“เฟยเฟย แต่จริงๆแล้ว ข้าชอบฤดูใบไม้ร่วงนั่นนะ! เพราะทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น ข้าก็จะได้เห็นและพบเจอเจ้าเสมอ ฤดูใบไม้ร่วงของเราสองคน แท้จริงแล้วมันไม่ได้เป็นแค่คำสาป แต่มันคือความงดงามแห่งโชคชะตา เพราะถึงแม้กระจกบานที่สิบจะดับสูญไปจากโลกนี้แล้ว แต่ “สุสาส์นราคะ” ที่พันผูกจิตวิญญาณเราทั้งสองคนไว้ด้วยกันนั้นจะยังคงอยู่เป็นปัจจุบันขณะเสมอ ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นดั่งสัจจะนิจนิรันดร์” เจ้าวั่งซูเอ่ยพร้อมยิ้มอ่อนโยนให้คนรัก
ชาย-ชาย,รัก,ผจญภัย,แฟนตาซี,นิยายรักจีนโบราณ,นิยายรัก,นิยายจีนโบราณ,นิยายวาย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ณ หมู่บ้านชุนเทียน สำนักเก้าจักยุตกรา หุบเขาเก้ากระจก หุบเขาจินลู่ซี ภพมนุษย์
ทุกคนพาร่างกู่เห้อลี่ ออกจากภพปีศาจมายังภพมนุษย์
“ที่นี่คงเงียบเหงา ขาดท่านกงซุนต้าเฉียน และ เหล่าปรมาจารย์กระจกทั้งเก้า ช่างป็นเรื่องที่น่าเศร้ากับการสูญเสีย และรวมถึงสหายจากทุกภพเช่นกัน” วั่งเฟยเอ่ย
ร่างของกู่เห้อลี่ถูกนำมาไว้ในห้องด้านล่างสำนัก ฉีเทียนลู่ ปินลู่ซีเฉิน องค์จักรพรรดิ อี้เฟิงเหวิน ราชันย์ปรภพ พระแม่แห่งจิตวิญญาณ ถูหลันและเม่งเซี๊ยะ เจ้าภพทั้งเจ็ดยืนล้อมรอบร่างของเจ้าภพปีศาจและร่วมถ่ายพลังในฐานะเจ้าภพ
“มนต์จิตวิญญาณแห่งเจ้าภพ จงให้พลังและสถิตแก่ร่างนี้” วงดาวอาคมในห้องเปล่งแสงและเคลื่อนรอบทิศ ร่างของกู่เห้อลี่ลอยสูงขึ้นและรับพลังจักราแห่งเจ้าภพ เข้าไปทั้งหมด ก่อนที่เค้าจะได้สติฟื้นขึ้น
“นี่ข้าอยู่ที่ใด!?”
“ภพมนุษย์”
ความทรงจำมากมายเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเค้า ความเลวร้ายที่ทำมายาวนาน ทำให้เค้าร้องไห้โฮออกมา และเสียใจกับสิ่งวิญญาณของเหย้าหลูกู่ได้ทำไป
“กู่เห้อลี่ เจ้าอย่าเศร้าโศกไป เจ้าได้ฟื้นจากการหลับใหลอันยาวนาน วิญญาณร้ายของเหย้าหลูกู่ได้ถูกกำจัด คงเหลือวิญญาณแห่งมนุษย์ เพื่อเป็นการไถ่ถอนบาปทั้งหมดที่เจ้ากระทำ ปกครองดวงวิญญาณที่ภพปีศาจ และนำพาให้พวกเค้าที่เกิดมาพร้อมจิตปีศาจ จงดำรงตนในทางที่ถูกต้องและเปลี่ยนจิตวิญญาณเหล่านั้นให้สว่างดังเช่นเจ้า ในฐานะเจ้าแห่งภพปีศาจ” พระแม่แห่งจิตวิญญาณเอ่ย
“กู่เห้อลี่ พยักหน้าทำความเคารพต่อพระแม่แห่งจิตวิญญาณ และ ขอขมาต่อเจ้าภพทุกคน”
“เห้อลี่ อีกหนึ่งหน้าที่ที่เจ้าต้องทำคือ หน้าที่แห่ง ผู้ทำลาย เพราะเจ้าคือจิตวิญญาณเดิมแห่งเรา เจ้าวั่งซู และ ฮวาเฟยฟา ผู้สร้างและผู้ปกปักษ์ เจ้าคือพี่น้องแห่งเรา ดวงจิตแห่งผู้ทำลายต้องอยู่กับใครสักคนที่คู่ควร” วั่งเฟยเอามือประสานตรงหน้าอก และ ดึงเอาหัวใจอมตะแห่งผู้ทำลายออกมา
“มนต์ผูกจิตวิญญาณ” หัวใจอมตะแห่งผู้ทำลายลอยเข้าประทับในอกกู่เห้อลี่ เปล่งแสงสว่างไสว
