อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 21
แกอะมันพวกมาโซคิสม์
เทมที่เพิ่งจะถูกเหวี่ยงลงไปบนที่นอน พยายามหนีจากเงื้อมมือของชายหนุ่มใต้เงาของปิศาจร้าย ก่อนหน้านี้ถึงจะเลวแต่ก็ไม่ได้สารเลวขนาดนี้ เทมรีบลุกมาจากตรงนั้นและจะวิ่งหนีออกไป หากแต่กลับถูกพอลดึงกลับมาอย่างไร้การทะนุถนอม
แม้ว่าก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่ทั้งสองมีอะไรกัน พอลจะทำด้วยความอ่อนโยน หากจะมีรุนแรงบ้างแต่นั่นก็คือการสมยอมกันทั้งสองฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าคราวนี้ พอลจะไม่ยอมปล่อยให้เทมหลุดมือของตัวเองไปได้อีกแล้ว
“กูจะให้ครั้งนี้เป็นครั้งที่น่าจดจำ จนมึงลืมไม่ลงเลย”
พอลใช้ท่าไม้ตายด้วยการใช้แขนข้างหนึ่งคล้องคอของเทมเอาไว้ แล้วดึงเข้ามาใกล้ใบหน้า ก่อนที่ประทับจูบลงไปบนแก้มริมฝีปาก และสูดดมซอกคอ ขบกัดจนอีกฝ่ายถึงกับระทวยอย่างยากจะควบคุม
ฝีมือเรื่องอย่างว่าของพอลนั้นไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าใคร หากจะว่าไป ถือว่าเป็นอันดับต้น ๆ เลยด้วยซ้ำ จึงไม่แปลกอะไรที่คนอย่างพอลจะมีคนมากมายมาติดพัน
แม้ใจของเทมจะเกลียดพอลมากแค่ไหน แต่เมื่อริมฝีปากนั้นประทับลงที่ซอกคอแล้วขบเม้มลงไปเบา ๆ ใช้ซี่ฟันขบทึ้งแล้วดึงขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่จะใช้ปลายลิ้นตวัดเลียลงที่ร่องรอยฟันนั้น ความแสบนิด ๆ และรอยลิ้นสากที่ลากผ่านเลือดซิบ ๆ นั้นทำให้เทมแทบจะสิ้นเรี่ยวแรงไปชั่วขณะ
เทมพยายามตั้งสติแล้วดันร่างที่น่ารังเกียจนั้นออกไป พร้อมกับแรงฉุดกระชากของเทมที่ออกแรงอย่างสุดกำลัง จึงทำให้ดูเหมือนว่าจะแยกออกมาจากพอลได้สำเร็จ แต่ก็แค่เหมือน…
“มึงจะไปไหน มานี่เลยนะ”
“มึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้เลย กูไม่อยากมีอะไรกับมึงแล้ว”
“มึงแน่ใจเหรอว่ามึงไม่อยากมี เมื่อตะกี้มึงยังอ่อนระทวยร้องครางออกมาอย่างกับหมาเลยไม่ใช่หรือไง?”
“ไอ้สัส กูไม่น่ายอมตกเป็นเมียของมึงเลย”
“ต่อให้มึงไม่ยอม แต่ตอนนี้มึงก็เป็นเมียของกูไปแล้ว แล้วครั้งนี้ กูจะทำให้มึงจำผัวคนนี้ลงไปถึงก้านสมอง ต่อให้ตาย มึงก็จะไม่มีทางลืมว่ากูเป็นผัวของมึง”
“ปล่อยกูนะ อ๊ากกก…” เสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดยังไม่ทันสิ้นสายดี ร่างของเทมก็ถูกเหวี่ยงกลับลงไปบนที่นอนอีกครั้ง
พอลกระโจนตามลงไปแล้วกดแขนทั้งสองล็อกเอาไว้จนแน่น หัวเข่าทั้งสองของพอลกดอยู่ที่ข้อมือซ้ายและขวาของเทม ทำให้เทมไม่สามารถที่จะหลีกหนีไปไหนได้ ในขณะที่มือข้างหนึ่งก็กดลำคอนั้นเอาไว้ จนเหมือนการปิดประตูตายของการดิ้นหนีในครั้งนี้
แต่พอลก็ยังไม่ได้ทำอะไรต่อ เทมจึงรู้สึกสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเทมพยายามเอียงหน้าหันไปยังเหนือขอบเตียงนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นก็ทำเอาเทมต้องตกใจจนขนลุก
เพราะสิ่งที่พอลทำนั่นก็คือ การกดวิดีโอคอลไปหามังกรเพื่อนรัก เพื่อนสนิทของตน ก่อนจะวางโทรศัพท์มือถือนั้นในองศาที่สามารถเห็นหน้าได้อย่างชัดเจนว่าคนที่อยู่บนที่นอนนั้นคือใครกับใคร
“นั้นมึงจะทำเหี้ยไร มึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะ”
“กูไม่มีทางปล่อยมึง มึงเป็นเมียกูมาแล้วเป็นร้อยครั้ง กูตอกมึงจนรูพรุนไปหมดแล้ว กูจะไม่มีทางปล่อยให้ดุ้นอันไหนมาทับที่ของกูได้เป็นอันขาด”
