อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 20
มึงหนีจากกูไม่รอดหรอก
ใบหน้าหล่อเหลาอย่างหนุ่มตี๋อินเตอร์ กับร่างใหญ่ที่มีความสูงจนสามารถกดหน้าของมังกรเอาไว้กับอกได้อย่างสบาย ทั้งยังทำให้มังกรหัวใจสั่นเต้นโครมครามได้อยู่เสมอจนกระทั่งตอนนี้
แต่มังกรก็ต้องพยายามท่องเอาไว้ในหัวใจ ว่าถึงยังไงเฮียเสือก็มีเมียไปแล้ว หากทำอะไรแบบนี้ตนก็คือคนชั่วหน้าไม่อายคนหนึ่งเท่านั้น ที่สำคัญตนยังมีคนที่รักและห่วงใยอย่างเอดิน หากจะทำให้เอดินเจ็บเพียงเพราะว่าตนยังไม่ลืมคนรักเก่า มันก็ดูจะใจร้ายเหี้ยมเกรียมจนเกินไป
“พี่อย่ามายุ่งกับผมอีกได้มั้ย ผมขอร้องอย่าทำแบบนี้ หลังจากนี้ เราทั้งสองคนควรจะเว้นระยะให้ห่างกันคงจะดีกว่า ถ้าพี่ยังทำกับผมแบบนี้อีก แล้วเมื่อไหร่เราสองคนจะตัดใจกันได้สักที”
“ในเมื่อตัดใจไม่ได้ ก็ไม่เห็นต้องฝืนเลยนี่นา”
“แต่สิ่งที่พี่กำลังทำกับผมอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องดีนะ ถ้าช่วงจิตรเมียของพี่รู้…มันจะเป็นยังไง”
“พี่ไม่สน น้องกรก็รู้…ว่าพี่ไม่เคยคิดกับช่วงจิตรอย่างคนรักมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ทุกอย่างมันเป็นแค่การแต่งงานแบบธุรกิจเท่านั้น”
“ไม่ว่าจะยังไงก็ช่าง แต่ผมคิดว่าเราควรจะหยุดสิ่งที่ทำอยู่ในตอนนี้ ไม่ว่าพี่จะคิดยังไงกับช่วงจิตรเมียของพี่ แต่สถานะของพี่ตามกฎหมาย ก็คือคนที่แต่งงานแล้ว”
“แต่ว่าพี่…”
“ถ้าพี่ยังไม่ยอมหยุด เราจะไม่เหลือความสัมพันธ์แม้แต่ความเป็นเพื่อน”
มังกรใช้ฝ่ามือดันหน้าของเฮียเสือจนอีกฝ่ายต้องถอยออกไป แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เฮียเสือรักมังกรน้อยลงสักนิด กลับยังคงกระชากร่างของมังกรเข้ามาไว้ในอ้อมกอด ก่อนที่จะประทับจูบลงไปอย่างดูดดื่มจนมังกรแทบจะล้มลงไปนอนอยู่กับพื้น
เมื่อเฮียเสือเห็นว่ามังกรน้ำตาไหล เฮียเสือจึงถอนจูบนั้นออกมา แล้วกดหน้าของมังกรให้ซุกเอาไว้บนแผงอกของตน เพื่อหวังจะปลอบใจอีกฝ่ายให้หย่อนใจลงบ้าง
“พี่เข้าใจน้องกรนะครับ แต่พี่ก็เลิกรักน้องกรไม่ได้จริง ๆ พี่รู้ว่าสิ่งที่พี่ทำนั้นมันผิด สิ่งที่พี่ทำมันเหมือนกำลังยัดเยียดความเป็นชู้ให้กับน้องกร แต่ไม่ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น พี่จะไม่มีวันทิ้งน้องกรไปไหน ต่อให้วันหนึ่งน้องกรจะเกลียดพี่จนไม่มีแม้แต่คำว่าเพื่อน แต่หากน้องกรต้องการความช่วยเหลือ พี่ก็จะยังอยู่ข้างน้องกรตลอดครับ…พี่สัญญา”
.
.
ห้องคอนโดเทม
“อะไรนะ นี่มึงไปหาไอ้กรถึงบ้านเลยงั้นเหรอ?”
“ก็ใช่ ทำไมล่ะ ไม่ได้หรือไง?”
“หึ…ก็เรื่องของมึง ชีวิตมึง กูจะไปบังคับอะไรมึงได้” ถึงเทมจะพูดแบบนั้น แต่สีหน้าก็บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าไม่พอใจ
พอลรู้ดีว่าในใจของเทมนั้นคิดอะไร ถึงแม้ว่าตนจะอายุน้อยกว่า แต่ก็สามารถอ่านเกมความรักนี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง พอลรู้ดีว่าคนอย่างเทม ไม่มีทางที่จะนิ่งเฉยได้โดยเรื่องนี้ และพอลก็รู้ดีว่า…เทมคิดยังไงกับตน
สิ่งที่พ่อทำ มันยิ่งกระตุ้นให้เทมรู้สึกและยอมรับในหัวใจของตัวเองมากขึ้น และเหมือนเป็นการบีบบังคับให้เทมยอมรับความจริงออกมาเสียที
“ก็ใช่ พี่ไม่มีทางบังคับอะไรผมได้หรอก ทุกวันนี้พี่เองก็ไม่ได้คิดอะไรกับผมไม่ใช่หรือไง?”
