อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 28
นี่ผมต้องดีใจสินะครับ
“กูเข้าใจแล้ว ว่าทำไมผัวกูถึงได้ชอบมึงนัก ขนาดมึงอายุสามสิบกว่าแล้ว หน้าของมึงก็ยังมีแผลเป็นใหญ่ขนาดนั้น แต่รูปร่างผิวพรรณของมึงกลับดีซะเหลือเกิน ขนาดมีรอยแส้ฟาดจนตัวลายขนาดนั้น กูยังสัมผัสได้ถึงความงดงามบนร่างกายของมึงเลย ฮ่า ๆ ๆ ถ้าอย่างนั้น…ลองเติมสีให้มันสดใสขึ้นมาสักหน่อยดีมั้ยล่ะ พวกมึง…เอาน้ำเกลือราดตัวมัน ปลุกให้มันตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้”
มังกรที่ในเวลานี้หายใจรวยรินราวกับคนใกล้ตาย ถูกสาดน้ำเกลือใส่ซ้ำลงมาจนสะดุ้งเฮือก เนื้อตัวเปียกโชกแสบแดงจากรอยฟาดในน้ำเกลือกัดกินผิวเนื้อเข้าไปถึงชั้นด้านใน แต่กลับร้องไม่ออกเลย แม้แต่สักแอะเดียว มันเจ็บจุกราวกับมีคนมาบีบคอ อยากจะร้องไห้ให้ดังยังไงก็ร้องไม่ออก
“ฮ่า ๆ ๆ มึงรู้ตัวหรือยัง ว่าการที่มึงแอบมีอะไรกับผัวชาวบ้าน มึงต้องชดใช้ด้วยอะไร หึ พวกมึง ฟาดมันต่อไป”
“สภาพมันขนาดนี้ ถ้าฟาดมันต่อไปมันจะตายเอานะครับนายหญิง”
“มันตายสิยิ่งดี พวกมึงทำตามที่กูสั่ง ไม่ต้องกลัว กูไม่ทำให้พวกมึงเดือดร้อนแน่นอน”
“ครับ นายหญิง”
.
.
ปัง ปัง ปัง
ในขณะที่ชายหนุ่มพวกนั้น กำลังจะใช้แส้ฟาดลงบนร่างของมังกรอีกครั้ง อยู่ ๆ ก็มีเสียงปืนดังลั่นไปทั่วทั้งโกดังร้าง สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ไกลปืนเที่ยง ไม่ควรจะมีใครเข้ามาเลยด้วยซ้ำ ช่วงจิตรจึงเดาได้ไม่ยาก ว่าคนที่ยืนอยู่ด้านหลังนั้นเป็นใคร
“มึงหยุดเดี๋ยวนี้นะอีกวง ปล่อยกรลงมาเดี๋ยวนี้ พวกมึงก็เหมือนกันออกไปให้หมด ไม่งั้นกูจะฆ่าพวกมึงให้กลายเป็นผีเฝ้าโกดังร้างอยู่ในป่านี่แหละ”
สิ้นคำพูดของเฮียเสือ ชายหนุ่มที่เป็นลูกน้องของช่วงจิตร ก็รีบพาตัวเองหนีออกไปยืนอยู่ด้านข้างแล้วคุกเข่าขอความเมตตาในทันที ในขณะที่ช่วงจิตรนั้น กลับไม่กลัวเกรงในสายตาดุดันของผัวตัวเองเลยแม้สักนิด ยังคงยิ้มด้วยสายตาเย้ยหยัน ใบหน้าที่น่ารังเกียจในสายตาของเฮียเสือ มันยิ่งเพิ่มพูนจนไม่อยากจะมองหน้านี้อีกต่อไป
“มึงถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะไอ้เสือ”
เฮียเสือไม่สนใจในคำพูด ยังคงรีบช่วยปลดพันธนาการของมังกรให้หลุดลงมาจากขื่อนั้น ก่อนจะรีบเอาเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายมาสวมใส่กลับให้เข้าที่เดิม
“ไอ้เสือ มึงกล้าดียังไงมาขัดกู”
“มึงนั่นแหละอีช่วง กล้าดียังไงมาทำน้องกรของกู ถ้ามึงไม่อยากตาย มึงหลีกทางออกไปเดียวนี้!!!”
