อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 6
รักแรกไม่เคยเลือน
“พอแล้ว กลับไปซะ!!!”
ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ มังกรรวบรวมสติที่มีอยู่เพียงน้อยนิดในตอนนี้ผลักร่างของคนที่กำลังล่วงล้ำออกไปจากลิฟต์ แต่ก็ถูกพอลกระชากแขนออกมาด้วยอย่างไม่ทันตั้งตัว
“ทำไมล่ะครับ พี่เองก็ต้องการผมไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมถึงไม่ทำตามความรู้สึกของตัวเองล่ะ?”
“พี่ไม่ได้คิดกับพอลแบบนั้นแล้ว และจะไม่มีทางคิดอีกแล้ว กลับไปซะ ก่อนที่พี่จะแจ้งความให้มาจับพอลไปจริง ๆ”
“ผมไม่ไป ไม่ว่ายังไงวันนี้เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง”
“เราไม่มีอะไรต้องคุยกันตั้งนานแล้วนะพอล ออกไปเลยนะ”
“ไม่ผมไม่ยอม ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะที่เราสองคนจะได้เจอกันอีกครั้ง ผมจะปล่อยพี่ให้จากผมไปง่าย ๆ ได้ยังไงกัน”
พอลกระชากร่างของมังกรเข้ามาสวมกอดแล้วรัดแน่นจนมังกรแทบหายใจไม่ออกกลางล็อบบี้ของคอนโด ตอนนี้ การกระทำของทั้งสองอยู่ในสายตาของคนที่เดินผ่านไปมา รปภ. รีเซปชันกะดึก รวมถึง…“พี่เสือ!!!”
มังกรยืนตัวแข็งทื่อเหมือนคนที่เพิ่งจะทำความผิดแล้วถูกจับได้ เนื้อตัวสั่น หัวใจเต้นโครมครามเหมือนจะหลุดออกมาจากอก ทั้งที่ความจริงแล้ว เรื่องนี้มังกรไม่ใช่คนผิดเลยสักนิด
แต่มันก็เป็นแบบนี้ มังกรแสดงท่าทางที่ดูคล้ายพิรุธ ไม่ใช่เพราะกลัว ด้วยว่าตัวเองทำความผิดจริง ๆ แต่มังกรกลัวว่าคนที่เพิ่งมาใหม่และยืนอยู่ตรงหน้าล็อบบี้นั้นจะเข้าใจตนเองผิดต่างหาก
“นี่มันอะไรกัน แล้วไอ้ห่านี่มันมาที่นี่ได้ยังไง?”
เฮียเสือเดินเข้ามาอย่างเอาจริง สีหน้าไม่ดูเหมือนเล่นหรือคิดจะยอมอ่อนข้อให้กับศัตรูหัวใจอย่างพอลเลยสักนิด อีกฝ่ายก็ไร้ท่าทีกลัวเกรงยิ้มเหยียดอีกฝ่ายราวกับว่าตัวเองคือผู้ชนะ
พอลยังคงไม่ปล่อยมือจากมังกร แล้วยังแกล้งเอาใบหน้าเข้าไปซุกเข้าที่ซอกคอนั้น ก่อนที่จะสูดดมราวกับว่านี่คือทรัพย์สินของตัวเอง เหมือนจงใจจะยั่วยวนคนที่กำลังยืนมองอยู่ให้ระเบิดอารมณ์ออกมา…และก็ได้ผล
“มึงปล่อยมือจากน้องกรของกูเดี๋ยวนี้นะ!!!”
“ทำไม ถ้ากูจะไม่ปล่อยแล้วมันจะทำไม มึงมันก็แค่แฟนเก่าที่ตกกระป๋องไปแล้ว อย่ามาทำเป็นออกคำสั่งกับกูเลย มึงก็รู้ ว่าไม่มีใครสามารถห้ามกูได้ ไม่ว่ากูจะอยากทำอะไรก็จะทำ…มึงไม่มีสิทธิ์!!!”
พอลพูดท้าทายเฮียเสืออย่างไม่คิดจะกลัวเกรง และยิ่งโอบแขนของมังกรล็อกเอาไว้จนไม่ว่ามังกรจะพยายามดึงออกมาแค่ไหนก็ดูจะเปล่าประโยชน์ ชายวัยสามสิบในเวลานี้ ท่าทางราวกับเด็กหนุ่มบอบบางวัยยี่สิบต้น ๆ ที่ดูบอบบางไร้ทางสู้ไปเสียหมด
“ทำไมกูจะไม่มีสิทธิ์…ก็กูเป็นคนรักของน้องกร”
“คนรักงั้นเหรอ ฮ่า ๆ ๆ นี่มึงสมองกลับหรือไง ไม่ใช่มึงเหรอ ที่ทิ้งพี่มังกรไปแต่งงานกับอีแก่นั่นเพราะเรื่องของธุรกิจที่บ้านน่ะ เป็นกู กูไม่กล้าทวงสิทธิ์อะไรแบบนี้นะ กูอายว่ะ” พอลหลุดหัวเราะออกมาจากคำพูดของเฮียเสือแล้วหันไปทำสีหน้าเย้ยหยันใส่
“พอเลย ทั้งคู่นั่นแหละ ปล่อยพี่เดี๋ยวนี้นะ!!!” มังกรพยายามสลัดตัวเองออกไปจากอ้อมกอดของพอล แต่อีกฝ่ายกลับรัดแน่นไม่ยอมปล่อย
“ทำไมละครับพี่ เมื่อก่อนเราเคยรักกันจะตาย พี่ร้องดังแค่ไหนผมก็ยังจำได้ ทำไมพอมาตอนนี้ ถึงทำเป็นรังเกียจผมซะแล้วล่ะครับ?”