ในเวลานี้ เสื้อผ้าของเทมไม่เหลืออยู่บนร่างกายแล้ว รวมถึงพอลด้วยเช่นกัน ไม่ถึงห้าวินาที ปลายสายก็กดรับวีดีโอคอลนั้น แล้วสิ่งที่มังกรเห็นก็คือ เพื่อนรักของตนกำลังเสพสมอยู่กับพอล คนที่ได้ชื่อว่า เป็นรักเขาของตนอย่างเมามัน
มังกรทนดูภาพนั้นไม่ได้ จึงรีบกดตัดสายวิดีโอคอลนั้นไป จนเมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างก็จบสิ้นลง ทั้งความสุขสมและความต้องการที่พอลต้องการจะทำให้เพื่อนรักทั้งสองต้องหมางใจกันได้สำเร็จ
“ไหนมึงบอกว่ามึงไม่ชอบกูไง มึงบอกว่ามึงไม่ได้รักกู แต่ทุกครั้งที่กูตอกมึงเข้าไป มึงก็กรองครางอย่างกับหมาตัวหนึ่งเลยนะ กูบอกแล้วไง ว่าไม่มีใครสร้างความเสียวให้กับมึง ได้เท่ากับผัวคนนี้อีกแล้ว”
พอลพูดขณะที่กำลังลุกขึ้นมาจากที่นอน แล้วสวมใส่เสื้อผ้าของตัวเองกลับเข้าไป ก่อนจะหันมามองคนที่นอนอยู่บนที่นอนนั้นด้วยความเหนื่อยอ่อน สีหน้าเย้ยหยันราวกับว่าจะไม่เหลือความรักให้กับ คนที่นอนอยู่ตรงนั้นอีกแล้วอย่างเดิม
“อะนี่ กูให้ คิดซะว่าเป็นค่าตัวของมึงก็แล้วกัน”
พอลควักเงินออกมาจากกระเป๋า แล้วโยนใส่หน้าของเทมที่นอนอยู่บนที่นอนอย่างไร้ศักดิ์ศรี ทำราวกับว่าเทมเป็นผู้ชายขายตัวขายร่างกายแลกเงิน ทำอย่างเช่นที่พอลพูด ว่าจะให้เทมได้เข้าใจ ว่าการเป็นคนที่ต้องไปนั่งให้คนอื่นลูบคลำโดยที่ไม่ได้รู้สึกรักนั้นมันรู้สึกยังไง
“มึงออกไปจากห้องของกูเดี๋ยวนี้”
คำพูดที่หลุดออกมาจากปากราวกับคนไร้เรี่ยวแรง อย่างกับคนที่ใกล้จะตายอยู่รอมร่อ ความรู้สึกเจ็บปวดและการถูกลดศักดิ์ศรีมันเป็นแบบนี้นี่เอง
ความปากกล้ามั่นใจที่คอยออกโรงช่วยมังกรอยู่อย่างเก่านั้นแทบไม่เหลืออยู่อีกแล้ว ตอนนี้แม้แต่เพื่อนรักก็ต้องมาพลอยมองตนไม่ดีไปด้วย เพราะคนที่ตนเพิ่งจะมีอะไรด้วยเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา
.
.
บ้านของคุณป้าเพียงเพ็ญ
“ไอ้กร แกฟังฉันก่อนได้มั้ย”
เมื่อข้ามวัน เทมรีบไปหามังกรที่บ้าน เพื่อหวังจะอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เพื่อนรักของตนฟัง แต่ดูเหมือนว่ามังกรจะไม่ยอมรับฟังเลยสักนิด
“พี่ส้มหวาน หลังจากนี้ถ้าไอ้เทมมันมาหาผมที่บ้าน พี่ไม่ต้องเปิดประตูให้ แล้วก็ช่วยไล่มันกลับบ้านด้วย ผมไม่มีอะไรจะคุยกับมัน”
มังกรพูดออกไปด้วยความโกรธ และกำลังจะเดินกลับขึ้นไปบนห้องนอน หากแต่กลับโดนเทมคว้าไหล่เอาไว้ แต่กลับไม่สามารถทำให้คนที่ยืนอยู่ข้างหน้าหันกลับมาได้ มังกรเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตนถึงได้โกรธเทมมากถึงขนาดนี้ ทั้งที่พอลก็เป็นอดีตไปแล้วด้วยซ้ำ
“แกฟังฉันก่อนนะไอ้กร ฉันอธิบายเรื่องราวทุกอย่างได้”
รอยยิ้มเหยียดสายตารู้สึกได้ถึงความผิดหวัง มันกลั่นออกมาจากทุกความรู้สึกของมังกรที่อยู่ข้างใน มังกรไม่อาจรู้เลยว่าเทมกำลังทำการแสดงอยู่หรือไม่ แต่มังกรก็ยอมหันมามองเพื่อนรักของตน เพื่อหวังว่าจะได้รับคำอธิบายที่ดี
“งั้นมึงก็เล่ามา ว่าเกิดอะไรขึ้น กูจะให้มึงอธิบายแค่ครั้งเดียว”
นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่มังกรพูดกูมึงกับเทม แต่เทมก็ยอมที่จะปล่อยเรื่องนี้ให้ผ่านไป เพราะในเวลานี้ ไม่ใช่เวลาที่จะมารักษาความสุภาพอะไรกันอีกแล้ว การอธิบายให้มังกรเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดคือเป็นเรื่องที่จำเป็นกว่า
แล้วในที่สุด สิ่งที่เทมอยากจะบอกมาตลอดระยะเวลาห้าปีก็ถูกเล่าออกมาจากปากทั้งหมด จนเมื่อมังกรได้รู้ ความโกรธเมื่อครู่ก็หายไปราวกับปลิดทิ้ง
“ตกลงว่า ตอนนี้มึงรักไอ้พอลแล้วใช่มั้ย…เอ่อ…ฉันหมายถึงว่า แกกำลังรักไอ้พอลอยู่ใช่มั้ย?”
