อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 23
พี่อย่าโกหกผมเลยครับ
เมื่อทุกอย่างเงียบลง มีเพลงเสียงคลอของเพลงเร้าอารมณ์เซ็กซี่ที่จอใหญ่ของห้องเท่านั้น โทนสีของหน้าจอเป็นสีแดงอมส้มตัดกับแสงไฟในห้องที่ถูกจัดเป็นสีม่วงผสมกับสีน้ำเงิน ทำให้กลายเป็นแสงนวล ๆ แต่ก็รู้สึกลึกลับเย้ายวนอยู่ในคราวเดียวกัน
“เอดิน เอดินยังไม่หายโกรธพี่อีกเหรอ?”
“ผมไม่ได้โกรธอะไรพี่นี่ครับ”
“ก็ถ้าไม่ได้โกรธ แล้วทำไมถึงกลับมาทำงานที่นี่ล่ะ ในเมื่อเอดินสัญญากับพี่แล้วไม่ใช่หรือไง ว่าจะไม่กลับมาทำงานที่นี่อีก?”
“ก็ในเมื่อผมเกาะพี่กินไม่สำเร็จ ผมก็ต้องกลับมาทำงานแบบนี้มันไม่ถูกเหรอครับ?”
สีหน้าของเอดินดูต่างออกไปจากก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มที่ดูมั่นใจกล้าพูดอารมณ์ดีและมีความสุขจนดูมีเสน่ห์อย่างแปลกประหลาด ตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่ช่างประชดประชันจนมังกรอดที่จะนึกขำออกมาไม่ได้
.
.
“นี่เราไปฝึกการพูดประชดแบบนี้มาจากที่ไหนกัน?”
“ของแบบนี้มันไม่จำเป็นต้องฝึกหรอกครับ ใคร ๆ ก็ทำกันเป็นไม่ใช่หรือไง?”
“ถ้าอย่างนั้น เอดินจะให้พี่ทำยังไงถึงจะหายโกรธพี่?”
“พี่ไม่ต้องทำอะไรหรอกครับ ถึงยังไงตระกูลผู้ดีเก่าอย่างพี่ก็ไม่มีทางจะมาญาติดีกับคนขายตัวอย่างผมอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง…”
“อย่าพูดแบบนั้นสิ เอดินก็รู้ว่าคุณป้าของพี่เขาเป็นคนหัวโบราณและเจ้ายศเจ้าอย่างขนาดไหน ที่สำคัญ เขามีอำนาจมากที่จะดับอนาคตของเอดินได้เลยนะ พี่ถึงต้องทำทุกทางเพื่อไม่ให้เขาทำอะไรแบบนั้นลงไปยังไงล่ะ”
“ก็ถ้าเขามีอำนาจมากขนาดนั้น งั้นพี่ก็ไม่ควรจะมายุ่งกับผมตั้งแต่แรกถูกมั้ยครับ จนถึงตอนนี้ พี่ก็ไม่ควรมายุ่งกับผม ผมไม่อยากเดือดร้อนนะครับ ถ้าคุณป้าของพี่จะเล่นงานผมจริง ๆ จนเดือดร้อนถึงเจ๊มินตา ผมคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตแน่ ๆ”
“มันจะไม่เกิดเรื่องแบบนั้นหรอกครับ”
“ทำไมเหรอครับ พี่กล้ามีเรื่องกับคุณป้าของพี่หรือไง?”
“ก็เปล่า ถึงยังไงคุณป้าก็เป็นคนที่พี่นับถือ พี่คงไม่ทะเลาะกับคุณป้าด้วยเรื่องพวกนี้ แต่ก่อนหน้านี้ก็ใช่ว่าพี่จะไม่เคยทะเลาะ เพื่อปกป้องเอดิน แต่พี่มีวิธีที่ดีกว่านั้น…”
“วิธีที่ดีกว่านั้นงั้นเหรอครับ หมายความว่ายังไงครับ?”
.
.
คุณป้าเพียงเพ็ญเป็นคนเจ้ายศเจ้าอย่าง แต่จริง ๆ แล้วก็ใจดี แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ใช่ว่าจะทำให้คนที่มีความคิดหยั่งรากลึกมาตั้งแต่สมัยโบราณแบบนั้นยอมรับเอดินได้ง่าย ๆ มังกรรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะงั้น…ทางออกสำหรับเรื่องนี้ในความคิดของมังกรนั่นก็คือ เอดินก็แค่ไม่ต้องไปเจอคุณป้าเพียงเพ็ญก็เท่านั้น
“อะไรนะครับ นี่พี่หมายถึงว่า…จะให้ผมไปอยู่ที่คอนโดของพี่งั้นเหรอครับ แล้วไอ้เหี้ยเสือแฟนเก่าของพี่นั่นล่ะครับ?”