น้ำเสียงยียวนใบหน้ากวนประสาทนั้น ยื่นเข้าไปหาเทมที่นั่งอยู่บนโซฟา เหมือนจะยิ่งปั่นประสาทให้เทมยิ่งคลั่งและไม่พอใจมากยิ่งขึ้น แต่คนอย่างเทม ก็ไม่มีทางยอมรับเรื่องนี้ได้โดยง่าย เพราะหากมันง่ายขนาดนั้น ก็คงจะยอมรับไปเสียตั้งนานแล้ว
“ถอยออกไปเลยนะ เรื่องระหว่างมึงกับกูมันไม่เคยเป็นความรักอยู่แล้ว มึงฉุดกระชากลากถูกูไปทำเรื่องอุบาทว์แบบนั้น กูไม่เอาเรื่องมึงก็ดีแค่ไหนแล้ว คนขายตัวอย่างมึง คงไม่มีวิธีที่ฉลาดกว่าการกระทำต่ำทรามพวกนี้หรอก”
“ก็ถ้าพี่ไม่ชอบ แล้วทำไมพี่ถึงไม่เลิกล่ะครับ นี่มันก็ผ่านมาตั้งสี่ห้าปีแล้ว พี่ก็ยังถ่างขาให้ผมตอกอยู่ไม่ใช่หรือไง?” เพียะ
ฝ่ามือหนึ่งที่พยายามค้ำยันร่างของพอลให้ถอยออกไป แต่ด้วยคำพูดนั้น เทมก็ใช้แรงของตัวเองผลักร่างของชายหนุ่มให้กระเด็นออกไป ก่อนที่จะตามไปตบหน้าด้วยความไม่พอใจในคำพูดที่พูดออกมาอย่างถึงที่สุด
“มึงอย่ามาพูดจาอุบาทว์ในห้องของกูแบบนี้นะ ถ้ามึงจะมาหากูด้วยเรื่องพวกนี้ มึงก็ออกไปเดี๋ยวนี้เลย”
การกระทำนั้นไม่ได้ทำให้คนอย่างพอลพอใจหรือยอมแพ้ไปได้โดยง่าย กลับยิ่งสร้างความกราดเกรี้ยวขึ้นมาในหัวใจจนเริ่มจะกลายเป็นความป่าเถื่อน ที่ถึงแม้ว่าเทมจะหลงใหล แต่ก็เริ่มจะไม่ไหวกับการกระทำต่ำช้าพวกนั้นอีกต่อไปแล้ว
ชายหนุ่มหน้าหล่อลูบใบหน้าของตัวเองก่อนจะขบเคี้ยวกลืนเลือดที่ก็ไหลซิบออกมาจากมุมริมฝีปากนั้น สายตาจับจ้องไปยังคนผู้เป็นเจ้าของห้อง แววตาดูเปลี่ยนไปจากเมื่อครู่ ชายหนุ่มสีหน้าทะเล้น กลับกลายเป็นเหมือนหมาป่า หรือสิ่งชั่วร้ายอะไรบางอย่าง ที่ไม่อาจที่จะอธิบายได้
สิ่งนี้ทำให้เทมรู้สึกขนลุกขึ้นมาจับใจ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด โดยไม่ทันตั้งตัว กำปั้นที่ถูกกำเอาไว้ด้วยความแค้น ถูกตะบันใส่หน้าเทมเข้าอย่างแรง ร่างของชายวัยสามสิบเพื่อนสนิทของมังกร ร่วงลงไปกระแทกกับพื้นข้างขอบโซฟานั้น
พอลไล่ตามลงมาขึ้นคร่อมร่าง ที่เหมือนจะเจ็บปวดจนแทบจะพยุงร่างตัวเองไม่ไหว แล้วใช้มือแข็งแกร่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดนั้นบีบคอของเทมเอาไว้ด้วยความโกรธ ก่อนจะกดร่างของเทมจนส่วนบน แนบลงไปกับพื้นห้อง
“มึงคิดว่าคนอย่างกู จะยอมให้มึงทำอยู่คนเดียวเหรอ กูยอมรับว่ากูรักมึง รักตั้งแต่ตอนนั้นเมื่อห้าปีที่แล้ว กูถึงยอมมึงมาตลอด แต่สิ่งที่มึงทำกับกูมาตลอดห้าปี มันไม่ได้แปลว่ามึงรักกูสักหน่อยเลยหรือไง?”
