จากทนายสู่คนใกล้ชิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด นำพาเขาไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอำนาจ เงินทอง และความลับ เมื่อคุณหนูไฮโซต้องการถอนหมั้น และเขาคือความหวังเดียวของเธอ ท่ามกลางการจับจ้องของครอบครัวที่พร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง
รัก,ชาย-หญิง,ครอบครัว,ดราม่า,ตลก,ประธานบริษัท,รักข้างเดียว,รัก,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
"คุณพูดอะไร! " มินตวาดกลับชนิดที่ไม่มีทางจะยอมรับ
"อย่าโกหกเลยครับ นักสืบผมน่ะเก่งนะ ยาอันตรายมีสารต้องห้ามขนาดนี้มันเทียบเท่ายาเสพติดได้เลยนะครับ ถ้ากินเกินขนาดก็ทำให้คนตายได้เหมือนกัน"
มินกลืนน้ำลาย
"สรุปว่าคุณจะช่วยหรือไม่ช่วยดีครับ" ยิ้ม
"...."
ด้านณดา
พ่อรีบเข้ามาหาลูกสาวถึงจะชอบพัฒแค่ไหนแต่เขาก็ยังเป็นห่วงลูกสาวไม่น้อย เขารู้สึกผิดที่เห็นดีเห็นงามกับปู่เลือกคนแบบนี้มาอยู่ข้างๆ เขาน่าจะสังเกตแต่แรกว่าพัฒไม่ดี ส่วนปู่ก็ถึงขั้นเข่าทรุดจนหลายคนต้องรีบเข้าไปช่วยพยุงแต่ยังดีหน่อยที่ปู่ยังไม่หัวใจวายแต่ก็ถึงกับเป็นลม
ดวงตาสีน้ำตาลมองรอบงานเลี้ยงฉลองหลังมันพังทลายลงไม่เหลือ สิ่งนี้แหละที่ณดาต้องการต่อไปนี้ปู่คงไม่กล้าบังคับให้ใครแต่งงานกับเธออีก หลังจากนี้ข่าวคงแพร่ไปทั่วเพราะทุกคนพร้อมใจกันถ่ายคลิปบันทึกไว้ คงมีแต่คนอยากเห็นความพินาศของเธอ
สีหน้าพ่อราวกับหมาหงอยกลัวโดนลูกสาวตำหนิ ทำได้แต่ก้มหน้างุดๆ สำนึกผิด
ณดาหน้าบึ้งใส่พ่อทันทีอย่างไม่แยแสใจเขาเท่าไหร่
สักพักเหมือนจะคิดได้ เมื่อณดาหันไปเจอผู้คนในงานหลายท่านเริ่มทยอยกลับ งานแต่งครั้งนี้จัดขึ้นตั้งเจ็ดสิบล้านความเสียดายเงินเข้าปะทะ ดูเหมือนเธอจะติดนิสัยทนายลีมาเต็มๆ เธอเดินขึ้นไปบนเวที
ณดาคว้าไมตบไมโครโฟน
"ทุกท่านคะ ขอบคุณที่มาวันนี้นะคะ"
เสียงสาวเริ่มทำให้คนสนใจผู้คนในงานหยุดชะงักไม่เดินต่อ
ฉันอยากประกาศให้ทุกคนทราบว่า ฉันกำลังจะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งประธานผู้บริหารคนใหม่ของบริษัท หวงกรุป ปู่รับปากฉันไว้ว่าจะให้ฉันดูแลที่นี่หลังจากฉันแต่งงาน”
