อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 10
มารยาทเบื้องต้น
ภายในห้องที่เกือบมืดสนิทมีแสงรำไรของแดดยามเช้าพยายามที่จะแทรกผ่านรอยถักทอของผ้าม่านพื้นสีเขียวเข้มเข้ามาภายในห้อง แม้ว่าผ้าสีขาวบางที่ถูกเย็บซ้อนกันจะพยายามช่วยขัดขวางแสงยามเช้านั้นแล้วแต่ก็กลับไม่เป็นผล
อากาศภายในห้องอุณหภูมิ 18 องศาอย่างพอดิบพอดี แต่คนที่นอนอยู่กลับรู้สึกอบอุ่นราวกับว่ากำลังนอนอยู่ภายในอ้อมกอดของใครสักคน
มังกรค่อย ๆ ลืมตาตื่นเมื่อรู้สึกว่าแก้มของตัวเองกำลังซุกอยู่ที่แผงอกของใครบางคน เมื่อพยายามยกฝ่ามือขึ้นมาลูบสัมผัสก็กลับโดนเข้ากับเม็ดไตแข็งของอีกฝ่ายเข้าอย่างจัง นั่นทำให้มังกรถึงกับสะดุ้งตื่นเพราะตนจำไม่ได้เลยว่ามานอนอยู่บนที่นอนตั้งแต่เมื่อไหร่
“พี่เสือ!!!”
มังกรตกใจสะดุ้ง เสียงพึมพำอยู่ภายในลำคออย่างแผ่วเบา ความรู้สึกแหบพร่ายังคงเต็มไปทั่วทุกอณูของร่างกาย และพยายามที่จะนึกสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเมื่อคืน แล้วภาพทุกอย่างก็ค่อย ๆ ย้อนกลับมาทีละนิด
“นี่เราเมาถึงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ถึงขนาดพาพี่เสือขึ้นมาบนที่นอน ว่าแต่มันไม่ได้เกิดอะไรขึ้นใช่มั้ย?”
คำนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากของคนที่เพิ่งตื่น แต่ก็พยายามควบคุมเสียงเอาไว้ไม่ให้ดังเกินไป เพราะกลัวว่าคนที่กำลังนอนหลับฝันดีอยู่ตรงหน้านั้นจะลืมตาตื่นขึ้น
โชคดีที่ทั้งสองไม่ได้อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า จึงทำให้มังกรรู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้างสักเล็กน้อย เม็ดไตแข็งของอีกฝ่ายมันก็แค่แผงอกหนาที่ส่วนนูนซุกซนทะลุเสื้อสีขาวผืนบางขึ้นมาเท่านั้น แล้วเมื่อตั้งสติได้ มังกรจึงพยายามจะพาตัวเองออกไปจากที่นอนเพื่อไปอาบน้ำเตรียมตัวก่อนจะไปทำงานสาย
“โอ๊ย!!!”
ในขณะที่มังกรกำลังจะลุกออกไปจากที่นอนนั้น อยู่ ๆ ก็มีกำลังมหาศาลกระชากร่างให้กลับลงไปจมบนผ้านวมผืนใหญ่ แล้วก็ถูกดึงกระชากเข้าไปกอดเอาไว้จนจมอก
มังกรสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่มันมักจะทำหน้าที่ของมันเองในยามเช้า และในเวลานี้ มันก็กำลังซุกซนอยู่ตรงร่องลูกพีชของมังกรด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“พี่เสือปล่อยผมเดี๋ยวนี้เลยนะ ผมต้องรีบออกไปทำงาน”
“อย่าเพิ่งไปสิครับ พี่ยังง่วงอยู่เลย เรานอนแบบนี้อีกสักหน่อยไม่ได้เหรอครับ?”
“แต่ผมต้องไปให้ทันก่อนเก้าโมงนะ ถ้ามัวแต่นอนอยู่แบบนี้แล้วผมจะไปทำงานทันได้ยังไง”
เฮียเสือใช้มือข้างหนึ่งกอดล็อกตัวของมังกรเอาไว้ไม่ให้เคลื่อนไหว ขาด้านล่างก็เกี่ยวสะโพกของมังกรเอาไว้เหมือนกลัวอีกฝ่ายจะหนี แล้วยกแขนอีกข้างขึ้นมาดูนาฬิกาเพื่อดูเวลา
“แต่นี่มันเพิ่งจะหกโมงครึ่งเองนะครับ น้องกรจะรีบไปไหน มีเวลาอีกตั้งสองชั่วโมงกว่า”
“แล้วถ้ารถติดล่ะครับ เดี๋ยวผมก็ไปทำงานสาย ปล่อยเถอะครับ”
“ก็พูดอยู่นั่นแหละ ไปทำงานสาย ๆ ๆ ๆ ไม่สายหรอกน่า…ปั๊ดโธ่”
“ทำไมจะไม่ล่ะครับ?”