ร่างกายของวั่งเฟยแยกออกเป็นสอง เจ้าวั่งซู และ ฮวาเฟยฟา “เห้อลี่ตั้งแต่นี้ไปเจ้าคือ เจ้าแห่งภพปีศาจผู้ถือครองหัวใจอมตะแห่งผู้ทำลาย จงเปลี่ยนดวงวิญญาณปีศาจที่หลงทางและมืดบอดให้กลับมาสว่างและดีงามเฉกเช่นท่านนะ”
เห้อลี่ก้มคารวะ เจ้าวั่งซู และ ฮวาเฟยฟา พร้อมน้ำตาที่เอ่อมากมาย
“ข้ากู่เห้อลี่ขอให้สัตย์ปฏิญาณกับ เจ้าวั่งซู ฮวาเฟยฟา พระแม่แห่งจิตวิญญาณ และเจ้าภพทุกท่าน ว่าข้าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ชำระจิตวิญญาณแห่งภพปีศาจให้ขาวสะอาด เพื่อชดใช้บาปกรรมทั้งหมดที่ข้าทำมา”
ทุกคนต่างยิ้มแย้ม และ เดินเข้ามาตบบ่า ด้วยความยินดีต้อนรับเจ้าภพคนที่เก้า
“เจ้าภพทั้งเก้า นี่เป็นในรอบหมื่นปี ที่เจ้าภพทั้งเก้าได้มาพบหน้ากัน ยังเหลืออีกเรื่องที่ต้องรบกวนทุกท่าน” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
“มีเรื่องอะไรที่พวกเราลืมไปหรือ องค์ชายมังกร” อี้เฟิงเหวินเอ่ย
“คืนชีวิตให้ชาวหมู่บ้านชุนเทียน” เจ้าวั่งซูเอ่ย
เจ้าภพทั้งเก้า ฮวาเฟยฟา หลิ่งกวาง และ ชิงหลง พากันเดินนำไป บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์จืออู่ตี้ที่ตั้งอยู่ป่าด้านหลังสำนักเก้าจักยุตกรา
“นี่มันเหมือนย้อนมาเส้นทางแรกที่เราสองคนมาเลยนะ เฟยเฟย” เจ้าวั่งซูเอ่ย
“อื้ม วันนั้น เราพึ่งพบกันครั้งแรกในชีวิตนี้ ข้าไม่รู้เลยว่าท้ายที่สุด มันจะเป็นชีวิตสุดท้าย เพราะพวกเราจะไม่พรากจากกันไปไหนแล้ว” ฮวาเฟยฟาเอ่ย ยิ้มให้คนรัก ทั้งสองจับมือและเดินนำทั้งหมด ตรงไปสู่บ่อน้ำ
“ตรงนี้คือที่พวกเราเจอกับพวกเจ้าครั้งแรก” ถูหลันเอ่ย
“ใช่ ตอนนั้นพวกเรายังติดอยู่กับคำสาป และ วั่งซู กับ เฟยฟา มาช่วยปลดพันธนาการนั้น ทำให้ข้ากับถูหลันได้กลับมามองเห็นกันและกัน” เม่งเซี๊ยะยิ้มกว้างขณะที่เดินจับมือกับถูหลันเดินตามหลังทั้งสองมา
“เฟยฟา และ วั่งซู ก็ช่วยพวกเราเช่นนั้นเช่นกัน ข้ากับฉีเทียนลู่ ที่ภพภูติสรรพสัตว์แยกออกกว่าหมื่นปี เราสองในฐานะเจ้าภพก็ต้องแยกจากกัน แต่เมื่อภพคืนกลับเป็นหนึ่ง ข้ากับฉีเทียนลู่ก็ได้กลับมาอยู่ร่วมกัน” อี้เฟิงเหวินที่ลอยเหนือจากพื้นตามมาเคียงคู่กับกวางขาวสง่างามฉีเทียนลู่ก็พูดเสียงระฆังแก้วพร้อมรอยยิ้มที่เบิกบาน
“ของข้า วั่งซู และ เฟยฟา สหายรัก คืนชีวิต คืนร่าง คืนจิตวิญญาณที่สว่างกว่าเดิมให้กับข้า” ฉีเทียนลู่เอ่ยสงบ
“ส่วนภพสวรรค์และปรภพ ก็ปลอดภัย สงบสุข เพราะมีทั้งสองเป็นลูก ฮ่าๆๆๆ” ราชาหมาป่า และ องค์จักรพรรดิที่เดินเคียงคู่ตามมา ต่างพูดและหัวเราะร่า
“ภพพืชพันธุ์ ภพซวู่อี้ และ หมู่ซื่อจื่อหลง ภพต้นกำเนิดแห่งทุกภพ แม้แต่ตัวข้าเอง ก็ได้รับการช่วยเหลือจาก เจ้าวั่งซู และ ฮวาเฟยฟา” พระแม่แห่งจิตวิญญาณร่างหญิงสาว สว่าง ตาคู่งามยังหลับ ลอยเหนือพื้น เอ่ย
“ส่วนข้าคงไม่ต้องเล่า พวกท่านคงเห็นหมดทุกท่านละ” กู่เห้อลี่พูดพร้อมเอามือลูบหลังหัวถ่อมตน