ผู้บริหารที่มาร่วมงานถึงกับตะลึงเมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ พวกเขาเริ่มคุยกัน ส่วนผู้เป็นพ่อก็ได้แต่กลืนน้ำลายรอ
“ปู่ฉันใจดีมากเลยค่ะ ท่านเห็นว่าฉันมีความสามารถ แต่ว่าผู้บริหารกลับไม่เห็นและพวกเขาคิดว่าฉันไม่เหมาะกับตำแหน่งนี้” ณดาพูดต่อแต่ทว่าปู่ไม่ได้ยินมันสักคำเพราะเขาเป็นลมหลังจากรับรู้เรื่องของพัฒ ส่วนแม่ของหญิงสาวก็ได้แต่ยิ้มมุมปากด้วยความสะใจ เอามันจนได้สิน่าลูกสาวฉัน
“ฉันอยู่เบื้องหลังมานาน คงได้เวลาออกมาเฉิดฉายแล้วล่ะค่ะ ทุกท่านผู้บริหารเห็นว่ายังไงคะ” ณดากล่าวต่อได้อย่างมีหลักการและหาตัวช่วยส่งเสริมแม้ผู้บริหารทุกส่วนที่มาร่วมงานจะรู้สึกไม่อยากตอบ และมันก็ไม่มีใครตอบเธอเลยสักคน แต่มีอยู่หนึ่งคนที่ทำงานกับร่วมกับบริษัทนี้มานาน คือหัวหน้าฝ่ายการตลาดเขานับถือณดามากเพราะเห็นเธอเข้ามาทำงานตั้งแต่แรกเริ่ม เธอเก่งจริงๆ เขาตบมือขึ้นหนึ่งครั้ง
“ผมเห็นด้วยเพราะผมเห็นเธอทุ่มเทกับมันจนกระทั่งบริษัทเราดังเป็นพลุแตก”
รอยยิ้มผุดในใบหน้าสาวถึงจะมีเสียงเดียวจากการปรบมือของเขาแต่ก็เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าเธอเหมาะสมกับตำแหน่งนี้ จนผู้บริหารคนอื่นแย้งไม่ได้
ณดาเคลื่อนดวงตาไปมาสอดส่องทุกคน เมื่อทุกคนเงียบลงเธอเลยกล่าวต่อ
"โชคดีที่ในวันนี้งานแต่งของฉันมีเรื่องเกิดขึ้น อย่างน้อยฉันก็ยังไม่ก้าวขาเข้าไปสู่นรกทั้งเป็น มันทำให้รู้ว่าความรักไม่มีจริงในโลกของเงินค่ะ"
ตาหลายคู่กลับมาจับจ้องขึ้นบนเวทีหญิงสาวคนนี้กำลังเปล่งประกาย สีหน้าเธออ่อนโยนไม่แข็งทื่อเหมือนแต่ก่อนราวกับพายุมันผ่านไปแล้ว มีเพียงน้องสาวต่างแม่ที่ยังรู้สึกอยากสมน้ำหน้าเธอ ส่วนเมียน้อยพ่อก็ได้แต่นิ่งเงียบมองไปยังเมียหลวงที่ยืนข้างสามีตนเอง พวกเธอคงรู้ถึงสถานะตนเอง ไม่มีทางได้ชูคออยู่ในแวดวงไฮโซมีแต่ต้องรอหลวงตายเท่านั้น
ณดาพูดต่อ "ทุกท่านน่าจะได้ยินข่าวว่าฉันเป็นคนนิสัยแย่ ใช่ค่ะ ฉันเอาแต่ใจ เป็นคนโผงผาง ดื้อมาก ปากก็ร้าย ฉันคิดว่าสิ่งเหล่านั้นคือการแสดงออกเรื่องความรักของฉันค่ะ แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่ารักคือการใส่ใจ"
