อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 11
ผมเป็นแฟนพี่มังกร
“ทำไมพี่ถึงมาเปิดประตูช้าจังเลยล่ะครับ ตอนแรกผมก็คิดว่าพี่ไม่อยู่ซะอีก ผมก้เลยไขกุญแจเข้ามาเอง…”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น มังกรและเฮียเสือรีบผลักตัวออกจากกัน หลังจากที่เฮียเสือยังไม่ยอมทำตามที่มังกรร้องขออย่างว่าง่าย ยังคงแกล้งกระโจนเข้าไปกอดหอมบีบเคล้นร่างกาย อย่างกับว่าจงใจจะแสดงหนังสดให้กับคนที่เพิ่งจะเดินเข้ามาเห็นอย่างไรอย่างนั้น
แต่มังกรก็ต้องใช้พละกำลังดันคนที่กำลังทำตัวเกินขอบเขตให้ออกห่างไปอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าคนที่เพิ่งจะเข้ามาต้องมาเห็นในสิ่งที่ไม่ควรจะเห็นตั้งแต่วันแรกที่ย้ายเข้ามาในห้องนี้
เฮียเสือเดินไปที่โต๊ะกินข้าวที่แสนคุ้นเคยแล้วนั่งลงดื่มกาแฟยามเช้าอย่างสบายใจ ในใจก็นึกกระหยิ่มที่สามารถสร้างความแคลงใจให้กับคนที่เพิ่งมาถึงได้
“เอ่อ…นี่พี่สองคน…”
“พอดีพี่เสือเขามีธุระน่ะ เขาก็เลยอยากจะคุยกับพี่นิดหน่อย”
“ธุระ…ตอนนี้เนี่ยนะครับ?”
.
.
“ทำมายยย คนเขาเคยคบหากัน เวลามีอะไรไม่สบายใจก็อยากจะมาคุยกันปรึกษากัน มันแปลกงั้นเหรอ นี่มึงคงจะเป็นผัวใหม่ของน้องกรของกูสินะ?”
เมื่อเฮียเสือเลือกที่จะเดินเข้ามาตอบโต้ เอดินก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกนึกคิดบางอย่าง เอดินรู้ดีว่าคนที่เป็นแฟนเก่าที่มาอยู่ในห้องแฟนของตัวเองในช่วงเวลาแบบนี้ พร้อมกับสีหน้าท่าทางและประโยคที่พูดออกมาเมื่อครู่ มันบ่งบอกให้รู้ว่าอีกฝ่ายพร้อมจะท้าชน และยังไม่ยอมที่จะปล่อยพี่มังกรของตนให้เป็นอิสระจากเรื่องเก่า ๆ ได้ง่าย ๆ
“ผมก็คิดว่าพี่จะรู้แล้วซะอีก ก็ใช่ครับ ผมเป็นแฟนของพี่มังกร แฟนใหม่ แฟนคนที่มีสิทธิ์และมีสถานะเป็นปัจจุบัน ว่าแต่คนเก่าที่หมดสิทธิ์ไปแล้วอย่างพี่ จะมาห้องของพี่มังกรในเวลานี้ทำไมกันล่ะครับ หรือต่อให้มีเรื่องร้อนหรือไม่สบายใจจริง ๆ ก็ควรจะให้เวลาส่วนตัวพี่มังกรในช่วงหลังตื่นนอนสักหน่อย เว้นเสียแต่ว่า…พี่จะไม่มีมารยาท”
“ไอ้เหี้ยนี่ มึงกล้าดียังไงมาต่อปากต่อคำกับกู มึงรู้หรือเปล่าว่ากูคือใคร?”
“ผมไม่รู้หรอกครับว่าพี่คือใคร แต่หยาบคายขนาดนี้น่าจะเลิกกับพี่มังกรได้ไม่ดีนัก อีกอย่าง ผมเพิ่งเห็นพี่ครั้งแรกที่โรงพยาบาลเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว จนถึงตอนนี้พี่มังกรไม่เคยอธิบายอะไรเรื่องของพี่ให้ผมฟังเลยแม้แต่คำเดียว ท่าทาง ตอนนี้พี่ก็คงไม่ได้สำคัญขนาดนั้นแล้วสินะครับ”
“มึง!!!”
.
.
“พอเลยทั้งคู่นั่นแหละ พี่เสือก็เหมือนกัน ถ้าไม่มีอะไรจะคุยกันแล้วก็ช่วยออกไปจากห้องของผมสักทีเถอะ”
“นี่น้องกรไล่พี่เพราะไอ้นี่เหรอ?”
