อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 12
มันคือความรัก
“เฮียออกมาจากคอนโดของมันแล้วครับเจ๊”
“หึ คงจะถึงสวรรค์กันหลายรอบเลยสินะ ถึงได้ออกมาจนเช้าขนาดนี้ เดี๋ยวกูจะเป็นคนกระชากมึงลงนรกเอง…ไอ้มังกร!!!”
เสียงคำรามกราดเกรี้ยวของช่วงจิตรสะเทือนลั่นมาถึงอีกฝั่ง จนลูกน้องที่ถูกส่งมาให้ดูถึงกับต้องดึงมือถือออกห่างไปสักหน่อย ไม่งั้นคงได้จะหูดับไปก่อนแน่ ๆ
“แต่เมื่อตะกี้เหมือนจะมีผู้ชายอีกคนกำลังหิ้วกระเป๋าเข้าไปในคอนโดนะครับ ผมให้ลูกน้องไปตามสืบมา เหมือนรปภ. จะบอกว่าผู้ชายคนนั้นมันเพิ่งจะย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ในห้องของคุณมังกรครับ”
“ไอ้มังกร!!! ไม่ใช่คุณมังกร”
“ค…ครับ ไอ้มังกรครับ”
“หึ…ท่าทางว่าไอ้เสือคงจะประเคนให้ไม่ถึงใจสินะ ถึงต้องแปะมือ คนใหม่ส่งไม้ต่อกันแบบนี้ พวกมึงแอบดูมันต่อไปตลอด 24 ชั่วโมง ได้ความยังไงให้โทรมารายงานฉันเป็นระยะเข้าใจมั้ย?”
“ครับเจ๊”
.
.
เช้าวันจันทร์
“อะไรนะ นี่แกพาผู้ชายคนนั้นไปที่คอนโดของแกแล้วงั้นเหรอ แล้วแบบนี้คุณป้าเพียงเพ็ญไม่ว่าอะไรแกหรือไง?”
เทมประหลาดใจ เมื่อเรื่องราวระหว่างมังกรและเอดินดูรวดเร็วขนาดนี้ และมันไม่สมกับที่เป็นมังกรเลยสักนิด มังกรตัวจริงต้องไม่ไว้ใจใครง่าย ๆ และมีความเป็นส่วนตัวสูง ถ้าเป็นมังกรเมื่อก่อน คงไม่ยอมพาใครไปที่คอนโดง่าย ๆ แบบนั้นแน่ ยิ่งผู้ชายจากบาร์โฮสต์แบบนั้นยิ่งไม่มีทาง เท่าที่รู้ หากไม่นับคุณป้าเพียงเพ็ญและคนที่บ้านนั้น คนนอกที่สามารถเข้าไปในห้องนั้นได้ก็เห็นจะมีแค่ตนกับเฮียเสือเท่านั้น
“เอิ่ม…จะว่าได้ยังไงดีล่ะ คุณป้ายังไม่รู้หรอกว่าฉันพาเอดินมาอยู่ที่คอนโด ท่านไปทำบุญน่ะ แต่ไม่กี่วันก็คงจะกลับแล้ว นี่ฉันยังคิดไม่ออกเลย ว่าจะหาทางถ่วงเวลาหรือทำยังไงไม่ให้คุณป้ามาที่คอนโดของฉัน”
“ยาก ท่านไปที่นั่นแทบจะอาทิตย์เว้นอาทิตย์เลยไม่ใช่หรือไง ช้าเร็วท่านก็คงรู้ แกนี่นะ ทำไมถึงไปเชื่อคำพูดของสาว ๆ ในออฟฟิศพวกนั้น ที่ยุให้แกไปเที่ยวบาร์โฮสต์ สุดท้ายเป็นไง ไม่เห็นมีใครมารับผิดชอบแกเลยสักคน ใจแตกจนพาผู้ชายมาซุกไว้กับตัวแล้วเนี่ย”
“ใจแตกบ้าอะไร นี่มันคือความรัก”
“โถ พูดอย่างกับคนไม่เคยเจอความรักงั้นแหละ ยิ่งกับพวกที่ฉอเลาะเก่งแบบนี้ด้วยแล้ว แกไม่กลัวหรือไง?”
