อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 15
คนไร้น้ำยา
หลังจากที่ไล่หนุ่มโฮสต์ รุ่นน้องทั้งสองคนให้ออกไปจากห้องได้ พอลก็เดินเข้ามาหาเทมที่นั่งขวัญเสียอยู่บนโซฟาสีแดงในห้องวีไอพีนั้น ท่าทางของพอลในเวลานี้ดูไม่ได้แข็งกร้าวอย่างหลายวันที่ผ่านมา กลับให้ความทะนุถนอมเทมราวกับว่าทั้งสองนั้นได้เป็นคู่รักกันแล้ว ทั้งที่ความจริงแล้วความสัมพันธ์ยังไม่แน่ชัดเลยด้วยซ้ำ
“ขอโทษนะ ที่ออกมาช้า”
“อืม…”
เมื่อเริ่มตั้งสติได้ เทมก็เปลี่ยนสีหน้าของตัวเองให้กลับสู่ปกติ ก่อนจะปรับใบหน้าให้ดูเรียบเฉยราวกับคนไร้ความรู้สึก แต่นั่นก็ไม่ได้เกินความสามารถที่จะสังเกตของหนุ่มบาร์โฮสต์ที่สามารถอ่านใจใครต่อใครออกได้อย่างพอล
“ทำไมตอบเย็นชาจังครับ โกรธที่ผมมาช้างั้นเหรอ?”
“เปล่า แค่มีเรื่องอยากถาม…”
“เรื่อง…เรื่องอะไรครับ?”
“ได้ยินว่าวันก่อนไปหาไอ้กรถึงคอนโด…”
พอลค้างไปครู่หนึ่งอย่างใช้ความคิด เพราะเรื่องนี้มันผ่านมาหลายวันแล้ว เขาไม่คิดว่าจะมีใครเอาเรื่องนี้มาบอกกับเทม จนต้องฝืนฝอยกันอีก หากแต่สายตาของเทมนั้นดูคาดคั้นคำตอบ และเพ่งมองมายังพอลจนยากที่จะหลบเลี่ยงหรือแต่งเรื่องได้ทัน
แต่ก็อย่างที่รู้ ว่าคนอย่างพอลไม่ใช่คนที่จะจนมุมง่าย ๆ ด้วยเรื่องแบบนี้ แล้วพอลก็ยิ้มขึ้น สายตาดูอ่อนโยน นั่งย่อตัวลงตรงหน้า แทรกตัวเข้าไประหว่างขาของคนที่นั่งอยู่บนโซฟานั้น สายตาออดอ้อน มือทั้งสองโอบเอวอ้อมไปด้านหลัง ยื่นหน้าเข้าไปในระยะห่างกันไม่เกินคืบ ราวกับว่านี่คือท่าไม้ตายที่พอลเอาไว้ใช้ในยามคับขันอย่างไรอย่างนั้น
“ทำไมครับ…หึงหรือไง?”
“ก็เปล่า ไม่ได้หึง พี่ก็แค่…เอ่อ…หมายถึงว่า กูกับมึง ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันอยู่แล้วไม่ใช่รึไง ทำไมกูต้องหึงมึงด้วย?”
“ก็ถ้าไม่หึง แล้วจะถามทำไมกันล่ะครับ?”
“แต่นั่นมันเพื่อนกูไง เพื่อนกูกำลังจะไปได้ดีกับคนใหม่ แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย อีกอย่างตอนนี้มึงก็กำลัง…”
เทมยั้งคำพูดเอาไว้แค่นั้น ด้วยเพราะอายที่จะพูดออกมาว่าทั้งสองกำลังทำเรื่องอะไรอยู่ แม้ว่าเทมจะมีใจให้กับพอลอยู่เต็มอก แต่ก็ยังไม่อยากจะยอมรับว่าตนเป็นของอีกฝ่าย นั่นยิ่งทำให้พอลอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ หากแต่ไม่กี่วินาทีก็ดึงสีหน้ากลับราวกับคนกราดเกรี้ยว ที่พร้อมจะมีเรื่องอยู่ตลอดเวลาอย่างไรอย่างนั้น
“แล้วทำไม ผมก็แค่ไปหาพี่มังกร เพราะผมคิดถึง ไม่ได้หรือไง แล้วอีกอย่าง ผมก็ไม่ได้มีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักหน่อย ถ้าผมจะกลับไปคืนดีกับพี่มังกร ก็ไม่น่าจะผิดอะไรนี่นา น่าเสียดาย วันนั้นถ้าไม่มีไอ้แก่นั่น ผมก็คงจะรวบหัวรวบหางพี่มังกรสำเร็จอยู่แล้วเชียว”
“อะไรนะ ไอ้แก่นั่น มึงหมายถึงใคร?”