“ก็ถ้าผมจะไม่ไล่พี่เพราะเอดินเข้ามา แล้วพี่จะให้ผมชวนพี่กินมื้อเที่ยงหรือไง โต ๆ กันแล้วนะพี่ ผมว่าพี่ก็น่าจะคิดได้ รีบกลับบ้านไปหาเมียของพี่ซะเถอะ แล้วหลังจากนี้ ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องกลับมาให้ผมเห็นหน้าอีก”
นี่เป็นครั้งแรกที่มังกรตำหนิเฮียเสืออย่างรุนแรงโดยไม่มีคำหยาบคายแม้สักคำเดียว วันที่เฮียเสือหนีไปแต่งงานกับช่วงจิตร ตอนที่มังกรรู้ มังกรยังไม่เคยเสือกไสไล่ส่งเฮียเสื้อมากเท่าวันนี้ เพียงเท่านี้ มันก็ทำให้เฮียเสือได้รู้แล้วว่า เอดินมีความสำคัญมากแค่ไหนสำหรับมังกร
ด้วยความรู้สึกทั้งโกรธทั้งน้อยใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ก็ถ้าว่ากันตามจริง เฮียเสือก็หมดสิทธิ์ในตัวของมังกรไปแล้วตั้งแต่แรก
ชายหนุ่มร่างใหญ่ตัวสูงจนเกือบถึงขอบประตู เดินกระฟัดกระเฟียดออกไปจากห้องโดยไม่หันกลับมามองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังอีก ไม่ใช่เพราะไม่อยากเห็นหน้า แต่กลัวสายตาของความรังเกียจเดียดฉันท์นั้นจะตามติดตัวไป จึงเลือกที่จะไม่มองก่อนเดินออกไปเสียยังจะดีกว่า
เมื่อเหตุการณ์วุ่นวายสงบลง มังกรจึงช่วยยกกระเป๋าเอดินเข้าไปไว้ในห้องนอน เอดินหยิบของที่เหลือเดินตามเข้าไปในห้องนอนอย่างทุลักทุเล ก่อนจะวางของทั้งหมดลงที่ข้างผนังห้องนอน แล้วทิ้งตัวลงบนที่นอนใกล้ ๆ นั้นด้วยความรู้สึกเหนื่อยอ่อน
“นี่ยังมีของอีกเยอะหรือเปล่าครับ?”
“อันที่จริงก็ยังพอมีครับ แต่มันเป็นกล่องหนัก ๆ ทั้งนั้นเลย”
“ถ้างั้นเดี๋ยวเราไปช่วยกันยกนะ”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมจ้างคนให้ยกขึ้นมาแล้ว ผมคุยกับพี่รปภ. ข้างล่างให้เขาช่วยเป็นหูเป็นตาให้เรียบร้อยแล้วครับ เดี๋ยวอีกสักพักก็คงมา พี่มานั่งใกล้ ๆ ผมดีกว่าครับ ให้ผมได้พักให้หายเหนื่อยสักหน่อย…นะครับพี่” เอดินพูดพลางใช้มือตีลงบนฟูกที่นอนเหมือนเชื้อเชิญให้เจ้าของห้องมานั่งลงข้าง ๆ
“หึ…ไม่ต้องมาทำเสียงอ้อนใส่พี่แบบนั้นเลยนะ”
มังกรยิ้มแล้วเดินเข้าไปนั่ง ปล่อยให้ชายหนุ่มที่ดูสะอาดสะอ้านแม้ว่าวันนี้จะไม่ได้แต่งตัวอะไรเลยก็ตาม วางหัวลงบนตักแล้วซุกนอน อย่างสบายใจตามแต่ที่อีกฝ่ายหนึ่งต้องการ
“ผมดีใจมากเลยนะครับพี่ ที่วันนี้มันได้เกิดขึ้นสักที ผมรอพี่มาตั้งแต่วันนั้น วันที่ผมเป็นแค่พนักงานแจกโบรชัวร์ในงานอิเวนต์ของพี่ กว่าจะมาถึงวันนี้ มันนานมากเลยนะครับ”
“เราก็พูดเวอร์ไป พี่ไม่ได้หน้าตาดีขนาดที่จะให้ใครมาทุ่มเทกับพี่ขนาดนั้นเสียหน่อย”
“พี่จะคิดยังไงก็ได้ครับ แต่สำหรับผมแล้ว พี่สำคัญที่สุด ตอนนั้นถ้าไม่มีคนบอกว่าพี่มีแฟนแล้วผมก็คงจะลุยจีบพี่ไปตั้งนานแล้ว แต่เห็นผมเป็นแบบนี้ ผมก็ไม่อยากเป็นสองรองใครนะครับ ผมอยากเป็นแค่คนคนเดียวของพี่ เพราะงั้น ผมจึงรอเวลาที่พี่จะโสดแล้วก็สถานะ ว่างจริง ๆ เวลาที่ผมเข้ามาในชีวิตของพี่ ผมจะได้ไม่ต้องไปเบียดเสียดกับใครยังไงล่ะครับ”
คำพูดแสนหวานที่สามารถทำให้คนซึ่งนั่งอยู่บนที่นอนนั้นใจสั่นได้ไม่ยาก แต่ใจหนึ่งก็นึกหวาดหวั่นขึ้นมา เพราะเอดินยังไม่รู้ว่าจนถึงตอนนี้มังกรกับเฮียเสือก็ยังคงตัดกันไม่ขาด
แม้จะบอกว่าไม่ยอมมีอะไรด้วยอีกแล้ว แต่เมื่อบรรยากาศมันพาไป หัวใจของคนที่มันยังมีความรักฝังแน่น ก็อดไม่ได้ที่จะปล่อยให้ทุกอย่างเลยตามเลย
ชายหนุ่มวัยสามสิบยกมือขึ้นมาลูบใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาดูสะอาดสะอ้านของชายวัยยี่สิบต้น ๆ นั้น แล้วจ้องมองด้วยความหลงใหล
มังกรไม่เคยคิดว่าตนจะมีเด็กที่ห่างกันเกือบสิบปีขนาดนี้มาชอบและให้หัวใจได้ มังกรไม่แน่ใจเลยว่าตนจะสามารถรักษาเอดินเอาไว้ได้นานแค่ไหน เพราะต่อให้ออกปากไล่เฮียเสืออย่างกราดเกรี้ยวสักกี่ครั้ง มังกรก็ยังตัดใจจากเฮียเสือไม่ได้อยู่ดี แม้ในเวลานี้จะมีเอดินนอนหนุนตักอยู่ก็ตาม
.