“ไม่รู้สิ ฉันก็แค่รู้สึกว่าเอดินไว้ใจได้…มั้ง”
“แค่เนี้ย!!! หึ มิน่าล่ะ พักหลังมานี่แกถึงไม่ค่อยไปไหนมาไหนกับฉันบ้างเลยที่แท้ก็กำลังมีความรักสินะ”
“เอาน่า แกก็ให้ฉันได้เจอใครบ้างเถอะ ฉันเจอคนแย่ ๆ มามากแล้ว ได้เจอคนที่คุยกันถูกคอสักทีมันก็ดีไม่ใช่หรือไง หรือแกอยากเห็นฉันอมทุกข์ทั้งวันอย่างเมื่อก่อนล่ะ?”
“แต่ตอนที่ไอ้พอลมันเข้ามาในชีวิตของแก มันก็พูดเก่งจนทำให้แกยิ้มได้ไม่ใช่หรือไง อืม…อันที่จริงมันก็ถูกอย่างที่แกพูด เดี๋ยวนี้แกดูสดใสขึ้นกว่าแต่ก่อนนะ แต่ถึงยังไงแกก็ต้องเผื่อใจเอาไว้ด้วยนะเว่ย ประสบการณ์ที่มีอย่าให้เสียเปล่า”
“เออ…เข้าใจแล้วล่ะน่า ว่าแต่แกเถอะ วันก่อนฉันเห็นแกเดินขึ้นรถไฟฟ้าไปกับใครเหรอ ฉันวิ่งตามไปไม่ทัน รถดันออกจากสถานีไปซะก่อน เสียดาย…”
“เสียดายอะไรวะ?” เทมรู้สึกขนลุกขนชันขึ้นมาและได้แต่ภาวนา ว่าขอไม่ให้มังกรเห็นคนที่เดินนำหน้าตนเข้ารถไฟฟ้าไปก่อนในวันนั้น
“ก็เสียดายที่ถ้าวันนั้นฉันขึ้นไปบนสถานีเร็วกว่านี้ ฉันคงได้เห็นเด็กใหม่ที่แกซ่อนเอาไว้แล้วนั่นไง โถ…ทำเป็นมาว่าฉัน ตัวเองก็แอบมีแฟนเหมือนกันล่ะน่า ไม่เห็นบอกเพื่อนบ้างเลย”
“บ้าน่า ฉันว่าแกตาฝาด ว่าแต่ไอ้เหี้ยเสือมันยังมายุ่งวุ่นวายกับแกอยู่อีกรึเปล่าวะ?”
เทมทำทีปฏิเสธเสียงแข็งแล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง เพื่อไม่ให้มังกรมาซักไซ้ไล่เลียงเรื่องราววันนั้นมากจนตัวเองอาจหลุดพูดออกมา เพราะสิ่งที่มังกรยังไม่เคยรู้จนถึงวันนี้ นั่นก็คือ…เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างตนกับแฟนเก่าของมังกรคนนั้น
“ก็เมื่อเช้านี่ไง สด ๆ ร้อน ๆ เลย จนแทบจะวางมวยกับน้องเอดินที่คอนโดของฉันน่ะ”
“จริงดิ นี่อย่าบอกนะ ว่าไอ้เหี้ยเสือมันไปเจอแกนอนกอดน้องเอดินอยู่ในห้องอะ?”
“หึ…มันก็ไม่ถึงขั้นนั้นหรอก อันที่จริงมันรู้อยู่แล้วแหละว่าเอดินมาอยู่กับฉันน่ะ แต่อีพี่เสือมันเข้าไปในห้อง แล้วเห็นเอดินกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ สงสัยต่อมหวงก้างคงกำเริบแหละมั้ง”
“นี่แปลว่าไอ้เสือมันรู้แล้วใช่มั้ยว่าแกคบกับน้องมันอะ?”
“อืม…”
“แล้วยังไงต่อวะ…” เทมรีบยื่นหน้าเข้าไปฟังอย่างสนใจ
“ฉันก็ไล่กลับไง ฉันไม่ได้อยากให้พี่เสือมาหาฉันสักหน่อย ไม่ว่าจะที่บ้านหรือที่คอนโด มาทีไรก็โดนเมียเขาเล่นงานทุกที”
“นั่นน่ะสิ หรือว่าพอกับผัวตัวเองแล้วมือไม้อ่อนหรือเปล่าวะ พอกับคนอื่นแล้วกล้างี้…”
“ช่างเถอะ ฉันไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้ว รีบกินข้าวเถอะเดี๋ยวจะได้รีบเข้าไปทำงาน”
.