ในเวลานี้เหล่าลูกน้องของช่วงจิตรไม่มีใครกล้าหือเลยสักคน เพราะทุกคนรู้ดีว่าอิทธิฤทธิ์ของเฮียเสือเวลาโกรธนั้นเป็นยังไง อย่าคาดหวังแค่ว่าจะบาดเจ็บเลย เอาชีวิตรอดน่าจะยากยิ่งกว่า
ช่วงจิตรวิ่งเข้ามาขวางแล้วพยายามผลักอกของเฮียเสือที่อุ้มมังกรอยู่ในอ้อมกอด ภาพนั้นยิ่งทำให้ช่วงจิตรรู้สึกเจ็บแค้น ตั้งแต่แต่งงานกันมา เฮียเสือไม่เคยทำแบบนี้กับตนเลยสักครั้ง แต่กลับทะนุถนอมกับชายหนุ่มหน้าบากที่อยู่ในอ้อมกอดนั้น
“ถ้ามึงไม่ถอยไป กูจะถีบมึงให้หงายหลังเดี๋ยวนี้แหละ”
“เอาเลย มึงจะทำยังไงกับกูก็เอาเลย คนอย่างมึงมันหน้าตัวเมียอยู่แล้วนี่ แม้แต่กับผู้หญิงมึงก็ยังทำได้”
“ถึงกูจะชอบผู้ชาย แต่กูก็ไม่เคยทำร้ายผู้หญิง แต่กับผู้หญิงอย่างมึง อาจจะได้รับเกียรตินั้นเป็นคนแรก”
พูดไม่ทันจบ เฮียเสือก็ตั้งหลักขาข้างหนึ่งเอาไว้ให้มั่น แล้วยกขาอีกข้างถีบเข้าที่หน้าท้องของช่วงจิตรจนล้มลงไปกับพื้น แขนข้างหนึ่งยังคงประคองมังกรเอาไว้ โดยปล่อยให้มังกรกึ่งยืนกึ่งโอบร่างของตัวเอง เพื่อที่จะได้จัดการกับช่วงจิตรได้ถนัด
ขณะที่ช่วงจิตกำลังจะพุ่งตัวเข้ามาต่อสู้ เฮียเสือใช้มือข้างหนึ่งที่เพิ่งจะปล่อยขาของมังกรลงกับพื้น ฟาดลงไปบนหน้าของช่วงจิตรจนล้มลงไปอีกครั้ง คราวนี้ ความเจ็บปวดที่ถูกตบหน้าและเจ็บจุกที่ถูกถีบหน้าท้อง ทำให้ช่วงจิตรไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นมาต่อสู้กับเฮียเสืออีก เฮียเสือย่อตัวลงช้อนร่างท่อนล่างของมังกรขึ้นมาให้อยู่ในท่าเดิม แล้วเดินออกไปจากโกดังร้างนั้นโดยไม่ฟังเสียงของช่วงจิตรอีกเลย
ปัง ปัง ปัง
เสียงปืนตามหลังของเฮียเสือมานับครั้งไม่ถ้วน พร้อมกับเสียงก่นด่าของช่วงจิตรที่เฮียเสือแทบจะจับไม่ได้ศัพท์ แต่เฮียเสือก็ไม่ได้สนใจ ในเวลานี้ เฮียเสือแค่อยากจะพามังกรออกไปให้พ้น ๆ จากจะสถานที่เฮงซวยแห่งนี้ให้ได้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
.
.
“ตื่นแล้วเหรอครับ?”
