อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 5
รักเก่าที่ลึกซึ้ง
ด้วยความมืดของร้านและแสงไฟวิบวับ บวกกับการไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง มังกรจึงไม่รู้ว่าคนที่นั่งลงข้าง ๆ นั้นเป็นใคร จนเมื่อชายหนุ่มหน้าหล่ออีกคนนั่งลงแล้วโอบผ่านหลังของตนจึงได้รู้ว่า โฮสต์หนุ่มที่เพิ่งเดินเข้ามานี้คือใคร
“ไอ้พอล นี่มึงเองเหรอ?”
น้ำเสียงฉุนกึกของเอดินแสดงความหึงหวงอย่างชัดเจน จากที่อารมณ์ดีกลับแปรเปลี่ยนไปสู่ความรู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจโดยอัตโนมัติ
เอดินพยายามดึงตัวของมังกรออกมาให้พ้นอ้อมแขนนั้น แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ และก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ใส่ใจ หรือทุกข์ร้อนกับอากัปกิริยาของเอดินเลยสักนิด
“ผมดีใจนะครับที่พี่ยังจำผมได้ แต่ผมก็เซอร์ไพรส์มากเลยนะครับที่เจอพี่ที่นี่ เพราะผมไม่คิดว่าคนอย่างพี่…จะมาเที่ยวที่แบบนี้ได้”
“พี่แค่มาทำธุระน่ะ”
“ทำธุระงั้นเหรอครับ คงเป็นธุระที่สำคัญมากเลยสินะครับ ท่าทางดูดดื่มเชียว”
เสียงที่มังกรคุ้นเคย ทำให้มังกรต้องหันไปมองและใจสั่นด้วยความคิดถึง คนที่นั่งอยู่ตรงหน้ายังคงมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของมังกรเสมอไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หากจะว่ากันตามจริง มังกรไม่เคยลืมรักในอดีตได้เลยสักคน ไม่ว่าจะเป็นเฮียเสือ หรือกระทั้งพอล
รอยยิ้มเล่ห์ร้ายนั้นทำให้มังกรใบหน้าเย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็ง เอดินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สังเกตสถานการณ์ได้ทุกอย่าง จึงพยายามหาทางกันคนที่ตนเองจับจองเอาไว้แล้วตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน ออกจากพอลคู่ปรับตลอดกาลของบาร์โฮสต์แห่งนี้
“ทำไมครับพี่ เห็นหน้าผมถึงกับหน้าถอดสีเลยเหรอ พี่จะไม่แสดงความดีใจสักนิดเลยหรือไง ที่พี่ได้เจอคนรักเก่าของพี่ที่นี่น่ะ”
“คนรักเก่างั้นเหรอ นี่มึงหมายความว่ายังไง?”
คำพูดนั้นเหมือนค้อนก้อนใหญ่ทุบลงที่กลางหัวของเอดินจนต้องรีบออกตัวมาปกป้อง ยิ่งรู้ว่าพอลเป็นคนรักเก่าของมังกรด้วยแล้ว ความรู้สึกฉุนเฉียวและไม่พอใจมันก็ยิ่งก่อตัวทวีคูณขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนมังกรต้องจับแขนห้ามเอดินเอาไว้
“กูก็หมายความอย่างที่กูบอกนั่นแหละ พี่มังกรเป็นแฟนเก่าของกู กูก็แค่เข้ามาทักทาย แล้วนี่มึงเป็นอะไร ถึงได้กันท่ากูซะขนาดนี้ กูเข้าใจน่า งานที่มึงทำมันก็แค่เรื่องงาน แต่เอ…หรือว่าจริง ๆ แล้วมึงเป็นผัวใหม่ของพี่มังกรกันแน่วะ?”
