อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 13
“อย่ามายุ่งกับผัวกู”
“พอเลย…ทั้งคู่นั่นแหละ!!!”
เสียงตวาดลั่นไปทั้งล็อบบี้ คนทั้งสองที่กำลังต่อยตีกันอย่างกับเด็กเหลือขอ รีบยั้งมือแล้วหันไปมองมังกรที่สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธอย่างเห็นได้ชัด
“คิดว่าที่นี่เป็นที่ไหนกัน ทำไมถึงมาต่อยตีกันแบบนี้ ที่นี่ไม่ใช่บาร์โฮสต์ของเธอนะเอดิน แล้วที่นี่ก็ไม่ใช่โรงงานหรือบ่อนของเฮียด้วย ช่วยให้เกียรติสถานที่หน่อย คนที่นี่เขามาทำงานกัน ไม่ใช่ที่ของพวกนักเลงหัวไม้หรือพวกอันธพาล ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว ก่อนที่จะทำให้ผมเสียหน้าไปมากกว่านี้”
“เอ่อพี่ครับ ผมขอโทษ”
เอดินพยายามคว้าตัวของมังกรเอาไว้ แต่ด้วยอารมณ์ของมังกรในตอนนี้ คงไม่ใช่ใครจะสามารถเข้าหน้าติดได้ง่าย ๆ มังกรรู้สึกโกรธที่คนทั้งสองมาทำตัวอย่างกับเด็กที่ไม่รู้จักคิดในสถานที่แบบนี้ หลังจากนี้ คงจะมีคนเอาเรื่องของตัวเองไปพูดกันทั่วออฟฟิศ จนไม่เหลือหน้าเอาไว้มองใครได้อีก
“เป็นเพราะมึงคนเดียวเลยไอ้หน้าจืด น้องกรถึงได้โกรธกูแบบนี้”
เฮียเสือยังคงโทษเอดินว่าเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ จนทำให้มังกรไม่พอใจ ฝ่ายของเอดินก็เถียงกลับอย่างไม่ยอมกันโดยไม่นึกกลัวคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมกับลูกสมุนติดตามเลยสักนิด เพราะสำหรับเอดินแล้ว มังกรคือคนที่ตนต้องปกป้อง ให้รอดพ้นจากเสือสิงห์อันธพาลอย่างเฮียเสือ
“ก็เป็นเพราะลุงนั่นแหละ ที่มาหาเรื่องผมก่อน ไม่งั้นพี่มังกรก็คงไม่โกรธผมหรอก”
“กูไปหาเรื่องมึงตอนไหนไม่ทราบ ก็มึงเองไม่ใช่หรือไง ที่พูดจาไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่ กูไม่สั่งคนของกูให้ยิงหัวมึงทิ้งก็ดีแค่ไหนแล้ว”
“ก็เพราะลุงเป็นอย่างนี้ไง พี่มังกรถึงไม่ชอบลุง”
“มึงรู้ได้ยังไงว่าน้องกรไม่ชอบกู เขาเป็นแฟนกูมาตั้งหลายปี มึงต่างหาก ที่เพิ่งจะโผล่หัวเข้ามา”
ทั้งสองยังคงโต้เถียงกันอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีใครโทษว่าตัวเองผิด ในขณะที่มังกรเดินออกไปจากที่ตรงนั้นแล้วด้วยความอับอาย เทมที่ยังคงยืนอยู่รีบปรามทั้งสองคนให้หยุดก่อนที่เรื่องจะเลยเถิด และเกิดเรื่องต่อยตีกันรอบสองอีก
“หยุดทั้งคู่นั่นแหละ ไอ้กรมันเดินกลับบ้านไปแล้วไม่เห็นหรือไง ถ้ายังไม่หยุดต่อยกันนะ กูจะเรียกให้รปภ.ลากมึงส่งพวกมึงทั้งสองคนส่งตำรวจเดี๋ยวนี้แหละ พวกมึงก็ด้วย ยืนดูอยู่ได้ รีบพาตัวนายของพวกมึงกลับไปได้แล้ว”
ผู้ติดตามสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง รีบทำตามคำสั่งของเทมราวกับเป็นนายของตน ไม่มีใครทำร้ายเทมจากการกระทำนี้ เพราะลูกสมุนของเฮียเสือรู้ดีว่านอกจากมังกรแล้ว เทมคือเพื่อนรักอีกคนหนึ่งของเฮียเสือ
แล้วเมื่อพูดจบ เทมก็เดินออกไปอย่างหัวเสีย โดยไม่สนว่าคนทั้งสองจะต่อยตีกันอีกหรือไม่ เพราะต่อให้ฆ่ากันตาย ก็คงจะไม่ใช่ธุระกงการอะไรของตัวเองอีก ในเวลานี้ สิ่งที่เทมต้องทำก็คือรีบตามมังกรไปให้เร็วที่สุด เพราะในขณะที่มังกรกำลังโกรธอยู่แบบนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะหายตัวไปที่ไหนอีก
เหตุผลเพราะมังกรเป็นคนที่เมื่ออารมณ์ไม่ดี ก็จะชอบปลีกตัวไปอยู่ในที่ลับตาคนเดียวไม่ยอมพบเจอผู้คน แม้นี่จะไม่ใช่เรื่องใหญ่ และเรื่องราวทั้งหมดมันคงไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น ถ้าหากในตอนนี้มังกรไม่ได้อยู่ในการจับตาของช่วงจิตรเมียของเฮียเสือ และกลัวว่าจะถูกเล่นงานเพราะความหึง มังกรคงปลีกวิเวกหายไปนานแล้ว
.
