อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
รัก,ดราม่า,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
อดีตรักที่เคยทิ้งกันไปแต่กลับมาวนเวียนอยู่ในชีวิต รักใหม่ที่รักจริงแต่อายุก็น้อยกว่าเกือบสิบปีจนมังกรไม่อาจมั่นใจในความสัมพันธ์
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคำพูดดูถูกเหยียดหยามรวมถึงความรุนแรงที่อาจถึงขั้นเอาชีวิต มีความรักซ้อนระหว่างคนเก่าและคนใหม่รวมไปถึงการมีสัมพันธ์ระหว่างสองคน…เก่าและใหม่ และเรื่องของเพื่อนรัก ที่ดันไปรักแฟนเก่าของเพื่อนจนมีสัมพันธ์กัน มีการกระทำทางเพศที่รุนแรงและอันตราย ไม่ควรลอกเลียนแบบ เนื้อหาในเรื่องไม่เหมาะกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
วาดปก : chinnaron
.
ความเจ็บปวดเมื่อหลายปีก่อน ที่มังกรถูกเฮียเสือทิ้งไป ยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเมื่อมีพอลเข้ามาในชีวิต ช่วงเวลาที่เจ็บปวดจึงทุเลาลงไปได้บ้าง แต่รักที่คิดว่าจะดี สุดท้ายมันก็ไม่ต่างอะไรจากคนเดิม ที่เมื่อไม่มีผลประโยชน์มากพอ เขาก็ทิ้งไปเพื่อหาคนที่เหมาะสมกว่า
ความมั่นใจและความเชื่อมั่นทั้งหลายถูกทำลายจนสิ้นซาก จนเมื่อมังกรเข้าสู่วัยสามสิบ จึงเลือกที่จะมาเที่ยวยังสถานที่ที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาในชีวิตนี้นั่นก็คือบาร์โฮสต์
ที่นี่…มังกรได้เจอกับเอดิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบสองปี เป็นโฮสต์เบอร์ต้น ๆ ของที่นี่ สำหรับมังกรแล้ว เอดินถือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขาหลุดออกมาจากความขื่นขมที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ เอดินคือรอยยิ้มใหม่ของมังกร โดยหารู้ไม่ว่า ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังจะกลายเป็นรักครั้งใหม่ที่มังกรต้องได้เจอ
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 1
พี่เคยทำให้ผมรู้สึกพิเศษ
ในค่ำคืนของสุดสัปดาห์ มังกรเดินเข้ามาในสถานที่ที่ตนไม่ควรเข้ามาตั้งแต่แรก รู้ทั้งรู้ว่าสถานที่แบบนี้คือที่แบบไหน แต่คนที่ปกติไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทำนองนี้ ก็ยังพาตัวเองมาตามคำแนะนำของเพื่อนสาวในที่ทำงาน ท่าทางประหม่าราวกับหมูที่กำลังเดินขึ้นเขียง จึงเป็นเหมือนกับของหวานสำหรับเจ๊มินตาผู้เป็นเจ้าของร้าน
“สวัสดีค่า มาคนเดียวงั้นเหรอคะ หรือว่า…อีกเดี๋ยวจะมีคนตามมาอีกหรือเปล่าคะ?”
“เอ่อ ม…มาคนเดียวครับ”
“แหม บุกเดี่ยวซะด้วย ถ้างั้นก็เชิญทางนี้เลยค่ะ เดี๋ยวเจ๊จะพาไปนั่งโต๊ะด้านในสุด ดูเหมือนว่าคุณจะต้องการความเป็นส่วนตัวสินะคะ”
“ช… ใช่ครับ อยู่ในจุดที่ไม่มีใครเห็นผมเลยได้ยิ่งดีครับ”
“จัดให้ตามคำขอค่ะ…ตรงนี้เลยค่ะ นั่งรอตรงนี้สักครู่นะคะ เดี๋ยวเจ๊จะเรียกเด็กให้มาจดออเดอร์เครื่องดื่ม ระหว่างนั้นเจ๊จะไปตามเด็กหนุ่มหน้าตาดี ๆ มานั่งเป็นเพื่อนดีมั้ยคะ?”