“คนนั้นน่ะ เดี๋ยวพี่จัดการเอง ไม่ต้องห่วงหรอก”
เอดินทำท่าคิดอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างที่ติดอยู่ในใจ และอยากจะพูดออกมาเสียให้หมดตั้งแต่วันนี้ เพราะหลังจากนี้ไม่ว่าเอดินจะตัดสินใจยังไง สิ่งที่ยังค้างคาพวกนี้ก็ต้องพูดออกมาให้หมด จะได้ไม่ต้องคาใจไปจนถึงอนาคต
“งั้นก็ได้ครับ ถ้าพี่มองว่าแบบนั้นมันเป็นทางออกที่ดีที่สุด ในเมื่อเราบังคับคุณป้าของพี่ไม่ได้ หรือทำให้คุณป้าของพี่ใจอ่อนภายในระยะเวลาอันสั้นไม่ได้ งั้นเราก็แค่ค่อย ๆ ทำให้คุณป้าเข้าใจทีละนิดก็แล้วกัน”
“นี่เอดินพูดจริงเหรอครับ พี่ดีใจมากเลยนะรู้มั้ย ตอนแรกพี่ก็คิดว่า พี่จะต้องง้อเอดินยากกว่านี้ซะอีก…”
“อ๋อ นี่หมายความว่า กลายเป็นผมที่ง่ายอย่างนั้นเหรอครับ?”
เอดินทำทีเป็นผู้ตัดพ้อ แล้วขยับตัวออกไปให้ห่างจากมังกร โดยพาตัวเองไปนั่งอยู่ที่มุมของโซฟาแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มด้วยท่าทางที่เหมือนกับจะรอให้ใครบางคนเข้าไปหา
เมื่อมังกรเห็นอย่างนั้น ก็รีบโผเข้าไปแล้วใช้แขนทั้งสองโอบกอดร่างของเอดินเอาไว้จนแน่น ใบหน้าซบลงไปที่กลางอกก่อนจะเลื่อนมือขึ้นมาลูบไล้แผงอกแทรกมือเข้าไปใต้เสื้อ แล้วหยอกเย้ากล้ามเนื้อแน่นพวกนั้นราวกับจะเย้าให้อีกฝ่ายคลั่งเล่นอย่างไรอย่างนั้น
“พี่ไม่ต้องมาทำแบบนี้เลยนะ พี่ยั่วผมไม่สำเร็จหรอก”
“พี่ก็ไม่ได้จะยั่ว แต่ที่พี่พูดไปเมื่อตะกี้ พี่คิดแบบนั้นจริง ๆ แต่พอเอดินตกลงง่ายขนาดนี้ พี่ก็รู้สึกแปลกใจเท่านั้นเอง”
“ก็ผมบอกแล้วไงครับ ว่าผมไม่ได้โกรธพี่สักหน่อย ผมแค่น้อยใจในสิ่งที่ผมเจอก็เท่านั้น แต่พอมาคิดดูอีกที ก็อย่างที่คุณป้าของพี่มังกรพูดนั่นแหละครับ งานแบบนี้ มันได้รับการยอมรับจากแค่คนรุ่นใหม่บางกลุ่มเท่านั้นแหละ มันยังไม่ใช่วงกว้าง เพราะฉะนั้น ในสายตาของคนสมัยก่อน ต่อให้เปิดใจแค่ไหน มันก็ยังไม่พ้นกับความคิดเก่า ๆ อยู่ดี ซึ่งมันไม่ได้เป็นความผิดของใครเลย แล้วผมก็รักพี่มังกรจริง ๆ นะครับ ผมจึงอยากจะถามทุกอย่างให้แน่ใจ…”
“ถาม…ถามเรื่องอะไรเหรอครับ?”
“พี่กับไอ้เหี้ยเสือ ยังคบกันอยู่ใช่มั้ยครับ?”
มังกรถอยหน้าของตัวเองออกมาแล้วจ้องมองเอดินให้ชัด พยายามเพ่งเข้าไปในดวงตาคู่นั้นราวกับจะล้วงความลับว่าเอดินกำลังสงสัยเรื่องอะไรอยู่กันแน่”
“เอดินถามแบบนี้ หมายความว่ายังไงเหรอครับ นี่เอดินไปรู้อะไรมางั้นเหรอครับ?”
สีหน้าของมังกรถอดสีอย่างเห็นได้ชัด เนื้อตัวเย็นวาบเหมือนกับคนที่เพิ่งจะทำความผิดมาแล้วไม่อยากให้ใครจับได้ เอดินดึงตัวของมังกรเข้าไปกอด แล้วประทับริมฝีปากลงที่กลางหน้าผากนั้น เหมือนจะเป็นการปลอบใจให้อีกคนหนึ่งใจเย็นขึ้น
มังกรชันตัวเองขึ้นมา แล้วเหมือนว่ายังไม่เข้าใจในสิ่งที่เอดินถาม และยังไม่แน่ใจว่าจะพูดความรู้สึกที่แท้จริงนั้นออกไปได้ยังไง
“พี่จำได้มั้ยครับ เมื่อหลายวันก่อน ที่ผมไปหาพี่ที่คอนโดขนข้าวขนของไปที่นั่น แล้วผมเจอกับไอ้เสือที่นั่น มันยังมีอีกอย่างนึงนะครับ ที่ผมเจอ”
“อะไรเหรอครับ?”