มังกรไม่ยอมตอบคำถามไร้มารยาทและน่ารังเกียจนั้น และพยายามใช้แรงดันไหล่ของคนที่ดูเหมือนจะแข็งแรงกว่า ให้หลุดออกไปได้ชั่วขณะ แล้วใช้กำปั้นต่อยเข้าที่สันกรามของคนที่เพิ่งจะพูดจาดูถูกเข้าไปอย่างเต็มแรง ผัวะ
“โอ๊ย!!! พี่…นี่พี่ต่อยผมเหรอ?”
“ถ้ายังไม่หยุดปากเสีย พี่จะทำมากกว่านี้อีก”
มังกรทำท่าจะพุ่งตัวเข้าไปหาพอลเพื่อหวังจะซัดหมัดใส่หน้าขาว ๆ นั้นอีกสักครั้ง แต่…“ไม่ต้อง เดี๋ยวพี่จัดการเอง” เฮียเสือจับไหล่ของมังกรเอาไว้ ก่อนจะดันไปด้านหลัง ผัวะ ยังไม่ทันเข้าที่ทางดี มังกรก็ได้ยินเสียงใครสักคนโดนต่อย ซึ่งอันที่จริงก็พอจะเดาออกว่าเป็นใคร
“ไอ้เสือ มึงกล้าดียังไงมาต่อยหน้ากู หน้ากูเป็นล้านนะเว่ย!!!”
“ถ้ามึงยังไม่ยอมไปจากที่นี่ กูจะต่อยหน้ามึงให้เหลือสามบาทเดี๋ยวนี้แหละ”
“เออ กูไปก็ได้ แต่กูไม่ยอมจบเรื่องแค่นี้แน่ ฮึย!!!”
พอลยังไม่ยอมแพ้กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น กำลังจะคว้าคอของมังกรเข้าไปจูบเพื่อหวังจะให้เฮียเสือเดือดก่อนจะจากไป หากแต่เฮียเสือก็รีบกระโจนเข้าไปขวาง แล้วผลักอกของพอลออกไปเพื่อปกป้องคนที่ตัวเองรักไม่ให้ถูกรุกรานอีก
“มึงออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ถ้าไม่งั้น กูจะกระทืบมึงให้จมตีนตรงนี้แหละ”
“เออ กูไปแน่ ระวังอดีตเมียของมึงเอาไว้เถอะ สักวันกูจะจัดทั้งเก่าทั้งใหม่ของมึงให้มาเจอกัน กูล่ะอยากจะรู้นัก ว่าถ้าถึงตอนนั้น มึงจะทำหน้ายังไง ฮ่า ๆ ๆ”
“ไอ้พอล ไอ้สัส” ผัวะ
ในขณะที่พอลกำลังนึกย่ามใจ ว่าไม่มีใครกล้าทำร้ายโฉมหน้าของ ตน เฮียเสือก็อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังเผลอพุ่งตัวเข้าไปต่อยหน้าของพอลจนล้มลงไปข้างชุดรับแขกกลางล็อบบี้ หางคิ้วของพอลไปขูดเข้าที่มุมโต๊ะไม้จนเป็นบาดแผลฉกรรจ์
“โอ๊ย!!! ไอ้เหี้ยเสือ นี่มึงทำอะไรเนี่ย?” ก็ในเมื่อกูพูดดี ๆ แล้วมึงยังไม่ยอมไป กูก็จะเป็นคนทำให้มึงรู้ไง ว่าถ้ากูพูดว่าอยากจะต่อยหน้าใคร…กูไม่เคยพูดเล่น”
เฮียเสือรีบกระชากแขนของมังกรออกมา แล้วลากเดินออกไปจากตรงนั้นในทันที
เมื่อเฮียเสือและมังกรไปกันหมด คนที่อยู่แถวนั้นจึงรีบวิ่งเข้ามาประคองพอลให้ลุกขึ้นมาเพื่อที่จะพาไปหาหมอ แต่ก็ถูกพอลเหวี่ยงมือออกไปด้วยความโกรธ สายตาจ้องมองคนที่เดินตามกันไปนั้น บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าคนอย่างพอลไม่มีทางหยุดทุกอย่างเอาไว้แค่นี้แน่
.
.
“น้องกรโอเคใช่มั้ยครับ ไอ้บ้านั่นมันทำอะไรน้องกรบ้างหรือเปล่า?”