“ก็บอกแล้วไงว่ามันเพิ่งจะหกโมงครึ่ง แล้วอีกอย่าง…”
เฮียเสือไม่ได้ยอมทำตามคำสั่งของมังกรเลยสักนิด หากแต่กลับเอามือของตนทั้งสองข้างนั้นสอดเข้าไปภายใต้เสื้อคอกลมสีขาว ที่สวมอยู่บนร่างกายที่เฮียเสือคุ้นเคย และเป็นตัวที่เฮียเสือเปลี่ยนให้มังกรด้วยตัวเองเมื่อคืน แล้วปลายนิ้วก็ไล่เกลี่ยซุกซนไปทั่วทั้งร่างกายจนพอเมื่อเคลื่อนมาถึงแผงอก ฝ่ามือนั้นก็บีบขยำบีบบี้เม็ดไตแข็งนั้นราวกับจะกลั่นแกล้งอีกฝ่ายให้เกิดความรู้สึก
“โอ๊ย…ยังจะมาเล่นอีก แล้วอีกอย่างที่ว่า มันคืออะไร?”
เฮียเสือพลิกร่างของมังกรให้จมลงไปบนที่นอน แล้วขึ้นคร่อมยึดแขนทั้งสองข้างให้กางออก สายตาจ้องมองชายหนุ่มที่อยู่ในอ้อมกอดของตนทั้งคืนด้วยความหลงใหล
“ก็วันนี้มันวันเสาร์ไง”
“ฮะ อะไรนะ?”
สายตาว่างเปล่าของมังกรทำเอาเฮียเสือหลุดหัวเราะออกมา ที่เป็นแบบนี้ เหตุเพราะว่าเมื่อคืนทั้งเฮียเสือมังกรและเทม พากันไปนั่งดื่มที่ร้านประจำ มังกรดื่มมากเกินไปจนเมาไม่ได้สติ คราวแรกเทมอาสาจะพามังกรมาส่ง แต่เฮียเสือก็มาขวางเอาไว้
อันที่จริงแล้วเทมกับเฮียเสือก็ไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่อย่างที่รู้ แต่เทมก็รู้ดีว่าในโลกใบนี้ นอกจากครอบครัวของมังกรแล้ว ก็คงไม่มีใครรักและเป็นห่วงมังกรได้เท่ากับเฮียเสืออีกแล้ว ติดที่เฮียเสือดันแต่งงานกับใครคนอื่นไปเสียแล้ว ซึ่งนั่นก็เป็นบาดแผลใหญ่ที่ทำให้มังกรรู้สึกเจ็บปวดอยู่จนทุกวันนี้
“แล้วนี่…มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมพี่ถึงเข้ามานอนอยู่ในคอนโดของผมได้?”
“ก็เราเมา พี่ก็เลยพามาส่ง”
“แล้ว…เราสองคนได้…”
“คิดว่าจะเหลือหรือเปล่าล่ะ น้องกรก็น่าจะรู้นะ ว่าเวลาที่น้องกรเมาน่ะ คุมตัวเองได้ซะที่ไหน”
“พ…พี่ว่าไงนะ โอ๊ยยย แล้วทำไมพี่ไม่ให้ไอ้เทมมาส่งผม?”
“เรื่องอะไร โอกาสดีซะขนาดนี้ พี่ไม่ปล่อยไปง่าย ๆ หรอก”
“โอ๊ยยย อีพี่เสือ ก็ผมบอกแล้วไง ว่าเรื่องระหว่างเราครั้งนั้นมันจะเป็นครั้งสุดท้าย แล้วนี่พี่ยังมาทำแบบนี้กับผมอีก มันหมายความว่ายังไงวะ?”
