“เฟยเฟย แต่จริงๆแล้ว ข้าชอบฤดูใบไม้ร่วงนั่นนะ! เพราะทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น ข้าก็จะได้เห็นและพบเจอเจ้าเสมอ ฤดูใบไม้ร่วงของเราสองคน แท้จริงแล้วมันไม่ได้เป็นแค่คำสาป แต่มันคือความงดงามแห่งโชคชะตา เพราะถึงแม้กระจกบานที่สิบจะดับสูญไปจากโลกนี้แล้ว แต่ “สุสาส์นราคะ” ที่พันผูกจิตวิญญาณเราทั้งสองคนไว้ด้วยกันนั้นจะยังคงอยู่เป็นปัจจุบันขณะเสมอ ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นดั่งสัจจะนิจนิรันดร์” เจ้าวั่งซูเอ่ยพร้อมยิ้มอ่อนโยนให้คนรัก
ชาย-ชาย,รัก,ผจญภัย,แฟนตาซี,นิยายรักจีนโบราณ,นิยายรัก,นิยายจีนโบราณ,นิยายวาย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
“เฟยเฟย แต่จริงๆแล้ว ข้าชอบฤดูใบไม้ร่วงนั่นนะ! เพราะทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น ข้าก็จะได้เห็นและพบเจอเจ้าเสมอ ฤดูใบไม้ร่วงของเราสองคน แท้จริงแล้วมันไม่ได้เป็นแค่คำสาป แต่มันคือความงดงามแห่งโชคชะตา เพราะถึงแม้กระจกบานที่สิบจะดับสูญไปจากโลกนี้แล้ว แต่ “สุสาส์นราคะ” ที่พันผูกจิตวิญญาณเราทั้งสองคนไว้ด้วยกันนั้นจะยังคงอยู่เป็นปัจจุบันขณะเสมอ ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นดั่งสัจจะนิจนิรันดร์” เจ้าวั่งซูเอ่ยพร้อมยิ้มอ่อนโยนให้คนรัก
ผู้แต่ง
สุสาส์นราคะ
เรื่องย่อ
นิยายเล่มนี้คือคัมภีร์แห่ง การค้นหาตัวตนผ่านโชคชะตาที่วนซ้ำ ความสนุกและมหัศจรรย์แห่งการเวียนว่ายของดวงจิตในภพภูมิทั้ง 9 และ มหากาพย์แห่งรักชั่วนิจนิรันดร์
“เจ้าวั่งซู และ ฮวาเฟยฟา (วั่งเฟย) สองดวงจิตที่พันผูกกันหลายแสนชาติ ถูกลิขิตให้หวนคืนเพื่อเล่นชะตาที่วนซ้ำ ผ่านการเดินทางทั้ง 9 ภพภูมิ: ภพมนุษย์ ภพอมนุษย์ ภพพืชพันธุ์ ภพฝันแห่งความเงียบงัน ภพเดรัจฉาน ภพจิตภูติ ภพสวรรค์ ภพปรภพ ภพปีศาจ
เพื่อค้นหาคำตอบในการหยุดวังวนแห่งโชคชะตา สู่การเริ่มต้นครั้งใหม่ เพื่อก้าวสู่ความเป็นนิจนิรันดร์”
..สุสาส์นราคะ..
“จุดตัดที่เกิดขึ้น ที่ก่อให้เกิดความวิปริตแปรปรวนต่อจิตใจของปู้จื๋อเต๋อ คือ หลังจากที่ เจ้าวั่งซูรุ่นที่1 ดับสูญลง และผู้สืบทอดเคียวสู่ภพรุ่นต่อมาของตระกูลเจ้านั้น ไม่ได้เกิดมาพร้อมพรสวรรค์ที่แกร่งพอจะควบคุมเคียวแห่งภพ และความสามารถอื่นๆ ในฐานะผู้นำภพมนุษย์ที่ไม่สู้เจ้าวั่งซูรุ่นที่1 อีกทั้งความแปรปรวน และอ่อนกำลังลงขององค์ชายมังกรเมื่อหลายร้อยปีก่อน ระหว่างเหตุการณ์ที่เกิดต่อเนื่องและกินเวลายาวนานหลายศตวรรษ ทำให้เกิดปัญหามากมาย การแตก และรอยบากระหว่างภพ การข้ามไปมาและการผสมผสานของวิญญาณมากมาย ทั้งหมดทั้งมวลนี้ล้วนเป็นต้นเหตุแห่งความวิปริต ที่ส่งผลต่อการดูดกลืนของร่างอมนุษย์
อย่างที่พวกเจ้าก็รู้ว่า เมื่อครั้นร่างอมนุษย์ที่รวมร่างกับวิญญญาณมากเกินไปทุกอย่างจะเกินควบคุม” เสียงตอบกลับจากผู้เฒ่ารั่วเจี๋ยทำเจ้าวั่งซูชะงักและสงสัย