"คนที่สอนให้ฉันรู้คำนี้ก็คือทนายประจำตัวฉันเอง" ณดายิ้มแล้วกวาดตามองไปยังผู้ร่วมงาน ทุกคนเงียบกริบราวกับงานเลี้ยงนี้ไม่มีผู้คน
"หลายท่านคงทราบดี ข่าวที่ออกไปนั้น ทุกคนคงเดาไม่ยากหรอกใช่ไหมคะ แหม ถึงเบลอหน้าแต่ก็รู้แหละ จริงๆ แล้วข่าวนั่นเป็นการหลอกล่อให้คู่หมั้นฉันยอมถอนหมั้นง่ายๆ แต่ว่าก็อย่างที่เห็นแหละค่ะว่ามันไม่สำเร็จ ทุกคนอย่าต่อว่าผู้ชายที่อยู่ในรูปเลยนะคะเขาไม่ใช่มือที่สาม"
ลียืนฟัง เขายิ้มอย่างพอใจ ไม่นึกว่าเธอจะพยายามสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้เขา
"ยังไงก็ฝากทนายลีของฉันด้วยนะคะ เขาเป็นทนายที่เก่งมากแล้วก็หล่อมากด้วย ทุกคนอย่าเพิ่งถอดการเป็นลูกความกับเขานะคะขอให้เชื่อมั่นในหน้าที่ของเขา"
ลีพยักหน้าเขาดูปลื้มปีติ เขาฟังณดากล่าวต่อกระทั่งได้ยินบทความหนึ่งที่ทำให้เหงื่อแตกซิก ลีนิ่งราวกับถูกหยุดเวลา ตาล่อกแล่กมองซ้ายมองขวา เขากลืนน้ำลาย ทั้งทนายจาง แม่และพ่อฝ่ายหญิงหันมาจับจ้องตาเป็นมัน ส่วนปู่นั้นก็ยังเป็นลมอยู่จนต้องสูดยาหม่อง
"ขอย้ำว่าทุกคนที่เป็นผู้หญิงห้ามจีบนะคะ เพราะเขาเป็นทนายประจำตัวฉัน และฉันเองก็เล็งเขาไว้ด้วย”
สายตาทุกคู่เริ่มกวาดหาทนายลีผู้เป็นประเด็น คนไหนทนายลีที่ว่า
"ฉันชอบทนายลีค่ะ ฉะนั้น..คนต่อไปที่ฉันจะแต่งงานด้วยคือเขาเท่านั้น"
ทนายลีพยายามที่จะก้าวขาถอยออกแต่มันดันไม่เป็นไปตามสั่ง ณดาดันลงมาก่อนและเข้ามาประจันหน้ากับเขา แบบนี้ทุกคนก็รู้หมดสิว่าเป็นเขาน่ะ
ณดายืนจ้องหน้าลีหวังจะได้คำตอบเมื่อครู่ที่เธอสารภาพออกมาจากใจ
"ฉันชอบคุณนะ ทนายลี"
ลียกมือขึ้นปิดปากมองบนพลางกลั้นใจ ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ตอนนี้มันเหนือความคาดหมาย ผู้หญิงคนนี้เป็นคนตรงเกินเหตุ สารภาพรักบนเวทียังไม่พอ เธอยังลงมาย้ำมันอีก
ลีเอามือลง
"ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณชอบผมน่ะ"
"เอ๊ะ! " ณดาอุทาน
"เอาเป็นว่าเราศึกษากันไปก่อนดีไหมครับ?"
พอได้ยินลีพูดแบบนั้น สาวณดาถึงกับน้อยใจเล่นใหญ่ขนาดนี้ยังจะปฏิเสธอีกเหรอ หึย
"นี่คุณจะปฏิเสธฉันเหรอทั้งที่เราสองคนก็.."