.
“นี่แกกำลังคิดอะไรอยู่วะ ฉันเห็นแกเงียบมาตลอดทางเลย” เมื่อมาถึงบ้าน มังกรก็จอดรถโดยไม่พูดจาอะไร เทมเองที่รีบวิ่งตามมาแล้วกระโดดขึ้นรถตามมาด้วย ก็เอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง
เพราะการที่คนสองคนนั้นมาต่อยตีกันในบริษัท ถึงมันจะเป็นเรื่องที่ไม่สมควรแต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ที่จะทำให้มังกรดูอึดอัดและไม่สบายใจถึงขนาดนี้
“ฉันก็แค่กังวลน่ะ แกก็รู้ว่าช่วงนี้เมียของพี่เสือส่งคนมาตามสะกดรอยตามฉันอยู่ ถ้าเขารู้ว่ามีเรื่องอะไรพวกนี้เกิดขึ้น แกคิดว่าเขาจะเก็บฉันเอาไว้เหรอ?”
“แต่มันไม่ใช่ความผิดของแกเลยนะ แกไม่เคยวุ่นวายหรือยุ่งเกี่ยวกับไอ้เสือแล้วนี่ แถมยังออกปากไล่ด้วยซ้ำ”
เทมพูดออกมาแบบนั้น เพราะเทมไม่รู้ว่าที่จริงแล้ว มังกรก็แอบใจอ่อนให้กับเฮียเสืออยู่บ่อยครั้ง เพราะยังตัดใจจากความรักครั้งเก่าไม่ได้ ทั้งสองไม่ได้เลิกกันเพราะเกลียดกัน แต่เลิกกันเพราะการอยากเอาชนะของช่วงจิตร ถึงจะห้ามใจ แต่มันก็อดไม่ได้ทุกที สิ่งที่มังกรทำได้ตอนนี้ นั่นก็คือปกปิดเรื่องนี้แล้วตีเนียนอย่างที่เทมเข้าใจไปเช่นนั้น
“ก็ถ้าช่วงจิตรคิดอย่างที่แกคิด ฉันคงไม่เจ็บตัวอย่างนี้หรอกมั้ง”
เทมเข้าใจเพื่อนของตัวเองทุกอย่าง รอยบากบนหน้านั้นมันคือ การยืนยันชั้นดี ว่าคนอย่างช่วงจิตรไม่ใช่คนที่จะยอมฟังอะไร เพราะคงไม่มีคนปกติหรือคนดี ๆ ที่ไหน ไล่เอามีดคัตเตอร์ฟันใส่หน้าคนอื่นกลางห้างสรรพสินค้าแบบนั้น
ในวันนั้น ถ้าเทมไม่อยู่ด้วย แล้วกระชากตัวของมังกรออกมาไม่ทัน คมมีดนั้นคงจะบาดลึกเข้าไปมากกว่าที่เห็น และอาจทำให้มังกรเสียตาไปข้างหนึ่งก็ได้
แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น มันก็สร้างบาดแผลอยู่บนใบหน้าชนิดที่ว่าไม่มีทางลบออก ต่อให้ศัลยกรรมได้ บาดแผลที่อยู่ในใจก็คงจะย้ำลึกลงไปอย่างไม่มีวันที่จะสูญหายไปไหน
“ฉันไม่เข้าใจ เขาเป็นคนแย่งคนที่ฉันรักไปแท้ ๆ แต่ทำไมเขาถึงกลับไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด มาตามหึงหวงฉันอยู่อย่างนั้น ส่วนไอ้พี่เสือเอง ต่อให้ปากบอกว่าจะปกป้องฉันมากแค่ไหน แต่ก็ไม่เคยทำอะไรได้เลยสักครั้ง”
มังกรเอนเบาะฝั่งคนขับออกไปเล็กน้อย แล้วขยับจนสามารถเหยียดขาออกไปได้อย่างสบาย และหลับตาลงหลังคำพูดนั้น ราวกับว่าการกระทำนั้นจะสามารถทำให้ตนไม่ต้องรับรู้เรื่องราวพวกนั้นได้อีก
“แกเข้าไปนั่งพักในบ้านดี ๆ ไม่ดีกว่าเหรอ ดีกว่านอนอยู่ในรถแบบนี้…”
“ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ แบบนี้สักพักหนึ่งอะ แกเข้าไปก่อนเลย อีกเดี๋ยวฉันจะตามเข้าไป”
“อืม…งั้นก็ไม่เป็นไร ฉันจะนั่งอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนแกเอง รอให้แกสบายใจขึ้นแล้วเดี๋ยวเราค่อยเข้าไปพร้อมกันก็ได้”
.