“พวกเหล่าบรรพบุรุษสกุลเจ้า ข้าไม่เคยทราบเรื่องของพวกเค้าเลย เรื่องราวในอดีตนั้นเป็นอย่างไรกันแน่” เจ้าวั่งซูเอ่ยสงสัยใคร่รู้ ฮวาเฟยฟาขยับมาใกล้และสัมผัสมือของเจ้าวั่งซูเบาๆ
“จริงๆ แล้วเส้นเรื่องทั้งหมดนั้นยาวเหลือเกิน แต่ไม่ใช่เรื่องไม่ดีอะไรหรอก เจ้าวั่งซูจากสกุลเจ้าทุกรุ่นที่เกิดจาก ราชันย์ปีศาจหมาป่าดำ และ เทพธิดาแห่งแสงจันทร์ หรือบรรดาพี่ๆ บรรพบุรุษของเจ้า ล้วนถือกำเนิด และทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มความสามารถ” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
“เป็นจริงตามนั้น อย่างที่ข้ากล่าวไปตั้งแต่ต้นว่า ภาระที่สกุลเจ้าแบกรับไว้นั้นช่างยิ่งใหญ่ และเจ้าวั่งซูแต่ละคนก็ล้วนทำหน้าที่เต็มความสามารถที่พวกเค้ามี และจากโลกนี้ไปตามเวลาสมควร แม้นระหว่างทางจะเกิดอุปสรรค เกิดความผิดพลาด แต่เป้าหมายและผลสรุปท้ายสุดล้วนเป็นการทำไป เพื่อช่วยสรรพสิ่งตามหน้าที่ได้รับมา ยังไงข้าก็ยังยืนยันว่าสกุลเจ้าคือหนึ่งในผู้คนที่ต้องได้รับการสรรเสริญมากกว่าดูแคลน
งั้นข้าจะขอเล่าต่อว่าทำไมข้าถึงบอกมันมีสาเหตุเกี่ยวเนื่องกันมา เจ้าวั่งซูรุ่นที่2 นั้นมีความสามารถที่โดดเด่นและพรสวรรค์ที่ได้รับมาแม้นไม่เทียบรุ่นที่1 ไม่ได้ แต่ก็หาตัวจับยาก วั่งซูรุ่นที่2สามารถร่ายเวทย์ได้หลายแขนง เปิดปิดประตูสู่ภพได้สนิท และใจกล้าหาญดั่งมีดวงจิตหมาป่าดำในตัว แต่เนื่องด้วย ช่วงนั้นคือช่วงที่องค์ชายมังกรอ่อนกำลังลงร่างต้นกำเนิดเลื่อนเข้าสู่ภาวะจำศีลเป็นร้อยปีและเป็นผลทำให้เกิดความวิปริตแปรปรวนของธรรมชาติ ผู้คนล้มตายมากมาย พลังในการป้องกันต่างๆ ลดน้อยลง และกลิ่นคาวคละคลุ้งของคนตายที่เพิ่มขึ้น อีกทั้งดวงวิญญาณที่หลุดจากร่างกะทันหันมากมายช่วงนั้น คือความโกลาหลของโลกมนุษย์ ส่งแรงกระเพื่อมในทางร้ายไปภพต่างๆ อย่างแท้จริง เหล่าปีศาจพากันแหกกฏและอาศัยช่วงเวลานั้นในการข้ามภพและแฝงร่าง คุณชายเจ้ารุ่นที่2 สู้เต็มกำลังแต่ท้ายสุดก็พ่ายต่อศัตรู และศัตรูที่ว่าคืออมนุษย์หุ่นกระบอก
จื๋อเต๋อนั้นในยามปกติจะข้ามไปมาภพมนุษย์ในฐานะปรมาจารย์ซ่านตงตงช่วยอบรมสั่งสอนผู้ฝึกตนเกี่ยวกับภพอมนุษย์ ตอนนั้นหัวใจดำมืด และหัวใจบริสุทธิ์ยังอยู่ในระดับกับปกติอยู่ จนกระทั่งความวิปริตเกิดขึ้นมากมายเกินไป และกินเวลายาวนานต่อเนื่องบนภพมนุษย์ และเหล่าดวงจิตมากมายเริ่มลอยปนเปไม่ต่างจากสมัยจัตุรัสเฟิงสุ่ย จื๋อเต๋อหรือซ่านตงตงที่ข้ามมานี่ก็ไม่สามารถทานทนต่อแรงเรียกร้องจากวิญญาณมากมายที่หลุดเร่ร่อนในเวลานั้น กล่าวคือทั้งวิญญาณที่พยายามเข้าอาศัยในร่างอมนุษย์ และความต้องการด้านมืดที่ต้องการรวบกินวิญญาณนั้นไว้ทั้งหมด ข้าคิดว่าจื๋อเต๋อน่าจะเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ตั้งแต่ตอนนั้น