“ด…ดีครับ” มินตา…พามังกรไปนั่งพร้อมกับเรียกเด็กเสิร์ฟให้มาจดออเดอร์เครื่องดื่ม ก่อนจะเดินไปตามเด็กมานั่งเป็นเพื่อน
มังกรนั้นรูปลักษณ์ภายนอกไม่ได้ใส่ซื่อขนาดนั้น หากแต่เป็นชายหนุ่มที่ดูภูมิฐาน มีรอยบากบนหน้า ที่คิดว่าน่าจะผ่านความโชกโชนมาพอสมควร รอยสักมังกรที่โผล่ออกมาตรงคอเสื้อก็ดูน่าเกรงขามอยู่ไม่น้อย แต่เพราะคำพูดที่สุภาพและแววตาที่ดูไม่มีพิษสงจึงทำให้มังกรกลายเป็นคนที่มินตาออกจะอ่านยากอยู่พอสมควร
“โอ๊ย เจ๊ล่ะโชคดีจริง ๆ เลย เจอลูกค้าหัวอ่อนตั้งแต่ต้นคืนแบบนี้ เธอก็ไปช่วยรับลูกค้าซะหน่อยสิเอดิน ว่างอยู่ไม่ใช่หรือไง วันนี้ลูกค้าประจำของเธอก็ไม่มีไม่ใช่เหรอ?” เอดินที่ยืนอยู่ตรงบาร์ถูกเจ๊มินสั่งให้ไปรับแขก
“ผมไม่ว่างอะเจ๊ ไอ้พอลน้องรักของเจ๊ยังไม่มาหรือไง ให้มันไปแทนสิ ลูกค้าใหม่ผมยังไม่อยากรับน่ะ ไม่รู้ว่าจะกระเป๋าหนักแค่ไหน หรือไม่…ก็ให้คนอื่นไปแทนก็ได้นี่น่า ไม่เห็นจะต้องถึงมือผมเลยนี่”
“เด็กพวกนั้นอีกเดี๋ยวก็จะมีแขกประจำเข้ามา เขาโทรจองเอาไว้หมดแล้ว ส่วนไอ้พอลเนี่ยเหรอ รายนั้นน่ะมาสายตลอด ขืนรอให้มันมาก่อน…หมูชิ้นมันของเจ๊ก็แห้งกันพอดีล่ะสิ ถ้าเขาอารมณ์เสียแล้วกลับไปเฉย ๆ มันก็เสียฤกษ์เอานะ เอาน่า…เธอก็ไปรับแขกก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวถ้าไอ้พอลมันมาเจ๊จะสั่งให้มันไปเปลี่ยนตัวกับเธอทันทีเลยดีมั้ย?”
เมื่อถูกขอร้อง โฮสต์ตัวท็อปอย่างเอดินจึงต้องจำยอม ชายหนุ่มชะเง้อมองไปที่เป้าหมายก็ผุดยิ้มออกมา
“อืม…งั้นก็ได้ครับ อ้อ ถ้าไอ้พอลมา เจ๊ไม่ต้องให้มันไปเปลี่ยนแล้วนะครับ เดี๋ยวคนนี้ผมจะต้อนรับเอง”
เจ๊มินตอนนี้…บนใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย จากที่ทำเป็นอิดออดเหมือนไม่ค่อยเต็มใจ อยู่ ๆ ก็เดินยิ้มร่าเข้าไปหาซะอย่างนั้น เอดินเดินตรงมาถึงที่หน้าโต๊ะ แล้วกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คนที่กำลังไขว่ห้างไถมือถืออยู่ต้องเงยหน้าขึ้นมามอง
“สวัสดีครับพี่ วันนี้พี่มาคนเดียวเหรอครับ?”
“อ๋อใช่ครับ พอดีผมมาเป็นครั้งแรกน่ะ นั่งลงก่อนสิครับ…” มังกรยิ้มอย่างเป็นมิตร เขยิบตัวเข้าไปด้านในใช้มือกวาดเบาะ แล้วพยักหน้าให้คนที่เพิ่งมาถึงนั่งลงข้าง ๆ ตน
เอดินนึกขบขันในท่าทีของมังกรที่ดูงกเงิ่นเทอะทะเหมือนคนแก่อายุสักเจ็ดหรือแปดสิบปี ท่าทางสุภาพที่เอดินไม่เคยเจอมาก่อนในสถานที่แบบนี้ มันก็รู้สึกแปลกตาอยู่ไม่น้อย
เอดินนั่งลงข้างมังกรแล้วขยับตัวเข้าไปประชิดจนลมหายใจแทบจะรดต้นคอ ก่อนที่จะดึงเอวของมังกร ให้ยิ่งกระชับเข้ามาหาตนเพื่อลดระยะห่างมากยิ่งขึ้น
“พี่เพิ่งจะมาที่นี่ครั้งแรกงั้นเหรอครับ”
“ช…ใช่ครับ”
“ว่าแต่…ทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนกับว่าพี่กำลังกลัวผมเลยล่ะครับ หรือผมไม่หล่อพอที่จะเป็นคนของพี่งั้นเหรอครับ?”