“มึงอย่าพูดหมา ๆ แบบนี้นะเว่ย ให้เกียรติพี่มังกรหน่อย”
เอดินกระโจนเข้าไปแล้วผลักอกของพอลจนกระเด็นออกไปตรงทางเดินนั้น ทำให้แขกทุกคนที่อยู่ในร้านต่างก็หันมามองเมื่อได้ยินเสียงโวยวายของทั้งสองที่กำลังโต้เถียงกัน
ยิ่งเป็นชายหนุ่มตัวท็อปของร้านด้วยแล้ว การทำท่าจะต่อยตีกันขนาดนี้ ก็ยิ่งทำให้แขกที่มาเที่ยวในร้านยิ่งอยากรู้ ว่าคนต้นเรื่องของเหตุการณ์นี้เป็นใคร
“กูไม่ให้เกียรติพี่เขาตรงไหน กูก็แค่เข้ามาทักทาย อีกอย่าง พี่มังกรไม่ใช่คนที่จะเที่ยวในสถานที่แบบนี้ กูก็แค่แปลกใจ ว่าอะไรทำให้พี่มังกรมาอยู่ในสถานที่อโคจรแบบนี้ได้ หรือว่า…จะเป็นเพราะลีลาของมึง?”
ผัวะ เอดินเหวี่ยงกำปั้นแน่นต่อยลงไปบนหน้าของพอลจนล้มลงไปบนโต๊ะอีกตัวที่อยู่ตรงกันข้าม เสียงดังโครมครามทำให้เจ๊มินตาที่ทำงานอยู่ด้านหลังต้องรีบวิ่งออกมาดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
แล้วสิ่งที่เห็นก็คือโฮสต์ตัวท็อปสองคนกำลังต่อยตีกันอยู่ในโซนวีไอพี สภาพของพอลในเวลานี้ คือกำลังพยายามลุกออกมาจากโซฟา ใช้มือลูบที่คางกรามส่งสายตาท้าทายไปยังเอดิน โดยไม่ได้มีความรู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด
“ว้ายตายแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้น แล้วพวกเธอต่อยกันทำไมเนี่ย ฉันบอกแล้วไง ว่าถ้าไม่ถูกกันก็ไม่ต้องมาอยู่ใกล้กัน ต่อยตีกันแบบนี้ ร้านฉันก็เสียชื่อหมดสิ”
“นั่นสิครับเจ๊ ผมก็อยู่ของผมดี ๆ ไอ้เอดินมันก็เดินเข้ามาต่อยผม ท่าทางมันคงจะหึงที่ผมเคยเป็นผัวเก่าพี่มังกร เจ๊ต้องช่วยจัดการให้ผมนะครับ”
“ฮะ!!! อะไรนะ คุณมังกร…กับแกเนี่ยนะ”
เจ๊มินตาถึงกับเอามือทาบอก เมื่อได้รู้เรื่องอัปเดตล่าสุดจากปากของพอลเรื่องนี้ ในใจก็ได้แต่ภาวนา ว่าขออย่าให้เกิดเรื่องวินาศสันตะโรขึ้นในร้านนี้เลย
“โอ๊ยยย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย?”
“เจ๊ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมอะแยกแยะได้ อีกอย่างผมกับพี่มังกรก็เลิกกันไปแล้ว ผมไม่กลับไปทำให้พี่มังกรลำบากใจหรอกครับ แต่ไอ้เอดินนี่สิครับ ใครจะรู้…”
พอลรีบเดินเข้าไปคว้าแขนของเจ๊มินตาแล้วออดอ้อนตามสไตล์เดิมที่ทำอยู่เป็นประจำ สีหน้าท่าทางดูต่างออกไปจากเมื่อครู่ราวกับคนละคน
ถึงเจ๊มินตาจะพอรู้ว่า จริง ๆ แล้วพอลนิสัยเป็นคนอย่างไร แต่ก็แพ้ลูกอ้อนของพอลเสียทุกครั้ง จนทำให้เอดินรู้สึกไม่พอใจและเกลียดขี้หน้าพอลมากกว่าเดิม
“เจ๊ อย่าไปเชื่อมันนะครับ เจ๊ก็รู้ว่ามันเป็นคนยังไง ถ้าเจ๊ยังเชื่อมัน เจ๊ก็โง่เต็มที”
“พอเลยนะเอดิน มันจะมากไปแล้วนะ!!!”
