“เฟยเฟย แต่จริงๆแล้ว ข้าชอบฤดูใบไม้ร่วงนั่นนะ! เพราะทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น ข้าก็จะได้เห็นและพบเจอเจ้าเสมอ ฤดูใบไม้ร่วงของเราสองคน แท้จริงแล้วมันไม่ได้เป็นแค่คำสาป แต่มันคือความงดงามแห่งโชคชะตา เพราะถึงแม้กระจกบานที่สิบจะดับสูญไปจากโลกนี้แล้ว แต่ “สุสาส์นราคะ” ที่พันผูกจิตวิญญาณเราทั้งสองคนไว้ด้วยกันนั้นจะยังคงอยู่เป็นปัจจุบันขณะเสมอ ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นดั่งสัจจะนิจนิรันดร์” เจ้าวั่งซูเอ่ยพร้อมยิ้มอ่อนโยนให้คนรัก
ชาย-ชาย,รัก,ผจญภัย,แฟนตาซี,นิยายรักจีนโบราณ,นิยายรัก,นิยายจีนโบราณ,นิยายวาย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
“เฟยเฟย แต่จริงๆแล้ว ข้าชอบฤดูใบไม้ร่วงนั่นนะ! เพราะทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น ข้าก็จะได้เห็นและพบเจอเจ้าเสมอ ฤดูใบไม้ร่วงของเราสองคน แท้จริงแล้วมันไม่ได้เป็นแค่คำสาป แต่มันคือความงดงามแห่งโชคชะตา เพราะถึงแม้กระจกบานที่สิบจะดับสูญไปจากโลกนี้แล้ว แต่ “สุสาส์นราคะ” ที่พันผูกจิตวิญญาณเราทั้งสองคนไว้ด้วยกันนั้นจะยังคงอยู่เป็นปัจจุบันขณะเสมอ ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นดั่งสัจจะนิจนิรันดร์” เจ้าวั่งซูเอ่ยพร้อมยิ้มอ่อนโยนให้คนรัก
ผู้แต่ง
สุสาส์นราคะ
เรื่องย่อ
นิยายเล่มนี้คือคัมภีร์แห่ง การค้นหาตัวตนผ่านโชคชะตาที่วนซ้ำ ความสนุกและมหัศจรรย์แห่งการเวียนว่ายของดวงจิตในภพภูมิทั้ง 9 และ มหากาพย์แห่งรักชั่วนิจนิรันดร์
“เจ้าวั่งซู และ ฮวาเฟยฟา (วั่งเฟย) สองดวงจิตที่พันผูกกันหลายแสนชาติ ถูกลิขิตให้หวนคืนเพื่อเล่นชะตาที่วนซ้ำ ผ่านการเดินทางทั้ง 9 ภพภูมิ: ภพมนุษย์ ภพอมนุษย์ ภพพืชพันธุ์ ภพฝันแห่งความเงียบงัน ภพเดรัจฉาน ภพจิตภูติ ภพสวรรค์ ภพปรภพ ภพปีศาจ
เพื่อค้นหาคำตอบในการหยุดวังวนแห่งโชคชะตา สู่การเริ่มต้นครั้งใหม่ เพื่อก้าวสู่ความเป็นนิจนิรันดร์”
..สุสาส์นราคะ..
