เปล่า ลีไม่เคยให้ใจเธอเลยแม้แต่วินาทีเดียว กระทั่ง
"มันว่างเปล่า"
ณดาเงยหน้าขึ้นจ้องตาลี
"พินัยกรรมของคุณมันว่างเปล่า ไม่มีการเขียนอะไรเลย แม้แต่ของพ่อกับแม่คุณก็ด้วย"
สุดท้ายเรื่องพินัยกรรมก็เป็นคำตอบ ปู่ทำมันจริงๆ ปู่ต้องการกดดันให้เธอแต่งงานกับพัฒ ทุกอย่างเหมือนพัฒเป็นคุมเกมไม่ใช่ปู่ และตอนนี้เหมือนมันจะหมดหนทางมันหมดแล้วจริงๆ