หลังจากนั้นเค้าก็มักหายไปภพมนุษย์เป็นเวลานาน และกลับมาด้วยพลังจักราที่มากขึ้น รวมถึงไอวิญญาณจากมนุษย์มากมายที่ข้าสัมผัสได้จากเค้า ข้าพยายามใส่หัวใจบริสุทธิ์ให้จื๋อเต๋อแต่เข้าก็ปฏิเสธว่า มนุษย์และสิ่งมีชวิตจากภพอื่นนั้นโหดร้ายเค้าต้องเข้มแข็งเพื่อที่จะปกป้องตัวเอง และภพอมนุษย์หัวใจบริสุทธิ์ที่ข้ามอบให้เค้ามันจะทำให้เค้าอ่อนแอ” น้ำเสียงของผู้เฒ่าสั่นและเศร้าเมื่อเล่าถึงตอนนี้และหยุดไป เฟยฟาเลยขอแทรกขึ้นเล่าลำดับของตระกูลเจ้าต่อ
“ข้าขอเล่าต่อถึงลำดับต่อของคุณชายตระกูลเจ้า เจ้าวั่งซูรุ่นที่3 นั้นเกิดมาได้รับพลังด้านสว่างจากองค์มารดามามากกว่า ทำให้เป็นองค์ชายที่อ่อนโยน ในด้านพลังจักรา คือดีแข็งแกร่งพอตัว แต่เอนเอียงไปด้านการรักษามากกว่าทำลาย ครั้งหนึ่งขณะต่อสู้กับปีศาจกัปปะที่ข้ามภพมาเพื่อสวมร่างมนุษย์ ในขณะที่ต่อสู้กัปปะ ขณะที่กัปปะเกิดพลาดพลั้ง และร้องขอชีวิต ขณะที่คุณชายเจ้ารุ่นที่3กำลังจะส่งกับปะกลับคืนสู่ปรภพ ก็เกิดจิตเมตตารับฟัง ปีศาจกัปปะอาศัยจังหวะหยุดร่ายมนตร์ คายพิษกัปปะ และยิงตรงเข้าสู่หัวใจเจ้าวั่งซู อย่างที่รู้กันพิษกัปปะไม่มีสิ่งใดรักษาได้นอกจากดอกซ่างฮัวหลัวบด แต่ยามนั้นไม่ใช่ฤดูชำระล้างไม่มีดอกไม้นั้นปรากฏ คุณชายรุ่นที่3 จึงจบชีวิตลงด้วยอายุยังไม่มากนัก ส่วนตัวข้านั้นหลังจากที่ข้าหลับไปเกือบสองทศวรรษและตื่นขึ้นมาในช่วงเจ้าวั่งซูรุ่นที่4 ตอนนั้นพลังทั้งหมดของข้าฟื้นกลับ แต่ดวงใจยังคงแตกสลาย และไม่สามารถรวบรวมพลังจักราพื่อคืนร่างได้ ตัวข้าในเวลานั้นจึงยังคงอยู่ในร่างมังกรฟ้า และลงจากสววรค์กลับคืนสู่ใต้ทะลึกเพื่อเร้นกาย
พูดถึงคุณชายเจ้าวั่งซูรุ่นที่4 นั้นเกิดมาเก่งกล้าทั้งบู๊ และบุ๋นแต่ร่างกายอ่อนแอจากโลกนี้ไปด้วยวัยหนุ่ม แต่ก่อนจากไปองค์ชายรุ่นที่4 นี้สร้างผลงานการผนึกประตูภพได้อย่างเฉียบคม แต่ด้วยช่วงอายุที่สั้นทำให้เกิดช่องว่างระหว่างรุ่นยาวนานเกินไป ระหว่างที่จะเกิดการถือกำเนิดของรุ่นถัดไป ประตู และภพก็โดนเซาะกร่อนทำลาย และมีสิ่งประหลาดข้ามไปมามากมาย สิ่งนี้นำสู่ความไม่สมดุลระหว่างการเกิดการดับของดวงวิญญาณในทุกภพ เส้นเวลาผิดเพี้ยน และเหตุการณ์เกิดขึ้น กินเวลานานอยู่เกือบหนึ่งร้อยปี
เจ้าวั่งซูรุ่นที่5 ถือกำเนิดมาเป็นมนุษย์ธรรมดาที่แทบจะไม่ได้พลังจักราอะไรมาจากราชาปีศาจหมาป่าดำ และเทพธิดาแห่งดวงจันทร์แต่ยังสามารถใช้เคียวสู่ภพเปิดประตูภพได้ แต่ เปิดผิดที่ผิดทาง และไม่สามารถปิดสนิทได้เกือบทุกครั้ง สร้างรอยรั่วที่มากขึ้นระหว่างภพ ชั่วชีวิตเค้าเปิดไปประมาณหนึ่งร้อยหนึ่งครั้งสร้างรอยรั่วไปแล้วหนึ่งร้อยครั้ง บรรดาวิญญาณต่างๆ มากมายหลุดล่องลอยเข้าสู่รอยรั่วนั้น และบางจำพวกก็ข้ามไปมาแบบไร้กฏเกณฑ์”
“แสดงว่าบรรดาบรรพบุรุษข้าล้วนเกิดมามีความสามารถแตกต่าง แต่ สิ่งที่ทุกรุ่นจะต้องมีร่วมกันคือการเปิดปิดประตูภพ” เจ้าวั่งซูเอ่ย