.
“กรี๊ดดด”
มังกรอยู่กับความสุขสงบได้ไม่ทันไร ก็ได้ยินเสียงป้าแจ่มกรีดร้องออกมาจนลั่นบ้าน เมื่อหันไปมองก็พบว่าป้าแจ่มที่กำลังวิ่งไปช่วยมังกรปิดประตู กำลังหวีดร้องอยู่ตรงหน้าประตูรั้วด้วยสายตาตื่นกลัว ราวกับว่ากำลังเจอกับอันตรายที่กำลังคุกคามเข้ามาอย่างไรอย่างนั้น
“เกิดอะไรขึ้นครับพี่แจ่ม นั่น…นั่นมันเลือดนี่”
ทั้งมังกรและเทมรีบวิ่งไปหาป้าแจ่ม แล้วก็ได้เห็นว่ามีคนเอาเลือดถังใหญ่มาสาดเทเอาไว้ตรงประตูหน้าบ้าน พร้อมกับข้อความที่อยู่ตรงข้างกำแพงนั้น “อย่ามายุ่งกับผัวกู”
เมื่อได้เห็นข้อความนั้น มังกรแทบไม่ต้องเดาว่าใครคือคนก่อเรื่อง สิ่งที่มังกรกลัวมาตลอดทางตั้งแต่หน้าบริษัทจนถึงบ้าน มันก็คือเรื่องนี้ หลายวันมาแล้วที่ช่วงจิตรเงียบไปโดยไม่มาก่อกวน ทั้งที่เฮียเสือยังคงมาที่บ้านนี้อยู่บ่อยครั้ง แต่ก็คิดเอาไว้แล้วว่าคงต้องมีวันนี้เข้าสักวัน เพราะคนอย่างช่วงจิตรไม่เคยโทษใครอยู่แล้ว…นอกจากเหยื่อ
“เราจะทำยังไงกันดีคะคุณกร แจ้งตำรวจเลยดีหรือเปล่าคะ?”
“อย่าเลยครับป้าแจ่ม เดี๋ยวมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ อีกอย่าง ผมรู้อยู่แล้วว่าเรื่องนี้มันเป็นฝีมือของใคร ต่อให้เราแจ้งตำรวจไปมันก็ไม่คืบหน้าหรอกครับ ดีไม่ดี อาจจะเป็นเราซะอีกที่เดือดร้อน ป้าแจ่มไปเอาน้ำมาล้างเลือดนี้ออกไปก็พอ ถ้ายังมีรอยอยู่เดี๋ยวที่เหลือผมจัดการเอง เธอก็ด้วยนะส้มหวาน ไปตามคนอื่นมารีบช่วยกันล้าง ก่อนที่จะมีคนมาเห็นมากกว่านี้”
ทั้งมังกรและเทมต่างก็หันมองหน้ากัน แล้วก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สายตาเป็นกังวล ว่าจะมีอะไรตามมาอีกหลังจากนั้น
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับพี่ ทำไมกำแพงถึงได้แดงเถือกอย่างนั้นล่ะ?”
เอดินและเฮียเสือที่เพิ่งจะตามทั้งสองคนมาถึงบ้าน ก็ได้เห็นเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น เฮียเสือยืนนิ่งเงียบไม่พูดอะไร เพราะรู้ว่าการกระทำที่อุกอาจและไม่เกรงกลัวกฎหมายแบบนี้ รวมกับข้อความที่อยู่บนกำแพงนั้นเป็นฝีมือของใคร
ฝ่ายของเอดินที่พอจะจับต้นชนปลายอยู่ได้บ้าง ก็หันไปมองเฮียเสือที่ยืนอยู่ไม่ห่างกันมากนัก ด้วยสายตาที่ไม่พอใจ เมื่อคนของเฮียเสือ มาทำให้คนที่ตัวเองรักต้องเดือดร้อน
“ลุงกลับไปคุยกับคนของลุงเลยนะ ว่าอย่ามายุ่งกับพี่มังกรของผมอีก แล้วช่วยรู้เอาไว้ด้วย ว่าตอนนี้พี่มังกรไม่ใช่คนของลุงแล้ว แต่เขาคือคนของผม ถ้าเมียของลุงยังมาวุ่นวายกับคนรักของผมอีก ผมจะไม่ยอมจบเรื่องแค่นี้แน่”
เอดินไม่รู้ว่าฤทธิ์เดชของช่วงจิตรนั้นร้ายกาจแค่ไหนจึงได้พูดออกมาแบบนั้น เฮียเสือรู้ดีว่าเมียของตนคงไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่ แล้วก็เห็นด้วยกับคำพูดของเอดินทุกคำจึงไม่โต้ตอบอะไร
“ไอ้หน้าจืด มึงช่วยดูแลน้องกรของกูให้ดีก็แล้วกัน เดี๋ยวเรื่องนี้กูจัดการเอง” เมื่อพูดจบ เฮียเสือก็พาตัวเองกลับขึ้นรถไป ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจในทันที
.
.