“ไม่เป็นไรครับ ผมโอเค พี่เสือไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ เท่านี้เองผมดูแลตัวเองได้”
“ก็เห็น ๆ อยู่ว่าไม่ได้ นี่ถ้าพี่ไม่ตามมาที่นี่จะทำยังไง ป่านนี้ไอ้เหี้ยนั่นมันไม่ทำกับน้องกรมากกว่านี้หรือไง…”
จากท่าทางของมังกรในเวลานี้ มองก็รู้ว่าหัวใจของเขาทั้งดวงยังคงอยู่กับเฮียเสือไม่เคยเปลี่ยน สิ่งที่มังกรทำได้ในเวลานี้ก็แค่การ…ถอนหายใจเท่านั้นแล้วพยายามเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากพูดถึงพอลอีก
“พี่ยังจะมาเป็นห่วงผมอีก ว่าแต่พี่เถอะ เจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่า พี่ไม่น่าต้องมาเดือดร้อนเพราะแบบนี้เลย?”
“ไม่เป็นไรครับ พี่ไม่เป็นไรจริง ๆ” เฮียเสือกระชากร่างของมังกรเข้ามาไว้ในอ้อมกอด แล้วใช้มือข้างหนึ่ง กดหัวของมังกรลงไปจนจมอก
ความรู้สึกแบบนี้มันคือความรู้สึกที่มังกรคุ้นเคย มันคือความรู้สึกที่มังกรถูกฉกฉวยไปจากคนที่หวังในตัวของเฮียเสือจนต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมทางธุรกิจมาบีบบังคับคนรักของตัวเองให้ไปแต่งงานด้วย หากไม่เพราะเรื่องนั้น ตอนนี้เฮียเสือคงจะยังเป็นคนรักของเขาอยู่จนตอนนี้
ทั้งสองนั่งกอดกันอยู่ที่ปลายที่นอนนั้นท่ามกลางความเงียบงัน ภายในห้องที่มีเพียงแสงสีอุ่นจากโคมไฟแบบตั้งพื้นซึ่งวางอยู่ตรงมุมห้องนอนนั้นเท่านั้น มังกรมีความสุขและรู้สึกอบอุ่นในอ้อมกอดนี้ ความตื้นตันที่อยู่ข้างใน มันทำให้มังกรน้ำตาไหลออกมาอย่างไร้เหตุผล
“พี่ขอโทษนะครับ ที่เกิดเรื่องราวมากมายกับน้องกรมากถึงขนาดนี้ น้องกรไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น พี่เข้าใจทุกอย่าง จากที่มันทำกับน้องกรเมื่อตะกี้กับเรื่องที่มันพูด พี่ก็พอจะเดาออกแล้ว ว่าที่ผ่านมาน้องกรต้องเจอกับอะไรมาบ้าง เรื่องร้าย ๆ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะพี่เองแท้ ๆ ที่อ่อนแอจนไม่สามารถปกป้องน้องกรของพี่ได้”
“ผมไม่เป็นไรครับ ผมโอเคทุกอย่าง เรื่องทั้งหมดมันก็ผ่านมานานมากแล้ว พี่อย่าคิดมากเลยนะครับ เรื่องของพี่ คุณป้าของก็เข้าใจทุกอย่าง ท่านไม่ได้ว่าอะไร แต่ที่ท่านไม่พอใจ เพราะพี่มาทำให้หลานของท่านเสียใจเท่านั้น”
เฮียเสือโอบไหล่ของชายหนุ่มภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวแล้วเชยคางของคนที่ก้มหน้าให้แหงนขึ้นเล็กน้อย ก่อนจากจับใบหน้านั้นให้หันมามองตาของตนที่กำลังจ้องมองอยู่ด้วยความรักอย่างสุดหัวใจ
“แล้วตอนนี้ล่ะครับ?”
“หือ…ตอนนี้อะไรเหรอครับ?”
“ตอนนี้…น้องกร ยังเป็นน้องกรของพี่อยู่หรือเปล่าครับ?”
ไม่มีคำตอบหลุดออกมาจากริมฝีปากของอีกฝ่าย มีเพียงสายตาที่มันแทนคำตอบทั้งหมดที่อยู่ในใจของชายวัยสามสิบอย่างมังกรแล้ว
คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าอายุเท่ากับตน แต่มังกรกลับเรียกเขาว่าพี่อย่างคุ้นปาก ซึ่งเรียกมาตั้งแต่ความรักของทั้งสองยังคงหวานชื่น จนถึงตอนนี้ มังกรก็ยังรู้สึกอย่างนั้นไม่เคยเปลี่ยนแปลง
เฮียเสือใช้นิ้วหัวแม่มือปาดน้ำตาของคนซึ่งกำลังแหงนหน้าขึ้นมามอง ที่ไหลออกมาแล้วร้องไห้ราวกับเด็กตัวน้อย ก่อนจะก้มลงไปประทับริมฝีปากจนแนบสนิท และละเลียดความฉ่ำหวานของกันและกันในคืนนั้นจนฟ้าสาง
.
.