หลังจากที่เฮียเสือช่วยมังกรออกมาจากเงื้อมมือของช่วงจิตรได้ ก็รีบพามังกรมาหาหมอในทันที มังกรตื่นขึ้นมาในอีกวันหลังได้รับการพักผ่อนอย่างเต็มที่
“พี่เสือ…แล้วคนอื่นล่ะครับ?” มังกรเอ่ยถามเฮียเสือด้วยเสียงที่ยังไม่ค่อยจะสู้ดีนัก มองก็รู้ว่ายังคงอ่อนแรงอยู่มาก
“คนอื่นที่ว่า หมายถึงใครหรือครับ ถ้าหมายถึงไอ้เอดิน มันลงไปจัดการค่าใช้จ่ายด้านล่างน่ะครับ น่าหงุดหงิดชะมัด พี่อยากจะจ่ายมันก็ไม่ยอม เอาแต่อ้างว่าตัวเองเป็นคนรักอยู่ได้ ถึงจะจริงก็เถอะ”
“ผมหมายถึงคุณป้าเพียงเพ็ญน่ะครับ”
มังกรพยายามเบี่ยงประเด็น ถึงแม้ว่าคราวแรกตนจะหมายถึงเอดิน แต่ก็ไม่ยากให้เฮียเสือรู้สึกหงุดหงิดใจ อย่างน้อย ๆ เฮียเสือก็เป็นคนที่เสี่ยงชีวิตเข้าไปช่วยตนมาจากสถานที่แบบนั้น
“ไม่ต้องโกหกหรอกครับหรอกครับ พี่รู้ว่าพี่เดาถูก แต่ก็เอาเถอะ ถ้าน้องกรหมายถึงคุณป้าเพียงเพ็ญจริง ๆ ตอนนี้ท่านกำลังมาน่ะครับ ทุกคนบอกให้ท่านกลับไปพักผ่อนที่บ้าน ตอนนี้คิดว่าคงกำลังเดินทางมา”
“ผมขอบคุณพี่มากเลยนะครับ ที่ไปช่วยผมออกมา ถ้าพี่ไม่ช่วยผม ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ผมจะเป็นยังไง”
“ไม่ต้องกลัวแล้วนะคะ หลังจากนี้ช่วงจิตรจะทำอะไรน้องกรไม่ได้อีก”
มังกรเคยชินกับคำสัญญาพวกนี้ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เฮียเสือพูด แต่สีหน้าและท่าทางของเฮียเสือในวันนี้ กลับดูจริงจังกว่าทุกครั้ง จนมังกรก็รู้สึกสงสัย ว่ามันจริงอย่างที่เฮียเสือพูดหรือเปล่า
“พี่เสือความว่ายังไงเหรอครับ?”
“อันที่จริง วันนั้นพี่พาตำรวจไปด้วยน่ะ ทุกคนที่ก่อเรื่อง ตอนนี้ก็ให้กฎหมายจัดการ ส่วนช่วงจิตรพี่ก็ให้คุณป้าเพียงเพ็ญแจ้งความข้อหาพยายามฆ่าเอาไว้แล้ว ตอนนี้เขาคงไม่มีเวลามาวุ่นวายกับน้องกรอีกนานเลยล่ะครับ
“ยังไงผมก็ขอบคุณพี่มากเลยนะครับ ที่พี่มาช่วยผม แบบนี้หลังจากนี้ พี่คงลำบากแย่เลยนะครับ”
“พี่ไม่ลำบากหรอกครับ จะหาว่าพี่ฉวยโอกาสก็ได้ แต่พี่เองก็ทนช่วงจิตรมานานเกินพอแล้ว พี่เลยใช้โอกาสนี้ในการฟ้องหย่ากับช่วงจิตรซะ บังคับให้เขาเซ็นใบหย่า แล้วพี่ก็จะเป็นอิสระ น่าเสียดาย ที่ต่อให้พี่โสด พี่ก็จะไม่ใช่คนรักของน้องกรอีกต่อไปแล้ว”
ฝ่ามือหนาลูบหัวของคนที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ สายตาครั้งนี้อ่อนโยนกว่าทุกครั้ง แม้แต่มังกรเองก็แทบจะไม่อยากเชื่อ ว่าตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ในวันนี้ เขาจะได้เห็นดวงตาที่อ่อนโยน แบบนี้อีกครั้ง