“ป…เปล่าครับ น้องหล่อมาก หล่อจนพี่ไม่คิดว่าพี่จะได้น้องมาอยู่ใกล้ ๆ แบบนี้ แต่ถ้าสิ่งที่น้องกำลังทำ เป็นเพราะต้องทำงานหรือเพราะหน้าที่ น้องไม่ต้องเอาใจพี่ขนาดนี้ก็ได้นะครับ ที่พี่มาที่นี่ก็เพื่อจะหาเพื่อนคุยเท่านั้นเองครับ”
“เพื่อนคุยงั้นเหรอครับ?” คำพูดนั้นทำให้เอดินชะงักไปครู่หนึ่ง
“พี่…ไม่เคยมาที่แบบนี้หรอกครับ พอดีเพื่อนที่ทำงานเขาแนะนำให้มา แต่พอเอาเข้าจริงคนพวกนั้นก็ดันติดธุระซะหมด พี่ก็เลยถือโอกาสมาที่นี่คนเดียว”
“แล้วพี่ไม่กลัวเหรอครับ?”
“ไม่หรอกครับ ที่นี่ไม่ได้น่ากลัวสักหน่อย แล้วทำไมพี่ต้องกลัวด้วยล่ะครับ?”
“ก็ที่นี่ อาจจะทำให้พี่เสียเงินจนหมดตัวก็ได้นะครับ”
มังกรหัวเราะออกมา เพราะไม่คิดว่าคนที่เป็นโฮสต์อย่างเอดินจะพูดเตือนแขกแบบนี้ออกมา
“ทำไมเหรอครับ หรือผมพูดอะไรผิด?”
“พี่ก็แค่…ไม่คิดว่าเอดินจะพูดอะไรทำนองนี้ออกมาน่ะครับ ปกติแล้วพวกที่เป็นหนุ่มบาร์โฮสต์ เขาจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้แขกจ่ายออกมาให้มากที่สุดไม่ใช่เหรอครับ แล้วทำไมถึง…”
“นี่พี่จำผมไม่ได้จริง ๆ เหรอครับ?”
เอดินพูดพลางรินเหล้าใส่แก้วให้กับมังกร แล้วยกแก้วใบสวยส่งให้คนที่นั่งข้าง ๆ หากแต่มังกรกลับดันออกแล้วรีบปฏิเสธไป
“เดี๋ยวนะ นี่เราเคยเจอกันแล้วงั้นเหรอครับ?” สีหน้าของมังกรเต็มไปด้วยคำถามจากคำพูดของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า
ความกังวลมันเผยออกมาบนสีหน้าอย่างชัดเจน เพราะมังกรกลัวว่าถ้าเอดินเป็นใครสักคนนึงที่ตนเคยรู้จักคงจะดูไม่ดีนัก หากจะคิดไปในทางร้ายสักหน่อย หากนี่คือลูกหลานของเพื่อนหรือเป็นใครสักคนล่ะ
เอดินหลุดหัวเราะออกมาพลางโน้มตัวเข้าไปกอดชายที่นั่งอยู่ข้างตน โอบตัวกุมไหล่แล้วเขย่าเบา ๆ เป็นการหยอกล้อ ปลายจมูกยื่นเข้าไปหาแก้มนั้น แล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยลงบนใบหน้าลากลงมาจนถึงริมฝีปาก
ปลายนิ้วโป้งปาดข้ามมุมปากไปอย่างอ่อนโยน ใบหน้าหล่อเหลา กำลังประชิดเข้ากับใบหน้าของมังกรจนได้ยินเสียงลมหายใจของอีกฝ่าย
“พี่ไม่ต้องกลัวหรอกครับ ผมไม่ใช่ใครอย่างที่พี่คิดทั้งนั้นแหละครับ”
“งั้นเอดินคือ…”
“บางทีอาจเป็นเพราะชื่อกับการแต่งตัวที่แปลกตาไป พี่ก็เลยจำผมไม่ได้ ผมเคยทำงานกับพี่ไงครับ เด็กพาร์ตไทม์ที่รับจ็อปแจกเทสเตอร์ในงานอิเวนต์ของพี่ที่ในห้างไงครับ”