“มันคือกางเกงชั้นใน ที่ผมแน่ใจว่าไม่ใช่ของพี่แน่ ๆ ด้วยขนาดของมันผมว่ามันไม่มีทางจะเป็นของพี่ไม่ว่ายังไง แล้วมันก็บังเอิญว่า มันคล้าย ๆ จะเป็นของไอ้เหี้ยเสือ ที่มันอยู่ในห้องนั้นวันนั้นด้วย”
“เปล่านะครับ พี่ว่าเอดินน่าจะเข้าใจผิดแล้ว บางทีมันอาจจะเป็นกางเกงในของพี่ก็ได้ พี่ยังไม่รู้เลยว่าเป็นตัวไหน”
“พี่อย่าโกหกผมเลยครับ พี่กับไอ้เหี้ยเสือนั่นรูปร่างต่างกันลิบลับ มันสามารถกอดพี่ให้จมอกได้ด้วยสัดส่วนและส่วนสูง ไม่ว่ายังไงกางเกงในตัวนั้นก็ไม่ใช่ของพี่แน่ ๆ ที่สำคัญ…วันนั้นมันเดินโทงเทงออกไปจากห้องขนาดนั้น มันก็สามารถเป็นคำตอบได้แล้วไม่ใช่เหรอครับ พี่ยอมรับมาเถอะครับ เพราะถึงยังไงตอนนี้ผมก็ยอมพี่หมดทุกอย่างแล้ว ถ้าพี่ยังโกหกผมอีก เราจะไปต่อกันไม่ได้นะครับ”
คำพูดนั้นทำให้มังกรรู้สึกใจหาย เหมือนกำลังถูกขู่เข็ญให้ต้องเลือกอย่างหนึ่งแล้วทิ้งอีกอย่างหนึ่ง คนอายุยี่สิบต้น ๆ กลับมาสอนเรื่องความรักให้กับคนอายุสามสิบที่ควรจะรู้ตื้นลึกหนาบางในหัวใจของตัวเองมากขนาดนี้ แต่กลับไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองราวกับเป็นเด็กแรกรุ่น มันทำให้มังกรรู้สึกอาย และเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป
“ก็ใช่ครับ สำหรับเฮียเสือ พี่ก็ยังคงมีความรู้สึกให้กับเขา เขาเป็นรักแรกของพี่ การที่พี่จะตัดออกไปมันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่กับเอดิน…คือคนที่พี่รัก คือคนที่พี่จะให้เป็นคนรักของพี่ เป็นคนที่เป็นปัจจุบันของพี่ไม่ใช่อดีต และอยากจะให้เป็นอนาคตของพี่ ได้อยู่กับพี่ตลอดไป พี่ยอมรับนะครับว่าพี่มันอาจจะดูเหมือนคนสำส่อนใจง่ายไปสักหน่อย หลายครั้งที่พี่หลุดปากพูดแบบนั้นกับเอดิน มันก็แอบสะท้อนอยู่ในใจพี่ ว่าคนที่ขายตัวหรือคนที่ใช้เรือนร่างแลกเงิน อย่างน้อยเขาก็ทำเพื่อสัมมาอาชีพ ไม่ใช่คนที่ไปนอนให้คนอื่นหาความสุขง่าย ๆ แบบที่พี่ทำ จะว่าไป ต่อให้ป้าของพี่พูดแบบนั้นกับเอดิน แต่พี่กลับมองว่าเอดินยังมีศักดิ์ศรีกว่าพี่มาก แต่ก็เอาเถอะครับ ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เอดินจะทำยังไงพี่ก็ยอมทั้งนั้น”
“แม้แต่ผมจะเลิกกับพี่งั้นเหรอครับ?”
มังกรไม่ได้ตอบอะไร แต่ยังก็คงพยักหน้าเหมือนถูกใครบางคน กดหัวให้ยอมรับอย่างไม่เต็มใจ มังกรไม่อยากให้เอดินหายไปจากชีวิต แต่ก็ไม่อาจรั้งเอดินเอาไว้ได้หากเอดินจะตัดสินใจเดินจากไปด้วยเรื่องนี้
เอดินจ้องมองคนที่ตัวเองรัก แล้วดึงมังกรเข้ามากอดอีกครั้ง คราวนี้…ดูเหมือนว่าจะแน่นกว่าเดิม เหมือนจะไม่ยอมปล่อยให้มังกรหนีหายไปไหนอีกอย่างไรอย่างนั้น
.
.