“ไม่เป็นไรนะครับพี่ ถึงยังไงทุกอย่างมันก็ผ่านไปแล้ว อดีตเราก็ดึงกลับมาไม่ได้แล้ว พี่เองก็เป็นคนดี พี่คงได้เจอคนดีดี สักวันแน่นอนครับ”
“พี่เนี่ยนะเป็นคนดี ไม่หรอกน่า”
เฮียเสือพยายามทำเป็นเล่นมุกตลก ทั้งที่ในใจกลับรู้สึกเคว้งคว้างจนแทบทะลุออกมาจากดวงตาคู่นั้น
มังกรเข้าใจความรู้สึกของเฮียเสือ แต่ตอนนี้ตนก็มีเอดิน หากจะให้ทิ้งเอดินมาเพื่อเฮียเสือ ก็คงจะดูหน้าไม่อายไปสักหน่อย สิ่งที่มังกร ทำได้ในเวลานี้ก็คือการโอบกอดเฮียเสือเอาไว้
ชายหนุ่มร่างหนาขึ้นไปนั่งบนเตียง ปล่อยให้มังกรโอบกอดแล้วเอาหน้าซบแผงอกแน่นอย่างอบอุ่น โดยไม่ทันมองว่ามีใครบางคนกำลังเดินเข้ามา
“ขอโทษที่รบกวนนะครับ”
เสียงนั้นทำให้มังกรกับเฮียเสือ ต้องรีบผละออกจากกัน มังกร กำลังจะอธิบายแต่ก็ถูกเคลียร์เสื้อห้ามเอาไว้
“น้องกรไม่ต้องอธิบายอะไรกับมันหรอกครับ ไอ้เด็กน้อยคนนี้ มันเข้าใจอะไรง่ายซะที่ไหน”
“ผมเด็กน้อยตรงไหน ผมอายุยี่สิบสองแล้วนะ แล้วอีกอย่าง คนที่คุณเพิ่งจะกอดไปเมื่อตะกี้ ก็คือแฟนของผมไม่ใช่รึไง”
“มันก็ใช่ แต่เมื่อก่อนเขาคือแฟนของฉัน ตอนนี้ก็คือแฟนของแก ไม่รู้สิ ถ้าแกไม่ไว้ใจคนรักของแกขนาดนี้ วันนึงแกก็ต้องเลิกกันอยู่ดี งั้นแกจะคืนน้องกรมาตอนนี้เลยมั้ยล่ะ?”
“นี่มึงแช่งกูเหรอไอ้แก่?”
“ถ้ามึงกล้ามึงก็เข้ามาเลย”
ทั้งสองคนกำลังจะพุ่งตัวเข้าหากัน ราวกับว่าจะเกิดศึกปะทะกันกลางโรงพยาบาล มังกรรีบตะโกนห้ามแล้วบอกให้ทุกคนหยุด ก่อนที่จะเกิดเรื่องร้ายแรง จนต้องเสียหน้าเสียตากันไปมากกว่านี้
“หยุดทั้งสองคนนั่นแหละครับ อันที่จริงพี่เสือเขาก็พูดถูกนะเอดิน ในเมื่อเอดินตัดสินใจจะคบกับพี่ เอดินก็ต้องรู้ ว่าเฮียเสือจะไม่มีทางออกไปจากชีวิตพี่ เขาเป็นทั้งเพื่อนและพี่ชายของพี่ ส่วนเอดินก็จะเป็นคนรักของพี่ สิทธิ์ไหนที่คนรักควรจะได้เอดินจะได้ไปแค่คนเดียว”
“นี่ผมต้องดีใจสินะครับ หึ…ผมก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะครับ หลังจากนี้ ผมคงจะไม่ต้องเจอกางเกงในของใครซุกซ่อนอยู่ใต้หมอนในคอนโดของพี่อีก ใช่มั้ยล่ะครับ”
เอดินปล่อยคำถามเอาไว้แบบนั้น หากแต่ไม่ได้รอคำตอบจากคน ทั้งสอง ก็เดินออกจากห้องนั้นไปอย่างกระฟัดกระเฟียด ด้วยความไม่พอใจ ไม่ว่ามังกรจะพยายามเรียกยังไง เอดินก็ไม่ยอมหันกลับมา และเดินออกจากห้องไปทันที
“เอดิน…”
.
.