“เอ่อ…เจ๊ครับ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น ผมก็แค่…”
“พอเถอะ เท่านี้คนในร้านก็วุ่นวายกันมากแล้ว เจ๊ไม่สนหรอกนะว่าความจริงคืออะไร แล้วตอนนี้ก็ไม่อยากรู้ด้วย แต่ที่เจ๊เห็นตอนนี้คือเธอเป็นคนต่อยหน้าของพอล ดีนะที่แค่ปากแตก ถ้าเสียโฉมไปมากกว่านี้จนเสียราคาขึ้นมาใครจะชดใช้ เธออย่าลืมนะเอดิน ว่าเธอยังมีสัญญาอยู่กับเจ๊ที่นี่ ส่วนเธอก็เหมือนกันพอล หยุดหาเรื่องกันสักที กลับไปทำงานของตัวเองซะ โอ๊ยยย ฉันละปวดหัวจริง ๆ วัน ๆ พันกว่าเรื่อง”
เจ๊มินตาเดินกลับเข้าหลังร้านพร้อมกับเสียงบ่นโดยไม่สนใจทั้งคู่อีก พอลหันมายิ้มเยาะเย้ยมือยังคงลูบอยู่ที่สันกรามที่ตอนนี้กำลังรู้สึกระบมจากการถูกต่อยเมื่อครู่ ก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปหลังร้าน ทิ้งสายตาของผู้ชนะเอาไว้ตรงนั้น จนเอดินอยากจะเข้ากระทืบให้สาแก่ใจสักครั้ง
“พอได้แล้วเอดิน…”
เมื่อเอดินกลับมานั่งที่เดิมด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว มังกรก็ค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปหาแล้วใช้มือแตะบ่าเบา ๆ พลางบีบขยำเหมือนจะเป็นการเรียกสติของเอดินให้กลับมา
“อย่าไปถือสาคนแบบนั้นเลย มันไม่มีประโยชน์หรอก เรามีแต่เสียกับเสียนะ”
“แต่ไอ้พอลมันดูถูกพี่นะ”
“ช่างมันเถอะครับ มันก็แค่เรื่องเล็ก ๆ มากกว่านี้พี่ก็เจอมาแล้ว เอดินอย่าต้องมาเดือดร้อนเพราะพี่เลย”
มังกรทำให้เอดินสงบลงได้ในเวลาอันรวดเร็ว ชายหนุ่มเอนตัวลงไปนอนซบแล้วกอดเอวของมังกรอยู่อย่างนั้น ส่งเสียงครางครืด ๆ ราวกับลูกแมวตัวน้อย แม้มังกรจะอยากอยู่แบบนี้ไปนาน ๆ แต่ก็จำต้องบอกอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นมาอยู่ดี
“คืนนี้ดึกมากแล้ว ถ้างั้นพี่ขอตัวกลับก่อนก็แล้วกันนะครับ”
“ทำไมพี่ถึงกลับไวจังล่ะครับ นี่มันยังไม่เที่ยงคืนเลยด้วยซ้ำ เหล้าก็เพิ่งจะหมดไปไม่กี่แก้วเอง หรือว่าพี่ไม่พอใจที่ผมทำแบบนั้นกับพี่หรือเปล่าครับ?”
“พรุ่งนี้พี่ต้องรีบตื่นไปทำงานน่ะ”
“ถ้างั้นให้ผมไปส่งพี่ดีมั้ยครับ?”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวพี่กลับแท็กซี่เองก็ได้”
เอดินออกมาส่งมังกรถึงหน้าร้าน จนเมื่อเห็นว่ามังกรขึ้นนั่งบนรถแล้วจึงวางใจหันกลับเข้าไปในร้าน แต่เมื่อรถกำลังจะเคลื่อนตัวออก คนขับยังไม่ทันได้กดล็อกประตู ก็มีใครบางคนเดินมาเปิดประตู แล้วกระโจนเบียดมังกรเข้ามาในรถอย่างไม่ทันตั้งตัว
“พอล!!! นี่มาได้ยังไง?”