“ก็ไอ้แก่ผัวเก่าพี่มังกรไง ไม่รู้ว่ามีพรายกระซิบที่ไหนไปเรียกมันมาที่คอนโดของพี่มังกรในเวลานั้นพอดี ผมกำลังจะลากพี่มังกรขึ้นเตียงได้อยู่แล้วเชียว ก็ดันมาโดนก้างชิ้นใหญ่ขวางคอเข้าจนได้ น่าโมโหจริง ๆ”
สิ่งที่พอลพูดทำให้เทมหยุดคิดไปครู่หนึ่ง ในช่วงเวลากลางดึกแบบนั้น เฮียเสือไปหามังกรถึงที่คอนโด แถมยังเสือกไสพอลให้ออกไปจากชีวิตของมังกรอีก มันหมายความว่ายังไงกันแน่นะ
“นี่อย่าบอกนะ ว่าไอ้กรกับไอ้เสือ…”
“ไม่รู้สิ นี่พี่ไม่รู้เลยรึไง เป็นเพื่อนสนิทประสาอะไร เพื่อนของตัวเองกลับไปกินอยู่กับผัวเก่าอยู่ตั้งนานแล้วทำไมถึงมองไม่ออก จะว่าไป พี่มังกรนี่ก็ใช่ย่อยนะ ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัวกับผมอยู่ได้ แต่สุดท้ายก็แอบกินอยู่กับผัวชาวบ้าน ถ้ารู้ว่าจะแซ่บขนาดนี้ ผมไม่เลิกออกมาให้ตกอยู่ในมือของไอ้เอดินหรอก”
“หยุดคิดสกปรกกับเพื่อนของกูได้แล้วนะ ไอ้กรมันไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ ๆ”
“ทำไมจะทำไม่ได้กันล่ะครับ พี่กับผมยังทำกันเลย อย่าลืมสิ ว่าผมคือแฟนเก่าของพี่มังกร พี่เองก็เป็นเพื่อนสนิทของพี่มังกร เรายังซัดกันไปไม่รู้ตั้งกี่รอบต่อกี่รอบ แล้วทำไมคนอย่างพี่มังกรจะทำไม่ได้ล่ะ”
“มันไม่เหมือนกัน มึงบังคับขู่เข็ญกู กูไม่ชอบมึงสักนิด ถ้ามึงไม่ใช้กำลังกับกู กูไม่มีทางตกเป็นของมึงหรอก”
แล้วสีหน้าของชายหนุ่มก็ส่งสายตาของความเจ้าเล่ห์ขึ้นมาอีกครั้ง เทมคงลืมไปว่าตอนนี้พอลกำลังโอบเอวของตนอยู่ และนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าโซฟานั้น ราวกับคนรักที่กำลังโอ๋อ้อนกัน และเมื่อเทมพูดแบบนั้น ก็เหมือนเปิดช่องให้พอลหว่านเสน่ห์เพิ่มเข้าไปอีก
“พี่แน่ใจนะ ว่าพี่ไม่เคยคิดอะไรกับผม?”
“แน่ใจสิ กูกับมึงมันก็แค่เรื่องเซ็กซ์ กูไม่เคยรักมึงเลยสักครั้ง”
“งั้นเหรอครับ ก็ถ้าไม่ได้รักไม่ได้ชอบ ทีหน้าทีหลังก็อย่าร้องดังซะขนาดนั้นสิครับ ผมก็คิดว่าดุ้นเนื้อของผมมันจะดุนเข้าไปลึกจนพี่ติดใจผมแล้วซะอีก”
“ไอ้สัส!!!”
แล้วไม่ทันตั้งตัว ท่อนขาอันเรียวงามที่สวมใส่รองเท้าเบอร์ 41 ก็ตอกตราประทับลงไปที่กลางอกของพอล จนชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทหงายท้องลงไปนั่งกองอยู่กับพื้น ก่อนที่เทมจะรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็วด้วยความหงุดหงิด
พอลไม่ได้ถือสาในการกระทำของเทมเลยสักนิด หากแต่ยิ้มเผล่ด้วยความชื่นใจ ก่อนจะตะโกนไล่หลังคนที่กำลังจะเดินออกนอกประตูไปนั้นราวกับว่าจงใจจะยั่วประสาท
“ถึงพี่จะไม่รักผม แต่ผมรักพี่มากนะครับ”
“ไปรักกับแม่มึงเถอะ!!!” แล้วเทมก็เดินกระฟัดกระเฟียดออกไปจากห้องวีไอพีนั้น ปล่อยให้โฮสต์อันดับหนึ่ง นั่งหัวเราะขบขันในท่าทางที่ไม่ยอมรับความจริงของเทม
.
.