.
กริ๊งงงงงง “สวัสดีครับ” เสียงโทรศัพท์ของห้องดังขึ้น ปลายสายเหมือนจะโทรมาบอกอะไรบางอย่าง จึงทำให้มังกรรีบลุกขึ้นจากที่นอนอย่างรีบร้อน
“เกิดอะไรขึ้นครับพี่?”
“ก็คนส่งของเขาบอกว่ารปภ. ที่อยู่ด้านล่างไม่ให้ขึ้นมาน่ะสิ พี่ก็เลยกะว่าจะลงไปดูสักหน่อย”
“อ้าว แต่ผมบอกให้รปภ. คนนั้นเขาช่วยดูให้แล้วไม่ใช่เหรอครับ?”
“ก็รปภ. คนที่เอดินฝากเรื่องเอาไว้เขาออกกะไปแล้วน่ะสิ แล้วเหมือนว่าเขาจะลืมฝากเรื่องเอาไว้ให้อีกคนที่มารับช่วงต่อ รปภ. อีกคนก็เลยไม่รู้เรื่องอะไร”
“อ้าว แบบนี้ก็แย่น่ะสิ ถ้างั้นเราลงไปครับ เดี๋ยวจะได้ยกของขึ้นมาด้วย”
“ไม่เป็นไรครับ เอดินนอนพักเถอะ ตื่นเช้าผิดปกติไม่ใช่รึไง เดี๋ยวพี่ค่อยมาปลุกให้กินมื้อเที่ยง แค่ลงไปบอกว่าเป็นของในห้องพี่แค่นั้นเอง ส่วนของพวกนั้นเดี๋ยวก็ค่อยให้คนพวกนั้นยกขึ้นมาก็ได้”
“งั้นก็โอเคครับพี่ ผมรบกวนด้วยนะครับ ตอนนี้ผมเองก็ง่วงจะแย่อยู่แล้ว”
มังกรพยักหน้าแล้วเดินออกไปจากห้องในทันที เอดินลุกขึ้นจากที่นอนแล้วถอดเสื้อและกางเกงออก คงเหลือไว้แค่กางเกงบ็อกเซอร์และถุงเท้าที่ยังคงสวมอยู่เท่านั้น
ก่อนจะปีนขึ้นเตียงไปเพื่อหวังจะพักผ่อนตามเวลาที่คุ้นชิน เพราะการที่เอดินเคยทำงานในบาร์โฮสต์นั้น เวลาเข้านอนของเอดินก็คือประมาณแปดโมงเช้า กว่าจะปรับตัวได้ก็คงจะอีกหลายวัน
ชายหนุ่มแทรกตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม แอร์ที่ยังคงเปิดไว้ค้างอยู่ตั้งแต่เมื่อคืนยังคงทำงานหน้าที่ของมัน นั่นยิ่งทำให้เอดินซุกตัวเข้าไปในผ้าห่มลึกขึ้นกว่าเดิม ในขณะที่กำลังจะหลับตาลง เอดินก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ใต้ที่นอน
‘อะไรเนี่ย’ เอดินใช้มือล้วงเข้าไปใต้ผ้าห่มตรงหน้าขาของตัวเอง แล้วคว้าบางสิ่งบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ใต้นั้นออกมา และสิ่งที่เอดินเห็น ก็ทำให้เอดินถึงกับพูดไม่ออก…
“นี่มัน…กางเกงใน…งั้นเหรอ?”
.
.