.
“สองคนนั้นใคร ไอ้เหี้ยเสือน่ะฉันรู้…แต่อีกคนทำไมเขาถึงมองแกแปลก ๆ แบบนั้น หรือว่านั่น…?”
มังกรที่เพิ่งจะเดินตามเทมออกมาจากออฟฟิศ และมัวแต่ก้มหากระเป๋าเงิน จึงไม่ทันได้มองคนที่กำลังยืนรออยู่ตรงล็อบบี้ มังกรเงยหน้าขึ้นไปมองจึงได้เห็นว่าทั้งเอดินและเฮียเสือ กำลังยืนยิ้มแฉ่งอยู่ตรงโซฟารับแขกหน้าล็อบบี้นั้น พร้อมกับดอกไม้ช่อโตชนิดไม่ยอมกัน
“นี่มันอะไรกันครับ พากันมาทำอะไรที่นี่?”
“พี่ก็มารับน้องกรไงครับ”
“มารับผม มารับทำไม ปกติผมก็กลับเองได้ แล้วนี่เอดินเอากับเขาด้วยเหรอ?” เมื่อได้รับคำตอบจากเฮียเสือ มังกรก็หันไปถามกึ่งตำหนิใส่เอดิน
“ก็พี่เป็นแฟนของผม ผมก็อยากจะเอาใจพี่สักหน่อยไม่ได้เหรอครับ?”
.
.
“คนนี้เหรอ…น้องเอดิน คนที่แกเล่าให้ฉันฟัง?”
เทมหันไปขอคำยืนยันจากมังกร เมื่อได้เห็นคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า เพราะเทมไม่เคยเห็นเอดินแบบจริง ๆ จัง ๆ เลยสักครั้ง ถ้าไม่เห็นแบบผ่าน ๆ ก็ได้ยินจากคำบอกเล่าของมังกร จนเมื่อได้เห็นวันนี้ ถึงได้รู้ว่าเพื่อนของตัวเองรสนิยมไม่แย่เลย
“ใช่คนนี้แหละเอดิน” มังกรหันไปมองหน้าเพื่อนของตนด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยชอบใจในการกระทำของเอดินและเฮียเสือมากนัก แล้วถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายเต็มที
“แหม กินของดีใช้ได้นะแกน่ะ ว่าแต่น้องเอดินเคยทำงานที่นี่ด้วยเหรอครับ ทำไมพี่ถึงไม่คุ้นหน้าเลย?”
“อันที่จริงก็หลายปีแล้วล่ะครับ ตอนนั้นผมยังเด็กกว่านี้สักสามสี่ปีมั้ง ช่วงปีหนึ่งน่ะครับ มารับจ็อบสั้น ๆ แค่ไม่กี่วัน แต่ผมจำพี่ได้นะครับ ตั้งแต่วันนั้นจนถึงตอนนี้ พี่ยังหน้าตาดีไม่เปลี่ยนเลยนะ ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะครับ พี่…เทม”
“หึ อย่ามาปากหวานเลย ได้ยินว่าเลิกทำงานนั้นแล้วไม่ใช่รึไง ไม่ต้องปากหวานกับทุกคนก็ได้มั้ง เกรงใจไอ้กรมัน เพื่อนกันผิดใจกันขึ้นมาเดี๋ยวมันจะแย่”
“ฮ่า ๆ ๆ ไม่หรอกครับ ผมว่าพี่มังกรเขาน่าจะเข้าใจ พี่เทมเองก็เป็นเพื่อนรักของเขา เขาไม่โกรธหรอกน่า”
.
.
“พี่ไม่โกรธหรอก แต่ก็อย่าแซวบ่อยละกัน เห็นแล้วมันหงุดหงิด”
“คร้าบบบ ต่อไปผมไม่ทำแล้วครับ งั้นเรากลับกันเถอะครับเดี๋ยวเราจะได้ไปหาอะไรอร่อย ๆ กินกัน” เอดินเข้าคล้องแขนของมังกรอย่างสนิทสนม กำลังทำท่าจะเดินออกไปแต่ก็ถูกคนที่ดูเหมือนว่าจะถูกลืมไปเข้ามาขวางเอาไว้
“เดี๋ยวสิครับน้องกร พี่ยังอยู่ตรงนี้ จะรีบไปไหนกันล่ะครับ?”