"คุณณด๊า! "
ตาดำโตขึ้นสองเท่าเหมือนจะจับใจความต่อได้ว่าเธอกำลังจะพูดถึงคืนสวาท ลีรีบคว้ามือเธอออกจากงานทันที พาไปยังที่ว่างที่คุยกันได้สองต่อสอง
ผู้คนในงานต่างตบมือดังลั่น พวกเขาเข้าใจว่าทั้งคู่สมหวัง แขกที่เหลือเริ่มเข้าไปหาที่นั่งกินให้คุ้มค่ากับเงินใส่ซอง วงดนตรีเริ่มเล่นเพลงต่อ ทนายจางเป็นลมไปแล้ว พ่อและแม่ฝ่ายหญิงรีบเข้ามาช่วยจนลืมเรื่องณดา
สวนโรงแรม
ในที่ว่างที่มีเพียงเขาสองคน ลี และณดา ลีกำลังโต้เถียงกับณดาหลังจากพาเธอมายืนอยู่ตรงลานน้ำพุขนาดย่อม
"คุณจะพูดอะไรหัดดูสถานการณ์บ้างสิ"
ณดาถูกลีต่อว่าเป็นการใหญ่
"เอ้า! ก็ฉันคิดว่าทนายลีอยากจะบอกคนอื่นซะอีก"
ลี จิ๊! ปากอารมณ์มันเริ่มขุ่นมัวที่ใช้เหตุผลกับเธอไม่ได้
"คุณนี่มัน..."
"คุณจะไม่เปิดใจให้ฉันจริงๆ เหรอ ฉันพูดขนาดนี้แล้วนะ" ณดาลองถามอีกครั้งด้วยสีหน้าที่มีความหวัง
ลีนิ่งเงียบราวกับคำพูดนี้ไม่มีผลกับหัวใจ เขาทำใจสักพักก่อนพูดต่อ
"ผมเองก็ไม่ได้ปิดกั้นตัวเองเรื่องคบหาหรอกนะ แต่ว่าพอมาคิดๆ ดู มันดูเหมือนผมเป็นตัวสำรอง พอคุณอกหักก็มานอนกับผม แล้วอยู่ดีดีมาบอกว่าชอบผมมันก็รู้สึกแปลกๆ แล้วอะไรที่จะเป็นเครื่องยืนยันได้ว่าคุณชอบผมจริงๆ ไม่ใช่เป็นเพราะจิตใจที่อ่อนไหวที่ทำให้คุณคิดว่าคุณชอบผมล่ะ คุณณดา"
ณดายืนฟัง ก็จริงพูดตรงจริงนะ
"หรือว่าคุณจะบอกว่าไอ้ที่จริงใจของคุณคือ รถ คอนโด เงินที่ให้ผมมา"
"...."
ลีเลิกคิ้วเมื่อเห็นณดาเงียบลง ผู้หญิงที่ใช้เงินเป็นอย่างเดียว คนที่คิดว่าเงินคือความรักแบบเธอจะสอนเธอยังไง
"เอาแบบนี้แล้วกัน คุณลองไปหาคำตอบให้ผมหน่อย หรือเป็นของขวัญอะไรก็ได้ที่คิดว่าจากใจของคุณที่สุด แล้วผมจะรับรักนะ ตกลงไหม?"
“ของขวัญที่จริงใจเหรอ? แล้วมันอะไรล่ะ ทำไมต้องทำให้มันยุ่งยากด้วย ทนายลีแค่ตอบรักมันก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ”
เขานิ่งเบือนสายตาหนี "เข้าใจแล้วครับ ที่แท้คุณก็มองผมเป็นตัวสำรองจริงๆ " ลีกวาดตามองท้องฟ้าเหมือนศาลท้ารบว่าหาเธอไม่มีทางหามันได้จริงๆ
ณดาบดปากไปมาอยากจะเอาชนะ "แค่ของขวัญจากใจใช่ไหม?"
ลียิ้มพยักหน้าหลังเธอถาม
"ก็ได้"
คำตอบจากสาวเอาแต่ใจทำให้เขาอยากจะรู้ว่าของที่เธอจะให้มันคืออะไร
หลายวันหลังจากนั้น
"เดี๋ยวๆ คุณณดานี่มันอะไรกันครับ"
"อ้อ ก็ของจากใจฉันไงคะทนายลี"