ทั้งสองปรากฏตัวบริเวณริมฝั่งทะเลสาบจันทรา บรรยากาศสงบเงียบของทะเลสาบความทรงจำสามารถชำระความเหนื่อยจากการเดินทางผ่านความทรงจำอันมากมายพวกนั้นจริงๆ ที่นี่ยังมีทุกคนที่ก็ต่างมองมาที่สองคน และ รอทั้งสองคนอย่างมีความหวัง
“เป็นอย่างไรบ้าง พวกท่านได้คำตอบที่ต้องการครบไม๊?” ฉีเทียนลู่เอ่ยถามเสียงสงบ
“ครบ! พวกเราเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว! รวมถึงวิธีรวมภพเดรัจฉานและจิตภูติเข้าด้วยกัน” เจ้าวั่งซูตอบ
“เป็นจริงดังคำทาย คือพวกท่านสองคนใช่ไม๊คือคำตอบของการรวมภพ” อี้เฟิงเหวินเอ่ยถามเสียงคล้ายลมพัดผ่าน
“ใช่คือพวกเราสองคน แต่ไม่ใช่แค่เรา แต่ต้องเป็นพวกเราทั้งหมด ท่านทั้งสองผู้เป็นเจ้าภพ หลิ่งกวางชิงหลงหัวใจผู้พิทักษ์แห่งภพ และต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ พวกท่านจงนำเราไปที่นั่น” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
อี้เฟิงเหวินพยักหน้ารับและเปิดประตู แสงสว่างวาบพาทุกคนมาปรากฏตัวที่ด้านหน้าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ ที่ยืนต้นตายอยู่ด้านล่างจุดศูนย์กลางระหว่างภพมากว่าหมื่นปี
ข้าขอแนะนำภูติแห่งการต่อสู่ที่เฝ้าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แห่งสองภพนี้มาตลอดหมื่นปี และเป็นหนึ่งในผู้ครอบครองหลิงซื่อ จางเหวินเฮ่า (จอมกระบี่ภูติแห่งดินแดนใจกลางก้นบึ้งระหว่างภพ) จางเหวินเฮ่ามีรูปร่างสูงโปร่ง ผิวสีขาวซีดจนเกือบเป็นสีเงิน มีรอยแผลเป็นสีดำทั่วร่างคล้ายกับสายฟ้า ผมสีขาวที่ตัดสั้นแต่มีผมยาวที่ขมวดเป็นมวยไว้ด้านบน ดวงตาของเขาเป็นสีดำทั้งลูกไม่มีสีขาว แต่มีประกายสีเงินวูบไหวอยู่ภายใน ที่หลังของเขามีปีกที่ทำจากพลังจิตสีเงิน สามารถปรากฏและหายไปได้ตามใจปรารถนา
จางเหวินเฮ่าสวมชุดนักรบโบราณสีดำตัดขอบเงิน ที่ทำจากหนังของสัตว์ภูติที่เรียกว่า "อสูรจันทรา" ซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในภพภูติ เขาพกกระบี่คู่ที่ทำจากแร่ "เหล็กจิต" ซึ่งสามารถฟันผ่านทั้งวัตถุและจิตวิญญาณได้
จางเหวินเฮ่าเป็นผู้ครอบครองชิ้นส่วน "หลิงซื่อ" แห่งการต่อสู้ ทำให้เขามีพลังในการต่อสู้ที่ไร้เทียมทาน เขาปกครองดินแดนใจกลางระหว่างภพ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ และปกป้องภัยจากการรุกรานจากศัตรูด้านนอก
“ท่านอี้เฟิงเหวิน ท่านฉีเทียนลู่ องค์ชายมังกร คุณชายเจ้า” จางเหวินเฮ่าทักทาย
“ท่านสบายดีใช่ไหมเหวินเฮ่า ไม่ได้พบนาน ท่านไม่ยอมทิ้งหน้าที่อารักขาตรงนี้ไปไหนเลย แม้แต่งานเลี้ยงฉลองของภพที่จัดปีละครั้ง” อี้เฟิงเหวินทักทายสหายและกล่าวตัดพ้อแบบหยอกเย้าเพราะรู้ว่าสหายคนนี้ซื่อตรงต่อหน้าที่เพียงใด
“ขออภัยท่านอี้เฟิงเหวิน ข้าไม่อาจทิ้งหน้าที่ตรงนี้ไปได้ จุดนี้คือปราการด่านแรกที่ศัตรูจะล่วงล้ำเข้าสู่ภพได้” จางเหวินฮ่าวกล่าวหนักแน่น
“ข้าเข้าใจ และดีใจที่ได้พบท่านในวันนี้” เฟิงเหวินตอบกลับเสียงระฆังแก้ว
“ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ยืนต้นตายระหว่างสองภพมามากกว่าหมื่นปี แม้แต่ตัวข้าหรือเฟิงเหวินก็ไม่สามารถคืนชีวิตให้กับมันได้ พวกท่านต้องการพบต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เพราะอะไร” ฉีเทียนลู่กล่าวถาม