“พวกเราทุกคนล้วนได้รับการ สร้างถือกำเนิดเกิดมา และ ถูกปกปักษ์ดูแลรักษาอย่างอบอุ่น จากเจ้าทั้งสองคนจริงๆ”
“ฮ่าๆๆ สหายรักทั้งหลาย ในเมื่อรู้ว่าติดค้างพวกข้าเยอะขนาดนี้ ก็เตรียมชดใช้ ข้าทั้งสองคนจะแวะไปภพพวกเจ้าทุกคน ไปอยู่กินสักที่ละปี ให้พวกเจ้าคอยดูแล พาท่องเที่ยว ขับเพลง ร่ำสุรา ยันเช้า ฮ่าๆๆ” เจ้าวั่งซูเอ่ยพร้อมหัวเราะ และก็มีเสียงตอบหัวเราะตอบกลับจากเจ้าภพทุกคนกลับมา ทุกคนร่วมหัวเราะด้วยความสุขลั่นป่าที่เงียบสงัดแห่งนี้
ณ บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์จืออู่ตี้
“นั่นไง ทางเข้าออกสู่ทุกภพ การมีเส้นทางนี้ ทำให้เกิดความไม่สมดุลระหว่างภพ และเหล่าวิญญาณมากมายแหกกฎการข้ามภพไปมา และบ่อนี้คือต้นเหตุสำคัญของการที่หมู่บ้านแห่งนี้ต้องกลายเป็นหมู่บ้านต้องสาป เราต้องล้างคำสาปให้หมู่บ้านแห่งนี้ ด้วยพลังแห่งเจ้าภพของพวกเราที่ผ่านศึกใหญ่มามากมายในตอนนี้ เราต้องปิดประตูสู่ความเป็นไปไม่ได้ในทุกภพนี่ซะ เหมือนที่พวกเราเคยทำมาแล้วในอดีต”
เจ้าวั่งซูเจ้าภพมนุษย์ ถูหลันและเม่งเซี๊ยะเจ้าภพฝันแห่งความเงียบงัน ฉีเทียนลู่และอี้เฟิงเหวินเจ้าภพจิตสรรพสัตว์ ปินลู่ซีเฉินเจ้าภพอมนุษย์ องค์จักรพรรดิเจ้าภพสวรรค์ ราชันย์ปรภพเจ้าภพปรภพ พระแม่แห่งจิตวิญญาณเจ้าภพพืชพันธุ์ กู่เห้อลี่เจ้าภพปีศาจ เจ้าภพทั้งเก้ายืนจับมือล้อมรอบปากบ่อ และตั้งจิตอธิษฐานร่วมกันเพื่อผนึกทางไปมาแห่งภพเส้นนี้
“ด้วยพลังแห่งพวกเราในฐานะเจ้าภพทั้งเก้า จงปิดทางเชื่อมโยงที่นำไปสู่ความโกลาหลแห่งนี้ จงนำคำสาปทั้งหมดกลับคืนสู่ความว่างเปล่า และนำความสงบสู่หมู่บ้านต้องสาปแห่งนี้
“มนต์ตัดความเชื่อมโยงเส้นทางแห่งวิญญาณ!” ” สิ้นเสียง เกิดกลุ่มควันหมอกมากมายพวยพุ่งออกจากบ่อ พร้อมลำแสงสีตระการตา ลมหมุน ฟองอากาศ สายฟ้า พายุที่พัดล้อมเจ้าภพทั้งเก้าเอาไว้ กลุ่มควันหมอกเหล่านั้นค่อยไหลออกมาอย่างมากมายและรวดเร็ว คลืบคลานผ่านตัวทุกคน กระจายเต็มผืนป่า ไปถึงสำนักเก้าจักยุตกรา หุบเขาจินลู่ซี และหมู่บ้านชุนเทียนทั้งหมด ผู้คนที่อยู่ในหมู่บ้าน พืชพันธุ์ ดอกไม้ ต่างได้รับการชุบชีวิต คืนสู่ร่างมนุษย์ เฉกเช่นที่เกิดในเดือนสิบเอ็ดของทุกปี และเมื่อคำสาปนั้นถูกล้างออกหมด เกิดพลังในการดึงกลับทั้งหมดอย่างรวดเร็วคืนกลับลงสู่บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
“มนต์ปิดผนึกเส้นทางแห่งความตาย!” เสียงดังพร้อมกันจากเจ้าภพทั้งเก้า ปิดเส้นทางไปมาสู่ภพแห่งอย่างถาวร
“หลิ่งกวาง และ ชิงหลง ลอยขึ้นฟ้า ถอยเสี้ยวหัวใจอมตะแห่งผู้พิทักษ์ ลงประทับยืนเฝ้าปากบ่อทั้งสองข้างอย่างมั่นคง
บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์จืออู่ตี้แห่งนี้ จะไม่ใช่ทางไปมาสู่ภพอีก แต่จะเป็นแค่บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ ที่ตั้งเป็นอนุสรณ์แก่หมู่บ้านชุนเทียนไปตลอดกาล