“ผมก็จะกลับบ้านไงครับ”
“อ้าวแล้วพี่ล่ะ?”
“พี่ก็กลับไปหาเมียพี่ไง จะมายุ่งอะไรกับผมอีกละ แล้วทีหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ เราก็เหมือนกันนะเอดิน ทีหลังไม่ต้องทำแบบนี้ เรายิ่งต้องประหยัดค่าใช้จ่ายอยู่ไม่ใช่หรือไง ครั้งนี้พี่จะยกโทษให้ก็แล้วกัน”
มังกรพูดตัดสัมพันธ์กับเฮียเสืออย่างจริงจังต่อหน้าเอดินและเทม ก่อนจะหันไปตำหนิเรื่องดอกไม้ใส่เอดิน แต่ดูเหมือนว่าเฮียเสือจะยังไม่ยอมปล่อยไปง่าย ๆ ดูท่าแล้ว ต่อมหวงก้างของเฮียเสือคงกำลังเริ่มทำงานอย่างจริงจังเสียแล้ว นั่นจึงทำให้เพื่อนรักอย่างเทมต้องรีบเข้ามาขวาง ก่อนที่มันจะเกิดเรื่องราวใหญ่โตในที่ทำงาน
“ไอ้กรมันก็อยากจะมีเวลาส่วนตัว มึงก็ปล่อยให้มันอยู่กับคนที่มันเลือกสักทีเถอะ มาตามวอแวมันขนาดนี้ไม่คิดว่าวันหนึ่งไอ้กรมันจะเดือดร้อนเพราะมึงรึไง อะไรเอ่ยไม่เข้าพวก มึงมาทำเชี่ยไรเนี่ยไอ้เหี้ยเสือ กลับไปซะชิ้ว…”
“อะไรวะไอ้เทม นี่กูเพื่อนมึงนะเว้ย พูดให้มันดี ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง?”
“ก็เพราะมึงเป็นเพื่อนกูไง พูดถึงเรียกมึงว่าไอ้เหี้ยเสือ ให้กูเรียกคุณเสือหรือพี่เสืออย่างคนอื่นกูเรียกไม่ได้หรอก ขนลุก กูรู้สันดานของมึงดี อีกอย่างมึงก็มีเมียอยู่แล้ว แถมทำไอ้กรมีแผลบนหน้าขนาดนั้น มึงก็ยังกล้ามาหามันเนาะ”
“มึงรู้เรื่องนี้มากกว่าคนอื่นนะไอ้เทม มึงน่าจะเข้าใจกูที่สุดไม่ใช่หรือไง?”
“กูไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นแหละ กูว่าตอนนี้มึงควรจะกลับไปให้เร็วที่สุด ก่อนที่เมียมึงจะมาเล่นงานเพื่อนของกูอีก”
.
.
“จริงด้วยครับพี่เทม ผมว่าลุงน่าจะกลับไปได้แล้วนะครับ มาทำอะไรแบบนี้ให้คนอื่นเห็นมันจะพาพี่มังกรของผมเดือดร้อนซะเปล่า”
“มึงไม่ต้องมาเสือกเลยไอ้หน้าจืด กูไม่มีทางปล่อยน้องกรให้มึงง่าย ๆ หรอก”
“แต่ลุงมีเมียแล้วนะครับ อีกอย่าง…ลุงแก่ขนาดนี้จะมาสู้ผมที่อายุน้อยกว่าเกือบสิบปีได้ยังไง?”
“เอ้าไอ้นี่ มึงไม่รู้ซะแล้วว่ากูเป็นใคร…”
“รู้สิครับ ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะ พี่ก็เป็นคนเหี้ยที่ไม่รู้จักปกป้องคนที่ตัวเองรัก แล้วก็หนีไปแต่งงานเพื่อผลประโยชน์นั่นไง…หรือไม่ใช่?”
“ไอ้หน้าจืด มึง!!!” ผัวะ…
.
.