“จริงๆ แล้วต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยตาย แต่แค่หลับใหลไปเมื่อภพทั้งสองถูกแยกจากกัน แต่รากของมันยังเชื่อมต่อเป็นสะพานแห่งโชคชะตาให้ทั้งสองภพเสมอมา สิ่งที่พวกเราต้องทำคือให้พลังด้านสว่างคือแสงอาทิตย์ ฮวาเฟยฟาผายมือในอากาศ ปรากฏกระบี่สุสานมังกร
“เทพแห่งดวงอาทิตย์เสด็จพ่อแห่งข้าโปรดมอบพลัง “มนต์แห่งแสงอาทิตย์” ” แสงสว่างเปล่งออกจากดาบพร้อมกับการฟาดฟันกระบี่สุสานมังกรลงบนลำต้น พลังแสงอาทิตย์วิ่งจากกลางลงล่างกลางขึ้นบน ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เริ่มการฟื้นตื่นคืนชีวิต
“และแสงจันทร์ในคืนเดือนมืด “มนต์จันทราอัสดง” ” สิ้นเสียงวั่งซูพร้อมกับการฟาดฟันง้าวลงบนราก พลังมากมายวิ่งทั่วลำต้น ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ฟื้นคืนเปล่งแสงสว่าง หัวใจแห่งพฤกษากลับเต้นอีกครั้ง ทั้งต้นยาวไปถึงรากเปล่งลำแสงสีทองสว่างเถาไม้สีขาวและสีดำเริ่มงอกออกมาจากลำต้นเกี่ยวพันกันแน่น รากเริ่มชอนไชรัดตึงแน่นดึงสองภพเข้าด้วยกัน
“ชิงหลง หลิ่งกวาง เจ้าทั้งสองจงถอดเสี้ยววิญญาณ เพื่อประทับตราหัวใจแห่งผู้พิทักษ์ลงบนรอยต่อแห่งภพ” เจ้าวั่งซูเอ่ย ทั้งสองพยักหน้ารับดวงตาชิงหลงสว่างวาบเป็นสีขาว ปรากฏร่างวิญญาณซ้อนมังกรสีขาวเคลื่อนออกจากร่างชิงหลง แสงสว่างวาบสีแดงขึ้นที่ดวงตาหลิ่งกวาง วิญญาณจิ้งจอกเก้าหางดำปรากฏและเลื่อนออกจากร่าง เหาะไปประสานกับวิญญาณมังกรขาว ทั้งคู่เหาะไปประทับและฝังตัวลงบนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์
“และสุดท้ายปิดผนึก ท่านฉีเทียนลู่ ท่านอี้เฟิงเหวิน พลังแห่งเจ้าภพของพวกท่านเพื่อประทับตราทั้งหมดชั้นสุดท้าย” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
ฉีเทียนลู่และอี้เฟิงเหวินก็ปล่อยพลังจักราแห่งเจ้าภพของพวกเขาเข้าไปที่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ และ หัวใจผู้พิทักษ์ชิงหลงหลิ่งกวาง แสงสว่างจ้าพุ่งขึ้นจากต้นไม้สู่ท้องฟ้า และแตกกระจายเป็นลำแสงละอองสว่างและครอบไปทั่วทั้งสองภพ พื้นดินสั่นไหว พื้นฟ้าเปิดกว้างทอแสง ทุกสรรพสิ่งเบิกบานสว่างไสว เปล่งแสงระยิบระยับ ภพเดรัจฉานและภูตเคลื่อนกลับมารวมกันเป็นหนึ่งโดยสมบูรณ์
“ภพภูติสรรพสัตว์”
อี้เฟิงเหวินโผเข้าโอบกอดฉีเทียนลู่ที่คืนร่างเป็นภูติหนุ่มผมขาวยาวงดงามสว่างไสว ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์กลับมามีชีวิตอีกครั้ง สูงเสียดฟ้า แผ่กิ่งก้านคลุมทั่วทั้งภพ ใบไม้สีขาวเงินเปล่งประกายระยิบระยับ ฉีเทียนลู่และอี้เฟิงเหวินยืนเคียงข้างกันในฐานะเจ้าภพภูติสรรรพสัตว์ ทั้งสองจับมือกัน รอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏบนใบหน้า
"เราทั้งสองขอขอบคุณองค์ชายมังกร คุณชายเจ้า หลิ่งกวาง และชิงหลง พวกท่านคือสหายแห่งเราสองตลอดไป" ทั้งสองเจ้าภพกล่าว "ภพทั้งสองได้กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง เพราะความช่วยเหลือของพวกท่าน ภพภูติสรรพสัตว์ได้ถือกำเนิดขึ้นใหม่ และจะอยู่ไปตลอดกาลยาวนาน"