วันต่อมา
“นี่มันอะไรกัน ป้าไม่อยู่บ้านแค่ไม่กี่วันก็เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นเลยเหรอ ถ้าให้ป้าเดา…คงเป็นแม่ช่วงจิตรนั่นอีกสินะ”
“ครับคุณป้า”
“ฉันว่าแล้วเชียวว่าคงไม่ใช่ใครที่ไหน ว่าแต่ทำไมเขายังมาหาเรื่องหลานแบบนี้อีก หึ…แบบนี้ก็หมายความว่าเจ้าเสือกลับมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้อีกแล้วสินะ”
คุณป้าเพียงเพ็ญคาดเดาเรื่องราวทุกอย่างได้อย่างแม่นยำ แต่อันที่จริงแล้วมันก็เดาได้ไม่ยาก เพราะคนที่จะทำให้มังกรเดือดร้อนได้ในโลกใบนี้ก็มีอยู่แค่คนเดียวก็คือเฮียเสือ
“แล้วไอ้ตัวดีนั่นมันว่ายังไงบ้างล่ะ จะรับผิดชอบกับเรื่องราวพวกนี้ยังไง?”
“ผมเองก็ไม่รู้ครับ แต่วันที่เกิดเรื่อง ผมก็เห็นเขาสีหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยนะครับ คงจะกลับไปคุยเรื่องนี้กับช่วงจิตรนั่นแหละครับ”
“คิดถูกแล้วล่ะ ที่หลานไม่ไปตกลงปลงใจกับคนแบบนี้ ไม่มีความหนักแน่น ตัดสินใจอะไรด้วยตัวเองก็ไม่ได้ ดีแต่ใช้อำนาจที่มีอยู่ในมือไปวัน ๆ ถ้ามีน้ำยาอย่างที่ปากพูดจริง ป่านนี้ก็คงจะคุมเมียตัวเองอยู่แล้ว”
“ผมขอโทษครับคุณป้า”
“จะมาขอโทษป้าทำไม หรือมีอะไรที่ป้ายังไม่รู้ว่าอย่างงั้นเหรอ?”
มันก็เป็นจริงอย่างที่ป้าเพียงเพ็ญพูด แต่มังกรมีหรือจะกล้าพูด ว่าตัวเองทำตัวหน้าไม่อายลอบมีความสัมพันธ์กับผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่า เป็นผัวชาวบ้านอย่างเฮียเสือ ต่อให้คนนั้นเป็นแฟนเก่าที่รักที่สุดของตัวเอง แต่การกระทำที่ผ่านมา มันก็ไม่ใช่เรื่องสมควร
“เปล่าครับ ผมแค่อยากจะขอโทษ ที่ระยะหลังมานี้มีแต่เรื่องวุ่นวายมาให้คุณป้าไม่สบายใจไม่เว้นแต่ละวัน”
“ช่างเถอะ เธอเองก็ไม่ได้ตั้งใจไม่ใช่หรือไง อีกอย่าง เธอเองก็เป็นหลานคนเดียวของฉัน คนในตระกูลนี้ก็มีแค่เธอกับฉัน ถ้าไม่รักกัน แล้วจะให้ฉันไปรักใคร คนไร้น้ำยาแบบนั้น ทีหน้าทีหลังก็อย่าไปยุ่งกับเขาอีก เสียแรงที่ฉันรักและเอ็นดู ไม่น่าทำกันแบบนี้เลย”
.
.
“ใช่ครับ ผมว่าไอ้เสือมันก็ไม่ได้มีน้ำยาอะไรหรอกครับคุณป้า เพราะถ้ามันมีน้ำยาจริง ๆ มันคงไม่ทิ้งไอ้กรไปแต่งงานกับช่วงจิตรตั้งแต่วันนั้นหรอกครับ”
เทมผู้เสริมเมื่อได้ที และบทสนทนาทั้งหมดจบลงแค่นั้นบนโต๊ะ อาหารเช้าในช่วงเวลาเกือบเก้าโมง ปกติแล้วบ้านหลังนี้จะกินอาหารเช้ากันตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง แต่เพราะวันนี้เป็นวันหยุด รวมกับว่าป้าเพียงเพ็ญที่เพิ่งจะกลับมาจากทัวร์ทำบุญ จึงต้องการเวลาในการพักผ่อนมากหน่อย
แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังจะลุกออกจากโต๊ะ อยู่ ๆ ก็มีคนแปลกหน้าพุ่งตัวเข้ามาในบ้าน พร้อมกับน้ำเสียงร่าเริงและอาหารมากมายที่ถืออยู่ในมือนั้น
“พี่มังกรครับ พี่มังกรกินอะไรหรือยังครับ ผมซื้อกับข้าวมาเต็มเลย เรากินกันเลยไหมครับ?”
.
.