แม้จะพูดถึงขนาดนี้ มังกรก็ยังคงตาลอยอยู่ เพราะมังกรนึกไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าเคยเห็นหน้าเอดินที่ไหน แต่เพียงแค่อึดใจเดียว รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นมาบนสีหน้าของมังกรอย่างชัดเจน
ชายหนุ่มนั่งตาใสแจ๋วเกยคางบนหัวไหล่ จนปลายจมูกของทั้งสองแทบจะชนกัน แล้วส่งยิ้มหวานให้กับมังกรทำตาปริบ ๆ ผิดกับชายหนุ่มมาดเท่ ที่เดินเข้ามาก่อนหน้านี้ราวกับคนละคน
“ผมดินไงครับ ชื่อจริงว่าปฐพี”
“จริงด้วย นี่น้องดินเองเหรอ สามสี่ปีก่อนยังเป็นแค่เด็กเนิร์ดผอมกะหร่องอยู่เลยไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงได้ตัวขาวหุ่นดีขึ้นขนาดนี้พี่จำแทบไม่ได้เลย แต่ตอนนี้เราน่าจะจบมหาลัยแล้วไม่ใช่เหรอครับ แล้วทำไมถึงมาทำงานอยู่ที่นี่ล่ะครับ?”
“เรื่องนั้นมันพูดยากน่ะครับ พี่ก็น่าจะรู้ว่าชีวิตมันไม่ได้ง่าย ในเมื่อผมมีต้นทุนที่คนอื่นไม่มี ผมก็แค่ปั้นแต่งมันนิดหน่อย แล้วเอามาใช้ทำเงินเพื่อเลี้ยงตัวเองเท่านั้นเองครับ”
“เอ่อ…พี่ขอโทษนะครับ พี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แต่พี่แค่รู้สึกว่าเราเคยเป็นเด็กที่น่ารักมากกว่านี้ ไม่ใช่คนที่…”
“...คนที่ใคร ๆ จะจ่ายเงินแล้วสามารถล้วงควักกอดจูบได้ตามสบายอย่างนั้นเหรอครับ?”
มังกรกระอักกระอ่วนกับบทสนทนานี้พิกล และไม่รู้ว่ามันผิดพลาดตั้งแต่ประโยคไหน แต่ในเมื่อมันก็เป็นแบบนั้น จริง ๆ ต่อให้โลกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน สำหรับมังกรแล้ว เด็กบาร์โฮสต์ก็เป็นแค่พวกที่อัพเกรดมาจากอาชีพเก่าแก่ก็เท่านั้น
แค่ใส่สตอรี่เข้าไป แต่งหน้าแต่งตัวใหม่ แล้วอัพราคาขึ้นจนทำให้ภาพลักษณ์ของงานขายบริการดูดีขึ้นก็เท่านั้น แต่เมื่อคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า กลับเป็นเด็กที่ตนเคยเอ็นดูตั้งแต่ครั้งนั้น มังกรก็เลยรู้สึกเสียดายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“พี่ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ สิ่งที่พี่รู้สึก ไม่ใช่แค่พี่คนเดียวที่คิด ผมไม่โกรธพี่หรอกนะครับ ว่าแต่…พี่รังเกียจผมหรือเปล่าล่ะครับ?”
“ไม่เลยครับ พี่ไม่รังเกียจเอดินเลยสักนิด ว่าแต่…ทำไมเอดินถึงยอมมาต้อนรับพี่ล่ะครับ ตอนที่คุณมินเดินไปตาม พี่แอบเห็นเหมือนเอดินจะไม่ค่อยอยากมาไม่ใช่หรือครับ หรือเป็นเพราะว่าเรารู้จักกัน…”
“เปล่าเลยครับ เพียงแต่ครั้งนึง…พี่เคยทำให้ผมรู้สึกพิเศษ…”
.
.