“ก็ผมจะมาง้อพี่ไงล่ะครับ ออกรถเลยครับพี่”
พอลพูดพลางหันไปสั่งให้คนขับบึ่งรถออกไปจากตรงนนั้น ฝ่ายของคนขับเองก็เห็นว่าทั้งสองรู้จักกันจึงไม่ได้คิดอะไร คิดไปว่าอาจจะเป็นแค่เรื่องของผัวเมียที่มางอนง้อกันธรรมดาอย่างที่เห็นอยู่บ่อย ๆ
“พอล…ลงไปเลยนะ จะตามพี่ขึ้นมาแบบนี้ทำไมกัน?”
“ก็ผมคิดถึงพี่นี่นา ผมไม่รู้ว่าผมจะหาพี่ได้ที่ไหน พี่บล็อกเบอร์ผมทุกทาง บ้านพี่ผมก็ไปไม่ได้ จะให้ผมตามพี่ยี่สิบสี่ชั่วโมงผมก็ต้องทำมาหากินนะ วันนี้ดีเลยที่พี่มาหาผมที่ร้านแบบนี้ ไหน ๆ ก็เจอแล้ว พี่จะหนีผมทำไมล่ะครับ?”
“ใครมาหาเธอ ถ้าพี่รู้ว่าเธออยู่ที่นี่ พี่คงไม่มาหรอก”
“หึ…ใช่สิ เดี๋ยวนี้พี่มีไอ้ดินแล้วสินะครับ”
มังกรไม่ตอบคำถามนั้น นั่งเงียบอยู่ในรถราวสิบนาทีจนแท็กซี่จอดที่หน้าคอนโด มังกรจึงลงไปจากรถ โดยมีพอลตามหลังมาติด ๆ
“พี่บอกว่าอย่ามายุ่งไง!!!”
“พี่แน่ใจเหรอครับ ว่าพี่ไม่อยากให้ผมยุ่ง?”
“แน่ใจสิ”
“ก็ถ้าเป็นแบบนั้น งั้นพี่มาที่นี่ทำไมกันล่ะครับ ทำไมพี่ถึงไม่กลับไปที่บ้านของพี่ อยู่ที่นั่น มีคนพร้อมจะคุ้มกันพี่จากผมตั้งเยอะ แถมยังมีคุณป้าเพียงเพ็ญของพี่อีก ถ้าพี่ไม่รักผมแล้วจริง ๆ พี่คงไม่พาผมมาในที่ที่จะไม่มีใครเข้ามาขัดจังหวะแบบนี้หรอกใช่มั้ยครับ?”
“เธอตามพี่มาเอง พี่ไม่ได้พามานะ กลับไปเดี๋ยวนี้เลยก่อนที่พี่จะแจ้งตำรวจข้อหาบุกรุก…”
พอลไม่ได้รู้สึกหวั่นกลัวในคำขู่นั้นเลยสักนิด ยังคงเดินเข้าไปหาอดีตรักหวานซึ้งด้วยสีหน้าที่สามารถทำให้มังกรละลายได้ราวกับก้อนน้ำแข็งข้างเปลวไฟ
แผ่นหลังพิงเข้ากับประตูลิฟต์ที่กำลังลงมาในอีกไม่กี่วินาที ก่อนที่พอลจะกดริมฝีปากที่คุ้นเคยนั้นลงไปบนผิวเนื้อยั่วเย้าที่ตนเคยบดขยี้มันมาก่อน…รวมถึงตอนนี้
“ดูเหมือนว่าพี่คงอยากจะรำลึกความหลังกับผมสินะครับ ไม่งั้นพี่คงผลักผมออกไปนานแล้ว จูบเมื่อกี้มันพอจะพิสูจน์ได้หรือเปล่าครับ?”
มังกรตอนนี้อยู่ในอาการสติหลุดใบหน้าแดงก่ำ ตัวสั่นราวกับเพิ่งเจอเรื่องนี้ครั้งแรก ไม่อาจตอบในสิ่งที่พอลถามออกมาได้เลยแม้สักคำ จนเมื่อประตูลิฟต์เปิด ทั้งสองจึงดันตัวกันเข้าไปสู่ประตูสวรรค์และเตียงนุ่ม ๆ ที่รออยู่ในห้องนอนของมังกรข้างบนนั้น
.
.