“ก็…หมายถึงว่า พี่เอาอะไรที่คล้าย ๆ ของน้องกร แต่ไม่ใช่ของน้องกรเข้าไปในตัวของน้องกรไง อะไรแบบนั้นละมั้ง…”
“โอ๊ยยย พี่อะ ออกไปเลยนะ”
มังกรชันขาขึ้นเพื่อหวังจะดันร่างของคนที่กำลังนั่งคร่อมตนอยู่ให้ถอยห่างออกไปจากร่างกาย แต่เมื่อร่างนั้นเผยอขึ้นมา มังกรถึงได้รู้ว่าท่อนล่างของเฮียเสือในตอนนี้มีเพียงกางเกงในสีเหลืองขอบสีเขียวตัวหนังสือสีทอง พร้อมกับอะไรบางอย่างที่มันกำลังปูดโปนจนส่วนหัวโผล่ขึ้นมาเลยขอบกางเกงในอย่างเห็นได้ชัด
“ทำไมล่ะครับ ที่เราทำแบบนั้นกัน…ไม่ใช่เพราะเรารักกันเหรอครับ”
“แต่พี่มีเมียแล้วไง…”
“พี่ไม่เคยสนใจเรื่องพวกนั้น มันไม่มีค่าสำหรับพี่ด้วยซ้ำ”
“นี่พี่รักผมจริงหรือเปล่า ถ้ารักผมจริงพี่ควรจะปล่อยผม อย่ามาทำแบบนี้กับผมอีก อย่ามาฉวยโอกาสกับผมตอนเมาอีก”
“ปล่อยงั้นเหรอ นี่น้องกรคิดจะให้พี่ปล่อยน้องกรไปหาไอ้หน้าจืดนั่นน่ะเหรอ?”
“จืดที่ไหน…หล่อจะตาย” มังกรแอบพึมพำอยู่ในลำคอ แต่เพราะห้องที่เงียบขนาดนี้ เฮียเสือจึงได้ยินทุกคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของมังกรอย่างแผ่วเบา
“นี่พี่จริงจังนะ ยังจะมาทำเป็นพูดเล่นอีก!!!”
“ผมก็ไม่ได้เล่น เอาจริง ๆ พี่ไม่มีสิทธิ์ในตัวของผมแล้วด้วยซ้ำ ยังจะมาทำเป็นหวงก้าง พี่มีคนอื่นไปแล้ว ตอนนี้ผมโสด ผมก็ควรจะมีสิทธิ์หาคนใหม่มาอยู่ใกล้ไม่ใช่หรือไง?”
“อยู่ใกล้งั้นเหรอ นี่น้องการหมายความว่ายังไง?”
“ก็หมายความว่า…”
มังกรออกแรงอย่างสุดกำลัง แล้วผลักร่างของเฮียเสือจนล้มลงไปบนที่นอนอีกฝั่ง ก่อนจะรีบลุกขึ้นจากที่นอนวิ่งไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่อย่างลวก ๆ เพื่อปกปิดร่างกายที่เปลือยเปล่า อย่างน้อยก็ไม่ให้อีกฝ่ายหนึ่งเอาเปรียบได้เห็นเนื้อหนังของตัวเองอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งที่เฮียเสือมีกางเกงในแบรนด์เนมตัวนั้นห่อหุ้มร่างกายอยู่แท้ ๆ
“ผมตกลงให้เอดินมานอนที่คอนโดของผม จนกว่าเขาจะหางานใหม่ได้”
“ได้ไง แล้วที่อยู่ของมันไม่มีหรือไง?”
“เอดินเขายอมลาออกจากงานโฮสต์นี้เพื่อผม มันทำให้เขาเสียรายได้ ผมจึงอยากช่วยให้เซฟค่าใช้จ่ายด้วยการให้เอดินมาอยู่กับผมที่นี่ อย่างน้อย เขาก็จะได้ไม่ต้องเสียค่าห้องเดือนละเป็นหมื่น”
“นี่หมายความว่ายังไง จะเลี้ยงเด็กโฮสต์งั้นสิ?”