“กูบอกแล้วไง ว่ากูไม่เคยรักมึง ที่กูทำทุกอย่างก็เพื่อแยกมึงให้ออกมาจากไอ้กรเพื่อนของกูเท่านั้น กูรู้ว่าแมงดาอย่างมึง ถ้ารู้ว่าไอ้กรมันรวยขนาดนั้น ไม่ได้ดูซอมซ่ออย่างที่ไอ้กรมันพยายามจะทำให้ทุกคนเห็น คนอย่างมึง ก็ต้องรีดไถเงินของเพื่อนกูจนหมดแน่ ๆ เพราะงั้น ในเมื่อสันดานมึงออกขนาดนี้ มึงก็ฟังให้ชัดเจนจากปากของกู ว่า คนอย่างกู ไม่มีทางรักคนเหี้ย ๆ อย่างมึง…จำเอาไว้!!!”
การกระทำของพอลที่ดูกราดเกรี้ยวและหยาบคาย มันคือความรุนแรงมากที่สุดเท่าที่คนอย่างพอลจะเคยทำกับเทม แต่เมื่อได้ยินสิ่งที่เทมพูดออกมานั้น มันก็ทำให้พอลน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ดวงตาที่ค่อย ๆ แดงก่ำ เส้นเลือดที่ค่อย ๆ แดงออกมาบนพื้นตาขาวนั้น ทำให้เทมรู้ดีว่าตนเพิ่งจะทำลายความรู้สึก และความรักของเขาลงไปต่อหน้าต่อตา
“มึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้เลยนะ แล้วออกไปจากห้องของกูเดี๋ยวนี้!!!”
“ก็ได้ ในเมื่อมึงบอกกับกูชัดเจนขนาดนี้ ว่าถึงยังไงมึงก็ไม่มีทางรักกู ถ้าอย่างนั้น กูก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องให้เกียรติอะไรมึงอีกแล้ว”
พอลปล่อยมือออกจากลำคอของเทม ก่อนที่จะเหวี่ยงหน้าของอีกฝ่ายให้ทรุดลงไปกับพื้น แล้วยืนขึ้น ถอยออกมาราวกับว่าจะยอมแพ้กับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ แต่เปล่าเลย เทมคิดผิดทั้งหมด
พอลกลับยืนจ้องมองร่างที่ยังคงนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นจากความเจ็บปวดของกำปั้นที่ถูกตะบันลงไปบนหน้านั้น แล้วสิ่งที่พอลทำก็ทำให้เทมรู้สึกแปลกใจขึ้นมา ในเวลานี้ พอลกลับถอดเสื้อยืดที่เหมือนจะเป็นเพียงแค่ชิ้นเดียวของท่อนบนนั้นออกไป เผยให้เห็นกล้ามเนื้อ และแผงอกอย่างชัดเจน
“นั้นมึงคิดจะทำอะไร กูบอกแล้วไง ว่ากูไม่ได้รักมึงแล้ว กูไม่ได้ อยากทำเรื่องแบบนั้นกับมึงอีกแล้ว มึงออกไปจากห้องของกูเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่อย่างนั้นกูจะแจ้งตำรวจ”
“กูไปแน่ แต่ก่อนที่กูจะไป กูก็แค่อยากจะส่งท้ายให้มึงสักหน่อย ในเมื่อมึงบอกว่ามึงไม่รักกู แล้วมึงก็ชอบบอกว่ากูเป็นพวกขายตัว ถ้าอย่างนั้น วันนี้มึงจะได้รับรู้ ว่าคนที่เขาขายตัวจริง ๆ เขาต้องเจอกับอะไร” เมื่อพูดจบ พอลก็ใช้ฝ่ามือของตนขยุ้มผมของเทมแล้วกระชากร่างนั้นลากขึ้นไปบนที่นอนในห้อง
เทมพยายามดิ้นรนและหลีกหนีอย่างสุดความสามารถ แต่ก็อย่างที่รู้ ว่าเทมไม่ได้เกลียดพอลจริง ๆ ในใจลึก ๆ ของเทมก็ยังแอบมีใจให้กับพอลอยู่เหมือนกัน ดังนั้นจึงทำให้การขัดขืนครั้งนี้ช่างดูอ่อนเปลี้ยเสียเหลือเกิน
“มึงอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ”
“มึงอย่ามาตอแหลไอ้เทม กูรู้ว่ามึงชอบที่กูทำ ดูจากแววตาของมึงกูก็รู้ หึ…มึงชอบแบบนี้ก็ไม่บอกกูตั้งแต่แรกล่ะ ปากมึงก็ไล่กูอยู่อย่างนั้น แต่หน้ามึงเสียวซะขนาดนี้ มึงยอมรับซะเถอะ ว่ามึงไม่มีทางหนีกูไปไหนได้หรอก”
.
.