เทมพยักหน้า และก้มหน้ารับผิดในคราวเดียวกัน เพราะเทมรู้ดีว่า การมีความสัมพันธ์กับคนที่ได้ชื่อว่าแฟนเก่าของเพื่อน ต่อให้อีกฝ่ายหนึ่งจะไม่ได้รักหรือเลิกกันแล้ว แต่มันก็เป็นเรื่องที่สุ่มเสี่ยงด้านความรู้สึกเกินไป แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อสุดท้ายแล้วความรักมันก็ห้ามกันไม่ได้นี้นะ
“เอาเถอะ แกไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรขนาดนั้น ถึงยังไงฉันก็ไม่ได้รักไอ้พอลมันอยู่แล้ว ตอนนี้คนที่ฉันรักจริง ๆ คือเอดินเท่านั้น เพราะงั้น ถ้าแกอยากจะรักกับไอ้พอลต่อก็แล้วแต่แกเลย แต่แค่อย่าพามันมาหาหรือเจอกับฉันก็พอ”
“ไม่เอาแล้ว ฉันไม่อยากรักกับมันแล้ว จากที่มันทำกับฉันอย่างที่แกเห็นอย่างกับคนโรคจิต มันไม่ให้เกียรติฉันเลย แกจะให้ฉันรักมันลงได้อีกเหรอ?”
“ไม่รู้สิ ฉันก็นึกว่าแกชอบ หน้าฟินซะขนาดนั้น คนอย่างแกอะ ต่อให้มันตัวใหญ่ทำกับแกรุนแรงแค่ไหน ถ้าแกไม่ได้รักมัน แกก็เอาตัวรอดได้ ฉันรู้ว่าฝีมือการต่อสู้ของแกเป็นยังไง หรือต่อให้แกสู้มันไม่ได้ แกก็สามารถร้องตะโกนให้คนช่วยได้ แต่การที่แกยอมให้มันทำแบบนั้นจนมันสามารถโทรมาหาฉันได้ เท่าที่ฉันเห็นในวิดีโอคอล เมื่อวาน สีหน้าของแกดูไม่ได้เป็นทุกข์เลย แต่แกแค่ไม่ยอมมันในคราวนั้นก็เท่านั้น หรือแกมีคำอธิบายที่ดีกว่านี้มั้ยล่ะ ลองพูดมาสิเผื่อว่าฉันจะเข้าใจผิด”
“แกก็พูดถูก ฉันก็ชอบของฉันแบบนี้ ฉันรักไอ้พอล รักจนยอมที่จะให้มันทำอะไรกับฉันก็ได้ แล้วฉันก็เพิ่งรู้ ว่าฉันกลับชอบและมีความสุขกับความรุนแรงที่มันทำกับฉัน นี่ตกลงว่าฉันเป็นคนซาดิสม์ไปแล้ว งั้นเหรอ?”
“หึ ที่แกเป็นอยู่น่ะมันไม่ได้ซาดิสม์ แต่แกอะมันพวกมาโซคิสม์ ฮ่า ๆ ๆ เอาเถอะ…ในเมื่อแกมีความสุขฉันก็จะไม่ซักไซ้และจะไม่ขัดขวางแกทั้งสองคนแค่อย่าพามันมาเจอกับฉันก็พอ”
“เออ ฉันสัญญา แต่เดี๋ยวก่อนนะ เหมือนฉันจะลืมบอกแกไปเลย เรื่องเอดินน่ะ”
“เอดินงั้นเหรอ ตกลงว่ายังไง แกเจอเอดินแล้วใช่มั้ย?”
“ฉันยังไม่เจอหรอก แต่ไอ้พอลมันบอกฉัน ตอนที่มันไปหาฉันที่ห้องเมื่อวาน มันบอกว่าเอดินกลับไปทำงานที่ร้านแล้ว แล้วเหมือนว่าคืนนี้จะเป็นคืนแรกที่เอดินจะเริ่มทำงาน…อย่างที่เคยทำ”
“นี่แกว่าอะไรนะ?”
.
.