“ผมไม่ได้คิดอะไรสกปรกอย่างพี่หรอกนะ”
“ไม่ได้คิดอะไรสกปรกงั้นเหรอ แล้วที่ให้มันมาอยู่ที่นี่ ปากก็บอกว่าอยากจะช่วยมันประหยัดค่าห้องกับค่าใช้จ่ายอย่างอื่น พี่ว่า…ค่าห้องที่นี่ มันคงไม่ต้องจ่ายเป็นเงินด้วยล่ะมั้ง นี่พี่ก็เพิ่งรู้นะ ว่าไอ้หน้าจืดนั่นมันเป็นผู้ชายที่ทำงานในบาร์โฮสต์ด้วย หึ…มืออาชีพเลยสิทีนี้ หลังจากนี้ก็คงสบายตัวทุกวัน ไม่ต้องพึ่งพี่แล้วล่ะมั้ง”
ปั๊ก…ด้วยความหงุดหงิดและไม่พอใจในคำพูดนั้น มังกรจึงคว้าเอากรอบรูปเล็ก ๆ ที่วางอยู่บนชั้นวางปาใส่เฮียเสือ จนโดนเข้าที่หน้าผากอย่างจัง
โชคดีที่กรอบรูปนั้นมันขนาดเท่ากับโปสต์การ์ด มีเพียงเลือดซิบเล็ก ๆ และรอยปูดโนขึ้นมาเล็กน้อยเท่านั้น แต่มังกรก็ไม่ได้สนใจ ก่อนที่จะเดินออกไป
เฮียเสื้อไม่ได้โกรธในการกระทำนั้นของมังกร เพราะไม่ว่ายังไง เฮียเสือก็รักมังกรที่สุดอยู่แล้ว ต่อให้ร้ายกาจกว่านี้ หรือเลือดตกยางออกมากกว่านี้ หากเป็นฝีมือของมังกรแล้ว เฮียเสือก็ยอมทั้งนั้น อย่างน้อยก็เพื่อจะได้ชดเชยสิ่งที่ตัวเองได้เคยทำพลาดไปในอดีต
เฮียเสือหยิบเอากรอบรูปนั้นขึ้นมาดูแล้วก็อมยิ้มอย่างมีความสุข เพราะอันที่จริงแล้วรูปในกรอบรูปนั้น มันคือรูปถ่ายของมังกรและเฮียเสือ ที่เคยถ่ายเอาไว้ตั้งแต่สมัยเรียนจบใหม่ ๆ มันเป็นรูปคู่ที่ทั้งสองคนภาคภูมิใจกับมันมาก ไม่มีใครคาดคิด ว่าจากนั้นไม่นาน มังกรก็ต้องเจ็บปวดใจเพราะความไม่หนักแน่นของเฮียเสือ
.
.
ก๊อก ๆ ๆ มังกรก้าวออกมาจากห้องนอนเพียงไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงคนมาเคาะประตูอยู่ตรงหน้าห้อง และเมื่อมังกรคิดได้ ก็ตัวเย็นวาบขึ้นมาอย่างกับโดนผีหลอก
เพราะมังกรเพิ่งจะนึกขึ้นได้ ว่าที่โรงพยาบาลเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว มังกรได้เคยสัญญาเอาไว้กับเอดินว่าให้ย้ายมาอยู่กับตนที่นี่ และวันนี้มันก็คือวันที่เอดินกำลังขนข้าวเข้ามาที่นี่
หากแต่ในเวลานี้ ในห้องนอนของมังกรมีเเฟนเก่ากำลังนอนแก้ผ้าสวมใส่แค่กางเกงในตัวเดียวกลิ้งไปมาโดยไม่สนใจโลก ไม่สนใจ…ว่าใครจะอยู่ข้างนอกประตูนั่น
“พี่เสือรีบใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!”
“ทำไม…ไอ้หน้าจืดนั่นมันมาแล้วหรือไง?”
“ก็ใช่น่ะสิ พี่รีบใส่เสื้อผ้าเถอะถือว่าผมขอ อย่างน้อยถ้าเอดินมาเจอพี่ที่นี่ ก็ไม่ควรจะอยู่ในสภาพแบบนี้ ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วออกไปนั่งที่โต๊ะกับข้าวเดี๋ยวนี้เลย”
มังกรไม่รอให้เฮียเสือรับปากก็รีบวิ่งออกไป แต่เหมือนมังกรจะลืมอะไรบางอย่าง แกร๊ก…มังกรลืมไปว่า ตนได้ทำคีย์การ์ดและกุญแจอีกชุดแยกให้เอดินไปแล้ว
รวมถึงบอกกับรปภ. ตรงทางเข้าว่าเอดินจะมาวันนี้ นั่นจึงทำให้ เอดินสามารถเปิดประตูเข้ามาในห้องนี้ได้ โดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องมาเปิด ไอ้ที่เคาะเมื่อครู่ มันก็แค่มารยาทเบื้องต้นเท่านั้น
.
.